ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 3/3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ค. 2564 19:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 3/3
แบบอักษร

 

ตอนที่ 3

3/3

 

 

"บ๊ายบายเฮียอู๋! กี๋ไปอ่านหนังสือกับเพื่อนแล้วนะ!" ก่อนเดินเข้าบ้านคงนึกได้ว่ามีเขายืนหัวโด่อยู่ตรงนี้จึงตะโกนบอกลาพลางส่ายมือหย็อยๆ

 

อชิระพเยิดหน้าส่งๆ ก่อนปั่นจักรยานกลับมาที่อู่ ใบหน้าคมดุกระด้างขึ้นมาอีกระดับและไม่พร้อมรับแขกไม่ว่าจะเป็นเด็กในอู่ที่สนิทสนมหรือลูกค้ากระเป๋าหนัก เขาโยนงานทั้งหมดให้ลูกน้องแล้วเดินเข้ามาอาบน้ำในบ้าน ในห้องน้ำมีเพียงสบู่ก้อนเดียวแค่นั้นแหละ

 

พอร่างกายได้รับน้ำเย็นๆ ก็เลยรู้สึกสดชื่นขึ้นมาหน่อย กอปรกับได้เวลาก๊งเหล้าพอดี อชิระจึงเดินออกมาหน้าบ้านด้วยกางเกงตัวเดียวเหมือนเดิม

 

ยาดงยาดองห่าไรก็จัดมาเถอะ ระดับนี้ได้ยันหว่าง

 

"ไอ้อัดไปไหน" เขาถามหาเด็กในอู่เมื่อวงเหล้าวันนี้ไร้เงาของมัน

 

"ไปเฝ้าเมียที่โรง'บาลนู่น เมียมันเจ็บท้องจะคลอด"

 

"เร็วจังวะ"

 

"นั่นดิ แป๊บๆ เก้าเดือนละ"

 

แป๊บๆ บุ้งกี๋ก็โตแล้ว โตขึ้นทุกปี

 

เขาสั่นศีรษะเมื่อรู้สึกตัวว่าคิดอะไรไร้สาระ

 

"แล้วนี่เฮียเมื่อไหร่จะมีเมียซักทีวะ ไม่แอ้มเด็กมันซักที วัยกำลังน่าหม่ำเลยนะเฮีย"

 

"มึงหมายถึงกี๋?" ทันทีที่ชยุตพนักหน้ารับก็โดนเพ่นกบาลไปหลายผลั้วะ

 

"น่าหม่ำเหี้ยไรมึง กี๋ยังเด็กอยู่" เขาแค่เอ็นดูยัยเด็กแก่นนั่นเท่านั้นแหละ จะมาหม่ำอะไรเด็ก 18 เดี๋ยวได้โดนจับเข้าคุกเข้าตารางพอดี

 

"เด็กมันก็ตามเฮียต้อยๆ มาตั้งนาน นานจนเขารู้กันทั้งตำบลแล้วเนี่ยว่าเฮียรอเด็กมันโตแล้วจะไปขอ" อชิระรีบส่ายหน้าเหม็นเบื่อ จะต้องให้เขาย้ำอีกกี่รอบว่าไม่ได้คิดอะไรกับบุ้งกี๋มากไปกว่าคำว่าเอ็นดูเหมือนน้องสาว ตั้งแต่ยัยเด็กนั่นเกิดมาเขาก็เห็นมันอยู่ในสายตามาตลอด จะให้คิดในเชิงชู้สาวก็คงดูเหี้ยเกินไปหน่อย

 

"อะๆ ทำเป็นไม่สนใจ เด็กมันก็ไม่ได้ขี้เหร่นะเฮีย ไอ้โต้งซอยสามมันก็เล็งๆ กี๋อยู่น้าา ระวังโดนคาบไปแดกน้า"

 

"ใครจะเอาไปแดกก็เอาเถอะ กูไม่ได้เป็นไรกับกี๋ พวกมึงอย่าพูดเหมือนกูเป็นผัวน้องมันได้มั้ย กูขนลุก!" ย้ำคำพูดด้วยการชูแข็นให้เด็กในวงเหล้าดู

 

แค่คิดก็เยี่ยวเหนียวแล้ว หากเป็นจริงขึ้นมามีหวังเขาคงผูกคอตายวันละร้อยรอบ ตายซ้ำตายซาก!

 

"กี๋มาได้ยินมันคงเสียใจ มันรักเฮียขนาดนั้นอะ ใจร้ายจังวะ"

 

"รักห่าไรอีก กูก็ย้ำอยู่ว่ากี๋มันยังเด็ก โตขึ้นเดี๋ยวมันก็เลิกมาวอแวกูเองนั่นแหละ"

 

"18 ก็โตแล้วปะ ถ้ามันจะเลิกชอบมันคงเลิกชอบไปนานละ ไม่มาส่งข้าวส่งน้ำแล้วก็ตามเฮียไปสนามมวยแล้วก็ยืนเชียร์อยู่ข้างเวทีทุกครั้งอยู่แบบนี้หรอก"

 

ใครๆ ก็เห็นใจบุ้งกี๋กันทั้งนั้น เด็กมันก็ดีแสนดี แทบจะประเคนทุกอย่างให้เฮียอู๋แล้ว แต่เหมือนว่าหินก้อนนี้มันจะทนทานเหลือเกิน แค่กร่อนซักนิดก็ยังไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน

 

เอาจริงๆ นะ ถ้าว่ากันตามหลักความเป็นจริง ถึงเฮียอู๋จะหล่อ บ้านมีกะตังค์ มีธุรกิจเป็นของตัวเอง แต่บุ้งกี๋มันก็เป็นถึงลูกเจ้าของตลาดที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเพชรบูรณ์ ไม่นับรวมอาคารพาณิชย์อีกเป็นสิบๆ ที่ ไหนจะหน้าตาผิวพรรณที่สะสวยน่ามอง

 

เฮียอู๋แม่งไม่มีอะไรคู่ควรกับน้องมันเลยเถอะ! ยังจะเล่นตัวอยู่อีก!

 

ขนาดเมียพวกเขายังไม่แสนดีเท่าบุ้งกี๋เลย!

 

ขอให้โดนคนดีๆ คาบไปแดกสักทีเถอะ! เฮียแม่งจะได้นอนจมกองน้ำตาอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย

 

ไอ้โยคนนี้รอสมน้ำหน้าอยู่ จะตั้งหน้าตั้งตารอวันนั้นเลยล่ะ!

 

 

 

________

อะ

ไม่รักละหนึ่งงงงง

แน่ใจนะ

ให้คิดอีกที

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว