ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อสูรร้าย 23 | เจ็บปวด

ชื่อตอน : อสูรร้าย 23 | เจ็บปวด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 688

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ค. 2564 03:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อสูรร้าย 23 | เจ็บปวด
แบบอักษร

23

 

“ ลาน่า ”

 

นั้นคือเสียงสุดท้ายที่ดิอ้อนเอ่ยกับร่างบางพร้อมกับสลบไป

 

มือเล็กของลาน่าบิดปั้นผ้าขนหนูสีขาวให้สะเด็ดน้ำอุ่นๆ ก่อนที่จะเช็ดมันเบาๆลงบนร่างของดิอ้อน เธอมองสำรวจร่างกายของเขาสักพักก่อนที่ปลายเท้าเล็กจะลุกเดินไปหยิบอุปกรณ์ทำเเผลที่อยู่ไม่ไกลจากตัวนัก

 

มือบางหยิบสำลีพร้อมกับชุบเเอลกอฮอลเช็ดมันลงบนบาดเเผลที่เปิดบนตัวของเขา ในหัวก็เพลางรู้สึกผิดมากมายที่วิ่งเข้ามาในตัวของเธอ

 

เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นล้วนเเต่เป็นความผิดของลาน่า เธอเป็นต้นเหตุที่ทำให้ดิอ้อนต้องเจ็บตัว ถ้าหากวันนั้นเธอไม่กลับปราสาทดึก ไม่มีรอยนั้นอยู่บนตัว ไม่ลากดิอ้อนเข้ามาเกี่ยวข้อง เขาก็คงไม่เป็นเเบบนี้

 

ร่างบางสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนที่จะถอนมันออกมาเฮือดใหญ่ น้ำตาใสค่อยๆไหลอาบไปทั้งสองเเก้ม เธอไม่สามารถที่จะเก็บกลั้นมันเอาไว้ภายในได้ เธอคงรู้สึกผิดไปจนตายถ้าหากเขาเป็นอะไรไปเพราะเธอ

 

ดิอ้อนเขาคงต้องเจ็บปวดมากเเน่ๆ ทำไมครูซถึงทำแบบนี้กันนะ หวังว่าเขาจะไม่เป็นอะไรนะ สาวน้อยได้เเต่คิดในใจ

 

ก่อนที่เธอจะก้มหน้าร้องไห้อยู่ข้างๆเขา เเต่ทันใดนั้นมือหนาของใครบางคนก็ลูบเข้าที่ผมเธอเบาๆ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าเจ้าของมือปริศนาอย่างมีความสุข

 

ดวงตาเล็กมองไปตามเเรงสัมผัสก็พบเข้ากับรอยยิ้มที่คุ้นเคย ดิอ้อนยิ้มให้สาวน้อยอย่างอ่อนโยนพร้อมกับลูบสัมผัสผมเธอไปมาอย่างปลอบใจ

 

ร่างบางที่เห็นดังนั้นก็ไม่อาจควบคุมตัวเองได้ เธอพุ่งเข้ากอดดิอ้อนด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบเปื้อนไปทั้งสองเเก้ม

 

“ ดิอ้อน ฮึกก ”

 

เธอปล่อยโฮออกมาทั้นทีหลังจากที่พูดจบ

 

“ ผมไม่เป็นอะไรนะคับ ลาน่า ”

 

ดิอ้อนเอ่ยออกมาหลังจากที่เห็นคนตัวเล็กรีบสวมกอดเขาด้วยความเป็นห่วง

 

“ ไ่ม่ต้องร้องนะคับ ”

 

มือหนาของเขาพลางลูบผมของเธอไปมาอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง ก่อนที่จะผลักร่างบางของเธอออก พร้อมใช้นิ้วหนาเกลี่ยรอยน้ำตาที่เปื้อนอาบไปทั้งสองเเก้มอย่างเบามือเเละส่งยิ้มให้เธอ

 

“ ฉันเป็นห่วงนายมากเลยรู้มั้ย ดิอ้อน ”

 

ลาน่าเอ่ยออกมาพร้อมกับสบตาของดิอ้อนอย่างเผลอตัว เธอกลัวว่าเขาจะเป็นอะไรไปมากกว่านี้

 

“ เจ็บมากไหม ”

 

ไม่พูดเปล่า มือเล็กก็เอื้อมไปสัมผัสใบหน้าของดิอ้อนอย่างเห็นอกเห็นใจ การกระทำของลาน่าทำให้หัวใจของชายตรงหน้าเต้นรัว ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้อ่อนโยขนาดนี้กันนะ ดิอ้อนได้เเต่คิดในใจ

 

เขาไม่ได้ตอบกลับอะไรเธอออกไป มีเพียงรอยยิ้มเอ็นดูที่ส่งถึงร่างบางตรงหน้า เขารู้ว่าเธอมีเจ้าของ เเต่ว่า เเต่ทำไมนะ ทำไมคนที่เจอเธอถึงเป็นครูซล่ะ ทำไมถึงไม่ใช่เขา

 

“ ลาน่า ”

 

ดิอ้อนอ่ยเรียกชื่อของเธอเบาๆ ก่อนที่จะสบตาของสาวน้อยอย่างจริงใจ

 

“ เธอรักครูซรึเปล่า ”

 

เขาเอ่ยถามออกไปทั้งๆที่รู้ความจริงทุกอย่างอยู่เเล้ว เเต่มันก็อดที่จะถามไม่ได้ เพราะว่าตอนนี้หัวใจเย็นชาของหมาป่าโดนเธอขโมยมันไปครอบครองเเล้ว

 

ลาน่าที่ได้ยินดังนั้น ร่างบางก็หยุดชะงักทันทีก่อนที่จะเกิดความสงสัยมากมาย ที่เขาถามนั้นหมายถึงอะไรกัน

 

“ นายพูดถึงอะไร ”

 

ลาน่าเอ่ยถามออกไป

 

“ คุณมีครูซเป็นเจ้าของ คุณรักเขารึเปล่า ”

 

ดิอ้อนเอ่ยถามเธอออกไปอีกครั้ง

 

ความเงียบเข้าครอบครองไปทั่วบริเวณห้อง เธอไม่ได้ตอบกลับอะไรดิอ้อนออกไป ทำไมเขาถึงถามเเบบนั้นกันละ ถ้าเป็นครูซ ยังไงก็ต้องรักอยู่เเล้ว เเต่เธอก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าที่เขาถามออกมามันคืออะไร

 

“ ลาน่า ผมรักคุณ ”

 

ดิอ้อนตัดสินใจที่จะเอ่ยออกไป ถึงคำตอบที่ได้ยินกลับมามันจะไม่ทำให้เขาไม่สมหวังก็ตาม เพราะเขารู้ดีว่าเธอรักครูซเต็มหัวใจ เเต่ยังไงเขาก็ยินดีที่จะเจ็บปวด

 

อย่างน้อยเขาก็ได้บอกความรู้สึกทั้งหมดที่มีกับเธอ เขารักเธอตั้งเเต่ตอนเเรกที่ได้สบตา ลาน่าเป็นผู้หญิงที่น่าดึงดูด เธอมีเสน่ห์มากมายเเต่ยังไงซะ เธอก็คงไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาได้ครอบครอง

 

ดวงตาอ่อนโยนของสาวน้อยสบตาเข้ากับแววตาที่ผิดหวังของดิอ้อน เธอรู้ได้ในทันทีว่าเขารู้ตัวเองดีเเค่ไหน สำหรับเธอดิอ้อนคือเพื่อนที่ดีที่สุด เขาเป็นผู้ชายที่อ่อนโยนซึ่งต่างออกไปจากครูซโดยสิ้นเชิง เเต่ยังไงหัวใจของเธอก็ได้มอบให้กับปีศาจร้ายอย่างครูซหมดหัวใจ เธอคงไม่ยอมให้ใครมาเเทนที่เขาได้เเน่นอน

 

“ ผมรู้คับ ”

 

ดิอ้อนเอ่ยออกมา

 

“ ขอโทษนะ ”

 

ลาน่าเอ่ยกับเขาก่อนที่มือเล็กจะช้อนใบหน้าของหมาป่าขึ้นมา เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ความผิดหวังที่เต็มไปหมดทำให้เธอรู้สึกผิด แต่ยังไงเธอก็เลือกครูซอยู่ดี ถึงเขาจะใจร้ายเเต่เธอก็รู้สึกปลอดภัยทุกครั้งที่ได้อยู่กับเขา

 

“ กอดผมได้ไหมลาน่า ครั้งสุดท้ายนะ ผมขอร้อง ”

 

ดิอ้อนเอ่ยกับสาวน้อยก่อนที่จะก้มหน้าลง ร่างบางเห็นดังนั้นจึงดึงเขาเข้ามากอดพร้อมกับลูบหัวเบาๆ เธอมอบความรู้สึกมิตรภาพผ่านอ้อมกอดที่เเสนอบอุ่น เเละมันก็ทำให้ดิอ้อนรู้สึกได้ว่าเธอมองเขาเป็นเพื่อนที่ดีคนนึง มือหนาของดิอ้อนเข้าโอบกอดเอวเล็กของลาน่าอย่างอ่อนโยน นั้นคงเป็นครั้งสุดท้ายของเขาที่จะได้ใกล้ชิดผู้หญิงที่เเสนดีอย่างเธอ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจเดินทางไปยังที่อื่น

 

เธอเเละเขากอดอำลามิตรภาพที่ดีต่อกันอยู่พักใหญ่ โดยไม่รู้เลยว่าครูซมองเห็นการกระทำพวกนั้นทั้งหมดอยู่ภายนอกเเละมันทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดมากเเค่ไหน

Talk ; สงสางพระเอก เเงงงงงงงงงงงงงง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว