ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่27 ความสุข ครอบครัวใหญ่ (จบบริบูรณ์)

ชื่อตอน : บทที่27 ความสุข ครอบครัวใหญ่ (จบบริบูรณ์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มิ.ย. 2564 21:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่27 ความสุข ครอบครัวใหญ่ (จบบริบูรณ์)
แบบอักษร

คุณแม่ม.ปลายกับลูกสาววัยแสนชน

 

     บทที่27 ความสุข ครอบครัวใหญ่(จบบริบูรณ์)

 

หลังจากเด็กน้อยฟื้นวันนั้นมันก็ผ่านมาเข้าเดือนที่สามแล้ววันนั้นทุกคนที่เห็นทุกคนตกใจมากแต่จากความตกใจก็แปลเปลี่ยนมาเป็นความดีใจแทนโดยเฉพาะผักกาดเธอดีใจกว่าใครเพื่อนที่ลูกสาวสุดที่รักของเธอได้กลับมาสู่อ้อมกอดเธออีกครั้งแม้ลูกสาวเธอจะมีอาการแปลกไปก็ตามแต่พาไปตรวจไปเช็กแล้วก็ไม่มีอะไรผิดปกติ ชึ่งเธอแปลกใจมากแต่ก็เลิกถือสาเพราะก็ไม่มีอะไรเสียหายลูกก็ยังเป็นลูก ตอนนี้แครอทอายุ6ขวบแล้วงานวันเกิดเด็กน้อยพึ่งผ่านไปเมื่อเดือนที่แล้วส่วนผักบุ้งอายุได้สามเดือนแล้วอ้วนถ้วนสมบูรณ์แข็งแรงดีและติดพี่สาวมากด้วย ตอนนี้เธอกำลังยืนมองพี่กับน้องเล่นกันอยู่อย่างมีความสุข ผักกาดอดยิ้มไม่ได้ขอบคุณที่หนูกลับมานะไอ้ตัวแสบผักกาดคิดอย่างยิ้มๆ

"ลุงกล้าจาไปไหนจ๊ะ"แครอทเอ่ยถามลุงขึ้นเมื่อเห็นลุงต้นกล้าแต่งตัวหล่อเฟี้ยวเลยกำลังเดินผ่านไปเด็กน้อยอดทักไม่ได้วันนี้แม่ผักกาดพาเด็กน้อยกับน้องมาเล่นที่บ้านใหญ่

"ลุงจะไปคุยงานกับลูกค้านะจ๊ะ"ต้นกล้าตอบพร้อมยิ้มและก็ต้องชะงักเมื่อหลานเข้ามากอดและก็พูดว่า

"คุณน้าคนนั้นสวยดีค่ะมีลูกติดด้วยค่ะชื่อว่าออสก้ากับออสตินการคุยงานของลุงกล้าเป็นไปด้วยความยากลำบากสร้างความไม่ประทับใจกับลูกค้าเพราะ

ลูงกล้าไปยั่วโมโหลูกค้า"เด็กน้อยพูดขึ้นเมื่อกอดลุงแล้วพร้อมต่างๆก็วิ่งเข้ามาส่วนต้นกล้าก็ได้แต่ฟังนิ่งเฉยเพราะหลานสาวเขาเป็นแบบนี้ตั้งแต่ฟื้นมาแล้ว

"แครอทรู้ขนาดนี้แครอทรู้ไหมลูกค้าของลุงชื่ออะไร"ต้นกล้าแกล้งถามอย่างไม่ใส่ใจนัก เด็กน้อยได้ยินคำถามของลุงนิ้มแล้วตอบว่า

"คุณน้าฝนทิพย์อายุ29ย่าง30มีลูกชายสองคนชื่อออสก้ากับออสตินเป็นลูกหัวปีท้ายปีไม่ใช่แฝดก็เท่ากับแฝดอายุลูกชายคุณน้าเขาออสก้าหกขวบออสตินห้าขวบและวันนี้คุณลุงคุยงานจะไม่สำเร็จคุณลุงเลยจะชวนลูกค้ามาที่บ้านเพื่อมาให้แครอทช่วยคุยและก็สำเร็จคุณตาชอบน้าฝนทิพย์มาก"แครอทตอบลุงยืดยาวจนทำให้ต้นกล้าต้องส่ายหัวเบาๆกึ่งขำกึ่งเอ็ยดูในความคิดและคำพูดหลานและต้นกล้าก็เดินออกไปอย่างไม่เชื่อคำพูดหลาน. แครอทมองตามลุงและก็ส่ายหน้าช้าๆในการที่เด็กน้อยพูดและก็ไม่มีใครเชื่อ แต่เด็กน้อยเชื่อเลยว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมาลุงต้นกล้าต้องโทรมาหาเด็กน้อยแน่เพราะทุกคำพูดที่เด็กน้อยพูดเป็นความจริง

"ผักบุ้งจ๋ารู้ไหมเนื้อคู่ของผักบุ้งก็จะมาวันนี้นะ"แครอทพูดบอกน้องขณะที่เด็กน้อยก็ป้อนขนมน้องไปด้วย. เนื้อคู่ของผักบุ้งน้องเธอก็คือนายออสตินนั้นแหละแต่นายคนนี้ไม่ค่อยชอบเธอนักแต่ก็มาเป็นเนื้อคู่กันได้ไงก็ไม่รู้เด็กน้อยคิดอย่างงงๆ

 

      ตกเย็น

ต้นกล้าต้องหน้าตาตื่นวิ่งเข้ามาหาหลานอย่างตกใจโดยมีแครอทนั่งอมยิ้มรออยู่ก่อนแล้ว

"เจ็บไหมค่ะลุงกล้า"เด็กน้อยพูดถามพร้อมกับมองไปที่รอยนิ้วมือห้านิ้วที่อยู่บนหน้าลุง

"แครอทลุงถามจริงเหอะหนูรู้ได้ไงว่าจะเกิดนั้นเกิดนี้ขึ้น"จากที่ต้นกล้าไม่เชื่อก็ต้องกลับใจเชื่ออย่างเร็วเพราะหลานพูดถูกทุกอย่างจนเขาอัศจรรย์ใจยังกับหลานไปติดตามดูชีวิตคนทุกคนไปทุกฝีก้าวนั้นแหละ

"บอกไม่ได้ค่ะ"แครอทพูดบอกชึ่งเด็กน้อยบอกไม่ได้จริงๆเพราะเด็กน้อยสัญญากับคุณยายคะน้าไว้แล้ว

เอ่อต้นกล้าพาลูกค้านั้นก็คือฝนทิพย์พร้อมกับลูกชานมาทานข้าวที่บ้านจริงๆและก็ให้แครอทคุยให้ฝนทิพย์ก็เลยยอมทำธุรกิจกับเขาเพราะฝนทิพย์รู้สึกเอ็นดูแครอทมากเด็กอะไรช่างพูดช่างจาหลานน่ารักแบบนี้ไม่น่ามีลุงปากหมาเลยในทิพย์อดคิดไม่ได้

"ธุรกิจเริ่มขึ้นความรักก็ตามมาจบท้ายด้วยคู่ชีวิต"แครอทพูดขึ้นพร้อมกับเหล่มองลุงกล้าและน้าฝนทิพย์ในขณะที่กินข้าวอยู่ จนทำให้ต้นกล้าถึงกับสำลักข้าว

"แครอทพูดอะไรน่ะลูก"ก้อนดินดุลูกเบาๆ แครอทยิ้มไม่กลัวคำดุพ่อพร้อมตอบ

"พูดลอยๆจ้าพ่อจ๋าแต่ก็จะเป็นจริง"แครอทพูดขึ้นยิ้มๆ

"หลานสาวคุณลุงท่าจะเพื้อนนะครับพูดเองเออเองก็เป็นด้วย"ออสก้าลูกชายของฝนทิพย์พูดขึ้นเบาๆพร้อมกับเหลือบไปมองเด็กหญิงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามทำให้แครอทเกิดความไม่พอใจอย่างมากคนอะไรมากินข้าวบ้านเค้ายังจะมาว่าเจ้าของบ้านอีก

"ช่ายครับคนน้องก็กินจุๆอ้วนตุ้ยยังกับหมูตอนเลย"

ออสตินพูดขึ้นบ้างเมื่อตอนที่เด็กน้อยเข้ามาก็เห็นแครอทกำลังป้อนข้าวผักบุ้งอยู่

"น้องกำลังอยู่ในวัยกำลังกินลูกอย่าว่าน้องแบบนั้น"

ฝนทิพย์ปรามลูกชายเมื่อลูกชายพูดอะไรไม่สมควรพูดออกมา. แครอทจ้องหน้าสองพี่น้องพร้อมกับคิดในใจ

ไอ้พี่น้องปากหมาเด็กน้อยคิดและก็รู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างมากไม่เข้าใจว่าทำไมเนื้อคู่ของน้องเธอเป็นผู้ชายปากร้ายแบบนี้  สาธุขออย่าให้เธอเจอเนื้อคู่แบบน้องเลยเด็กน้อยคิดพร้อมกับภาวนาในใจ เมื่อกินข้าวเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกลับไป

"น้าหอมไปไหนจ๊ะ"เด็กน้อยทักน้าขึ้นเพราะเห็นน้าแต่งตัวสวยปิ้งเลย ต้นหอมหยุดมองหลานนิดหนึ่งและตอบว่า

"ไปเที่ยวกับเพื่อนจ๊ะ"ต้นหอมตอบหลานอย่างไม่ปิดบังเพราะเพื่อนของเธอนัดไปเที่ยวที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่งและเธอเห็นว่านานๆทีไปเธอก็เลยตกลงเด็กน้อยยิ้มและพูดว่า

"ของในกระเป๋านี้ใช้ด้วยนะค่ะ. และลุงเครา(ลุงโจ)จะลุกน้าหอมน๊าระวังเสียจูบให้ลุงเครานะค่ะ"เด็กน้อยพูดบอกน้ายิ้มๆจนทำให้ต้นหอมต้องหน้าแดงและอาย

"พูดอะไรแก่แดดนะเราไอ้เคราเฟิ้มนั้นน่ะขาอ่อนน้าก็ไม่เห็นหรอก"ต้นหอมพูดบอกหลานและก็เดินหนีไป ทำให้แครอทต้องยิ้มตามหลังน้าพร้อมคิด

"อีกไม่นานน้าหอมก็มีน้องให้แครอทเลี้ยงแล้ว"เด็ก

น้อยคิดในใจยิ้มอย่างมีความสุขเพราะลุงเคราเลิกทำธุรกิจผิดกฏหมายแล้วทุกอย่างเป็นสีขาวหมดแล้ว. เนื้อคู่อยู่ใกล้แค่นี้แล้วน้าต้นหอมจะหนีไปไหนรอดเด็กน้อยคิดพร้อมกับลูบกำไลทองไปมา เห็นแต่เนื้อคู่คนอื่น. และเนื้อคู่เราจะเป็นแบบไหนน๊าา เด็กน้อยคิดและจินตนาการสักพักก็ผล็อยหลับไปบนโชฟาหน้าทีวีอย่างมีความสุข.....

 

    จบบริบูรณ์

 

สนุกไม่สนุกติชมกันได้จ้า

คอมเมนท์ได้นะค่ะ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว