ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่24 จบสิ้นความแค้น มีแต่ความสุข

ชื่อตอน : บทที่24 จบสิ้นความแค้น มีแต่ความสุข

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มิ.ย. 2564 15:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่24 จบสิ้นความแค้น มีแต่ความสุข
แบบอักษร

เพลิงนารี

บทที่24 จบสิ้นความแค้น มีแต่ความสุข (จบบริบูรณ์)

 

วันเวลาผ่านไป ฉันก็จบม.6แล้วและตอนนี้ฉันก็แต่งงานกับพี่หมอแล้วด้วยและตอนนี้ฉันกำลังมาฮันนีมูนอย่างมีความสุขที่บ้านพักตากอากาศที่เชียงใหม่ที่คุณตาฉันชื้อไว้ฉันตั้งใจว่าฉันจะเรียนรามอ่านหนังสือสอบเอาโดยไม่ต้องไปเรียนทุกวันจะได้มีเวลาทำงานและก็มีลูกก็จะได้เลี้ยงลูกชึ่งทุกคนก็ไม่ได้ว่าอะไรตามใจฉัน

"มายืนคิดอะไรอยู่เหรอ"พี่หมออาร์มเดินเข้ามาแบะก็สวมกอดฉันจากด้านหลังและหอมแก้มฉันด้วย

"ฟอดหอมจัง"หมออาร์มพูดขึ้นอย่างยิ้มๆ ฉ้นก็ยิ้มให้อย่างอายๆเขินๆ

"พี่ดีใจนะที่ได้แต่งงานกับหนูนิสักที"พี่หมออาร์มพูดบอกและกอดฉันแน่นขึ้นอีก

"หนูนิก็ดีใจเหมือนกันค่ะ และก็ขอบคุณด้วยนะค่ะที่พี่หมอยอมเข้าใจและเชื่อไม่ให้หนูนิเป็นแพะจากเรื่องที่ตัวเองไม่ได้ทำ"ฉันพูดบอกและหันมากอดพี่หมอไว้แน่นขอบคุณมากขอบคุณจริงๆนิชาคิดในใจ

"พี่ก็ขอบคุณเหมือนกันที่หนูนิให้โอกาสพี่"หมออาร์มพูดบอกและกอดหญิงสาวไว้เช่นกัน

"เอ๋พี่ว่าเลิกพูดเรื่องที่ผ่านมาดีกว่าเพราะมันก็ผ่านไปแล้วเรามาพูดเรื่องวันข้างหน้าดีกว่าเนอะอย่างเช่น..."

หมออาร์มหยุดพูดพร้อมกับยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์อุ้มหญิงสาวที่กำลังทำหน้างงรอฟังอยู่ว่าคนตรงหน้าจะพูดอะไรหมออาร์มจับหญิงสาวนอนบนเตียงแล้วก็พูดต่อให้จบประโยคว่า

"ทำลูก"หมออาร์มพูดจบไม่ให้เสียเวลารีบชุกไช้ลูบไล้เรือนร่างของคนที่นอนอยู่ทันทีอย่างไม่รอช้า

"พี่หมอเจ้าเล่ห์ให้พักหน่อยก็ไม่ได้"นิชาพูดอย่างดุๆเพราะเธอพึ่งได้ลุกจากเตียงได้ไม่ทันไรก็โดนลาก

กลับมาอีกแล้ว ทำไมพี่หมอถึงอึดจังไม่เหนื่อยบ้างหรือไงเนี่ย นิชาคิดอย่างมีความเช็งนิดหน่อย แต่ถึงอย่างนั้นเมื่อได้รับการเล้าโลมแล้วอารมณ์ที่มันพึ่งสงบก็ลุกโชนขึ้นมาใหม่อีกครั้งเธอกับพี่หมอนัวเนียกันไปมาเสื้อผ้าก็เริ่มหลุดออกทีละชิ้นตามอารมณ์สวาทที่เพิ่มขึ้น

"ตืดๆๆๆ"ในขณะที่สองหนุ่มสาวกำลังมีอารมณ์ลุกโชนอยู่นั้นก็ต้องชะงักในอารมณ์เมื่อมีเสียงหนึ่งดังขึ้นขัดจังหวะชะก่อน

"ฮาโหลว่าไงจ๊ะสองสาวตัวป่วน"นิชารีบเอาผ้าห่มมาคุมร่างกายไว้จัดทรงผมให้เข้าที่และกรอกเสียงทักทายพร้อมกับโบกมือให้เล็กน้อยกับสองน้องสาวตัวแสบที่โทรวีดีโอคอลมาหาเธอ

"ไอ้สองแสบขัดจังหวะจนได้"เสียงหมออาร์มบ่นเล็กน้อยอย่างไม่จริงจังนัก

"หนูดา กับหนูนาคิดถึงพี่นิชากาบยุงโหดเมื่อร่ายจากลับค่ะ"เสียงถามมาตามสายพร้อมกับแววตาคิดถึงจริงๆที่ส่งออกมานิชารับรู้ได้ เธอกับพี่หมอมาฮันนีมูนตั้งเกือบสองอาทิตย์แล้วและไม่ได้ติดต่อใครเลย นี้พี่หมอยอมให้ฉันเปิดเครื่องโทรศัพทก็เมื่อเช้านี้เองนี้เจ้าสองแสบคงโทรหาเธอหลายวันและติดต่อไม่ได้ชินะถึงมีอารดีใจแบบนี้เมื่อเห็นหน้าเธอนิชาคิดอย่างยิ้มๆ

"เดี๋ยวก็กลับแล้วค่ะเดี๋ยวกลับไปมีน้องเล็กไปฝากด้วยน๊าดีใจไหมค่ะ"เสียงหมออาร์มพูดตอบเด็กน้อยทั้งสองอย่างยิ้มๆ

"เย้ๆๆๆๆมีน้อง"นิดาและหนูดากระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจเมื่อได้ยินคำว่าน้องที่ทั้งสองอยากมีมานานแล้วเมื่อได้ยินคำว่าน้องก็รู้สึกดีใจมาก

"ใช่น้อง แต่กว่าจะได้น้องมา ต้องเรียกน้องมาอยู่ในท้องพี่นิชาก่อน"หมออาร์มพูดบอกอีกยิ้มๆให้เด็กทั้งสองนิดาและหนูนาเกาหัวแกร็กๆด้วยความงงมากว่าหมายความว่ายังไงทำไมน้องต้องไปอยู่ในท้อง

"งั้นพวกเยาจาช่วยลุงโหดเรียกน้องนะค่ะ"เด็กแสบทั้งสองยิ้มและเต็มใจช่วยอย่างเต็มที่

"น้องจ๋าน้องอยู่ไหนมานี้มามานี้"ทั้งนิดาและหนูนาตะโกนเรียกน้องด้วยน้ำเสียงสะนั่นเพราะกลัวน้องจะไม่ได้ยินและไม่มา. ทำให้ทั้งนิชาและหมออาร์มถึงกับยิ้มกว้างอย่างเอ็นดูของเจ้าแสบทั้งสอง

"นิดาจ๋า หนูนาจ๋า เรียกแบบหนูน้องไม่มาหรอกจ๊ะลุงหมอขอบคุณมากถึงความหวังดีเดี๋ยวลุงหมอเรียกเองดีกว่าเนอะ แต่ก่อนจะเรียกน้องเราต้องวางสายก่อน"

หมออาร์มตอบเด็กทั้งสองอย่างยิ้มๆ เด็กทั้งสองได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับทำหน้างงทำไมต้องวางสาย ทำไมถึงดูการเรียกน้องไม่ได้

"เอ่อการเรียกน้องมีพี่กับลุงหมอดูได้แค่สองคนและลุงหมอทำกับพี่แค่นั้นเดี๋ยวเราไว้เล่นกับน้องตอนน้องมาดีกว่าเนอะ"นิชาพูดบอกพร้อมกับกดวางสายไปพร้อมกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

"เฮ้อโล่งอกถ้าไม่กดวางสายมีหวังเจอคำถามร้อยแปดพันเก้าที่ไม่รู้จะอธิบายยังไงแน่"นิชาเอ่ยขึ้นเบาๆกับหมออาร์มที่อยู่ข้างๆที่ถอนหายใจอย่างโล่งอกเหมือนกัน. เด็กสองคนนี้ชักขี้ชักขี้สงสัยอยู่ด้วย

"งั้นเราก็มาทำลูกกันต่อดีกว่า"หมออาร์มพูดพร้อมกับเริ่มกิจกรรมใหม่กับนิชาอีกครั้งชึ่งนิชาก็ไม่ขัดขืนแม้ว่าพี่หมอของเธอจะพาล่องลอยไปถึงสวรรค์ชั้นไหนเธอก็ล่องลอยไปกับเขาโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย.....

     

 

   หลายเดือนต่อมา

ชึ่งตอนนี้นิชาก็ท้องได้สองสัปดาห์แล้วพี่หมออาร์มก็ดีใจมากที่กำลังจะได้เป็นพ่อคน

วันนี้พวกเราทุกคนมาทำบุญให้กับพ่อน้ารัตนาพี่หนูมาและป้านุจรีย์ พวกเราทำสังฆทานไปให้และก็มาปล่อยนกปล่อยปลา

"หวังว่าคงจะหมดเวรหมดกรรมกันสักทีนะ"ทศพูดขึ้นหลังจากทำบุญให้คนที่เขาฆ่าไป

"หวังว่าเกิดชาติหน้าจะรู้จักดีชั่วไม่ทำร้ายคนอื่นอีกนะ"ม่านแก้วพูดขึ้นบ้าง

"ผมขอให้ทุกคนได้พ้นทุกข์และไปอยู่ในภพที่ดี"สม

ชายพูดบอกพร้อมกับนึกถึงหน้าคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียอย่างนุจรีย์

"ขออย่าให้จองเวรกันอีกเลย"หมออาร์มพูดบอกบ้าง

"จบสิ้นความแค้น. ความอิจฉากันสักทีนะค่ะขอให้จบแค่ชาตินี้อย่าต่อเวรไปถึงชาติหน้าเลยค่ะหนูกับน้องๆอโหสิกรรมให้"นิชาพูดบอกพร้อมกับมองหน้านิดา หนูนาด้วยและก็นึกถึงกับสิ่งที่เธอโดนกระทำมาตอนนี้เธอมีความสุขแล้วน้องๆเองก็มีความสุขเช่นกันพวกเราทำบุญเสร็จก็ไปกินข้าวร่วมกันอย่างมีความสุข...

 

    จบบริบูรณ์

ขอบคุณทุกคนที่อ่านตั้งแต่ต้นจนจบค่ะ

ผิดพลาดตรงไหนก็ขออภัยด้วยนะค่ะ

สนุกไม่สนุกติชมกันได้จ้า

คอมเมนท์ได้นะค่ะ

 

ขอบคุณค่ะ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว