ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่13 (NC18+)

คำค้น : มาเฟีย,โหด,ล่าหัวใจ,nc,18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.7k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2564 00:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่13 (NC18+)
แบบอักษร

"ปล่อยนายหญิงเถอะครับคุณลุค ไม่อย่างนั้นผมคงต้องใช้กำลังนะครับ!" พี่จอร์นและบอดี้การ์ดที่เหลือเข้ามาขวางคุณลุค เพราะตอนนี้คุณลุคเขากำลังจับมือผมอยู่ แถมยังบีบมือผมแน่นมากด้วย 

....ตอนนี้เราตกเป็นเป้าสายตาของทุกคนในห้างอีกแล้วครับ ผมชักจะหงุดหงิดแล้วนะ 

"อะไรกันครับนายท่าน!" ผู้ชายที่ยืนข้างเขาพูดขึ้นและมองมาที่ผมด้วยสายตาเหยียดๆและไม่ชอบใจ เหมือนเขาจะรู้จักผมนะ 

"เดวิด ให้คนพาวินนี่กลับไปก่อน!" คุณลุคสั่งพี่เดวิด จากนั้นคนชื่อวินนี่และบอดี้การ์ดอีก2คนก็เดินออกไป แต่ก็ยังส่งสายตาอาฆาตมาให้ผม...ผมไม่รู้จักเขานะ!  

"ปล่อยผมนะครับ!...ตอนนี้ผมไม่ใช่คนของคุณอีกต่อไปแล้ว!" ผมพูดเสียงดังและสะบัดข้อมืออย่างแรงจนตอนนี้ผมเป็นอิสระแล้ว 

"หึ...งั้นหรอ" เขาค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ผม และกระชากแขนผมให้ไปอยู่ในอ้อมกอดเขาอย่างแรง 

....ทุกคนในห้างเริ่มแตกตื่นและวิ่งหนี เพราะฝั่งของผมและคุณลุคต่างเอาปืนขึ้นมาจ่อกันแล้วครับ พี่จอร์นก็พยายามจะยื้อผมไว้ แต่ฝั่งของคุณลุคมีมากกว่า ก็เลยเป็นฝ่ายเสียเปรียบ 

"คุณจะทำอะไร!.." ผมพยายามขัดขืน แต่เขากอดผมไว้แน่น 

"เดวิด ชั้นฝากทางนี้ด้วย...ส่วนมึง มากับกู!!" เขาพูดกับพี่เดวิด และหันมาพูดกับผมพร้อมกับกระชากแขนผมให้เดินตามเขาไป 

"นายหญิง!...ไปช่วยนายหญิงสิวะ!!" จอร์นหันไปพูดกับลูกน้อง จากนั้นฝั่งของจอร์นและลุคก็ต่อสู้กัน แต่ฝั่งจอร์นก็ต้องแพ้ไปเพราะมีคนน้อยกว่า 

@เรโนเวอร์คลับ 

"อ่ะ..อึกก!...ปล่อยผมนะ!!" ผมทั้งดิ้นทั้งถีบเขาสารพัด แต่เขาแรงเยอะเหลือเกิน ผมไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย 

"มึงคิดว่ากูจะปล่อยมึงไปง่ายๆงั้นหรอ!!" เขาขึงข้อมือผมไว้และพูดตะคอกใส่ผม 

....เขาพาผมมาที่คลับและพาขึ้นมายังห้องของเขา เขาผลักผมลงบนเตียงอย่างแรงและตามมาคร่อมผมไว้ 

"หึ! เป็นเมียมันมีความสุขมากสินะ ระริกระรี้จนได้เป็นนายหญิง...ไปอ่อยมันท่าไหนล่ะห้ะ!!"  

"ใช่! ผมมีความสุขมาก...จะว่าไปผมก็ 'อ่อย' คุณปีเตอร์หลายท่าอยู่นะ ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้มาเป็นนายหญิงแบบนี้หรอก!!" 

เพียะะ!! 

"ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนี่!" เขาตบผมจนหน้าหัน...เจ็บไปทั้งหน้าเลย 

"ถึงคุณปีเตอร์จะอายุมาก แต่เค้าก็ 'ลีลาเด็ด' จนผมติดใจเลยล่ะ...แค่คิดถึงหน้าเค้าผมก็มีอารมณ์แล้ว!!" ผมพูดประชดใส่หน้าเขาเสียงดัง ผมก็ไม่รู้ว่าผมเอาความกล้ามาจากไหนถึงพูดแบบนั้นออกไป  

"งั้นกูจะทำให้มึงลืมลีลาของมันเอง...เตรียมใจไว้ดีๆล่ะเด็กน้อย" เขาพูดและส่งยิ้มน่ากลัวมาให้ผม  

แคว่กกก! 

....เขาฉีกเสื้อผมจนขาดวิ่นและปาทิ้ง จากนั้นก็ถอดกางเกงผมจนร่างผมเปลือยเปล่า เขาป่าเถื่อนเกินไปแล้ว!! 

"อ๊ะะ!..." เขาขบกัดซอกคอผมอย่างรุนแรง 

"อ่าาาห์...กลิ่นตัวของมึงมันหอมเหมือนเดิมเลยนะ" 

"อื้อออ...ปล่อยย!!" 

....เขาผละออกไปและถอดเสื้อออก เขาค่อยๆรูดซิบกางเกงจนแก่นกายขนาดใหญ่ของเขามันเด้งออกมา เขาไม่รอช้าก็จับมันยัดเข้ามาในปากของผมและกดหัวผมไว้ 

"อื้อออ...อ่อกๆๆๆ" 

"ซี๊ดดดด..อ่าาาห์..." เขาเด้งเอวสวนเข้ามาจนมันลึกกว่าเดิม 

"อื้ออออ!!!" ผมน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด...เสียใจ โกรธ และรังเกียจเขามากๆ 

"อ่าาห์...อ่ะๆๆ...จะ..เสร็จแล้ว...อ่าาาาห์!!" เขาเด้งเอวรัวๆ และฉีดน้ำรักของเขาเข้ามาในปากผมจนหมด 

"แค่ก..แค่ก...อ่อกก!!" ผมผละออกและจะคายทิ้ง แต่เขาก็ยัดแก่นกายเข้ามาใหม่เหมือนกับจะให้ผมกลืนลงไป และผมก็ต้องจำใจกลืนลงไปจริงๆ  

สวบบบ!! 

"อ๊าาาาา!!!" ผมที่ยังไม่ทันตั้งตัวก็โดนเขาดึงเข้ามาใกล้และยัดแก่นกายขนาดใหญ่ของเขาเข้ามาจนสุด โดยที่ไม่มีการเบิกทางใดๆทั้งสิ้น 

"ซี๊ดดดด!!...รูยังแน่นเหมือนเดิมเลยนะ แถมยังตอดรัดกูดีซะด้วย!"  

"อ๊ะๆๆๆ...อื้อออ.." เขาขยับแก่นกายเข้าออกรัวๆและก้มลงมาขบกัดยอดอกผมอย่างรุนแรง...ใช่! เขารุนแรงเหมือนกับสัตว์ป่า 

"ผะ...ผม...จะไป..แล้ว..อ๊าาา!" เขากระแทกเอวเข้ามารัวๆจนผมปล่อยน้ำรักออกมาเลอะหน้าท้องตัวเอง แต่เขายังคงกระแทกต่อไป 

"เสร็จก่อนกูได้ยังไง..อ่าาาห์" 

"ฮึกก...อ๊ะๆๆๆ..." 

"อ่าาาาาห์...ซี๊ดดดด!" ไม่นานเขาก็ปล่อยน้ำรักเข้ามาในช่องทางรักของผม ผมรู้สึกได้ว่ามันเยอะมากจนไหลลงมาตามขาของผม 

"แฮ่ก..แฮ่ก...พอใจรึยัง..." ผมหอบหายใจเหนื่อยและถามเสียงเบาอย่างหมดแรง แค่รอบแรกเขาก็รุนแรงเกินไปจนผมจะไม่ไหวแล้ว 

"หึ...รอบแรกก็จะตายแล้วหรอ แต่กูยังไม่หนำใจเลยว่ะ...รอกูหนำใจก่อนแล้วค่อยตาย!" 

สวบบบ!! 

"อ๊าาาาาา!!!" 

....เขากระทำย่ำยีผมอย่างโหดร้ายป่าเถื่อน ทำเหมือนผมไม่ใช่คน ทำเหมือนผมไม่มีหัวใจไม่มีความรู้สึก 

...................................................................................................................................................................................................... 

[ปีเตอร์ พาร์ท] 

เพียะะ!! 

"กูสั่งให้พวกมึงไปคุ้มกันไออุ่น แล้วมึงปล่อยให้มันเอาตัวไออุ่นไปได้ยังไงวะ!!" 

....ผมตบหน้าลูกน้องเรียงคนด้วยความโกรธ ผมทำงานอยู่ในห้องทำงานก็ได้รับสายจากจอร์นว่าไอ้ลุคมันเอาตัวไออุ่นของผมไปแล้ว ผมสั่งให้พวกมันตามไปแต่ไม่ทัน พวกมันกลับบ้านมาผมก็ยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่ 

....ลูกน้องแต่ละคนหน้าตาดูไม่ได้ ลูกน้องของผมไม่มีความสามารถมากพอที่จะสู้กับพวกมันได้เลยหรือยังไง!! 

"ขอโทษครับคุณปีเตอร์ เป็นความผิดของผมเองครับ!" จอร์นก้มหน้าพูดเสียงดัง 

"ถ้าไออุ่นเป็นอะไรแม้แต่นิดเดียว พวกมึงตาย!!" 

....ผมกำลังจะเตรียมตัวไปถล่มไอ้ลุค แต่กลับมีข้อความแจ้งเตือนเข้ามาในโทรศัพท์ของผมซะก่อน 

"ซักวันกูต้องฆ่ามึงให้ได้ไอ้ลุค!!...พวกมึงรีบไปดูโกดังสิวะ ไป!!" 

....ไอ้ลุคมันส่งรูปที่กำลังมีอะไรกับไออุ่นมาให้ผม และมันก็พิมพ์ข้อความมาว่า  

"นายหญิงของตระกูลเอวาซยังรูฟิตเหมือนเดิมเลยว่ะ" 

"โกดังเก็บอาวุธของมึง...กูขอแล้วกัน" 

"แม่งเอ้ยยยย!!" ผมกำโทรศัพท์แน่นด้วยความโมโห 

....ตอนนี้เรื่องโกดังถือว่าเป็นรอง เพราะผมเป็นห่วงไออุ่นมากกว่า ไออุ่นเป็นเด็กที่ใสซื่อบริสุทธิ์ ถึงแม้ว่าจะโดนไอ้ลุคมันทำอะไรต่อมิอะไรไปแล้วก็ตาม...แต่ผมกลับรู้สึกถูกใจเด็กคนนี้มาก คงไม่แปลกใช่มั้ยที่ผมจะบอกว่าผม 'รัก' ไออุ่น 

....ผมยินดีที่จะดูแลไออุ่นในฐานะนายหญิงของตระกูล แต่เรื่องตระกูลเรโนเวอร์ผมยังคงแค้นมันเหมือนเดิม และแค้นมากขึ้นด้วย ถ้าไออุ่นร่วมมือกับผมก็คงดี พวกมันจะได้ย่อยยับกันไปเลย!!  

[จบ ปีเตอร์ พาร์ท] 

...................................................................................................................................................................................................... 

"อ๊ะๆๆๆ..อื้ออออ"  

....ผมและเขาปลดปล่อยรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าผมเหมือนคนใกล้ตายเข้าไปทุกที ร่างกายผมเต็มไปด้วยรอยจ้ำๆที่เขาทำไว้ กลิ่นคาวคละคลุ้งไปทั่วห้อง  

....และตอนนี้เขาก็นอนทับผมอยู่พร้อมกับหอบหายใจด้วยความเหนื่อย แต่แก่นกายของเขายังคงอยู่ในช่องทางรักของผม 

"แฮ่ก...ลีลากูเด็ดกว่าผัวมึงรึเปล่า หื้มมม" เขาถามเสียงแหบพร่าและเริ่มซุกไซร้ซอกคอผมอีกแล้ว 

"อ่ะ..อึก...เอามันออกไป..จากตัวผม" 

"กูคือผัวคนแรกของมึง กูมีสิทธิ์ที่จะทำอะไรกับร่างกายของมึงก็ได้" 

"คุณมันบ้าไปแล้ว..." ผมพูดเสียงแหบเพราะเจ็บคอและไม่มีแรง 

"ตอบกูมาว่ามึงจะอยู่กับกู" จู่ๆเขาก็เงยหน้าขึ้นมาถามผมด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง  

"ผมจะไม่อยู่กับคนโหดร้ายอย่างคุณ" 

"แต่มึงเป็นของกู...มึงเป็นเมียกู" 

"ผมมีผัวคนเดียว...คือคุณปีเตอร์" อะไรทำให้ผมพูดออกไปแบบนั้นเนี่ย ผมจะไม่โดนเขาทำอะไรอีกใช่มั้ย...เพราะผมไม่ไหวแล้ว 

"อื้ออออออ" เมื่อผมพูดจบเขาก็บดจูบที่ริมฝีปากและกวาดลิ้นเข้ามาในโพรงปากของผม 

"กลับไปซะ กลับไปหาผัวของมึง! " เขาผละออกและเดินไปเข้าห้องน้ำทันทีโดยที่ไม่สนใจผมอีกเลย 

....ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ สายตาของเขาตอนที่พูดว่า 'ตอบกูมาว่ามึงจะอยู่กับกู' มันช่างอ่อนโยนเหลือเกิน สายตาของเขามันสื่อว่าอยากให้ผมอยู่กับเขา ไม่อยากให้ผมไปไหน...แต่การกระทำของเขามันสวนทางอย่างสิ้นเชิง ผมไม่มีทางหลงกลเขาแน่ๆ เขาก็แค่ต้องการผมไว้เป็นที่ระบายของเขาเท่านั้นแหละ!! 

โปรดติดตามตอนต่อไป... 

**แงงงงง พระเอกใจร้ายมากกก 

**สรุปว่าคุณปีเตอร์คือพระเอกค่ะ555 

**ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ เม้นติชมกันได้เลยน้าาา☺  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว