ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 2/3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2564 18:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 2/3
แบบอักษร

 

ตอนที่ 2

2/3

 

 

"แล้วป๊าไปไหน เหมือนจะเห็นยืนอยู่หลังกี๋ตอนที่เฮียอยู่บนเวที"

"อ๋อ กี๋ให้ป๊าไปรอร้านเจ็กโจวอะ นี่ขอแม่มาดูเฮียแป๊บเดียว แต่ว่าเป็นห่วงเฮียกี๋ก็เลยตามมาดูหลังเวทีนี่แหละ"

"อย่าเวอร์ให้มาก คนทำแผลมีเยอะแยะ ทีหลังไม่ต้องมาแล้วนะ"

"ทำไมเล่า เฮียไม่ได้ขึ้นชกบ่อยซะหน่อย นานๆ ทีเอง กี๋จะมา" เขาขมวดคิ้วเมื่อบุ้งกี้ยังดึงดันจะมา

"มันไม่ใช่ที่ของเด็ก แล้วเฮียก็ไม่ได้ว่างมาคอยดูกี๋บ่อยๆ เวลาเห็นกี๋เฮียเสียสมาธิ ที่หน้าแหกขนาดนี้ก็เพราะกี๋นั่นแหละ"

"แล้วกี๋ผิดอะไรอะ แค่มายืนเกาะขอบเวทีเนี่ย" บ่นแง้วๆ ขณะที่ทำแผลไปด้วย

"เวลาได้ยินเสียงกี๋มันทะลุเข้าไปในโสตประสาทของเฮีย พอได้ยินซ้ำๆ สมาธิของเฮียก็จะไม่จดจ่ออยู่กับคู่ชก ถ้าแพ้ขึ้นมาก็เป็นเพราะเสียงกี๋นั่นแหละ" บุ้งกี๋ยู่หน้า ถึงเฮียจะปากร้ายใส่กันตลอดแต่เธอก็ไม่เคยโกรธหรอก ชอบฟังเสียงเฮียบ่นๆ ซะอีก

"พอกี๋ไปเรียนต่อ ขี้คร้านเฮียจะคิดถึงเสียงกี๋เข้าให้ล่ะสิ"

เฮอะ วิท'ลัยอยู่ถัดไปสองซอยแค่นี้ พูดซะจะไปขึ้นเหนือล่องใต้ อย่างบุ้งกี๋มันจะไปไหนได้ วันๆ ก็ได้แต่วนเวียนอยู่ในชีวิตเขานั่นแหละ

"พอละ ไปหาป๊าได้แล้ว" เขาดึงกล่องยาจากมือบุ้งกี๋มาวางข้างตัว จากนั้นก็เอ่ยไล่แบบทุกที

"จะไปไงล่ะ ร้านเจ็กโจวอยู่ตั้งหน้าปากซอย"

"มาไงก็ไปงั้นแหละ"

"กี๋มากับป๊าไง แต่ป๊าไปร้านเจ็กโจวแล้ว หรือเฮียจะให้กี๋เดินไป"

"15 นาทีก็ถึง"

"แดดร้อนขนาดนี้เนี่ยนะ!"

"ทีปั่นจักรยานยังปั่นฝ่าแดดมาได้ คนอย่างกี๋ไม่คณามือแดดหรอกมั้ง"

ผลั้วะ!

"งั้นเฮียก็คายข้าวมันไก่คืนกี๋มาสิ!" หลังจากฟาดมือไปบนหัวของอชิระบุ้งกี๋ก็ล้ำเลิกบุญคุณทันที

"ไอ้กี๋!" อชิระเริ่มเดือดดาล นับวันมันชักจะเอาใหญ่ ตบหัวเขาต่อหน้าเด็กในค่ายนับสิบเนี่ยนะ!

"อย่ามาขึ้นเสียงนะ! กี๋ไปรอที่รถเฮียละกัน เร็วๆ ด้วย!"

นี่มันเรื่องเหี้ยอะไรกัน! ตบหัวเขาแล้วก็สะบัดก้นเดินหนีไปหน้าตาเฉย ทิ้งเขาไว้พร้อมความอับอาย

ยัยเด็กบ้า!

"เวรกรรมห่าอะไรของกูวะเนี่ย"

คว้าเสื้อยืดมาพาดบ่าแล้วตะโกนขอกุญแจรถของใครสักคน เพราะเขาจำไม่ได้แล้วว่าเอาของตัวเองไปโยนไว้ไหน ช่างแม่ง ค่อยกลับมาหา

"ไปคันนี้"

"อ้าว แล้วรถเฮียล่ะ" อุตส่าห์มายืนรอหน้าบิ๊กไบค์แสนเท่ของเฮีย แต่ทำไมเฮียทำฝันกี๋สลาย คร่อมขาเข้ากับเบาะรถมอเตอร์ไซค์เก่ากึก!

"หากุญแจไม่เจอ เร็วๆ ดิ มันร้อน" บุ้งกี๋เลยเดินมาหยุดยืนข้างเฮียอู๋ แต่แทนที่จะขึ้นนั่งเบาะหลังกลับแทรกตัวเข้ามาใต้วงแขนของเขาแทน

"กี๋จะนั่งหน้า"

อชิระทำหน้าเหม็นเบื่อ ปวดหัวแทนลุงเคี้ยงกับป้าแหม่มที่มีลูกแสนดื้ออย่างบุ้งกี๋!

"นั่งดีๆ อย่าขยับยุกยิก" มันทำให้เขาขับรถลำบาก หน้ารถมันส่ายไปมาเพราะบุ้งกี๋เอาแต่ขยับซ้ายทีขวาที

"ก็เบาะมันนั่งไม่สบาย ทำไมเฮียไม่เอาบิ๊กไบค์มาส่งกี๋เล่า!" พูดเสียงฉุนติดจะไม่พอใจ

"มาปากซอยแค่นี้เวฟก็หรูละ"

บุ้งกี๋ได้แต่นั่งฟึดฟัดส่งเสียงขึ้นจมูกมาตลอดทาง ไม่กี่นาทีก็มาถึงร้านเจ็กโจว ยังไม่ทันจะกระโดดลงจากรถเฮียก็แทบยกเธอให้ออกไปเร็วๆ

"ไปละ"

"ดะ.." ยังไม่ทันได้รั้ง เวฟคันสีน้ำเงินเก่าๆ ก็แล่นฉิวออกไปจนไม่เห็นฝุ่น บุ้งกี๋กระทืบเท้าตามประสาเด็กเอาแต่ใจที่โดนขัดใจ

"เจ็ก! กี๋เอาโอเลี้ยง!" เดินปึงปังเข้ามานั่งข้างป๊า ตะโกนสั่งเสียงดังทำท่าทางราวกับผู้ใหญ่ที่มีเรื่องกลุ้มใจ

"เก๊กฮวยพอเจ็ก" ป๊าเคี้ยงรีบเปลี่ยนเมนูให้ยัยลูกสาวทันที

"เป็นเด็กเป็นเล็กใครเขาให้กินโอเลี้ยง" หลังป๊าพูดจบเจ็กโจวก็เอาเก๊กฮวยมาเสิร์ฟ บุ้งกี๋ดูดพรวดเดียวก็หมดแก้ว

 

___________

ยัยหนู เธอตัวแค่เนี๊ยะ

แต่จำไว้นะ ทีหลังตบมันให้แรงกว่านี้

คิกๆๆ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว