ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

🥀EPISODE 20 - โผล่ในไลฟ์

ชื่อตอน : 🥀EPISODE 20 - โผล่ในไลฟ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ค. 2564 23:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
🥀EPISODE 20 - โผล่ในไลฟ์
แบบอักษร

โผล่ในไลฟ์

'น้องชอบคุณรามหรอ'

 

🍼🍼

 

"คนนี้ก็ดี"

"ไม่ๆ กูชอบคนนี้"

"คนนี้แนวมันไม่ได้ว่ะ"

"นี่ อย่างสวย"

เสียงทะเลาะกันของสองหนุ่มหล่ออย่างโอบกับมิคที่กำลังเถียงกันเลือกพรีเซ็นเตอร์รถหรูคันใหม่ที่เพิ่งเข้าไทยมา และพวกเขาเป็นคนนำเข้าเจ้าแรกและเจ้าเดียว

"พวกมึงหยุดเถียงกันก่อนได้ม่ะ"

รามที่นั่งดูไอแพดอยู่เงยหน้าขึ้นมาปรามเพื่อนสองคนที่ทะเลาะกันเสียงดัง

"แล้วมึงดูอะไรน่ะ" โอบกับมิคหยุดทะเลาะกันหันมามองรามที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาดูไอแพด ด้วยความไวโอบจึงเอื้อมมือไปแย่งไอแพดของรามมาดูอย่างถือวิสาสะ

"ไอ้คนไร้มารยาท" ไม่วายที่รามจะด่าเพื่อนตัวเองออกไป แต่โอบก็หยักไหล่หาได้แคร์ไม่

"นี่มันรูปน้องเฟอร์บี้นี่หว่า" โอบที่แย่งไอแพดรามไปดูพูดขึ้น

"ไหนๆ" ม่อลที่นั่งดูเอกสารอยู่ไม่ไกลรีบพุ่งเข้ามาดูไอแพดกับโอบทันที

"รูปเฟอร์บี้คนเดียวที่ไหนอีกสามคนก็มี" รามแย่งขึ้นเมื่อโอบพูดถึงแค่เฟอร์บี้แค่คนเดียว

"แหม ก็ที่พูดถึงน้องเฟอร์บี้คนเดียวเพราะเพื่อนรามน่าจะโฟกัสน้องเขาคนเดียวไงค้าบบ" อดไม่ได้ที่โอบจะแซวเพื่อน

"กูคิดออกแล้ว!!" อยู่ๆม่อลก็ดีดนิ้วปิ๊งไอเดียขึ้นทำเอาเพื่อนชายอีกสามคนที่นั่งข้างๆตกใจกันไปเป็นแถบๆ

"คิดไรออกวะ"

"กูคิดออกแล้วว่าใครจะมาเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้เรา"

"ใครวะ"

"ก็น้องๆสี่คนนี่ไง" ม่อลแย่งไอแพดออกจากมือโอบ มาโชว์รูปสี่สาวที่ถ่ายงานคู่กัน

"กูว่าตอนน้องทั้งสี่คนเขามาถ่ายรูปพร้อมกันอยู่ด้วยกันเฟรมเดียวกันมันดูมีออร่า" ม่อลอธิบายให้เพื่อนพร้อมกับโชว์รูปของสาวๆทั้งสี่คนไปด้วย

"กูเห็นด้วย" มิคพูดขึ้น ทำให้อีกสองคนพยักหน้าตาม ปฏิเสธไม่ได้จริงๆว่าเธอทั้งสี่เวลาอยู่ด้วยกันมันดูมีออร่าและดึงดูดสายตาคนมาก

"โอเครงั้นตามนี้พรีเซนเตอร์ของเรารอบนี้คือน้องสี่คน ไอ้รามมึงไม่ติดอะไรนะ" ม่อลสรุปให้เพื่อนเข้าใจตรงกันอีกรอบ โดยไม่ลืมที่จะหันไปถามความเห็นจากราม รามก็ส่ายหน้าว่าไม่ติดอะไร

"โอเคร งั้นเดี๋ยวกูจะเป็นคนติดต่อทางผู้จัดการน้องเขาเอง" มิคเป็นคนเสนอเรื่องติดต่องานกับน้องขึ้น เพื่อนๆก็ต่างพยักหน้าตกลง

 

 

[Talk : Furby]

ตอนนี้ฉันกำลังนอนเล่นอยู่บนเตียงอย่างเหงาๆไม่มีอะไรทำเลยย พอเหงาแล้วก็แอบคิดเหมือนมันมีเวลาว่างมาให้นั่งคิดถึงพี่รามอ่ะ

ป่านนี้เขาจะทำอะไรอยู่น๊าา กินอะไรหรือยัง แล้วที่บอกว่าป่วยกินยากินข้าวหรือยัง อยากจะทักไปถามนะแต่ก็ไม่อยากกวนเขา เห้ออ

 

Line~

 

เสียงไลน์เด้งฉันเลยรีบหันไปคว้าเอาโทรศัพท์ที่อยู่ข้างกายมาเปิดอ่านอย่างไว แอบหวังว่าอยากให้ไลน์ที่เด้งเป็นของพี่ราม

แต่เปล่าเลยเป็นไลน์กลุ่มของเจ้ริชชี่ แล้วก็พี่คนอื่นๆในสังกัด สงสัยมีงานไลน์เลยเด้ง ไม่ก็คงนัดกันไปกินข้าวหรือไปเที่ยวที่ไหนกัน

เห้ออ แอบผิดหวังเลยนะเนี้ย ไม่มีอารมณ์เปิดอ่านละ ฉันวางโทรศัพท์ลงข้างตัวก่อนจะค่อยๆหลับตาลง คิดถึงจังเลยย อยากไปหา!!

นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ตัวเองเผลอกลับไป ตื่นขึ้นมาอีกทีเพราะเสียงเคาะประตูหน้าห้อง ใครมันมาเอาเวลานี้แม้ไม่ดึกมากแต่หกโมงเย็นมันก็ถือว่าเย็นแล้วนะ

ฉันลุกจากเตียงตรงไปที่ประตูก่อนจะเปิดออกก็ต้องตกใจเมื่อเจอสามสาวโผล่อยู่หน้าห้อง พร้อมในมือถือของกินมากมาย

"กินสุกี้กัน"

พี่ผิงผิงเอ่ยชวนโชว์อาหารที่หิ้วมาเต็มสองมือให้ฉันดู ก่อนจะพากันถอดรองเท้าเเล้วเดินตรงเข้าห้องฉัน อิหยังว่ะ

"พวกพี่มากินสุกี้อะไรที่ห้องเฟอร์บี้เนี่ย" ฉันปิดห้องเดินตามสามสาวเข้าไป ร้องถาม

"ทีแรกก็ว่าจะไปกินห้องพี่จีแหละ แต่มีใครบางคนไม่ยอมตอบแชทเลยมาหาที่นี่ไง" คิตตี้ตอบแต่ตามองอาหารที่ซื้อมา

พี่จีก็เดินเข้าครัวไปหาจานหาหม้อมาทำสุกี้ส่วนพี่ผิงผิงพอเข้ามาได้ วางอาหารลงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดไม่มีใครสนใจเจ้าของห้องเลย

"แล้วกินเนื่องในโอกาสอะไรเนี่ย"

"นี่แกไม่รู้อะไรเลยหรอเฟอร์บี้" ฉันส่ายหน้าให้คิตตี้ รู้อะไรมีอะไรที่ฉันควรรู้

"ก็แหงล่ะ ไม่ยอมเข้าไปอ่านแชทกลุ่ม" พี่ผิงผิงโชว์หน้าจอข้อความไลน์กลุ่มที่มันเด้งมา แต่ตอนนั้นฉันไม่ยอมกดเข้าไปอ่านให้ดู

"คืองี้จะบอก..."

คิตตี้มันบัดมือที่เผลอหยิบอาหารเมื่อกี้สองสามที ก่อนจะย้ายตัวเองไปนั่งที่โซฟาแล้วเล่าให้ฟัง

"เมื่อตอนกลางวันเจ้ริชชี่ไลน์มาบอกว่าเราสี่คนมีงานคู่กันแถมเป็นงานใหญ่อีกด้วย"

"งานใหญ่ที่ว่าคืองานอะไร"

"พรีเซนเตอร์รถหรู"

"ที่ไหน"

"สนามแข่งThe fire"

สนามแข่งThe fire งั้นอ่อ นั่นมันสนามแข่งพี่รามนิ!! อย่าบอกนะว่างานใหญ่ที่ว่าคืองาน.. เย้ฉันโคตรดีใจเลย ฉันจะได้ร่วมงานกับพี่รามจะได้เจอพี่รามแล้ววว

"แต่รับงานรอบนี้เจ้ริชชี่ก็แอบกังวลอยู่นะ"

พี่ผิงผิงพูดขึ้นฉันเลยต้องรีบหันไปมองเชิงถามว่าทำไม งานใหญ่ขนาดนี้มีไรให้กังวล ที่สำคัญมากก็คือฉันได้ร่วมงานกับพี่รามแหละ คิคิ

"ก็เรื่องข่าวที่เคยมีของเฟอร์บี้กับคุณรามไง เห็นว่าคุณรามเขาเป็นเจ้าของสนามเจ้แกคงกลัวเฟอร์บี้โดนแอนตี้แหละม้างง"

"แต่จะไม่รับงานนี้ เจ้แกก็บอกลำบากใจเพราะมันงานใหญ่ แถมจ้างทั้งสี่คนอีกถ้าแกไม่รับก็เหมือนตัดอนาคตน้องอีกสามคน" คิตตี้เสริม

ก็พอเข้าใจแหละ มันเรื่องของฉันคนเดียวจะไม่รับงานอีกสามคนล่ะ มันไม่รู้เรื่องด้วยขืนมัวเเต่คิดเรื่องนั้นเงินตั้งหลายบาทลอยหายไปกับตา

"แล้วนี่คือมาฉลองอ่อ"

ฉันรีบเปลี่ยนเรื่องไม่อยากให้มาคิดเรื่องแอนตงแอนตี้อะไรฉันยังไม่ใส่ใจเลย เลยไม่อยากให้คนอื่นมาใส่ใจด้วยเดียวเครียดกันเปล่าๆ

"ช่ายยย" สองสาวลากเสียงยาวพร้อมกันก่อนที่พี่จีจะเดินออกมาจากครัว เราก็ต่าวงช่วยกันทำสุกี้ จะบอกว่าทำก็ไม่ได้เพราะดันซื้อสำเร็จมาครบพร้อมกิน

"ไหนๆกว่าจะได้ฤกษ์งามยามดีรวมตัวกันได้ครบสี่คน เราไลฟ์กันป่ะ"

กินไปกินมาพี่จีก็ชวนไลฟ์ จึงมีการไลฟ์โชว์กินสุกี้กันเกิดขึ้น อารายกันคับเนี่ยย แต่ไลฟ์ไร้สาระของเราสี่คนก็ทำเอายอดพุ่งคนเข้าชมเยอะอยู่เด้ออ

 

"สวัสดีค่ะทุกโคนน"

พี่จีตั้งกล้องเริ่มเปิดไลฟ์ทักทายคนดู ฉันเห็นรีบวิ่งเข้ากล้องไปโบกมือทักทาย พี่ผิงผิงก็เงยหน้าจากจอโทรศัพท์ขึ้นมาทักทาย ส่วนคิตตี้ก็เงยหน้าจากชามสุกี้ขึ้นมาโบกมือทักทายทั้งที่ในปากยังคาบเนื้อหมูอยู่

"Hi" เฟอร์บี้

"สวัสดีค่ะ" ผิงผิง

"ดีค่าา" คิตตี้

 

🧕สวัสดีดีค่ะ

🧒เย้!! นานๆกว่าจะเห็นพี่ๆอยู่ด้วยกัน

🧑‍คิตตี้หมูคาปากเลย เอ็นดู~~

👱ทำอะไรกินกัน

👰ทันไหม

 

"ทำไรกินกัน อ่อทำสุกี้กินกันค่ะ มาทานด้วยกันนะค่าาา" พี่จีอ่านคอมเม้นท์แล้วตอบ

"ทันไหม ทันอะไรอ่ะคะ" อันนี้พี่ผิงผิงถาม

"คิตตี้มีคนแซวแกด้วยย"

ฉันอ่านเจอคอมเม้นท์ที่ว่าแซวหมูในปากคิตตี้เลยร้องบอกมัน คิตตี้ก็รีบวางชามสุกี้ลงแล้วมาคุยกับคนดู

"งื้ออ อย่าแซวหนู" คิตตี้มันทำเสียงอ้อนแล้วพวก

เราทั้งสี่ก็ไลฟ์ไปกินไปผลัดกันกินผลัดกันคุยกับคนดู ยอดคนดูก็สูงขึ้นเรื่อยๆ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นพี่จีมากกว่าที่คุยส่วนน้องๆกินค่ะ

"เจ้ริชชี่บอกว่าคิตตี้กินให้มันน้อยๆหน่อย"

พี่จีอ่านคอมเม้นท์ของเจ้ริชชี่แล้วบอกคิตตี้ซึ่งพี่ริชชี่ที่ดูไลฟ์อยู่ก็ฝากบอกอีกที

"เจ้!!! กินกันอยู่ตั้งสี่คนไหงหวยมาออกที่คิตตี้คนเดียวได้อ่าา"

"เจ้บอกว่าก็แกมันกินเยอะ"

"เฟอร์บี้แกมาคุยต่อดิพี่จะไปเอาน้ำแข็งในตู้เย็นมาเพิ่ม เริ่มละลายละ"

"ค่ะ" พี่จีหลบให้ฉันนั่งหน้ากล้องคุยกับทุกคนฉันก็ทำตามอย่างว่าง่าย

คุยบ้างกินบ้าง แต่ฉันเผลอไปตักไข่แป๊บเดียวพอกลับมาอ่านคอมเม้นท์คือเขาหวีดอะไรกันไหนจะยอมวิวที่สูงขึ้นเพิ่มอีก

 

🧕อร้ายย เทออบอกที่ว่าฉันไม่ได้ตาฝาด

🧒ใช่จริงๆใช่ไหม

👰อร๊ายยย อยากจะบ้าตายเขินเด้อ คุณรามมาดูไลฟ์หายากกก

👸คุณรามจริงๆใช่ไหม

 

"ห้ะ อะไรกันคะ"

เผลอแป๊บเดียวทุกคนต่างวีดเป็นเสียงเดียวกันพอจับใจความได้ว่าพี่รามมาดูไลฟ์หรอ

 

Ram_Ronnaphat : Hi

 

"พะ...พี่ราม!!" พี่รามมาดูไลฟ์ฉันจริงๆด้วยแถมยังมาคอมเม้นท์อีก

อึ้งค่ะ อึ้งมากปกติไลน์ฉันเขาก็ไม่ค่อยจะตอบอยู่ละแต่นี่เขาเข้ามาดูไลฟ์ฉัน

แต่พอฉันพูดชื่อพี่รามอีกสามสาวที่อยู่ร่วมห้องกับฉันก็รีบต่างพุ่งเข้ามาดู พอเห็นว่าพี่รามมาดูจริงๆก็อึ้งกันเลยครับไม่รู้ว่าดีใจหรือเพราะกลัวเป็นข่าวขึ้นมาอีก แต่บอกเลยเฟอร์บี้ไม่กลัวนะคะ

"คุณรามสวัสดีค่ะ"

พอได้สติทั้งสามก็ทำการทักทายพี่รามสวัสดีกันยกใหญ่ พอมองดูดีดีก็ไม่ได้มีแค่พี่รามนะที่เข้าดูไลฟ์แต่ยังมีเพื่อนเขาอีกสามคนที่เข้ามาดูด้วย รู้ได้ไงน่ะหรอก็เพราะพวกเขากำลังป่วนคอมเม้นท์กันอย่างสนุกสุดๆกันนี่ไง

 

entwine.11 : สัสรามมาหม้อสาวหรอมึง

Ram_Ronnaphat : มึงก็มาส่องไม่ต่างจากกูหรอกไอ้โอบ

Moll.21 : น้องเฟอร์บี้ครับ สาวๆครับบอกสวัสดีไอ้รามมันคนเดียวพวกพี่ไม่ยอมนะ

Mick.31 : พวกมึงแม่งเข้ามาป่วนไลฟ์น้องไอ้สัส

Moll.21 : ว่าแต่พวกกู มึงก็ด้วยเถอะ

🧕อร้ายย แกขอเขินได้ไหม

👰ไลฟ์นี้ผู้ดีเวอร์

👸พี่เขาทะเลาะกัน น่ารักเวอร์!

 

"แหมมๆ พวกพี่พี่เข้ามาก็แย่งซีนเราสี่คนกันเลยนะคะดูสิสาวๆวีดกันใหญ่แล้ว"

คิตตี้มันว่าอย่างงอนๆ ตอนนี้เราทั้งสี่ทิ้งอาหารแล้วตั้งใจอ่านเม้นท์กันแล้วค่ะ อ่านเกือบไม่ทัน

"บอกสวัสดีไอ้รามมันคนเดียวพวกพี่ไม่ยอมนะ โอ๋ๆขอโทษนะคะพี่ม่อล สวัสดีดีค่ะพี่ม่อล" อันนี้ฉันอ่านแล้วก็ตอบพี่ม่อล

"พวกพี่พี่เข้ามาแล้วส่งดอกกุหลาบให้ด้วยย"

พี่ผิงผิงโผล่หน้าเข้ามาในกล้องร้องบอกกลุ่มพวกพี่ราม พี่เขาก็จัดให้ตามคำขอแข่งกันส่งมาซะงั้นดีเหมือนกันฮ่าๆ สายเปย์กันจังกลุ่มนี้

"พี่โอบอย่ายอมดิ โห่แพ้พี่ม่อลเลยอ่าา"

"พี่รามๆพี่มิคจะแซงแล้ว"

"พี่มิคเอาให้ได้ดิ ปล่อยให้พี่รามนำได้ไง"

ฉันร้องปั่นพวกพี่ทั้งสี่คนที่แข่งกันส่งดอกกุหลาบแข่งส่งรถ ส่งบ้านมาให้ ซึ่งถ้าพวกพี่เขาส่งมาคนที่ได้ประโยชน์สูงสุดก็คือพวกฉันไงได้เงินไปกินขนมฮ่าๆๆ ฉันเลยต้องปั่นพี่แกหน่อย

ใช้เวลาไลฟ์ไปพอได้ที่ฉันกับพวกพี่พี่อีกสามคนก็มาพูดปิดไลฟ์บอกฝันดีลาไปนอนกัน พอจบไลฟ์ก็ช่วยกันเก็บของทำความสะอาดที่เรากินไว้

"น้องว่าจะเป็นข่าวอีกไหม เรื่องวันเนี่ย"

ฉันชะงักมือที่กำลังล้างจานอยู่หันไปมองพี่จีที่ยืนล้างอยู่ข้างๆ ส่วนอีกสองสาวก็ทำหน้าที่กวาดถูเช็ดอยู่ตรงห้องนั่งเล่นที่เรานั่งกินกัน

"เป็นก็ชั่งสิ"

"แต่แอนตี้มัน…"

"ต่อให้เราทำดีแค่ไหน แต่คนที่มันคิดจะแอนตี้เรามันก็หาเรื่องมาแอนตี้เราจนได้ แล้วจะไปแคร์คนพวกนั้นทำไม เฟอร์บี้ทำอะไรเฟอร์บี้รู้ตัวเองดีไม่ต้องลำบากให้พวกนักเลงคีบอร์ดมาสอนหรอก"

"แต่ถ้ามันกระทบกับงานล่ะ"

"เฟอร์บี้ขายความสามารถ ไม่ได้ชีวิตส่วนตัว ชีวิตส่วนตัวของเฟอร์บี้จะคบใคร จะคุยกับใครหรือจะชอบใครเฟอร์บี้เป็นคนเลือกเองไม่ต้องให้ชาวเน็ตมาเลือกให้หรอกค่ะ"

"..." พี่จีเงียบ แต่ทั้งหมดที่ฉันพูดไปคือเรื่องจริงถึงยังไงถ้าฉันชอบพี่รามฉันก็ไม่ยอมให้ใครมาบังคับ มาห้าม มาแยกออกได้ ชีวิตฉันฉันเลือกเองได้ไม่ต้องลำบากใครมายุ่ง

"น้องชอบคุณรามหรอ"

หลังจากที่เงียบไปสักพักพี่จีก็ถามขึ้น ฉันวางมือจากงานตรงหน้าที่ทำหันไปตอบคำถามพี่จีโดยไม่ลังเลสักนิด

"ค่ะ" เป็นคำตอบสั้นๆแต่ได้ใจความ ใจฉันหวั่นไหวให้พี่รามไปหลายรอบแล้ว มาคิดคิดดูฉันคงเผลอหลงรักเขาเข้าให้แล้ว

 

🍼🍼🍼

เป็นคำตอบที่สั้นและได้ใจความมากเฟอร์บี้

🙏มีคำผิดไรท์ขอโทษด้วยนะคะ ยังไงฝากติดตาม กดไลค์ เม้นท์ให้กำลังใจเค้าหน่อยน๊าา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว