ฝากคอมเม้นท์ ฝากติดตามนิยายของไรท์ด้วยนะคะ

Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 1 100%

ชื่อตอน : Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 1 100%

คำค้น : แทน, จ๊ะจ๋า, รัก, แฟนเด็ก, Tan, Jaja, Love sis, วัยรุ่น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.4k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มิ.ย. 2559 13:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 1 100%
แบบอักษร

เฮ้อออ...วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันตื่นเช้า อ่าา...อากาศตอนเช้าที่กรุงเทพฯมันดีจริงๆ รู้สึกสดชื่นมีแรงทำงานมากขึ้นเป็นกองเลย วันนี้ฉันหยุดทำงาน1วัน พักผ่อนร่างกาย

 

 

เมื่อสองวันก่อนฉันได้แอบติดเครื่องติดตามไว้ที่รถเด็กแทนตอนที่มันขับรถมาสั่งฉันนั่นแหละ ดูดูไปเด็กแทนมันก็แค่เด็กวัยรุ่นธรรมดาที่หน้าตาหล่อแต่ปากหมา ไม่เห็นมันจะเป็นตัวอันตรายตรงไหนเลยนิ

 

 

อ่ะนี่จะ9โมงเช้าแล้วไปอาบน้ำดีกว่าเดี๋ยวจะได้ออกไปหาอะไรทาน หิวแล้ว

 

 

Rrrr 

 

 

ฮ่วย...ใครโทรมาตอนนี้เนี่ยเมื่อกี้ออกไปนั่งชมวิวที่นอกระเบียงตั้งนานก็ไม่โทรมานะ พอจะอาบน้ำก็โทรมาซะงั้น ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูปรากฏว่าคนที่โทรมาคือ ยัยซี เพื่อนสนิทของฉันเอง

 

 

"ว่า"

 

 

'แกมาเมืองไทยทำไมไม่บอกกันยะ ต้องให้รู้เองอยู่เรื่อยเลยนะ'

 

 

"ฉันมาทำงานไม่ได้มาเที่ยวค่ะคุณเพื่อน"

 

 

'มาทำงานอีกล่ะ ฉันคิดถึงแกมั๊กมากกก กอไก่ล้านตัวเลยนะแก ฉันคันปากยิบๆอยากจะคุยกับแกมากออกมาเจอกันหน่อย...นะแก'

 

 

"ได้ค่ะคุณเพื่อน พอดีฉันยังไม่ได้ทานข้าวเอาเป็นว่าเจอกันที่ห้าง R ทานข้าวไปคุยกันไปโอเคมั๊ยจ๊ะ"

 

 

'โอเคจ้าคุณเพื่อน ถ้างั้น11โมงครึ่งเจอกัน'

 

 

"โอเค"

 

 

พอวางสายจากยัยซีฉันก็รีบไปอาบน้ำแต่งตัว แล้วก็ขับรถออดี้คันสีขาวสวยที่ฉันซื้อไว้ที่เมืองไทยเวลามาเที่ยวขับไปหาที่ห้าง R ตามที่นัดกับยัยซี พอก้มดูนาฬิกามาฉันมาถึงก่อนเวลานัดตั้ง1ชั่วโมงแนะ เดินช็อปปิ้งรอเวลาดีกว่า ไหนๆวันนี้ก็หยุดทำงานแล้ว

 

 

ระหว่างที่ฉันกำลังเดินช็อปอยู่นั้นก็เจอ...

 

 

"เชี้ยมึงว่าพี่เวย์จะชอบชุดนี้มั๊ยวะ"

 

 

ฉันเจอเด็กแทนกับเพื่อนอีกสองคนกำลังเลือกชุดผู้หญิง แล้วก็นะเด็กแทนกับเพื่อนอีกสองคนยังอยู่ในชุดนักเรียนอยู่เลยโดดเรียนมาเที่ยวสิท่าเป็นน้องเป็นนุ้งนะแม่จะจับบิดหูให้ แล้วดูจากการคบเพื่อนมันเลือกคบกันที่หน้าตานี่หว่า คือแบบหล่อทั้ง 3 คนเลยอ่า หัวใจผู้หญิงอายุ25เต้นแรงจนลมแทบจับเด็กสมัยนี้โตไวไม่พอหล่อโคตรๆด้วย ว่าแต่ฉันจะไปยุ่งอะไรกับเด็กมันวะ ไปดีกว่า

 

 

แต่เอ๋...ไหนๆก็แอบดูแล้วก็แอบดูต่อไปสิ ฉันเดินเข้าไปในร้านเดียวที่เด็กแทนกับเพื่อนที่กำลังเลือกชุดกันโดยที่พวกนั่นไม่ทันสังเกต ดูฝั่งนี้ดีกว่าง่ายต่อการได้สอดรู้ เอ้ย!...ฉันหมายถึงเห็นและได้ยินน่ะ ฉันเดินย่องๆมาฝั่งที่คิดว่าได้ยินเด็กแทนกับเพื่อนคุยกันมากที่สุดแล้วเอียงหูฟังอย่างตั้งใจ

 

 

"เมียมึงปะเชี้ยมี่ ไปถามไอ้แทน มันก็ตอบมึงไม่ได้หรอกถามกูนี่กูรู้ดีกูมีพี่สาว"

 

 

"กูอยากรู้นิหว่าว่าชุดมันเหมาะกับพี่เวย์รึป่าว มึงว่าเหมาะมั๊ยวะไอ้เซธ"

 

 

"อืมม...ก็เหมาะนะ แต่ถ้าจะดีต้องชุดนี้วะพี่เวย์เป็นตัวเล็กหุ่นบางชุดแหวกอกแหวกตูดนี่แหละทำให้มีเสน่ห์" 

 

 

"สัสนี่ มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบให้พี่เวย์แต่งตัวโป๊ กูว่ากูเอาชุดนี้แหละกูชอบ"

 

 

"แล้วจะถามพวกกูเพื่อ? แล้วนี่มึงเป็นเหี้ยไรเนี่ยเชี้ยแทน ชวนมาเดินห้างนะเว้ยพูดบ้างก็ได้"

 

 

"กูเห็นพวกมึงคุยกันก็ขี้เกรียจแทรกวะ" ชิ! ทำเป็นคนมีมารยาทนะ

 

 

"โธ่ๆ ไอ้คุณชาย ไอ้คนดี ไอ้คนมีมารยาทเพื่อนพูดพูดแทรกเพื่อนไม่ได้เลย" 

 

 

"ฮึๆ กูเป็นคนดีอยู่แล้วพวกมึงไม่รู้เหรอ"

 

 

"ถ้ามึงเป็นคนดีพวกกูก็โคตรดีแหละวะ เนอะเชี้ยมี่"

 

 

"อืม"

 

 

"มึงเลือกชุดเสร็จแล้วก็ไปจ่ายตังดิกูหิวข้าวอุตส่าห์โดดเรียนมานึกว่าจะไปนั่งเล่นกันที่คาสิโนเชี้ยแทน เสือกมาเดินห้าง หุ๊!"

 

 

"มึงอย่าบ่นได้มั๊ยวะไอ้เซธ มึงดูอย่างไอ้แทนนี่ มาถึงมันพูดไม่ถึง5ประโยคสงสัยกลัวดอกพิกุลร่วง ฮ่าๆ"

 

 

"รีบๆไปจ่ายตัง กูหิวข้าวสัสมี่!" บอกแล้วว่าเด็กแทนมันปากหมา

 

 

"อู้ววว...คุณชายแทนเริ่มโมโหหิวแล้ววะ กูว่ากูรีบไปจ่ายตังก่อนที่ระเบิดจะลงดีกว่าว่ะ"

 

 

ฉันยืนดูเด็กแทนกับเพื่อนคุยกันอยู่พักใหญ่ก็ต้องรีบออกมาจากตรงนั้นเพราะพวกเด็กแทนมันเดินมาทางที่ฉันยืนอยู่นะสิ

 

 

ตุ๊บ!

 

 

ไอ้เด็กแทนมันดันทำโทรศัพท์ตกตรงหน้าฉันพอดีเลย ฉันนี่ยืนหันหลังดูเสื้อผ้าสุดฤทธิ์ กลัวมันรู้ว่าแอบฟัง

 

 

"ฮึ!" ได้ยินเสียงเหมือนคนหัวเราะในลำคอแต่ก็ไม่สนใจเลือกชุดต่อไปค่ะ

 

 

"ชุดนี้สวยจังเลย" ฉันแกล้งเลือกชุดไปเรื่อยจนได้ยินเสียงฝีเท้าของคนหลายคนเดินออกจากร้านไป

 

 

ฟู่! นึกว่าจะถูกจับได้ซะแล้วว่าเราแอบฟัง ฉันชะโงกหน้ามองเด็กแทนกับเพื่อนที่เดินออกจากร้านไปดูเหมือนว่าจะเดินห่างจากฉันมากแล้ว ฉันก็รีบตามสิค่ะ อยากรู้ว่าโดดเรียนมาทำอะไรกัน ถ้าพ่อแม่รู้นี่โดนบ่นจนหูชาแน่

 

 

ฉันแอบสะกดรอยตามเด็กแทนกับเพื่อนๆห่างๆ พอเห็นว่าพวกนั้นยังเดินเล่นกันเลยก้มไปดูนาฬิกาที่ข้อมือว่ากี่โมงแล้วแต่พอฉันเหงยหน้าขึ้นแล้วมองไปที่กลุ่มเด็กแทนปรากฏว่าเด็กแทนมันหายตัวไปค่ะ เหลือแค่เพื่อน2คนที่เดินขึ้นบันไดเลื่อนขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปทานอาหาร เด็กแทนมันหายไปไหนแล้วเนี่ย ต้องหามันให้เจออุตส่าห์มาเจอโดยไม่บังเอิญ ยังไงวันนี้ต้องได้อะไรกลับไปบ้างแหละ

 

 

ฉันเดินหาเด็กแทนเท่าไหร่ก็ไม่เจอมันหายไปไหนของมันเนี่ย ฉันเดินหาเด็กแทนทั่วชั้นเลยขอบอกว่าเหนื่อยโคตรๆ  หาไม่เจอก็ไม่หาเว้ย ใกล้ถึงเวลานัดกับยัยซีแล้วด้วย พรุ่งนี้ค่อยตามมันใหม่ล่ะกัน แต่พอฉันจะเดินไปที่บันไดเลื่อนก็...

 

 

หมับ! 

 

 

มีคนมาจับแขนฉันแล้วลากฉันเข้ามาในร้านเสื้อผ้าร้านหนึ่ง มันลากฉันมาที่ห้องลองชุดและมันก็...

 

 

ผลัก! แก๊ก! มันผลักฉันเข้ามาในห้องลองชุดพร้อมกับล็อคประตู

 

 

"ตามผมทำไมจ๊ะจ๋า" ผมถามคนที่ผมเพิ่งลากเข้ามาที่ห้องแต่งตัว ทำตัวน่าสงสัยตั้งแต่ร้านเสื้อผ้าเมื่อกี้แล้ว คงจะคิดว่าผมไม่รู้ละมั่งว่าเธอแอบดูและแอบฟังผมคุยกับเพื่อน

 

 

"ฉะฉันไม่ได้ตาม คะแค่หาทางไปห้องน้ำ"

 

 

"เหอะ! คิดว่าคำพูดตัวเองน่าเชื่อเท่าไหร่กัน หน้าซีด ปากสั่น สายตาล่อกแล่กเหมือนคนกำลังโกหก นี่นะเหรอคนหาทางไปห้องน้ำน่ะ" ไอ้เด็กบ้านี่ทำไมมันฉลาดจังเนี่ย พ่อแม่ให้กินข้าวกับอะไรทำไมจับโกหกฉันได้

 

 

"กะก็คนปวดท้อง นายจะให้ฉันยิ้มหน้าบานรึไง!" หงุดหงิดที่โดนเด็กจับไต๋

 

 

"ปากดี"

 

 

"ปากฉันดีอยู่แล้วไม่ต้องชมยะ"

 

 

"เหรอ? ถ้างั้นผมขอชิมรสชาติปากของคนปากดีหน่อยละกันนะ ว่ารสชาติมันจะดีเหมือนปากรึป่าว" ผมกระชากแขนจ๊ะจ๋าให้เข้ามาใกล้และก้มหน้าให้หน้าผมอยู่ในระดับเดียวกับหน้าจ๊ะจ๋า 

 

 

"นายจะทะ...อื้ออ..."

 

 

อะไอ้เด็กแทนมะมันจูบฉัน กรี๊ดดด!! ถึงจะไม่ใช่จูบแรกก็เถอะ ถ้าฉันไม่อนุญาติให้มันจูบ มันก็ไม่มีสิทธิ์

 

 

"อื้ออ...อ่อยยย...อ่อยยย...อื้ออ"

 

 

ตุบ! ตุบ! 

 

 

ฉันทุบกำปั้นลงไหล่เด็กแทนไปสองที มันก็ไม่มีท่าทีจะถอนจูบออก ยิ่งทุบเด็กแทนมันก็จูบรุนแรงขึ้น จูบจนฉันเจ็บปากไปหมด

 

 

"อ๊ะ!" และแล้วเด็กแทนมันก็ถอนจูบออก ขอบคุณสวรรค์

 

 

"วันหลังอย่ามาปากดีใส่ผม ผมไม่ใช่คนที่คุณจะมาเล่นด้วยง่ายๆ" ฉันรู้แล้วเฟ้ย ดูจากการขยี้จูบเมื่อกี้ก็รู้แล้ว ฝึกการต่อสู้มาไม่ได้ช่วยอะไรเลยจริงๆเด็กนี่มันแรงเยอะเป็นบ้าเลย

 

 

"รู้แล้ว!"

 

 

ฉันตอบอย่างอารมณ์เสีย แล้วพวกคุณรู้อะไรมั๊ยเด็กแทนมันยิ้มที่มุมปากให้ฉันพร้อมกับก้มหน้ามองหน้าฉัน อืม...มันตัวสูงกว่าฉันประมาณ20เซนต์ได้ฉันสูงเท่าหูมันเอง สงสัยจะกินเปรตเป็นอาหาร เรื่องความสูงเอาไว้ก่อนตอนนี้เด็กแทนมันกวาดสายตามองหน้าฉันราวกับเจอของถูกใจ มันเลื่อนสายตามาหยุดที่ปากของฉัน แล้วมันก็พูดว่า...

 

 

"ถ้าคุณจะซื้อลิปสติกก็หาซื้อที่มันจูบไม่หลุดหน่อยนะ"

 

 

พูดบ้าอะไร ซื้อลิปสติกที่จูบไม่หลุดมาทำไม ทำไมต้องซื้อ!!

 

 

"ทะ..ทำไม!?" 

 

 

"เวลาจูบมันจะได้ไม่หลุดติดปากเหมือนตอนนี้ไง คุณเห็นมั๊ยว่าปากผมเลอะลิปสติกคุณหมดแล้ว" ผมพูดแล้วชี้นิ้วมาที่ปากตัวเองที่เลอะลิปสติกให้จ๊ะจ๋าดู ผมเห็นปากตัวเองในกระจกน่ะ

 

 

"แล้วใครใช้ให้นายมาจูบฉันล่ะไอ้บ้า!" มีความเขินอาย

 

 

"ก็ปากแบบนี้ไงผมถึงได้จูบคุณ ฮึๆ"

 

 

ผมเอานิ้วจิ้มไปที่ปากเรียวบางของจ๊ะจ๋าที่ตอนนี้เจ้าตัวเมมปากตัวเองจนเป็นเส้นตรง สงสัยจะกลัวผมจับจูบอีกละมั่ง ผมกระตุกยิ้มที่มุมปากแล้วก้มไปกระซิบพูดที่ข้างหูของจ๊ะจ๋า

 

 

"วันหลังถ้าอยากจะเป็นสโตกเกอร์ก็บอกกันดีดี ผมจะให้คุณตามไปถึงห้องเลย ดูรูปร่างหน้าตาคุณก็ไม่เลวเหมือนกันนะ สนใจไปนอนกับผมมั๊ยครับ บ้านผมรวยนะ" ผมพูดจบ จ๊ะจ๋าทำตาโตใส่ผมและกำลังจะอ้าปากด่า คิดว่าผมจะยืนให้เธอด่ารึป่าว 

 

 

"อะไอ้!..อื้ออ.."

 

 

ผมไม่รอให้เธอด่าผมหรอก ผมเอามือจับท้ายทอยเธอแล้วทาบริมฝีปากลงบนปากเรียวสวยของเธออีกครั้ง

 

 

Jaja Part 

 

 

ตอนนี้ฉันมานั่งสติแตกอยู่ในร้านอาหาร ฉันถูกไอ้เด็กแทนจูบถึงสองครั้ง อยากจะกรี๊ดดังๆ ดีนะที่ฉันหนีมันออกมาได้แต่จนกว่าจะออกมาได้ฉันก็แทบจะเสียตัว มือไม้เด็กแทนมันเริ่มซนล้วงเข้ามาใต้กระโปรงฉัน ฉันทนไม่ไหวเลยผลักมันและวิ่งหนีออกมาจากห้องลองชุดเข้าไปในห้องน้ำที่ใกล้ที่สุดเพื่อเช็ดลิปสติกที่เลอะออกแล้วเติมใหม่เพื่อไม่ให้ใครสงสัยแต่มันก็มีคนสงสัยแน่ๆเพราะปากฉันบวมเจ่อนิดๆ

 

 

"ฉันมาแล้ว โทษทีที่ให้รอนะแก พอดีมีเรื่องนิดหน่อยเลยมาช้า" 

 

 

"ไม่เป็นไรแก นั่งๆ"

 

 

"อืมๆ เอ๊ะ! แล้วนั่นปากแกเป็นอะไรทำไมมันบวมเจ่อเหมือนแกไปโดนใครจูบมาอย่างนั่นแหละ" โดนไอ้เด็กแทนจูบมาไง

 

 

"บะบ้าเหรอแกกก...ใครจะกล้ามาจูบฉันฉันหวงตัวขนาดไหนแกก็รู้"

 

 

"นั่นนะสิ ช่างเหอะ! ตอนนี้ฉันหิวมากกก...สั่งอาหารก่อนค่อยคุยกัน"

 

 

"อืมๆ"

 

 

ฉันนั่งทานอาหารไปคุยกับยัยซีไป

 

 

ปึก!

 

 

"เดี๋ยวฉันมานะจ๋า เหมือนเมื่อกี้ฉันเห็นฉันไอ้น้องชายตัวดีมาเดินที่ห้าง มันน่าจะอยู่ที่โรงเรียนสิหรือว่ามันแอบโดดเรียนมาเที่ยวห้างอีกแล้ว หนอยยไอ้เซธ! เดี๋ยวฉันมานะแก"

 

 

"เออๆ"

 

 

ยัยซีออกไปหาน้องมันพักใหญ่มันก็เดินกลับเข้ามาด้วยสีหน้าไม่ดี มันหักคอน้องแล้วแน่ๆเลยสีหน้าแบบนี้

 

 

"ฉันกลับบ้านก่อนนะแก"

 

 

"ไมอะ เรายังทานข้าวไม่ถึงครึ่งเลยนะ"

 

 

"ฉันจะกลับไปสั่งสอนไอ้น้องชายตัวดีซะหน่อย ส่งไปเรียนเสือกโดดเรียนมาเดินห้างเดี๋ยวแม่ก็ส่งกลับอิตาลีซะเลยนิ ขอโทษนะเว้ยจ๋า"

 

 

"ไม่เป็นไรแก ไปเถอะเอาไว้ว่างๆนัดกินข้าวกันใหม่ก็ได้"

 

 

"โอเค เดี๋ยวนัดยัยนินด้วย มันคงดีใจที่รู้ว่าแกอยู่เมืองไทย"

 

 

"อืมๆ"

 

 

เพื่อนก็กลับแล้วอาหารเต็มโต๊ะเลยอ่า ใครจะทานหมดเนี่ย 

 

 

"ไม่คิดว่าจะเจอที่นี่นะ นึกว่าหนีกลับไปแล้วซะอีก" 

 

 

"แทน" ฉันเรียกชื่อคนที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะฉัน

 

 

อุตส่าห์หนีมันออกมาแล้วมันดันตามมาเจออีก ตกลงนี่ใครตามใครกันแน่

 

 

"ปากบวมเจ่อเลยนิ ฮึๆ สงสัยปากคุณจะแพ้จูบผมนะ"

 

 

ฉันไม่ฟังเด็กแทนพูด ยกมือแล้วสั่งเด็กในร้านอาหารเอาอาหารใส่กล่อง

 

 

"น้องคะช่วยเอาอาหารใส่กล่องให้พี่ด้วยนะคะ พอดีพี่มีธุระด่วนรีบกลับค่ะ"

 

 

"ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ"

 

 

"ค่ะ"

 

 

"พอเห็นผมก็จะหนีผมเลยเหรอ นึกว่าชอบซะอีกที่เจอผมบ่อยๆ ไม่งั้นคุณคงไม่ตามผมหรอก"

 

 

"ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ได้ตาม!"

 

 

"ถ้าไม่ตามแล้วเอาไอ้นี่มาติดที่รถผมทำไมกัน"

 

 

แทนหยิบเครื่องติดตามมาวางไว้บนโต๊ะให้ฉันดู ไอ้เด็กนี่มันไม่ธรรมดาจริงๆ ฉันเริ่มจะเชื่อพี่มิโนแล้วนะว่าไอ้เด็กนี่มันเป็นตัวอันตราย ทั้งๆที่ฉันติดไว้ในที่ที่ไม่คิดว่ามันจะเห็นแต่มันก็เห็นและแกะออกมาให้ฉันดู ไม่ได้การล่ะฉันต้องปฏิเสธมัน

 

 

"มันไม่ใช่ของฉันซะหน่อยอย่ามาใส่ความกัน"

 

 

"มีคุณคนเดียวที่คนขึ้นรถผมเมื่อสองวันก่อน ผมไม่ได้โง่นะที่จะไม่รู้ว่าใครทำอะไรกับรถตัวเอง ผมขอเตือนคุณนะ...อย่ามายุ่งกับผมถ้าไม่อยากเจ็บตัว"

 

 

"ก็บอกแล้วไงว่ามันไม่ใช่ของฉัน! น้องอาหารพี่ใส่กล่องรึยังคะ" 

 

 

"เสร็จแล้วค่ะ ทั้งหมด 1529 บาทค่ะ"

 

 

"นี่ค่ะ ไม่ต้องทอนนะคะ" 

 

 

ฉันยืนเงินให้พนักงานสองพันหยิบถุงอาหารก็เดินออกมาจากร้านทันที ไอ้เด็กแทนมันกำลังต้อนฉันให้ยอมรับชัดๆ มันจะฉลาดเกินไปแล้ว

 

 

ฉันเดินมาถึงรถแต่กลับหากุญแจรถไม่เจอ มันหายไปไหน โอ้ยยย...

 

 

จึก!

 

 

"หยุด! อย่าขยับ มีอะไรส่งมาให้หมด"

 

 

เฮ้อออ...ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่ เจอไอ้เด็กแทนป่วนประสาทยังไม่พอยังจะมาโดนจี้อีก วันนี้มันวันซวยอะไรของอีจ๊ะจ๋าวะเนี่ย!

 

 

"อยากเอาอะไรไปก็เอา นี่ข้าวให้ด้วย เอาไปให้หมดแล้วก็รีบๆไสหัวไปไกลๆรำคาญ!"

 

 

"ปากดีนะอีนี่ เดี๋ยวพ่อก็แทงไส้ไหลซะหรอก!"

 

 

"อยากจะแทงก็แทง ยืนโง่เอามีดจ่อหลังอยู่ได้ไอ้ควายเอ้ย!" ด่าเด็กแทนไม่ได้ก็ด่าโจรนี่แหละ

 

 

"อีนี่!"

 

 

พึ่บ! ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ! 

 

 

ฉันรีบหันไปดูไอ้โจรที่เอามีดจ่อที่หลังเมื่อกี้ ตอนนี้มันนอนสลบไปแล้ว มีคนมาช่วยฉัน แต่จะขอบคุณมากถ้าคนมาช่วยฉันไม่ใช่ไอ้เด็กแทน

 

 

"มีดปลอม" เด็กแทนมันจับมีดพลิกไปมาแล้วก็ชูมีดให้ฉันดู

 

 

"แล้ว?" ฉันเลิกคิ้วถาม

 

 

"ไม่อะไรแค่บอกว่ามันเอามีดปลอมมาจี้คุณ แล้วคุณเป็นอะไรรึป่าว"

 

 

"ฉันไม่เป็นอะไร ขอตัวก่อนนะ"

 

 

"สวยซะเปล่าขอบคุณซักคำก็ไม่มี" มีแขวะ

 

 

"ฉันไม่ได้ขอให้นายมาช่วยซะหน่อย อยากเสือกเรื่องคนอื่นก็งี่แหละ!"

 

 

"นี่คุณ!" 

 

 

"ทำไม!? ทำไม!!? โอ้ยย...ฉันเจ็บนะจะมาบีบแขนฉันทำไม!" ไอ้เด็กแทนมันบีบแขนฉันอย่างแรง กระดูกหักรึป่าวก็ไม่รู้

 

 

"ผมเคยบอกคุณแล้ว ว่าคนอย่างผมไม่ใช่คนที่คุณจะมาเล่นด้วยง่ายๆ อย่ามาปากเก่งกับผมถ้าไม่อยากเจอดี"

 

 

"ฉันไม่กลัวนายหรอก นายมันก็แค่ไอ้เด็กมัธยมปลายที่โดดเรียนทำตัวมีปัญหะ...อะ...อื้ออ..."

 

 

ปึก!

 

 

ฉันถูกแทนเหวี่ยงไปที่กำแพงลานจอดรถ ข้าวของที่ถือมาก็ตกเต็มพื้น เจ็บตัวจนได้ ฉันกำลังก้มเก็บของที่ตกก็ถูกแทนจับให้ยืนขึ้นแล้วแทนจับฉันตรึงติดกับกำแพง

 

 

"ปล่อยฉันนะไอ้บ้าแทน!"

 

 

"กลัวเหรอ? ฮึ อยากเก่งก็เก่งให้ที่สุดสิจ๊ะจ๋า"

 

 

"ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน!" 

 

 

"ฮึ!" แทนหัวเราะในลำคอแล้วก้มมาจูบฉัน

 

 

"อื้ออ..อ่อยยอั๋นนน..."

 

 

"อ๊ะ...ทะแทน...อืออ..หยุด!" แทนเลื่อนหน้ามาซุกไซร้ตามซอกคอฉันและดูจะไม่หยุดอยู่แค่นั้น ฉันคงทำให้เค้าโกรธมากแน่ๆจากเด็กดูไรพิษสงถึงกลายเป็นคนน่ากลัวแบบนี้

 

 

"อย่ามาสั่งผม! อย่ามาปากดีใส่ผม!"

 

 

"ยะหยุดนะแทน! นายอย่ามาทำอะไรบ้าๆกับฉันในที่แบบนี้ไม่ได้นะแทน!"

 

 

"อ๊ะ...บอกให้หยุดไง!!"

 

 

ผลัก!

 

 

ฉันใช้แรงทั้งหมดผลักแทนให้ออกห่างจากตัว นี่มันจูบที่เท่าไหร่ของวันแล้ว จูบแต่ละจูบมันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆฉันรับไม่ไหว

 

 

"ยะอย่าเข้ามานะ ถ้านายเข้ามาฉันจะกรี๊ดดังๆให้คนแห่มาที่นี่จริงๆด้วย!"

 

 

ฉันพูดขึ้นเมื่อเห็นเด็กแทนเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าพร้อมจะฆ่าฉันในตาย

 

 

"อยากจะกรี๊ดก็เรื่องของคุณ เพราะผมไม่กลัว!" เด็กแทนตวาดใส่ฉันเสียงดัง สีหน้ามันตอนนี้น่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก

 

 

"คุณรู้ม่ะว่าไม่มีใครกล้าผลักผมซักคนถ้าคนๆนั้นมันไม่ใช่ศัตรู คุณอยากเป็นศัตรูกับผมมากใช่มั๊ยห๊า!!"

 

 

"ฉะฉันขอโทษ นายมาจูบฉัน ฉันหายใจไม่ออกก็เลยผลัก"

 

 

"ผมเจอคุณไม่กี่ครั้งคุณก็สามารถทำให้ผมโมโหได้ แสดงว่าคุณต้องเก่งจริงๆ อยากตายเร็วก็ไม่น่ามาหาเรื่องกันขนาดนี้นิ บอกกันดีดีก็ได้เดี๋ยวผมสงเคราะห์ให้!"

 

 

"ฉันไม่...อะโอ้ย...ฉันเจ็บนะแทน" ไอ้บ้านี่มันบีบแขนฉันอีกแล้ว

 

 

"อย่ามาทำตัวเก่งกับผม ผมเตือนคุณได้แค่นี้ อย่าคิดว่าผมไม่รู้ว่าคุณตามผมทำไม ผมบอกเลยว่าผู้หญิงผมก็ไม่เว้น!"

 

 

ฉันเชื่อแล้วว่าเด็กแทนมันคือตัวอันตราย มันอันตรายจริงๆ

 

 

"ปล่อยแขนฉัน ฉันเจ็บ! ฉันบอกว่าฉันเจ็บแขนไงเล่า!" นี่ก็สะบัดแขนให้หลุดจากการจับกุมของแทนอย่างเดียว ไอ้บ้านี่มันบีบแขนฉันเจ็บน้ำตาแทบเล็ด

 

 

"ชู่วว...เงียบก่อนอย่าเพิ่งโวยวาย" เด็กแทนดึงฉันไปกอดแล้วขยับตัวมาบังฉันเหมือนเกาะป้องกัน

 

 

อะไรของมันเนี่ย อารมณ์ขึ้นลงเร็วจัง เมื่อกี้ยังตวาดใส่ตอนนี้มาสั่งให้เงียบ ไม่อยากให้ฉันด่าสินะ ไม่สนฉันจะด่าจะด่ามัน

 

 

"ฉันไม่เงียบ! นายมันไอ้เด็กเลว...อื้ออ..." โอ้ยถ้าจะชอบจูบฉันขนาดนี้เอาปากฉันไปเล่นเลยไป้

 

 

"อ่อยอั๋น!"

 

 

"บอกให้เงียบไงขนาดจูบยังพูดมาก ถ้าไม่อยากตายก็อยู่นิ่งๆเงียบๆ เมื่อกี้ผมเห็นผู้หญิงผมแดงเล็งปืนมาทางคุณ"

 

 

ผู้หญิงผมแดงยัยเด็กยูรินิ ยูริอายุ18ปีเป็นนักฆ่ามือใหม่ นางต้องการเป็นที่หนึ่งแทนฉันเพราะนางไม่ชอบขี้หน้าฉัน เหตุเพราะนางชอบพี่มิโนแต่พี่มิโนกลับมาชอบฉัน แล้วที่ทำให้มันมั่นใจว่านางสมควรเป็นที่หนึ่งแทนฉันคือ นางเป็นหลานสาวเพียงคนเดียวของนายใหญ่คนที่มอบหมายงานให้ฉันฆ่าแทน

 

 

"ห่ะ!? นายว่าไงนะมีคนเล็งปืนมาทางฉัน ฉันเนี่ยนะ!?" ฉันแกล้งทำหน้าตกใจเพื่อไม่ให้แทนสงสัย

 

 

"อืม ไปปากดีใส่เค้ามาสินะ เค้าถึงส่งคนมาจัดการ จากที่ผมเห็นปืนที่มันใช้นะมันกะจะเอาคุณถึงตาย" ไอ้เด็กนี่มันฉลาดอีกแล้ว

 

"ตายก็ตายสิ ไม่เห็นต้องกลัวเลยนิ"

 

 

"นั่นสิ...คุณจะตายแล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม"

 

 

"คิดได้แบบนี้ก็ดีจะได้หยุดเสือกเรื่องคนอื่นซะที!"

 

 

"พูดแบบนี้อยากโดนจูบจนปากเปื่อยรึไง!"

 

 

"ไอ้เด็กเวร!"

 

 

"นี่คุณ!"

 

 

ติ๊ดๆ

 

 

"โทรศัพท์ฉันสั่น"

 

 

"มาบอกผมทำไม" 

 

 

"นายก็ปล่อยมือที่กอดฉันสิ"

 

 

พอแทนปล่อยที่กอดฉันออก ฉันก็ล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมาดูว่าใครส่งอะไร มีเมสเสจมาจากพี่มิโน

 

 

'นายใหญ่ส่งคนไปเมืองไทยเพื่อจัดการเรื่องนี้เองแล้ว'  ฉันเตรียมข้อมูลมาเป็นปีจะให้หลานสาวตัวเองมาแย่งงานฉันมันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนายใหญ่ จะให้หลานสาวได้หน้าเหรอฝันไปเถอะ

 

 

"ไหนบอกว่าให้จ๋าจัดการเค้าไง" ฉันส่งเมสเสจกลับไปหาพี่มิโน พี่มิโนจะได้บอกเหตุผลว่าทำไมนายใหญ่ถึงส่งคนมาจัดการแทน แทนฉัน

 

 

'มีคนส่งรูปจ๋าที่จูบกับมันให้นายใหญ่ดู นายใหญ่เลยคิดว่าจ๋าเล่นไม่ซื่อ นายใหญ่คิดว่าจ๋าเอาเรื่องที่มีคนสั่งฆ่าไปบอกมัน จ๋าต้องระวังตัวนะเพราะพี่ไม่รู้ว่านายใหญ่ส่งใครไป ถ้าเป็นยูริละก็...' ฉันจะซวยไง ดีไม่ดียัยนี่ฆ่าปิดปากฉันได้โดยไม่ผิดอีกด้วย หลานนายใหญ่มีอภิสิทธิ์เยอะจะตาย

 

 

"นายใหญ่ส่งยัยยูริมา"

 

 

'อะไรที่ทำให้จ๋ามั่นใจว่าเป็นยูริ'

 

 

"แทนเห็นผู้หญิงผมแดงเล็งปืนมาทางจ๋า"

 

 

'นายนั่นเห็นยูริ แสดงว่ามันรู้ตัวแล้วว่ามีคนตามฆ่ามัน'

 

 

แทนนี่นะจะรู้ตัว ฉันหันไปมองแทนที่ยืนมองฉันกดโทรศัพท์นิ่ง ไม่เห็นมันแสดงท่าทีสงสัยอะไรเลยนิ

 

 

"มองผมทำไม"

 

 

"ป่าวมอง"

 

 

"สงสัยอะไรก็ถามจ๊ะจ๋าอย่าให้ผมต้องใช้กำลัง"

 

 

ในเมื่อนายอยากให้ฉันถามฉันก็จะถาม

 

 

"นายรู้รึป่าวว่าตัวเองกำลังถูกตามฆ่า"

 

 

"รู้สิ แล้วก็รู้ด้วยว่าคนที่จะมาฆ่าผมก็อยู่แถวนี้"

 

 

 

 

 

#จบตอนแล้วนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ^^

 
ความคิดเห็น