facebook-icon

ขอบคุณนักอ่านที่รักทุกคน

ชื่อตอน : ตอนที่ 43

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2564 17:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 43
แบบอักษร

ตอนที่ 43 

แสงสว่างลาลับขอบฟ้าดวงจันทราโผล่แทนที่ หญิงสาวในชุดผ้าชีฟองสีขาวประดับด้วยขนนกพลิ้วไหวยามลมพัดผ่าน

สาวร่างเล็กเดินฝ่าเงามืดบนหาดทรายขาวที่อาบไล้ไปด้วยแสงจันทร์โดยมีชายร่างสูงเดินตามหลังไม่ห่าง ภูมินทร์มองคนเบื้องหน้าไม่คลาดสายตาเพราะเขาไม่ควรปล่อยให้เธอเดินตามลำพังในช่วงเวลาค่ำมืดแบบนี้

พลอยประภาเดินเลียบไปตามชายหาด ปล่อยเท้าเปลือยเปล่าสัมผัสฟองคลื่นดื่มด่ำกับธรรมชาติที่ถูกสรรค์สร้างขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์

“เรากลับกันเถอะค่ะพ่อเลี้ยง อากาศเริ่มหนาวแล้ว” ภายใต้แสงจันทราที่อาบไล้เรือนร่างของทั้งคู่ ภูมินทร์ชะงักฝีเท้าตรงหน้าคู่สนทนา ดวงตาของเขาเหมือนมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ในนั้น

ซึ่งพลอยประภาไม่อาจคาดเดาได้เลย

ภูมินทร์ช้อนร่างเล็กขึ้นอุ้ม ทำเอาหญิงสาวร้อนรุ่มไปทั้งตัวแม้ยังตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ภายในใจกลับไม่ทักท้วงการกระทำของอีกฝ่าย ร่างกายที่เสียดสีอยู่กับแผงอกแกร่งทำให้หัวใจเต้นรัวเร็ว เขาอุ้มร่างเล็กกลับเข้าไปในห้อง ก่อนวางเธอบนเตียงแล้วนอนทาบทับร่างบอบบางของอีกฝ่ายเอาไว้แสงไฟสลัวจากทางเดินข้างนอกส่องผ่านเข้ามากระทบดวงหน้างามรำไร

ดวงตาคมเลื่อนสบประสาน โน้มหน้าจุมพิตริมฝีปากหวานด้วยความเสน่หา

จูบครั้งนี้นุ่มนวลไม่ต่างจากคราก่อน ภูมินทร์แตะปลายลิ้นบนเรียวปากบางจนพลอยประภาเผลออ้าปากตอบรับการจูบของเขา ลิ้นร้อนจึงเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวลล่วงล้ำเข้าไปดื่มด่ำความหวาน

“อื้อ” ภูมินทร์ปล่อยให้จูบดำเนินไปเนิ่นนาน ก่อนเลื่อนริมฝีปากต่ำลงซุกไซร้ซอกคอขาว มือหนาไม่อยู่เฉยลูบไล้ไปทั่วเนินอกอวบอูม

“พ่อเลี้ยงค่ะ อย่าค่ะพลอยยังไม่พร้อม” คำพูดอีกฝ่าย ทำให้เขาต้องหยุดชะงักพลางเอนกายลงนอนแนบร่างบอบบาง พยายามข่มกลั้นความปรารถนาที่พลุ่งพล่านอยู่ข้างใน

หากหญิงสาวยังไม่พร้อมเขาก็ไม่อยากฝืน

ไม่อยากทำให้อีกฝ่ายรู้สึกอึดอัด

“ผมขอโทษครับที่ใจร้อนไปหน่อย คุณน่ารักจนผมทนไม่ไหวจริงๆ” ได้ยินดังนั้นพลอยประภาจึงหยัดกายลุกขึ้นมองใบหน้าหล่อ แตะฝ่ามือบนแก้มจ้องมองดวงตาคู่คมที่เศร้าหมองเต็มที

“พลอยจูบพ่อเลี้ยงได้ไหมคะ”

ภูมินทร์ไม่ทันได้อ้าปากพูด เรียวปากบางแตะสัมผัสทันทีเขาตอบรับการจูบอย่างอัตโนมัติ ประคองใบหน้าหวานอีกครั้งทั้งยังเป็นฝ่ายรุกรานเธอก่อน ปลายลิ้นร้อนตวัดไล้เลียดูดกลืนเรียวลิ้นเล็กสร้างความเคลิบเคลิ้มที่ยากต่อการหักห้ามใจ

“อื้อ…พ่อเลี้ยง”

ร่างเล็กถูกดันให้นอนราบกับเตียง จูบดูดดื่มเร่งจังหวะเร่าร้อนจนสติของพลอยประภาหลุดหายไปไกลปล่อยให้อีกฝ่ายได้ทำตามใจปรารถนา ภูมินทร์จัดการถอดชุดที่ปกคลุมเรือนร่างระหงออกเหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าไร้ซึ่งเสื้อผ้าอาภรณ์

ด้วยความเขินอายเรียวแขนเล็กจึงเคลื่อนมาปิดหน้าอกของตนเองเอาไว้

ใบหน้าหวานแดงเรื่อร่างกายร้อนรุ่มราวถูกไฟสุม ชายหนุ่มคลี่ยิ้มเมียงมองท่าทางขัดเขินแต่กลับสร้างความน่ารักน่าค้นหาชวนเชิญให้เขาได้ลิ้มลอง 

ภูมินทร์ตรึงเรียวแขนเล็กไว้เหนือศีรษะ ฝ่ามือหนาสอดประสานนิ้วเรียว

“ผมขอได้ไหม ให้ผมนะครับคุณพลอย”

“พลอยกลัวค่ะ”

“ไม่ต้องกลัวนะคะเด็กดี” ชายหนุ่มครอบครองยอดถันที่ชูช่อท้าทายด้วยปาก ตวัดเลียด้วยลิ้นร้อนและบีบคลึงด้วยฝ่ามือหนา

“อ๊ะ!” ร่างเล็กสะดุ้ง สอบส่ายไปมาแอ่นอกรับจังหวะการดูดเม้มด้วยความเสียวซ่านที่แล่นผ่านเข้ามาอย่างรวดเร็ว

สร้างความวาบหวามในอก เขารับรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายยังไม่เคยผ่านการสัมผัสเช่นนี้มาก่อน แม้เธอมีความกล้าและท่าทีเชื้อเชิญ แต่ทว่าพลอยประภายังไม่ประสีประสาหรือพูดง่ายๆว่าเธอยังอ่อนหัดยิ่งนัก

“คุณพลอยยังไม่เคยใช่ไหม?”

“พะ…พลอย”

“ไม่เป็นไรครับ ผมจะสอนคุณเอง”

ชายหนุ่มถามเพราะต้องการรับมือกับอีกฝ่ายถูก หากเธอยังไม่เคยเขาไม่ควรหนักมือจนเกินไปถึงไฟราคะในตัวจะร้อนรุ่มเต็มทีความปรารถนาที่มีจะพุ่งถึงขีดสุดก็ตาม ทว่าความรู้สึกของหญิงสาวต้องมาเป็นที่หนึ่ง

เขาอยากทำให้เธอประทับใจ และต้องการมันอีกในครั้งต่อไป

“พูดแบบนี้แสดงว่าพ่อเลี้ยงคงผ่านมาเยอะนะคะ” ใบหน้าหวานยู่ย่น เธอเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องปกติของผู้ชาย แต่ก็อดคิดน้อยอกน้อยใจไม่ได้จริงๆ

“ก็เยอะอยู่ครับ ผมจะไม่ปฏิเสธแต่คุณพลอยวางใจได้เลยเพราะหลังจากนี้ผู้หญิงที่มีสิทธิครอบครองร่างกายของผมมีเพียงคุณเท่านั้น ถ้าได้ผมแล้วอย่าทิ้งแล้วกันต้องรับผิดชอบผมด้วยนะ”

“พ่อเลี้ยง!”

ภูมินทร์คลี่ยิ้มหวาน ประกบริมฝีปากระดมจูบราวกับคนอดอยากปากแห้งมานาน เติมเชื้อไฟราคะให้ลุกโชนอีกครั้ง

เคลื่อนมือหนาลูบไล้แก่นกลางร่างกายสาวที่เนินอวบอูม ใช้ปลายนิ้วร้อนกรีดผ่านช่องทางรักขยี้ยอดเกสรดอกไม้งามด้วยความช่ำชอง ร่างเล็กตอบรับเมื่อเธอกระตุกเกร็งและเริ่มสั่นเทาด้วยความวาบหวิวรัญจวนใจ

หญิงสาวกัดริมฝีปากจนห้อเลือดเพราะความเสียวซ่านที่ทะยานเข้ามาไม่สิ้นสุด

ชายหนุ่มต้องการสอนให้ช่องทางรักที่หยาดเยิ้มไปด้วยน้ำหวานคุ้นเคยกับสิ่งแปลกปลอมที่ล่วงล้ำเข้าไป การใช้นิ้วจึงเป็นสิ่งที่ทำให้เธอได้เรียนรู้ในช่วงแรก

“มองหน้าผมสิครับ ไม่ต้องกลัวนะ”

“อ๊ะ! พ่อเลี้ยงพอก่อนค่ะ” พลอยประภาดันร่างสูงออกห่างครั้นนิ้วเรียวถลำลึกเข้าไปจนเกือบสุด ผนังบางขยายกว้างพลางบีบรัดขอบนิ้วร้อน พลอยประภาเจ็บจนน้ำตาไหลพราก ภูมินทร์ใช้หลังมือปาดหยดน้ำตาออกจากพวงแก้มขาว

ค่อยๆขยับปลายนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะอย่างช้าๆ

“อ่า…พะ…พ่อเลี้ยง”

“เริ่มรู้สึกดีแล้วใช่ไหม ผมจะขยับแรงขึ้นนะเดี๋ยวคุณจะรู้สึกดีกว่านี้”

“อ่า…อื้อ!”

เธอส่งเสียงครวญครางด้วยความหวามหวั่นทรมาน ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเขาจะทำให้เธอรู้สึกทรมานได้ถึงเพียงนี้ แต่กลับเป็นความทรมานที่เธอยินดีรับ สิ่งที่เขากำลังทำช่างน่าค้นหาและน่าลิ้มลองยิ่งนักแค่เริ่มต้นเธอยังรู้สึกวาบหวามขนาดนี้ ไม่อยากคิดเลยว่าถ้าสิ่งนั้นรุกรานเข้ามาเธอจะรู้สึกอย่างไร

 

***** 

บอกน้องหน่อยค่ะ ว่าหลังจากนี้จะรู้สึกอย่างไร  

ขอพักยกก่อนนะคะ ให้นุ้งพลอยได้ทำใจก่อนเด้อ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว