ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 3/3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มิ.ย. 2564 18:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 3/3
แบบอักษร

 

ตอนที่ 1

3/3

 

 

"ป๊าาาาาาา กี๋กลับมาแล้วจ้าาาาาาา!"

จนกระทั่งมาถึงบ้าน ป๊าของบุ้งกี๋ก็กำลังเช็ดตู้กระจกที่ใช้วางเนื้อไก่และห้อยไก่เป็นตัว ซึ่งแสดงว่าเขาเก็บร้านไปกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว

"ไปช่วยม๊าล้างจานหลังบ้านเลย"

"ได้จ้า! แต่เดี๋ยวกี๋ช่วยยกเก้าอี้หน้าบ้านก่อน"

จะว่าหนักก็หนัก แต่สำหรับเด็กสาวตัวเล็กๆ แบบบุ้งกี๋ก็ยกเก้าอี้ลอยหวือเพื่อวางบนโต๊ะได้อย่างเป็นระเบียบ เห็นเป็นคนขี้โวยวายอย่างนี้แต่ถ้าเป็นเรื่องงานเธอต้องเป๊ะปังไว้ก่อน จะมาทำชุ่ยๆ ได้ยังไงกัน

เมื่อช่วยป๊าเคลียร์ข้าวของหน้าบ้านจนเสร็จแล้ว บุ้งกี๋จึงเดินมาหลังบ้าน หย่อนก้นนั่งบนเก้าอี้ตัวเตี้ยแล้วช่วยม๊าล้างจานอย่างทะมัดทะแมง

"แต่งตัวแบบนี้ไปหาอู๋มาเหรอ" เสียงดุๆ ของม๊าทำให้บุ้งกี๋ยิ้มแห้ง

"ก็กี๋ร้อนนี่ม๊า ที่นั่นก็มีแต่คนกันเองทั้งนั้น ไม่เป็นไรหรอกเนอะ"

"ทำไมจะไม่เป็น ที่นั่นมีแต่ผู้ชาย ถึงจะเป็นอู๋ม๊าก็ไม่ไว้ใจหรอกนะ"

"โอ๊ยม๊า! เฮียอู๋แทบจะโยนกี๋ออกมาจากค่ายมวยอยู่แล้ว แล้วก็ไม่ต้องห่วงว่าจะมีใครมารังแกกี๋ เพราะเฮียอู๋จัดการให้หมดเลย!"

มนพรม๊าของบุ้งกี๋ส่ายหน้าระอา เหนื่อยใจเหลือเกินกับยัยลูกแก่แดดแก่ลมคนนี้ มีอย่างที่ไหนไปวิ่งตามผู้ชายต้อยๆ หนำซ้ำยังเอาไปป่าวประกาศไว้ทั่วว่าเฮียอู๋เป็นของบุ้งกี๋คนเดียว ใครหน้าไหนก็อย่าหวังว่าจะได้แอ้ม!

หล่อนอยากจะเป็นลม!

"พรุ่งนี้อยู่บ้านอ่านหนังสือ จะสอบเข้ามหา'ลัยแล้วนะกี๋ เอาเรื่องเรียนมาก่อน เข้าใจมั้ย"

บุ้งกี้พยักหน้ารับเนือยๆ ใจอยากเถียงม๊าใจจะขาดว่าขอเรียนต่อปวส. ที่นี่ไม่ได้เหรอ ทำไมม๊าต้องให้แอดมิชชั่นที่มหา'ลัยในกรุงเทพด้วย

กี๋เซ็ง กี๋ไม่เข้าใจ

"ม๊าจ๋า" มนพรหรี่ตามองยัยลูกสาวที่จู่ๆ ก็เอ่ยเรียกเสียงหวาน

"อาทิตย์หน้ากี๋ขอพักวันนึงได้มั้ย พอดีเฮียอู๋มีขึ้นชก กี๋ขอไปดูแป๊บบบบเดียว ได้มั้ยจ๊ะ"

ก็อยากห้ามอยู่หรอก สนามมวยแบบนั้นมีแต่ผู้ชาย แล้วบุ้งกี๋ก็ยังเด็ก ไม่เหมาะจะไปที่แบบนั้น แต่พอเห็นสายตาเว้าวอนออดอ้อนก็เอ่ยห้ามไม่ลง บุ้งกี๋นะบุ้งกี๋

"ม๊าให้ไปแค่แป๊บเดียวนะ" เด็กสาวระริกระรี้ขึ้นมา

"แต่ป๊าต้องไปด้วย ไม่งั้นอด" พลันห่อเหี่ยวลงทันตา ถ้าป๊าไปด้วยกี๋ก็สนุกอย่างใจต้องการไม่ได้น่ะสิ! แล้วแบบนี้จะกระโดดขึ้นไปกอดเฮียอู๋ตอนที่เขาชกชนะได้ยังไงกันเล่า! ฮือ

"ไม่ต้องมาทำหน้าบูด ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้วไป เดี๋ยวม๊าทำข้าวกลางวันไว้ให้"

บุ้งกี้เช็ดมือกับผ้าสะอาด จากนั้นก็เดินขึ้นมาบนบ้าน ห้องนอนเล็กๆ สีชมพูพอทำให้ยิ้มออกได้บ้าง

เด็กสาวเข้ามาอาบน้ำพลางร้องเล่นเต้นระบำไปด้วย ครู่ใหญ่ทีเดียวกว่าจะเดินลงมาข้างล่างด้วยชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นสบายๆ

กับข้าวสามอย่างทำให้บุ้งกี๋แย้มยิ้มหวาน อาหารฝีมือม๊ายังอร่อยที่สุดเหมือนเดิมจนต้องเติมข้าวเป็นจานที่สอง กินจนบุ้งกี๋พุ่งแน่นตึงไปหมดเลย

เมื่อเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นเล็กๆ ก็เห็นป๊ากับม๊านั่งกอดกันดูทีวี บุ้งกี๋จีงรีบเดินมานั่งแทรกกลาง จิ้มผลไม้ที่ม๊าปอกเข้าปากป๊า แล้วคนที่พุงใหญ่กว่าเธอหลังกินข้าวไปสองจานเน้นๆ ก็ป๊านี่แหละ พุงทั้งกลมทั้งแข็ง หากเอาไม้มาเคาะก็คงแตกดังโพละกลายเป็นโกโก้ครั้น!

สำหรับบุ้งกี๋ในวัย 18 ปี ครอบครัวเล็กๆ ของเธอที่มีป๊า มีม๊า แล้วก็มีเธอ มันให้ความรู้สึกอบอุ่นและมีความสุขเล็กๆ เกิดขึ้นในทุกวัน แค่คิดว่าต้องห่างบ้านไปเรียนที่ไกลๆ ตั้งหลายปีก็ใจหายแล้ว

แต่เพื่อม๊ากับป๊าที่อยากให้เธอได้สิ่งที่ดีที่สุด บุ้งกี๋ทำได้อยู่แล้ว!

 

__________

ตัวแค่เนี๊ยะแต่เก่งจังเลยน้าาา

มาหอมหัวน้าาาาลูกกกก

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว