ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่12

คำค้น : มาเฟีย,โหด,ล่าหัวใจ,nc,18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2564 12:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่12
แบบอักษร

"ฮัลโหลเพื่อนรัก สั่งให้ลูกน้องถอยไปหน่อยสิ" 

....ตอนนี้เราอยู่หน้าบ้านครับ คุณปีเตอร์โทรหาใครบางคน ซึ่งผมคิดว่าน่าจะเป็นคุณท่านไรอัน และตอนนี้ลูกน้องของคุณท่านกำลังจ่อปืนมาที่รถที่ผมนั่งอยู่ ทันใดนั้นลูกน้องก็ลดปืนลงและเปิดประตูบ้านให้เราเข้าไป 

"พาผมกลับเถอะครับ ผมไม่อยากมาที่นี่อีก" 

"ลงเถอะ ชั้นจะพายายของนายไปอยู่ด้วยกัน" 

"จะ..จริงหรอครับ!" คุณปีเตอร์พูดบอกและยิ้มให้ ผมไว้ใจเขาได้ใช่มั้ย... 

....จากนั้นคุณปีเตอร์และผมก็ลงจากรถ โดยที่ผมยืนอยู่ข้างหลังเขา ผมแอบมองก็เห็นคุณท่าน คุณหญิง และคุณลุค ยืนรออยู่หน้าบ้าน แถมลูกน้องก็ยืนล้อมพวกเราไว้ 

"มึงมาทำไม" คุณท่านถามเสียงนิ่งแต่ผมกลับขนลุกด้วยความกลัว 

"มึงเอาคนของกูไป แล้วยังจะกล้ามาเหยียบบ้านกูอีกหรอห้ะ!!" ผมสะดุ้ง เพราะเสียงคุณลุคดังลั่นแถมเขายังเอาปืนมาจ่อคุณปีเตอร์ด้วย 

"หึ..ที่มาวันนี้ก็เพราะว่าจะแนะนำใครคนหนึ่งให้รู้จัก" คุณปีเตอร์พูดจบก็ดึงแขนผมให้ออกมายืนอยู่ข้างๆเขา 

....ทุกคนยืนเงียบ ไม่มีใครพูดอะไรออกมา คุณลุคก็ลดปืนลงและมองมาที่ผมด้วยสายตาแข็งกร้าว  

"ไออุ่น นายหญิงคนใหม่ของชั้น" 

"หนูไออุ่น..." คุณหญิงเรียกผมเสียงเบา ผมไม่กล้าเงยหน้ามองใครทั้งนั้น...ผมรู้แล้วว่าคุณปีเตอร์พาผมมาที่นี่ทำไม 

"เป็นไปไม่ได้! ไออุ่นเป็นคนของกู!!" 

"ถ้าอย่างนั้นก็ลองถามไออุ่นดูสิ ว่าเป็นคนของใครกันแน่!" 

"ฮึกก..." ผมยืนสะอื้นตัวสั่น คุณปีเตอร์ก็โอบไหล่ผมไว้...เขากำลังเล่นสงครามประสาทกันอยู่ใช่มั้ย  

"ไออุ่นลูก!!" จู่ๆยายก็เดินเข้ามาหาผม ผมเข้าไปกอดยายด้วยความคิดถึง 

"ไออุ่น!...นายเป็นคนของชั้น นายต้องอยู่ที่นี่!!" คุณลุคพูดกับผมเสียงดัง 

"ฮึก...คงไม่ได้หรอกครับ เพราะผมเป็นของคุณปีเตอร์แล้วจริงๆ...นี่ไงครับ" ผมพูดแล้วยื่นข้อมือให้เขาดู 

....ตราประทับสัญลักษณ์ของนายหญิงประจำตระกูลเอวาซ 

"หงส์ดำ.." คุณหญิงพูดเสียงเบาอีกครั้งและมองหน้าผม สายตาของคุณหญิงดูอึ้งๆและไม่เข้าใจ 

"ผมขอโทษนะครับคุณท่าน คุณหญิง ผมตัดสินใจแล้วจริงๆ" ผมพูดในใจ 

"เข้าใจแล้วใช่มั้ยคุณหญิง...นี่คือยายหอมใช่มั้ย ไปเก็บของเถอะ ชั้นจะพาไปอยู่ด้วยกัน" คุณปีเตอร์พูดกับคุณหญิง และหันมาพูดกับยาย 

"เอ่อ..." ยายทำหน้างง 

"เดี๋ยวหนูไปช่วยเก็บนะจ้ะยาย ไปเถอะ" ผมพูดและดึงแขนยายออกมาเลย 

...................................................................................................................................................................................................... 

[ลุค พาร์ท] 

"หึ แกนี่มันเลวเหมือนเดิมเลยนะปีเตอร์!" เมื่อไออุ่นกับยายเดินออกไป พ่อผมก็พูดขึ้น 

"จุ๊ๆๆ...โถ่เพื่อนรัก ตอนนี้ชั้นมีทั้งเงิน อำนาจ และลูกน้อง..ชั้นมีทุกอย่างแล้ว ชั้นจะทำก็อะไรก็ได้ไม่ใช่หรอ" ไอ้ปีเตอร์มันพูดและทำหน้ายิ้มๆกวนส้นตีน 

....ถ้าไม่ติดที่แม่ดึงแขนผมไว้ ผมยิงหัวมันหลุดออกจากบ่าไปแล้ว!! 

"เผาบ้านแกคราวที่แล้ว ชั้นยังไม่สมใจเลย...คราวนี้อยากเผาแกเป็นๆดูบ้าง คงสนุกน่าดู" พ่อผมพูดเสียงเบาแต่แฝงด้วยความน่ากลัว 

"มึงง!!" ไอ้ปีเตอร์เอาปืนมาจ่อพ่อผม ผมก็เอาปืนมาจ่อหัวมัน 

"กูเคยเตือนมึงแล้วนะปีเตอร์ แต่มึงก็ยังกล้ามาเหยียบที่นี่..." พ่อผมพูดและค่อยๆเดินเข้ามาใกล้มันโดยที่ไม่แสดงความกลัวออกมาเลย 

"เอาปืนลง!!" มันสั่งลูกน้องของมัน..หึ คงกลัวผมจะยิงหัวมันน่ะสิ 

"กลับไปเถอะค่ะคุณปีเตอร์ และจะไม่มีใครกลับไปกับคุณทั้งนั้น!" แม่ผมพูดเสียงดัง 

[จบ ลุค พาร์ท] 

"ผมและยายจะไปกับคุณปีเตอร์ครับ" ผมเดินมาพร้อมกับวางกระเป๋าเสื้อผ้าของยาย ผมหันไปหาลูกน้องคนหนึ่งของคุณปีเตอร์เป็นเชิงบอกว่าให้เอากระเป๋าขึ้นรถ 

....เป็นนายหญิงมันดีแบบนี้นี่เอง ผมคงต้องใช้ตำแหน่งนี้ในการเอาคืนคุณลุคบ้างแล้วล่ะ 

"ไม่ได้! มึงเป็นบ้าไปแล้วหรอห้ะ ถึงได้ไปอยู่กับศัตรูแบบนี้!!" คุณลุคเดินเข้ามาหาผมและบีบข้อมือผมแน่นจนผมเจ็บ 

"ผมเป็น 'นายหญิง' ของตระกูลเอวาซแล้ว ผมไม่จำเป็นที่จะต้องฟังคำสั่งของคุณนะครับ" ผมเน้นคำว่านายหญิง จนเขามองผมด้วยสายตาเหมือนจะฆ่าผมให้ตาย แต่ผมไม่กลัวหรอก 

"ถ้านายตัดสินใจแบบนี้แล้ว ชั้นก็คงจะขัดอะไรไม่ได้" คุณท่านพูดกับผม ผมรู้สึกผิดจัง.. 

"ขอโทษนะครับคุณท่าน คุณหญิง แต่ผมกับยายจะไม่ขออยู่ที่นี่อีกต่อไป" ผมไหว้ท่านทั้ง2ด้วยความรู้สึกผิดจริงๆ ท่านดีกับผมมาก แต่ผมอกตัญญูท่านแบบนี้ 

"มึงกลับไปซะปีเตอร์ แล้วไม่ต้องมาเหยียบที่นี่อีก...แต่ถ้ามึงยังไม่หยุดเรื่องชั่วๆ กูจะทำให้มึงไม่เหลือแม้แต่วิญญาณ!!" คุณท่านพูด จากนั้นก็เข็นรถพาคุณหญิงเข้าบ้านไป เหลือแต่คุณลุคที่มองผมอยู่ 

"ที่แท้ก็อยากได้ผัวจนตัวสั่น ถึงได้ระริกระรี้จนได้เป็นนายหญิงแบบนี้!" เขาพูดกับผมและเดินกลับเข้าบ้านไปเลย 

....จากนั้นผมกับยายก็เดินขึ้นรถ และรถก็แล่นออกไปตามทางที่ผมมา ผมรู้ว่ายายงง ไม่เข้าใจ และอยากถามผมถึงเรื่องราวทั้งหมด แต่ยายก็เงียบไม่พูดอะไรเลยตลอดทาง  

@คฤหาสน์เอวาซ 

"เรื่องในบ้าน ชั้นให้ไออุ่นเป็นคนจัดการทั้งหมด...พายายไปพักเถอะ ชั้นจะออกไปคลับ" คุณปีเตอร์พูดกับยายและหันมาบอกผม เขาจูบหน้าผากผมและเดินออกไป 

"หนูจะพายายไปบ้านพักนะจ้ะ หนูจะเล่าให้ฟังทุกอย่างเลย"  

....ผมเล่าให้ยายฟังตั้งแต่โดนจับตัวมาที่นี่ ยายบอกว่าเคารพในการตัดสินใจของผม แต่ก็อยากให้ระวังคุณปีเตอร์ไว้ด้วย เพราะต่อให้เขายังไม่ได้ทำอะไรผม เขาก็ยังไม่น่าไว้ใจอยู่ดี...ซึ่งผมก็คิดแบบนั้น ใครจะเชื่อใจคนที่จับตัวเรามาล่ะ จริงมั้ย.. 

....ตอนนี้ผมก็แค่อยากอยู่ให้ไกลจากเขาเท่านั้น แล้วผมจะกลับไปเอาคืนแน่...คนที่ทำให้ผมกับยายต้องเป็นแบบนี้!! 

อีกด้าน 

"ลูกมีใจให้หนูไออุ่นใช่มั้ย" คุณหญิงทิพย์ถามลูกชาย 

"มันเป็นแค่คู่นอน ผมจะมีใจให้มันทำไม" 

"ถ้าเป็นแค่คู่นอน ลูกจะแสดงอาการหึงหวงกระวนกระวายแบบนี้ทำไม" 

"ใช่ คู่นอนของแกทุกคนแกไม่เคยจะสนใจ พอได้แล้วก็ทิ้ง" คุณท่านพูดบ้าง  

"หยุดพูดเรื่องนี้เถอะครับ ผมกำลังคิดว่าจะแก้แค้นไอ้ปีเตอร์ยังไง" ลุคพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย 

"ชั้นเคยเตือนแกแล้วว่ารักใครชอบใครก็บอกเค้าไป แล้วตอนนี้เป็นยังไงล่ะ" 

"พ่อ!...เดวิด ชั้นจะไปคลับ!" ลุคหันไปเรียกคุณท่านเสียงดัง แล้วหันไปพูดกับเดวิด ตอนนี้เขาต้องการระบายอารมณ์!! 

"แกห้ามทำอะไรโดยที่ชั้นไม่ได้สั่ง เข้าใจมั้ย!" 

"หึ...ผมไม่รับปาก" 

...................................................................................................................................................................................................... 

2วันถัดมา 

....คุณปีเตอร์ดูแลผมกับยายดีมากเลยครับ เขาไม่ได้ทำอะไรผมนอกจากนอนกอดทุกคืน เขาบอกว่าเขาไม่เคยมีนายหญิงเพราะไม่เคยถูกใจหรือรักใคร แต่พอเจอผมก็เหมือนกับตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น ผมชักจะเอนเอียงมาทางเขาแล้วสิ อย่างน้อยเขาก็ดีกว่าคุณลุค (ผมคิดว่างั้นนะ) 

"วันนี้ชั้นจะให้จอร์นพานายไปซื้อเสื้อผ้าและของใช้ที่ห้าง...บัตรไม่จำกัดวงเงิน นายอยากได้อะไรก็ซื้อได้เลย" เขาพูดกับผมและยื่นบัตรมาให้ พี่จอร์นเป็นลูกน้องคนสนิทของเขาครับ 

....ผมกับยายเริ่มสนิทกับทุกคนที่นี่แล้วครับ แต่ความรู้สึกก็ไม่ต่างตอนอยู่กับคุณลุค มันให้ความรู้สึกน่ากลัวแปลกๆ แต่แม่บ้านที่นี่ก็น่ารักหมดทุกคนเลยครับ ยกเว้นแต่พวกลูกน้องเขานั่นแหละ 

"ขอบคุณครับ" 

"จอร์น เอาลูกน้องไปคุ้มกันซัก5คน ห้ามให้ไออุ่นเป็นอะไรเด็ดขาด" เขาหันไปสั่งพี่จอร์นเสียงเข้ม จากนั้นผมก็เดินขึ้นรถเพื่อไปห้างทันที 

....ตอนนี้เรามาถึงห้างแล้วครับ พี่จอร์นก็พาผมแวะนั่นแวะนี่ จนตอนนี้ลูกน้องที่มาด้วยก็ถือของเต็ม2มือเลย  

....แค่นั้นยังไม่พอครับ พอผมมาถึงก็กลายเป็นจุดสนใจของทุกคน จะไม่ให้เป็นจุดสนใจได้ไงล่ะครับ ก็ผมเดินอยู่ท่ามกลางบอดี้การ์ดชุดดำตั้ง6คน ผมยังเกร็งๆเลยครับ 

"แกๆ นั่นใช่นายหญิงของตระกูลเอวาซรึเปล่า" 

"จริงด้วย สงสัยชั้นต้องเอาตัวเข้าแลกบ้าง เผื่อจะได้เป็นนายหญิงของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแบบนี้" 

"ฮ่าฮ่า...คงจะเป็นเด็กขายบริการแน่ๆเลยแก ดูหน้าตาสิ ต้องใช่แน่ๆ" 

....ผมเดินผ่านหน้าร้านเสื้อผ้าร้านหนึ่งก็ได้ยินเสียงคนพูดคุยกัน แถมยังมองมาที่ผมด้วยสายตาเหยียดๆอีกด้วย 

"พวกคุณพูดว่าอะไรนะครับ"  

"เอ่อ...ปะ..เปล่าค่ะ พวกเราไม่ได้พูดอะไร" ผู้หญิง2คนนั้นยืนตัวสั่น ก็พี่จอร์นเดินเข้าไปถามด้วยเสียงนิ่งน่ากลัว แถมยังโชว์ปืนที่เหน็บอยู่ตรงเอวอีกด้วย 

"อย่าพูดจาพล่อยๆกับนายหญิงของเราอีก ไม่อย่างนั้นจะเอาปืนยัดปาก!" พี่จอร์นพูดจบ ผู้หญิง2คนก็วิ่งหนีไปเลย 

"ผะ..ผมอยากกลับบ้านแล้วครับ" ผมพูดเสียงสั่นๆ พี่จอร์นก็น่ากลัวไม่เบาเลยแฮะ 

....ระหว่างที่เดินออกจากห้าง สายตาก็ดันไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งพร้อมกับบอดี้การ์ดเกือบ10คน แถมยังมีผู้ชายตัวเล็กๆเดินอยู่ข้างเขาด้วย ผมกำลังจะเดินหนีแต่ก็มีเสียงเรียกผมซะก่อน 

"สวัสดีนายหญิงของตระกูลเอวาซ...สุขสบายดีสินะ ถึงได้มีบอดี้การ์ดพามาเดินห้างแบบนี้" 

"ครับ ขอตัวก่อนนะครับ...พอดีว่า 'สามี' ผมรออยู่ที่บ้าน" ผมพูดประชดใส่เขา และกำลังจะเดินออกมา 

หมับบ! 

"กูไม่ให้ไป!!"  

โปรดติดตามตอนต่อไป... 

**ตัดฉับบบบ ตอนหน้ามี NC นะค้าาา  

**หรือว่าจะเปลี่ยนพระเอกเป็นคุณปีเตอร์ดีนะ555 

**ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว