email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อาม่าผู้เศร้าสร้อย

ชื่อตอน : อาม่าผู้เศร้าสร้อย

คำค้น : #อาม่า #ไอแพด #ดราม่า #เสียดสี #ประชดชีวิต #ปัญหาสังคม #บ้านคนจีน

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 102

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มิ.ย. 2564 16:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อาม่าผู้เศร้าสร้อย
แบบอักษร

เช้าวันต่อมา อาม่าตื่นแต่เช้าอย่างสดใส ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง 

ตั้งแต่สามีเสียไป อาเง็กหรือที่ทุกคนเรียกว่าอาม่าจนติดปากก็ต้องอยู่อย่างเปลี่ยวเหงา ทั้งคู่ไม่ใช่สามีภรรยาที่รักใคร่ อากงอาม่าทะเลาะกันตั้งแต่วันแรกที่แต่งงาน อาม่าในวัยสาวถูกจับหมั้นกับผู้ชายที่ไม่รู้จัก ท่านนึกชิงชังสีหน้าบึ้งตึงของว่าที่สามีจับใจ ภาวนาขอให้ฟ้าผ่าลงมากลางบ้านเพื่อให้งานแต่งยกเลิก น่าเสียดายที่คำภาวนาของอาม่าไม่เคยเป็นจริง งานวิวาห์ดำเนินไปอย่างขื่นขม กระทั่งคืนแรกที่ทั้งคู่เข้าห้องหอ หญิงสาวก็ไม่มีจิตคิดรักบุรุษเจ้าอารมณ์ผู้นี้แม้แต่น้อย 

อากงไม่ใช่สุภาพบุรุษตามคำนิยามของใครๆ ท่านเป็นคนขยันทำมาหากินอย่างน่าชื่นชม แต่กลับมีมารยาทสังคมระดับติดลบ ชายผู้นี้เป็นคนแข็งกระด้าง หากต้องการสิ่งใดก็จะตะโกนโหวกเหวกเพื่อให้ได้มา ชีวิตคู่ที่ปราศจากคำหวานไม่ใช่สิ่งที่หญิงสาวสักคนใฝ่หา ทว่าสตรียุคหลังสงครามอย่างอาม่าไม่มีสิทธิ์คิดหย่าร้าง อาม่าทนอยู่กินกับอากงจนมีลูกด้วยกันห้าคน สามีผู้เข้มงวดบงการชีวิตลูกทุกคนเช่นเดียวกับที่กระทำกับภรรยา น่าเศร้าที่การบีบบังคับไม่เคยส่งผลทางบวกกับผู้ใด ลูกๆ เกือบทั้งหมดเติบโตเป็นเด็กมีปัญหา บางคนต่อต้านการกดขี่ของบิดาด้วยการทำตัวเหลวแหลก สำหรับอาม่าผู้เป็นแม่ ไม่มีสิ่งใดที่ทำร้ายจิตใจมากไปกว่าการที่ลูกที่ต้องไร้อนาคต ถึงกระนั้นผู้เป็นสามีก็ยังยืนกรานที่จะควบคุมผู้คนต่อไปจวบจนวันสุดท้ายของชีวิต 

แม้จะไม่ได้มีชีวิตแต่งงานดั่งเทพนิยาย แต่อาม่าก็ผูกพันกับสามีที่อยู่กินกันมาเกินครึ่งศตวรรษ การสูญเสียชายผู้นี้เป็นทั้งอิสระจากพันธนาการและความสูญเสียในเวลาเดียวกัน ทว่าแทนที่จะได้โล่งใจ หญิงชรากลับต้องอดทนกับปัญหาครั้งใหม่ เมื่ออากงไม่อยู่เพื่อบงการชีวิตผู้ใดแล้ว บุตรสาวคนรองของท่านจึงเข้าควบคุมบ้านนี้แต่เพียงผู้เดียว อาม่าเห็นใจอาเล็ก บุตรสาวคนที่สองที่มีร่างกายอ่อนแอตลอดมา หญิงสูงวัยคิดเสมอว่าการที่ลูกสาวกลายเป็นคนขี้อิจฉาเป็นความผิดของตนและสามีเมื่อหลายปีก่อน ทว่าด้วยสังขารที่โรยรา สติสัมปชัญญะของอาม่าจึงไม่อาจแจ่มชัดเหมือนเก่า หญิงชราเกิดความสับสนกับทุกสิ่ง ตั้งแต่เรื่องง่ายๆ อย่างการใช้ชีวิตประจำวัน ไปจนถึงข่าวสารบ้านเมืองที่ซับซ้อน อาม่าในตอนนี้ไม่อาจเข้าใจโลกสมัยใหม่ได้อีกต่อไป คำบ่นว่าของบุตรสาวจึงกลายเป็นบ่อเกิดจินตนาการอันน่าสะพรึงกลัว หลายครั้งที่อาม่าหวาดกลัวจนตัวสั่นหลังถูกอาอี๊ตำหนิ ภาพการใช้กำลังบังคับของสามีทับซ้อนบนสีหน้าเกรี้ยวกราดของบุตรสาวจนแทบแยกไม่ออก ทำให้ทุกครั้งที่มีแขกมาเยี่ยม หญิงชราจะพยายามขอความช่วยเหลือให้ตนเองหลุดพ้นจากการควบคุม หลายครั้งที่อาม่าคร่ำครวญเป็นวรรคเป็นเวร สร้างเรื่องป้ายสีให้ทุกคนคิดว่าบุตรสาวตนเป็นคนร้าย ทว่ายิ่งอาม่าพูดจาไม่ดีถึงอาอี๊มากเท่าใด อี๊ขี้บ่นก็ยิ่งไม่พอใจยิ่งขึ้นเท่านั้น และสิ่งนั้นก็กลายมาเป็นเหตุผลให้อาอี๊บ่นว่าอาม่ามากกว่าเก่า 

อาม่ามองไอแพดในมือเหี่ยวย่นด้วยแววตาเป็นประกาย หญิงชราต้องการช่วงเวลาเพื่อหนีจากความวุ่นวายในบ้านหลังนี้ การเปิดโทรทัศน์เครื่องใหญ่เท่ากับเป็นการเชื้อเชิญให้บุตรสาวมาบ่นว่าอยู่หน้าจอ แน่นอนว่าอาม่าไม่ต้องการสิ่งนั้น ทุกครั้งที่หลานสาวเปิดวีดิโอในอุปกรณ์สี่เหลี่ยมให้ดู ยายเฒ่าก็รู้สึกราวกับกลายเป็นเด็กอีกครั้ง ทุกสิ่งในนั้นสวยงามสดใส ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ป่าน่ารัก หรือแม้แต่เพลงรักที่เคยฟังในวัยเยาว์ ไม่มีสิ่งใดย้ำเตือนให้อาม่านึกถึงชีวิตที่ผ่านมา ไม่มีสามีขี้โมโห ไม่มีลูกหลานสำมะเลเทเมา ไม่มีแม้แต่เสียงบ่นว่าจากสาวแก่ หญิงชราจึงมีความสุขทุกครั้งที่ได้ใช้เวลาอยู่หน้าเครื่องมือทันสมัย บัดนี้ท่านลงนั่งนิ่งใจจดจ่อ เฝ้ารอข้อความของหลานสาวตามที่ได้สัญญา 

อาม่านั่งรอข้อความไลน์ตั้งแต่เช้าถึงเที่ยง ทว่าจนแล้วจนรอดก็ไม่มีเสียงแจ้งเตือนตามที่หลานว่าไว้ หญิงชราปลอบใจตัวเองว่าบางทีหลานสาวอาจกำลังยุ่งกับงาน แม้จะคิดเศร้าจิตอยู่ในอก แต่อาม่าก็ไม่อาจทำอะไรได้มากกว่านั้น การขอให้อี๊ขี้โมโหโทรหาหลานรักเพื่อทักทายอาจทำให้ถูกต่อว่ามากกว่าเดิม อาม่าเลี่ยงไม่พูดคุยกับลูกสาวคนรองมาสักพักแล้ว แม้จะจำไม่ได้ว่าเพราะอะไรบ้านนี้จึงไม่มีโทรศัพท์อีกต่อไป ทว่าผู้สูงวัยก็รู้ดีเกินกว่าจะขอความช่วยเหลือจากบุตรสาวอารมณ์ร้อน 

เวลาล่วงเลยจากยามบ่ายจนถึงเย็น อาม่ายังคงเฝ้ารออยู่หน้าเครื่องด้วยความหวัง หญิงชราคิดว่าหลานสาวจะส่งข้อความหาตนหลังเสร็จจากงานที่ทำ ทว่าข้อความเสียงและวีดิโอที่เฝ้ารอก็ไม่มาถึง วันนั้นทั้งวันอาม่าไม่ได้กินข้าวกินปลา มัวพะวงอยู่กับไอแพดเครื่องใหม่ตลอดเวลา แต่แม้นาฬิกาจะขยับถึงกลางดึก สิ่งที่อาม่าเฝ้ารอก็ไม่ปรากฏ หญิงชราทำได้เพียงหลับตา ปิดกั้นโสตประสาทจากเสียงบ่นชวนหูชาที่มีมาเป็นระยะ ในที่สุดหลังทนฟังต่อไปไม่ไหว อาม่าจึงพยุงสังขารที่อ่อนล้าเข้านอนคืนนั้นด้วยจิตใจหดหู่ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว