ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่9

คำค้น : มาเฟีย,โหด,ล่าหัวใจ,nc,18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มิ.ย. 2564 21:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่9
แบบอักษร

10.30 น. 

....เมื่อผมตื่นก็ไม่เห็นว่าเขาอยู่ในห้องแล้ว แต่เห็นคุณยายน้อมกำลังเดินถือถาดอาหารเข้ามา 

"ยายเอาข้าวต้มกับยามาให้จ้ะ...ค่อยๆลุกนะจ้ะ" คุณยายน้อมเข้ามาประคองตัวผมให้ลุกนั่ง ผมไม่มีแรงแม้แต่จะยันตัวขึ้นเลย มันปวดไปหมด...โดยเฉพาะตรงนั้นของผม มันเหมือนจะฉีกขาดเลย 

"ขอบคุณนะครับ...หนูขอไปอาบน้ำก่อนได้มั้ย" 

"เดี๋ยวยายพาไปนะ" 

....จากนั้นผมก็เดินไปเข้าห้องน้ำด้วยความยากลำบากเพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย ผมมองไปที่กระจกก็ทำให้ผมน้ำตาไหลออกมา ผมพยายามถูรอยบนตัวของผมแต่มันก็ไม่ออก จนผมแสบไปหมดก็เลยหยุด จนกระทั่งผมอาบน้ำเสร็จและค่อยๆจับตามกำแพงเดินออกมา 

"ทานข้าวทานยานะจ้ะ นายท่านสั่งไว้ว่าถ้าหนูตื่นให้เอาข้าวกับยามาให้" 

"หึ คงกลัวว่าเราจะตายคาห้องเขาน่ะสิ ไม่ได้เป็นห่วงอะไรเราหรอก" ผมพูดในใจ จากนั้นผมก็กินข้าวกินยาจนเสร็จเรียบร้อย 

"นายท่านสั่งไว้อีกว่าให้หนูกลับไปอยู่บ้านพักกับยายได้จ้ะ" 

"จริงหรอครับ..ฮึก..ช่วยพาหนูไปที หนูอยากเจอยาย" ผมพูดพลางร้องไห้ด้วยความคิดถึงยาย แล้วคุณยายน้อมก็พาผมเดินลงมาข้างล่างและตรงไปยังบ้านพัก  

....ตลอดทางที่เดินมายังบ้านพัก ผมคิดตลอดว่าผมจะกล้ามองหน้ายายได้ยังไง ในเมื่อผมไม่ใช่ไออุ่นที่ใสบริสุทธิ์อีกต่อไปแล้ว แต่ผมกลับถูกกระทำย่ำยีอย่างโหดร้ายป่าเถื่อน! 

ก๊อกๆ 

"ยายจ๋า..." เมื่อยายเปิดประตูออกมาผมก็เรียกยายเสียงเบาด้วยความเจ็บคอ จากนั้นผมก็รู้สึกเวียนหัวและล้มลงไปกับพื้นโดยไม่รับรู้อะไรอีกเลย...แต่ก่อนที่ผมจะหมดสติไป ผมเห็นยายตาแดงก่ำพร้อมกับร้องไห้อย่างหนักด้วยล่ะ 

"ไออุ่นลูก!!" 

...................................................................................................................................................................................................... 

@บริษัทเรโนเวอร์ 

[ลุค พาร์ท] 

"นายท่านครับ ยายน้อมโทรมาบอกว่าคุณไออุ่นหมดสติไป ตอนนี้คนของเราพาไปโรงพยาบาลแล้วครับ" ผมกำลังเซ็นเอกสารของบริษัทอยู่ห้องทำงาน และเดวิดก็เดินเข้ามาบอกเรื่องไออุ่น 

"งั้นหรอ ได้เรื่องยังไงก็บอกชั้นด้วย" ผมพูดอย่างไม่สนใจนัก 

"เอ่อ...นายท่านจะไม่ไปดูหน่อยหรอครับ" 

"ชั้นมีงานต้องทำ ไม่มีเวลาว่างที่จะไปดูคนป่วยหรอกนะ...อีกอย่างเด็กนั่นก็เป็นแค่หลานแม่บ้าน" ผมตอบด้วยน้ำเสียงแข็งนิดหน่อย 

"ใครเป็นอะไรหรอลูก" จู่ๆแม่ผมก็เข็นรถเข้ามาและถามผมอย่างต้องการคำตอบ 

"ก็แค่หลานแม่บ้านไม่สบาย แม่ไม่ต้องสนใจหรอกครับ" 

"หนูไออุ่นใช่มั้ย...ใช่มั้ยเดวิด" แม่ถามผมแต่ผมไม่ตอบ ก็เลยหันไปถามเดวิด 

"เอ่อ...ครับคุณหญิง" 

"ถ้าอย่างนั้นนายพาชั้นไปหาหนูไออุ่นที่โรงพยาบาลหน่อย" แม่พูดสั่งเดวิด 

"ก็แค่หลานแม่บ้าน แม่จะสนใจหรือเป็นห่วงทำไมครับ" ผมถามแม่อย่างหงุดหงิดเล็กน้อย 

"แม่ถูกชะตากับหนูไออุ่น..หนูไออุ่นเป็นเด็กดี น่ารัก แล้วทำไมแม่จะเป็นห่วงไม่ได้ล่ะลุค" 

"แม่อยากทำอะไรก็ทำเถอะครับ ผมจะทำงานต่อ"  

....ผมพูดแค่นั้น เดวิดก็เข็นรถแม่ผมออกไป ทำไมแม่ต้องทำท่าเป็นห่วงเด็กนั่นออกหน้าออกตาขนาดนี้ด้วย! 

[จบ ลุค พาร์ท] 

@โรงพยาบาลเรโนเวอร์ 

"คุณหญิง มาทำอะไรที่นี่คะ" ยายน้อมที่ยืนอยู่หน้าห้องผ่าตัดก็ร้องตกใจ เมื่อเห็นเดวิดเข็นรถพาคุณหญิงมาที่นี่ 

"ชั้นมาหาหนูไออุ่น หนูไออุ่นเป็นยังไงบ้างจ้ะ" 

"เอ่อ...ไม่ทราบว่าคุณเป็นใครคะ แล้วรู้จักหลานของดิฉันได้ยังไง" ยายหอมที่ยืนอยู่ด้วยก็ถามด้วยความงง 

"นี่คือคุณหญิงทิพย์ค่ะ เป็นแม่ของนายท่าน...ส่วนนี่ก็คุณยายหอม ยายของหนูไออุ่นค่ะ" ยายน้อมพูดกับคุณหญิง และหันมาพูดกับยายหอม และยังไม่ทันได้คุยอะไรกัน คุณหมอก็เปิดประตูออกมาก่อน 

"หลานของดิฉันเป็นอย่างไรบ้างคะ"  

"ผมได้ทำการเย็บแผลให้คนไข้แล้วนะครับ แต่คนไข้ตัวร้อนมากเพราะมีไข้สูง คงต้องให้คนไข้อยู่พักรักษาตัว1สัปดาห์เพื่อดูอาการครับ" 

"ถ้าอย่างนั้นให้หนูไออุ่นไปพักอยู่ห้องVIPเลยค่ะคุณหมอ" คุณหญิงพูดกับคุณหมอ  

"ได้ครับคุณหญิง ผมจะดำเนินการให้ครับ" จากนั้นคุณหมอก็เดินออกไป 

"ให้พักอยู่ห้องรวมก็ได้ค่ะคุณหญิง ดิฉันไม่มีเงินมากพอที่จะให้หลานนอนห้องแพงๆหรอกค่ะ" ยายหอมพูดแย้งคุณหญิง แค่มีคนขับรถมาส่งที่โรงพยาบาลตนก็เกรงใจมากแล้ว  

"ชั้นจะจัดการทุกอย่างเอง ยายไม่ต้องเสียค่าอะไรทั้งนั้นเลยจ้ะ" 

....จากนั้นไออุ่นก็ถูกเข็นรถพาขึ้นไปยังห้องVIPที่มีทุกอย่างครบครัน เป็นห้องที่แพงที่สุดของโรงพยาบาลนี้ 

"ผมขอคุยกับยายของคนไข้สักครู่นะครับ" หมอที่จะดูแลไออุ่นเดินเข้ามาบอก แต่คุณหญิงขออยู่ฟังด้วย ยายน้อมจึงเดินออกไปพร้อมกับเดวิด 

"คนไข้มีไข้ขึ้นสูงมากและมีบาดแผลที่ไม่ได้รับการรักษา จึงทำให้หมดสติไปเพราะพิษไข้ครับ แต่..เอ่อ.." 

"แต่อะไรคะคุณหมอ" คุณหญิงถาม 

"แต่มีอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้คนไข้หมดสติไปครับ...ผมได้ทำการตรวจร่างกายของคนไข้ พบว่าช่องทางด้านหลังของคนไข้ฉีกขาดและมีรอยจ้ำๆห้อเลือดตามร่างกาย ผมคิดว่าน่าจะถูกกระทำอย่างรุนแรง คนไข้ก็เลยทนไม่ไหวครับ" 

"ฮึกก..ฮืออออ" ยายหอมร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่จนคุณหญิงต้องเข้ามากอดไว้ 

"ขอบคุณนะคะคุณหมอ ชั้นขอให้คุณหมอดูแลหนูไออุ่นให้ดีที่สุดนะคะ มีอะไรเพิ่มเติมก็โทรมาบอกชั้นได้เลย" คุณหญิงพูดจบ คุณหมอก็เดินออกไปทันที 

"ลุค แม่มีเรื่องจะคุยด้วย เลิกงานแล้วกลับมาหาแม่ที่บ้าน" คุณหญิงโทรบอกลูกชายตัวเองเสียงแข็ง เพราะตนได้คุยกับยายหอมถึงเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น จนทำให้รู้ว่าลูกชายของตนเองเป็นคนทำให้หนูไออุ่นต้องเป็นแบบนี้! 

...................................................................................................................................................................................................... 

20.15 น. 

@คฤหาสน์เรโนเวอร์ 

[ลุค พาร์ท] 

"มีอะไรครับแม่" ผมถามแม่ด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆ พร้อมกับนั่งลงที่โซฟา 

"หนูไออุ่นไข้ขึ้นสูงมาก ต้องนอนพักเพื่อดูอาการ1สัปดาห์" 

"แล้วยังไงครับ" ผมถามอย่างไม่สนใจนัก  

"ลูกเป็นคนทำให้หนูไออุ่นต้องเข้าโรงพยาบาลไม่ใช่หรอ!" 

"มีเรื่องอะไรกันคุณหญิง" คุณท่านไรอันเดินเข้ามาในบ้านก็ถามขึ้น เพราะพึ่งกลับมาจากที่ทำงาน 

"ก็ลูกชายของเราทำให้หนูไออุ่นต้องเข้าโรงพยาบาลน่ะสิคะ" 

"เด็กนั่นก็แค่หลานแม่บ้าน แม่จะเป็นห่วงเป็นใยทำไมครับ!" ผมเริ่มพูดเสียงดังด้วยความไม่ชอบใจ  

"ลูกจะมีอะไรกับใครแม่ไม่เคยว่า แต่นี่เป็นหนูไออุ่น ลูกรู้บ้างมั้ยว่ายายหอมรู้สึกยังไงที่รู้ว่าหลานตัวเองโดนเจ้านายกระทำย่ำยีจนต้องเข้าโรงพยาบาลแบบนี้!" 

"วันนี้ผมเหนื่อยมาก ขอตัวก่อนนะครับ!" ผมไม่อยากอยู่ฟังแม่พูดต่อก็เลยพูดปัดไป และเดินขึ้นมายังห้องของตัวเอง 

....ผมมองรอบๆห้องพร้อมกับนึกถึงหน้าของไออุ่นไปด้วย ตอนที่ผมจะออกจากห้องผมห่มผ้าให้ไออุ่นและสัมผัสไปที่ผิวกาย ตัวไออุ่นร้อนจี๋จนผมต้องบอกให้ยายน้อมขึ้นมาดูแล ผมยอมรับเลยว่าผมรู้สึก 'สงสาร' ไออุ่นอยู่แว๊บหนึ่ง แต่ก็ต้องสลัดความคิดนี้ออกไป 

"นายคิดหนีออกไปจากที่นี่เองนะ โดนลงโทษแค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ" ผมคิดในใจ จากนั้นก็ไปอาบน้ำ 

....ผมนอนไม่หลับทั้งคืน พลิกตัวไปมาบนเตียงหลายรอบ มองไปทางไหนก็เจอแต่ภาพที่ผมมีอะไรกับไออุ่น เด็กนั่นชักจะมีผลกับชีวิตผมมากเกินไปแล้ว!  

[จบ ลุค พาร์ท] 

โปรดติดตามตอนต่อไป... 

**ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ รอติดตามได้เลยน้าาา 

**เม้นติชมให้ด้วยน้าา 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว