ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กลับสู่ชีวิตปกติ

ชื่อตอน : กลับสู่ชีวิตปกติ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 457

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มิ.ย. 2564 14:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กลับสู่ชีวิตปกติ
แบบอักษร

 

 

อีกราวชั่วโมงถึงสองชั่วโมงโปรฮีโร่ก็มาช่วยเหลือตามสัญญาณ SOS….

 

ผู้คนถูกช่วยเหลือและแหล่าวิลเลนก็ถูกจับส่งไปทาทารัส….ชีวิตประจำวันก็กลับสู่ปกติ…

ห้องหนึ่งเอยังคงใช้ชีวิตบนเกาะนาบุต่อไปจนครบตามระยะเวลากำหนด…

ทุกคนขึ้นเรือกลับดูเหมือนยูกะหับโคตะจะอาลัยสองพี่น้องที่อาศัยอยู่บนเกาะนี้เหลือเกิน…ใช่ว่าจะมีโอกาศเจอเพื่อวัยเดียวกันที่สนิทสนมกันขนาดนี้บ่อยๆนี่นะ…

ทว่า…

 

“คะ..คุณชินจิ!!!”คัตสึมะส่งเสียงก่อนชินจิจะตวัดสายตาไปมอง…

คัตสึมะกำลังยืนอยู่กับมาโฮโระและด้านหลังก็มีชายอยู่คนนึง…เดาว่าเป็นพ่อของพวกเขา..

“คัตสึมะคุง!!”ยูกะส่งเสียงร่าเริง

“กะ..แก!!!มาทำไมกันห้ะ!!”โคตะส่งเสียง

“ผะ..ผมจะไปโรงเรียน!!!จะตั้งใจเรียนแล้วก็…เข้ายูเอแบบคุณชินจิให้ได้เลย!!”คัตสึมะบอกยิ้มๆ

“หาาาา!!!แกจะเข้าโรงเรียนเดียวกับฉัน??”โคตะถาม

“บู๋!!!!โคตะคุงยังไม่ได้ไปเรียนสักหน่อย!!!”คัตสึมะส่งเสียง

“หน่อยแน่!!!”โคตะตะโกนก่อนเด็กทั้งสองจะเดินเข้าหากัน

“อย่าทะเลาะกันนะ…”ยูกะส่งเสัยงก่อนสองเด็กชายจะชะงัก…

“…ไม่คิดว่าคัตสึมะจะร่าเริงแบบนี้….ขอโทษที่ลูกชายรบกวนเธอนะ…ไรโอ”ชายคนนั้นบอก

“….ไม่เป็นไรหรอกครับ…ว่าแต่เรื่องอัตลักษณ์”ชินจิถาม

“อ่อ…มันกลับมาแล้วแหละ…ต้องขอบคุณเธอเลยนะ”ชายคนนั้นตอบ

“อ่าครับได้ข่าวว่าชิมาโนะซัง…ตกงานรึเปล่าครับ”ชินจิถาม

“เอ่อ…ม่า…น่าอายจริงๆ….จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ”

“สนใจไปเป็นหมอที่ตระกูลคามินาริของผมไหมครับ??เงินเดือนอาจจะไม่มากมายอะไร…งานดูแลคนแก่หนะครับ??”ชินจิบอกยิ้มๆ

“เอ๋!!!ไปดูแลไรจินหรอครับ!!!เป็นผมจะดีหรอครับ!!!!”ชิมาโนะซังสายตาเป็นประกาย

‘แฟนคลับปู่หรอ…ก็เอาเถอะ’

“ใช่ครับ…รบกวนพามาโฮโระจังไปอยู่ด้วยนะครับ…ส่วนคัตสึมะ…ผมจะดูแลให้เอง”ชินจิบอกยิ้มๆ

“เอ๋!!!ทะ…ทำไมถึง…”

“ก็ผม…เป็นอาจารย์ของหมอนี่นี่นา…”

 

 

 

 

หลังจากขึ้นเกาะที่คิวชูก่อนจะขึ้นชินคันเซ็นกลับไปเกียวโต…ชินจิพามาโฮโระกับชิมาโนะซังไปหาปู่ที่เกียวโตก่อนจะแนะนำ

ชิมาโระซเป็นแพทย์ที่มาปความสามารถปู่จึงหาบ้านให้อยู่และแนะนำให้โรงพยาบาลระแวกนั้น…ส่วนเรื่องดูแลคนแก่…ไว้เจ็บป่วยค่อยว่ากัน…

สาเหตุนึงที่รับดูแลนอกจากเรื่องที่ชินจิรับคัตสึมะเป็นศิษย์ปู่ไรจิก็สนอกสนใจในอัตลักษณ์ของมาโฮโระมากท่านเคยบอกว่าสมัยก่อนเคยมีเพื่อนที่มีอัตลักษณ์แบบนี้…เพื่อนคนนั้นอ่อนแอมากจนกระทั่งเค้าสามารถทำสิ่งนึงได้…เค้าก็แทบไม่แพ้ใครอีกเลย….

ด้วยสาเหตุที่ว่ามาทั้งปวงครอบครัวชิมาโนะก็อยู่ภายใต้การดูแลของตระกูลคามินาริ

เมื่อโคตะรู้เรื่องก็ไปรบเร้ามันดาเลย์ก่อนเธอจะถอนหายใจและรับข้อตกลงของทางยูเอให้มาเป็นอาจารย์ที่ยูเอทั้งทีมไวลด์ ไวลด์พุซซี่แคต…

เรื่องคัตสึมะตอนแรกทางยูเอก็จะไม่ยอมให้อยู่ในโรงเรียนด้วยก่อนจะแสดงมุเก็นให้ครูใหญ่เนสึสัมผัสเพียงชั่วพริบตา…โดยไม่ได้ดึงอากาศออก…ให้ครูใหญ่เนสึรู้สึกถึงความรู้สึกสุดยอดก่อนจะรู้สึกว่าขยับร่างกายไม่ได้…

ครูใหญ่เนสึถามก่อนชินจิจะบอกว่าท่านี้เป็นสิ่งที่เค้าคิดค้นขึ้นและคัตสึมะมีศักยภาพพอใจใช้สิ่งนี้ได้มันจะจับกุมวิลเลนได้เพียงแตะไปที่หัว…

เมื่อได้ยินแบบนั้นครูใหญ่เนสึก็ตกลงก่อนจะอนุมัติให้คัตสึมะอยู่ในยูเอได้…

ถึงแม้ชินจิจะไม่ค่อยชอบที่สองเด็กนี่เกาะแกะยูกัแต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าถ้าให้คนที่เค้าสอนมากับมือดูแลยูกะในอนาคต…มันคงจะดีกว่า…

 

ชีวิตประจำวันหลังเกาะนาบุกว่าจะเข้าที่เข้าทางก็หลายวัน..

 

ตลอดช่วงเวลานั้นชินจิก็สอนลูกศิษย์ทั้งสอง…

 

ชินจิตอนเช้าจะให้เด็กทั้งสองออกกำลังกายยามเช้าก่อนจะพามาอ่านหน้งสือและศึกษาหาความรู้ต่างๆเพิ่มเติมตอนบ่ายหลังกินข้าวก็จะพาทั้งคู่ไปฝึกอัตลักษณ์…

ให้โคตะยิงสายน้ำออกมาจนหมดแรงและให้คัตสึมะกระตุ้นตุ้ยเซลล์ให้ร่างกายของโคตะฟื้นฟูขึ้นมาใหม่…ทำแบบนี้ซ้ำๆไปเรื่อยๆ….

ตกเย็นก็พาไปกินข้าวก่อนจะออกกำลังยามค่ำและพาทั้งสองคนเข้านอน

 

กิจวัตรประจำวันดำเนินไปอย่างเข้มงวดกับสองศิษย์ชินจิเองก็เข้มงวดจนเพืื่อนๆในห้องต้องการห้ามทว่า..

“อย่ามาขวางผม/ฉันนะ!!!!ผม/ฉันจะเป็นฮีโร่เหมือนอาจารย์!!!การฝึกแค่นี้!!!ทำอะไรผม/ฉันไม่ได้หรอก!!!!”

เมื่อได้ยินแบบนั้นเหล่านักเรียนฮีโร่ห้องหนึ่งเอก็ชะงักก่อนจะแยกย้ายไปฝึกฝน…

พอห้องบีมาเยี่ยมเห็นห้องเอกระตืนรือร้นฝึกฝนก็กลับไปฝึกหนักบ้าง…

 

รอบนี้ชินจิจะไม่บังคับให้ใครฝึก…แต่ใช่ว่าลูกศิษย์ทั้งสองของเค้าจะกระตุ้นเพื่อนในห้องไม่ได้….

 

ระหว่างที่เด็กทั้งสองฝึกก็ใช่ว่าชินจิจะนิ่งเค้าพยายามจะควบคุมประจุไฟฟ้าพยายามดึงโปรตรอนและอิเล็กตรอนจากอากาศให้ได้แม่นยำและรวดเร็วมากกว่าเดิม…

 

เวลาดำเนินไปราวหนึ่งอาทิตย์ก่อนทางโรงเรียนจะให้นักเรียนกลับไปเรียนได้ตามปกติ….

 

ชินจิไปโรงเรียนโดยจะสั่งให้เด็กทั้งสองฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง…ไม่มีใครปริปากบ่นแม้คัตสึมะจะไม่เคยเห็นแต่โคตะที่เคยเห็นชินจิฝึกอยากเข้มงวดกับตัวเอง

‘แค่ปล่อยอัตลักษณ์ออกมาเรื่อยๆ…การฝึกพรรณนี้…เทียบกับสิ่งที่อาจารย์ทำตอนไปค่ายไม่ได้ด้วยซ้ำ…’

 

 

 

ชินจิอยู่ที่หน้าสำนักงานไนท์อายโดยไม่ผ่านการแนะนำจากโทงาตะเค้ายื่นเรื่องมาขอฝึกงานเองและไนท์อายก็รับเค้าเข้ามาฝึกงาน…

เมื่อเข้ามาชินจิก็ไม่ได้เล่นมุขอะไรทั้งนั้นก่อนไนท์อายจะให้ทดสอบและจับตัวเค้าทว่า…

“เธอผ่าน…”ไนท์อายบอกทันทีที่แตะตัวชินจิ

 

 

ในหัวของไนท์อาย…เค้าไม่เคยคิดมาก่อน…ว่าตัวเองจะเสียท่าง่ายดายขนาดนั้น…เด็กนั้นแค่ยกมือก่อนจะดึงตราประทับไปปั้มเอง….ไม่ใช้อัตลักษณ์ของเด็กนี่คือประจุไฟฟ้า??

“ขอบคุณครับ…”ชินจิบอกก่อนจะยกยิ้มบางๆและเดินออกจากห้องไปพร้อมทิ้งเอกสารฝึกงานให้ไนท์อาย…

ชิเอะฮัตไสไค…

พูดตามตรง…เค้าเกลียดไอองค์กรนี้มากกว่าสมาพันธ์วิลเลนหรือออลฟอร์วันเป็นร้อยๆเท่า….ทำกับเด็กแบบนั้น….

 

หอพัก

 

ชินจิกำลังยกยิ้มเพราะรอบด้านคือเพื่อนที่ถามถึงเรื่องฝึกงาน

“เริ่มพรุ่งนี้หนะ…ว่าแต่พวกนายไม่ไปฝึกงานกันบ้างหรอ…บาคุโก…อ้ะ!!ลืมไปๆ…นายไม่ผ่านสอบใบอนุญาตชั่วคราวนี่นา…โทษทีนะ…”

“แกชินจิ!!!!อยากตายสินะ!!!!”บาคุโกกัดฟันกรอดก่อนจะเม้มปากแน่น

“ต้องรีบ…ตามให้ทัน”โทโดโรกิบอก

“ชิ!!!”

 

“แต่ว่าแย่เลยนะ…เพราะเรื่องต่างๆที่ผ่านมา…ทางโรงเรียนเลยให้ฝึกงานแค่กับสำนักงานที่มีประสบการณ์รับเด็กฝึกรายสัปดาห์มากพอ…”เซโระบ่น

“นั้นสิ…ฉันเองก็ยากไปฝึกกับกันเฮกซัง…”

“ม่า…อยากไปฝึกกับซิลกี้ซัง…”

“ช่วยไม่ได้หรอกนะ….การฝึกงานหนะถ้าหากว่าทำอะไรพลาดคนรับผิดชอบก็ต้องเป็นโปรฮีโร่…”โอจิโร่กำลังจะอธิบายทว่า…

“ก็ตามนั้นแหละ…โปรฮีโร่ต้องรับผิดชอบการกระทำของเธอ…และโปรฮีโร่แบบที่ว่า…โทโคยามิ ฮอว์กดูจะถูกใจเธอน่าดูเลยนะ…เค้าเรียกเธอไปอีกแล้ว…ว่ายังไงจะไปไหม”อีเรเซอร์เฮดเข้ามาบอกก่อนจะถาม

“ด้วยความยินดีครับ…”โทโคยามิส่งเสียง

“สะ…สุดยอดไปเลยนะโทโคยามิ…”คิริชิมะชม

 

“ต้องรีบตามให้ทัน…”

“รู้แล้วโว้ย!!!จะพูดสองรอบหาพ่อแกรึไง!!!!”

 

“ส่วน…คิริชิมะ อามาจิกิเรียกนาย…อาซุย อุรารากะ เนจิเระก็เรียกพวกเธอ…ฟุวาริ มิไร…ไปหาฟุวาริคนพี่ด้วยหละ…”

ทุกคนเริ่มจะได้ที่ฝึกงานที่ทำให้ชินจิแปลกใจเลยคือฮิโตมิกับมิไร…นั้นสิ…จะว่าไปริวคิวก็รับเด็กฝึกงานทั้งเนจิเระกับอิสุมิ….คงจะแนะนำสี่คนนี้….

“มิโดริยะ…พรุ่งนี้ไปหารุ่นพี่โทงาตะกันเถอะ”ชินจิบอกยิ้มๆ

“อะ…อิ้อ!!”มิโดริยะส่งเสียง

 

 

“ต้องรีบ…ตามให้ทัน”

“อย่าพูดหลายรอบหน่าไอหน้าครึ่งซีก!!!!”

 

 

 

 

 

จอบอ

ความคิดเห็น