ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่8 (NC18+)

คำค้น : มาเฟีย,โหด,ล่าหัวใจ,nc,18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2564 00:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่8 (NC18+)
แบบอักษร

"ลูกรู้จักกับหนูไออุ่นหรอ" คุญหญิงทิพย์ถามลูกชายด้วยความงงว่าไปรู้จักกันตอนไหน

"เอ่อ..ผมขอตัวนะครับ..โอ้ยย!" ผมที่ไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อก็เตรียมจะเดินหนี แต่ขาผมกลับอ่อนแรงจนเซไปซบอกของคุณลุคเข้า

"หึ...ที่แท้ก็มาหลบอยู่นี่เองหรอ" เขาโอบกอดผมและพูดด้วยสีหน้านิ่ง แต่สายตาของเขามันน่ากลัวจนผมต้องผละออก

"มีเรื่องอะไรกัน" คุณท่านไรอันถามเสียงนิ่ง และมองมาที่ผมกับคุณลุคอย่างต้องการคำตอบ

"ไม่มีอะไรครับพ่อ พอดีว่าไออุ่นเป็นคนของผม...ผมขอจัดการกับ 'คนของผม' หน่อยนะครับ"

"แต่ขาของหนูไออุ่นมีเลือดออก แม่ขอทำแผลให้ก่อนได้มั้ย" คุณหญิงทิพย์พูดกับลูกชาย...เลือดผมซึมออกมาตอนที่ผมล้มแน่ๆ สงสัยแผลจะฉีกอีกแล้ว

"เดี๋ยวผมทำเองดีกว่า แต่ขอกลับไป 'ทำ' ที่บ้านนะครับ...ขอตัว" เขาเน้นคำว่า 'ทำ' และหันมามองหน้าผมอย่างเจ้าเล่ห์ จากนั้นเขาก็ดึงแขนผมให้ออกมา และพาผมขึ้นรถเพื่อกลับไปยังคฤหาสน์เรโนเวอร์

....ทำไมผมจะไม่รู้ว่า 'ทำ' ของเขาไม่ใช่การทำแผล แต่มันคือการทำอย่างอื่นมากกว่า

....ตลอดเวลาที่นั่งบนรถ ผมและเขาก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกเลย ที่ผมไม่ขัดขืนและไม่พูดอะไรก็เพราะว่าผมยังคงตกใจที่ผมหนีออกมาขนาดนี้แล้ว แต่กลับหนีไม่พ้นเขาอยู่ดี...ผมต้องยอมรับชะตากรรมที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ใช่มั้ย!

@คฤหาสน์เรโนเวอร์ 

"อ๊ะะ!...คุณจะทำอะไร ปล่อยผมลงเดี๋ยวนี้นะ!"

....เมื่อมาถึงเขาก็ลงจากรถ แต่ผมที่ยังนั่งเหม่อก็ต้องตกใจเมื่อคุณลุคเขาอุ้มผมลงมาจากรถ และพาผมเดินเข้าบ้านโดยที่ผมก็ดิ้นขัดขืน

"หนูไออุ่น!/ไออุ่นลูก!" ยายน้อมและยายหอมพูดออกมาพร้อมกันเมื่อเห็นคุณลุคอุ้มผมเข้ามาในบ้าน

"ชั้นจะ 'ลงโทษ' คนที่คิดหนีออกไปจากที่นี่ ห้ามใครขึ้นมาข้างบนถ้าชั้นไม่ได้สั่ง!" เขาพูดต่อหน้าลูกน้องและสาวใช้ทุกคน จากนั้นเขาก็อุ้มผมขึ้นมายังห้องนอนของเขา

...................................................................................................................................................................................................... 

ลงโทษวันที่1 

"อ๊ะะ!...ฮึกก"

"มึงคิดจะลองดีกับกูใช่มั้ยห้ะ!!"

"ฮึก...ผมไม่เคยอยากลองดีกับคุณ แต่ผมแค่ไม่อยากอยู่ที่นี่!...ผมไม่อยากทนอยู่กับการกระทำที่โหดร้ายป่าเถื่อนของคุณ!!"

เพียะะ!!

"มึงก็เลยกล้าหนีออกไปสินะ ถึงขนาดลงทุนเอาแก้วกรีดขาตัวเองเพื่อหลอกลูกน้องกู!!"

....ผมหน้าชาวาบเลยครับ เจ็บแผลที่ขายังไม่พอ ยังต้องมาเจ็บหน้าที่โดนตบอีก...ตอนนี้ผมเจ็บไปหมดทั้งตัวเลย

"หึ...แต่สุดท้ายมึงก็หนีกูไม่พ้น" เขาพูดพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ผมที่นอนอยู่บนเตียง และเขาก็ค่อยๆถอดเสื้อผ้าออกจนไม่เหลือปกปิดกายซักชิ้น!

"คะ..คุณจะทำอะไร..อะ..อึ่กก!" เขาคร่อมตัวผมและบีบคอ นี่เขาจะฆ่าผมให้ตายงั้นหรอ!

"มึงรู้มั้ยว่ากูตามหามึงแทบจะพลิกแผ่นดิน แต่กลับมาเจอมึงอยู่ที่บริษัทของพ่อกู!"

"ผะ..ผมหายใจ..ไม่ออก"

"กูจะลงโทษโดยการ 'เอา' มึง3วัน นับตั้งแต่วันที่มึงหนีออกมาจนถึงวันนี้...มึงเตรียมรับบทลงโทษได้เลย!!"

....เมื่อเขาพูดจบก็เอามือออกจากคอของผมและถอดเสื้อผ้าของผมออกไป ตอนนี้เราทั้ง2คนเปลือยเปล่าทั้งคู่!

"อ๊ะะ..อ๊าาาา!!" ยังไม่ทันที่ผมจะตั้งตัว เขาก็สอดใส่เข้ามาในช่องทางรักของผมและกระแทกเข้ามาอย่างแรง

"อ่าาาห์..."

"ผมเจ็บ...อ๊ะะๆๆๆ อื้ออออ" เขากระแทกเข้ามาไม่ยั้งพร้อมกับก้มลงมาบดจูบที่ริมฝีปากผม เขาบีบยอดอกของผมจนผมต้องเปิดปากออก จากนั้นเขาก็กวาดลิ้นเข้ามาและขบเม้มจนผมเจ็บไปหมด

"อ่าาห์...ซี๊ดดด..ก้นของนายมันตอดรัดชั้นอย่างดีเลยล่ะ"

"อะ..อึก..คุณมันบ้าไปแล้ว!!"

"หึ...นี่แค่เริ่มต้น...เด็กน้อย"

....จากนั้นเราทั้ง2ก็มีอะไรกันจนเวลาล่วงเลยมาถึงตอนเย็น แต่เขาก็ยังไม่หยุด ส่วนแผลที่ต้นขาของผมที่เลือดออกก็แห้งไปหมดแล้ว

ลงโทษวันที่2 

"อ๊ะๆๆๆ..อื้อออ..อ่าาาห์" ผมตื่นขึ้นมาในตอนเช้าก็ถูกเขากระทำย่ำยีต่อ แค่เมื่อวานผมก็แทบจะตายคาเตียงแล้ว

"ซี๊ดดดด..จะเสร็จแล้ว..อ้าปาก!!" เขากระแทกแก่นกายเข้ามารัวๆ และเขาก็เอามาจ่อที่ปากของผมและบังคับให้อ้าปาก เขาฉีดน้ำรักเข้ามาในปากผมจนหมด...แหวะ ผมจะอ้วก!

"แค่ก..แค่ก..อ่ะ..อื้ออออ!"

"จะคายทิ้งงั้นหรอ!..หึ...กลืนมันลงไปแล้วเลียให้หมด!!" เมื่อผมกำลังจะคายทิ้ง เขาก็กดหัวผมและยัดแก่นกายเข้ามาในปากผมอีกครั้งจนสุด ผมต้องจำใจกลืนน้ำรักของเขาลงไป แถมยังต้องเลียแก่นกายให้เขาอีก

"ฮึก..ฮือออ"

"อึก..อ่าาาห์ ลิ้นของนายนี่มันสุดยอดจริงๆ.."

"พอแล้ว...ฮึก...ผมไม่ไหวแล้ว" ผมผละออกจากแก่นกายของเขา และพูดบอกด้วยน้ำเสียงแหบแห้งพร้อมกับน้ำตาที่ไหลไม่หยุด

"พออะไรล่ะเด็กน้อย...นี่แค่ครั้งแรกของวันนี้เองนะ แก่นกายของชั้นมันยังต้องการเข้าไปในตัวนายอยู่เลย"

....เขาไม่พูดพล่ำทำเพลงก็กระแทกเข้ามาในช่องทางรักของผมอีกครั้ง อีกครั้ง จนนับไม่ถ้วน ไล่ตั้งแต่บนเตียง บนพื้นห้อง นอกระเบียง รวมมาถึงห้องนั่งเล่น วันนี้ทั้งวันเรามีอะไรกันจนไม่ได้หยุดพักเลย ผมไม่ไหวแล้ว...เขาไปอดอยากมาจากไหนกัน!

ลงโทษวันที่3 

[ลุค พาร์ท] 

....วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการลงโทษเด็กน้อยของผมแล้ว ผมยอมรับเลยว่าตอนที่ผมเจอไออุ่นที่บริษัทของพ่อ ผมตกใจมาก แถมยังดูสนิทกับแม่ของผมด้วย...ผมสั่งให้ลูกน้องตามหาจนทั่ว แต่ไม่นึกว่าจะมาเจออยู่ใกล้ตัวขนาดนี้

"ฮึก..ฮือออ..พอแล้ว..อ๊ะๆๆ"

"ชั้นจะเสร็จแล้วเด็กน้อย..อ่ะ..อ่าาาาห์" ผมกระแทกเอวเข้าไปจนสุดและปล่อยน้ำรักเข้าไปในช่องทางรักของไออุ่น

....ตอนนี้ก็5โมงเย็นแล้ว เด็กน้อยของผมอึดจริงๆ โดนผมเอาตั้ง3วันแต่ก็ยังเด้งสะโพกรับแก่นกายของผมได้เป็นอย่างดี...ปากก็บอกว่ารังเกียจ แต่กลับตอบสนองผมดีมากจนผมหยุดไม่ได้...ผมเริ่ม 'เสพติด' ร่างกายของเด็กน้อยซะแล้วสิ

"แฮ่ก..แฮ่ก..อะ..ออกไปจากตัวผม" ไออุ่นพูดเสียงหอบเหนื่อยจากกิจกรรมรักและดันอกผมให้ออกห่าง

"ชั้นจะแช่ค้างไว้อย่างนี้" ผมพูดเสียงแหบพร่าและยังไม่ถอนแก่นกายออกจากช่องทางรัก

....แต่จู่ๆไออุ่นก็ขมิบรัดแก่นกายของผม ผมทนไม่ไหวจึงเอาอีก2รอบ จากนั้นเราทั้ง2ก็หลับไปด้วยความเพลีย โดยที่ผมนอนทับตัวไออุ่นและยังคงค้างแก่นกายไว้อย่างนั้นจนถึงเช้า...

[จบ ลุค พาร์ท] 

โปรดติดตามตอนต่อไป...  

**เป็นยังไงกันบ้างค้าาา เม้นติชมให้ไรท์ด้วยนะ☺

**น้องไออุ่นของเราน่าสงสารมากก แต่งไปเศร้าไป ฮือออ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว