facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่4 "ชีวิตของคุณดิว"

ชื่อตอน : ตอนที่4 "ชีวิตของคุณดิว"

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มิ.ย. 2564 21:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4 "ชีวิตของคุณดิว"
แบบอักษร

 

ตอนที่4 

"ชีวิตของคุณดิว" 

  

  

"เจ้!! ผมไม่ไปได้มั้ยอ่ะ" 

"ไม่ได้!! นี่ระดับคุณดิวเป็นคนเอ่ยปากชวนเราทั้งทีนะเจ้จะปฏิเสธได้ไง" 

"..." ไวน์ก้มหน้าคิดหนัก เพราะไม่อยากจะไปทานข้าวเย็นกับทางคุณดิว นี่ก็จะหกโมงเย็นแล้วด้วยอีกอย่างตอนถ่ายงานเสร็จไวน์ก็รีบโทรบอกเคเรียบร้อยว่ากำลังจะกลับและเคก็ดีใจใหญ่บอกตนว่าวันนี้ทั้งวันเคเก็บกวาดห้องรอไวน์กลับมาและจะโชว์ฝีมือเข้าครัวทำกับข้าวให้ไวน์ทานและรอไวน์กลับมาทานข้าวมื้อเย็นด้วยกัน 

ไวน์ตอนนี้นั่งหน้าเครียดอยู่บนรถด้วยอารมณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเพราะไม่รู้จะให้เจ้หมวยพูดปฏิเสธคุณดิวไปยังไงดีในเมื่อเจ้หมวยไปตกปากรับคำกับทางคุณดิวเป็นที่เรียบร้อยแล้วซึ่งตอนนั้นไวน์ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยว่าคุณดิวเข้ามาคุยกับเจ้หมวยชวนตนไปทานข้าวเย็นถึงที่บ้านและไปชวนกันตอนไหน 

เพราะตอนนั้นเองไวน์กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่แต่พอเปลี่ยนเสื้อผ้าอะไรเสร็จเดินออกมาก็เจอเจ้หมวยนั่งรอตนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียวซึ่งต่างจากช่วงที่มาถึงกองใหม่ๆ ลิบลับ ไวน์สังหรณ์ใจแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้พูดถามอะไรออกมาเพราะตอนนี้ใจของตนอยู่ที่คอนโดแล้ว แต่พอตนขึ้นรถมาเจ้หมวยก็รีบพูดบอกกับไวน์ทันทีว่าเราจะไปทานข้าวเย็นที่บ้านคุณดิวกัน 

"เจ้!! แต่ผมไม่อยากไปจริงๆ นะ" 

"ก็เจ้ตกลงกับคุณดิวเอาไว้แล้ว อีกอย่างเราก็ไม่ได้ไปไหนต่อไม่ใช่หรือไง" 

"แต่ผม..." 

"ไม่ต้องตงต้องแต่อะไรทั้งนั้น อย่าลืมว่าเรายังเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับทางบริษัทเค้าอยู่ และข่าวดีล่าสุด!! " 

"ข่าวดีอะไรครับ?" ไวน์พูดตามออกมาด้วยสีหน้าที่ดูไม่ตื่นเต้นใดๆ ด้วยเลย ต่างจากเจ้หมวยที่ตาโตเป็นประกายพูดออกมาด้วยความตื่นเต้นเพราะเก็บอาการเอาไว้ไม่อยู่ 

"ก็ข่าวดีเรื่องค่าตัวพรีเซนเตอร์ของน้องไวน์ยังไงล่ะจ๊ะ!!" 

"ทำไมอ่ะ คุณดิวเขาอัพค่าตัวเพิ่มให้รึไงเจ้" 

"ว้ายยยยย!! ตายแล้วววว!! ทำไมน้องไวน์รู้!!" 

เอี๊ยดดดดดดด!! 

เสียงล้อรถเสียดสีกับพื้นถนนดังขึ้นเมื่อคนขับรถตกใจเสียงกรี๊ดของเจ้หมวยทำให้เผลอเบรกรถกะทันหัน 

"นี่!! ขับรถอะไรของนายเนี่ยห๊ะ!! เปลี่ยนคนขับรถใหม่ดีมั้ยเนี่ย" 

"เอ่อ ขอโทษครับเจ้ อย่าไล่ผมออกเลยนะครับ" 

"ไม่อยากให้ไล่ก็ขับดีๆ มีหน้าที่ขับ ก็ขับไปไม่ใช่นึกอยากจะเบรกตอนไหนก็เบรก นี่ตายแล้วน้องไวน์เป็นอะไรมั้ยลูก มาให้เจ้ดูหน่อย" 

"ผมไม่เป็นอะไรเจ้" 

"หู้ววววว...ค่อยยังชั่วนี่ถ้าเราเป็นอะไรขึ้นมาแตกหักบุบสลายตรงไหนเจ้ตายแน่ๆ ว่าแต่เมื่อกี้น้องไวน์รู้ได้ไงอ่ะ เรื่องที่ทางคุณดิวเพิ่มค่าตัวพรีเซนเตอร์ให้เรา เจ้ว่าเจ้ยังไม่ได้บอกน้องไวน์เลยนะ" 

"ผมดูหน้าเจ้ก็รู้แล้วล่ะครับ" 

"ตายจริง!! หน้าเจ้มันบ่งบอกขนาดนั้นเชียว" 

"เหอะๆๆ " ไวน์ยิ้มแห้งๆ ให้เจ้หมวย 

"งั้นก็ดีล่ะ เจ้ถือโอกาสบอกน้องไวน์เลยละกัน ค่าตัวของเราจากเดิมเจ็ดหลักตอนนี้ทางบริษัทคุณดิวเขาเพิ่มค่าตัวให้เราถึงแปดหลักแล้วนะรู้มั้ย" 

"มันเยอะไปรึเปล่าพี่" 

"โอ๊ยยย!! จะยงจะเยอะอะไรเล่า เราออกจะดังขนาดนี้แถมยอดฟอลไอจีของน้องไวน์รู้มั้ยว่าตอนนี้อีกไม่กี่แสนฟอลน้องจะขึ้นเป็นเบอร์หนึ่งของเอเชียแล้วนะ นี่มันไม่ใช่แค่ระดับประเทศแล้วแต่มันเป็นระดับโลก" 

เจ้หมวยพูดออกมาด้วยความภาคภูมิใจ เมื่อโชว์ยอดฟอลโล่ไอจีของไวน์ให้ไวน์ดู และที่ยอดฟอลเยอะขนาดนี้ก็เพราะการปั่นกระแสเล่นกระแสกับทางคนดูกับทางแฟนคลับซึ่งงานแบบนี้เจ้หมวยถนัดมือมาก และไอจีของไวน์เองไวน์ก็ไม่ได้เป็นคนเล่นเพราะเรื่องสื่อโซเชียลไวน์ไม่ได้สนใจเลย 

เป็นเจ้หมวยผู้จัดการส่วนตัวของไวน์ทั้งนั้นที่เป็นคนจัดการเรื่องพวกนี้ให้ยิ่งช่วงนี้กระแสคู่จิ้นของเคและไวน์เป็นที่กรี๊ดกร๊าดของเหล่าแฟนคลับเจ้หมวยก็ลงรูปคู่ของเคและไวน์อัพลงไอจีรัวๆๆๆ เรียกได้ว่าเรียกยอดไลค์ได้อย่างล้นหลาม 

"เรื่องพวกนี้เจ้จัดการเองละกัน แล้วอีเว้นช่วงนี้ผม...เอ่อ ต้องออกงานคู่กับไอ้เคทุกงานเหมือนเดิมใช่มั้ยครับ" 

"ถูกต้องแล้วจ้ะ!! นี่น้องไวน์ดูนี่นะ งานอีเว้นคู่ พรีเซนเตอร์คู่ ถ่ายแบบคู่ เดินแบบคู่ งานทุกงานช่วงนี้เรียกได้ว่าต้องรับงานคู่กับน้องเคเกือบจะทุกงาน นี่ยังไม่รวมงานมีตติ้งอื่นๆ หลังซีรีส์ปิดกล้องอีกนะ เจ้สรุปให้ง่ายๆ ว่าเราต้องออกงานคู่กับน้องเคลากยาวไปถึงปีหน้ากันเลยจ้าาาา..." 

เจ้หมวยซูมตารางงานใน ipad ของเธอให้ไวน์ดู ซึ่งข้อมูลตารางงานเพิ่มขึ้นมาจากเดิมเยอะมากๆ แต่ถึงงานจะเยอะยังไงไวน์ก็แอบยิ้มดีใจอยู่ลึกๆ ที่จะได้ออกงานคู่กับเค ไวน์เริ่มจะไม่ชินที่ต้องรับงานเดี่ยวเหมือนวันนี้ เพราะไม่ว่าจะทำอะไรตนก็คิดถึงแต่เค อยากกลับห้องไปหาเคใจจะขาด 

"แล้วน้องไวน์ดูนี่ต่อนะ งานถ่ายแบบเดินแบบนิตยสารดังๆ ระดับโลกติดต่อเจ้มาเยอะม๊ากกกก..." ไวน์มองไปที่หน้าจอ ipad ของเจ้หมวยที่ตอนนี้นิ้วเรียวกำลังเลื่อนดูทั้งแชททั้งข้อความ ทั้งเบอร์โทรต่างชาติที่โทรเข้ามาติดต่องานกับเจ้หมวยเลื่อนไปทีแทบจะไม่หมด มันเยอะมากจริงๆ 

"งั้นเหรอครับ" ไวน์พูดออกมาเสียงอ่อย หน้าตาของไวน์นิ่งมากไม่มีความตื่นเต้นดีใจเลยสักนิดจริงๆ 

"งั้นเหรอ!? พูดแค่เนี้ย หนูไม่รู้สึกตื่นเต้นดีใจหรือแบบว้าวอะไรแบบนี้บ้างเลยรึไงลูกกกก!! " 

"ไม่อ่ะเจ้ เฉยๆ ผมยังไงก็ได้แล้วแต่เจ้เลย" 

"เห้อออ... เราก็เป็นซะแบบเนี้ย นี่ถ้าเป็นผู้จัดการคนอื่นนะ เขาคงรีบตอบรับงานให้หนูจ้าละหวั่นไปหมดละ เงินและเงินทั้งนั้นเนี่ยที่วิ่งมาหาเรา แต่เจ้ไม่รับหรอก แค่นี้น้องไวน์ก็แทบจะไม่มีเวลาพักผ่อนแล้วงานก็ต้องทำทุกวันยิ่งช่วงนี้คิวถ่ายละครแน่นเอี๊ยด ถ้าเจ้รับงานเพิ่มให้หนูมีหวังหนูได้ตายกันพอดี เจ้ว่าทำที่เราทำไหวพอเนอะ งานอะไรที่มันหนักไปคิวแน่นเกินไม่มีช่องว่างให้หนูได้พักหายใจหายคอเจ้จะพยายามไม่รับ" 

"เจ้น่ารักนะเนี่ยวันเนี้ย!! " 

"แหม่!! เจ้ก็น่ารักของเจ้ทุกวันอยู่แล้วมั้ย พูดดีแบบนี้อ่ะเจ้ว่าจะเอาไม่เอาละวันนี้เจ้ให้ค่าตัวหนูแบบเต็มๆ ไปเลย เปอร์เซ็นต์เจ้ไม่หัก" 

เจ้หมวยสาวสองหน้าหนวดหยิบเงินสองซองจากกระเป๋าหลุยซ์ราคาแพงของเธอออกมา ซองแรกเป็นค่าตัวของไวน์วันนี้จำนวน แปดแสนบาท อีกซองเป็นซองที่เธอหักเปอร์เซ็นต์แล้วสองแสน ซึ่งเปอร์เซ็นต์ที่เธอหักค่าตัวจากไวน์ถือว่าน้อยมากๆ 

เมื่อเทียบกับผู้จัดการส่วนตัวคนอื่นๆ ที่แทบจะหักค่าตัวนักแสดงดาราในสังกัดแบบครึ่งต่อครึ่ง แต่ไม่ใช่กับเจ้หมวยคนนี้เพราะเธอรักและเอ็นดูไวน์เหมือนกับลูกซะด้วยซ้ำ ช่วยเหลือดูแลไวน์ทุกอย่างและไม่เคยคิดที่จะเอาเปรียบไวน์เลย 

"ไม่เอาอ่ะ ผมเอาแค่ส่วนของผมก็พอเจ้เก็บไว้เถอะ" 

"ไม่ได้!! วันนี้เจ้ตั้งใจว่าจะไม่หักส่วนแบ่งของน้องไวน์แล้ว รับไปเถอะน่า ถือซะว่าเป็นค่าเสียเวลาที่ต้องไปนั่งทานข้าวกับคุณดิวเค้า เจ้รู้ว่าหนูรีบกลับไปหาน้องเค" 

กึก!! 

"เจ้..." ไวน์ชะงัก เพราะไม่คิดว่าเจ้หมวยจะรู้ด้วย 

"จ๊ะ!! " 

"นี่เจ้ รู้เรื่องผมกับไอ้เคด้วยเหรอ" 

"นี่น้องไวน์ เราอยู่กับเจ้มากี่ปีละ เราจะทำอะไรไปไหนยังไงคิดอะไร ทำไมเจ้จะดูไม่ออก" 

"..." 

"เห้ย!! อย่าทำหน้าแบบนั้นดิ เจ้ไม่ได้จะห้ามสักหน่อยเพราะเจ้รู้ดีว่า...น้องเครักน้องไวน์มากกกกกกก" ประโยคหลังเจ้หมวยกระซิบพูดที่ข้างหูของไวน์แล้วยิ้มแป้นออกมาตาเป็นประกายสุดๆ 

"เจ้!!! เจ้พูดอะไรของเจ้เนี่ย" 

"เอ้า!! ก็เจ้พูดความจริง นั่นแน่ะๆ มีเขิน มีเขิน" 

"เขินบ้าอะไรเล่า" ไวน์นั่งไม่ติดที่นั่งหน้าร้อนผ่าวแปลกๆ 

"จ้าาา...ไม่เขินก็ไม่เขิน หน้าแดงไปถึงหูละนั่น" 

"เจ้!! " 

"อ่ะๆ เจ้ไม่แซวละ เอาเป็นว่าวันนี้เจ้ขอหนึ่งวันนะ ช่วยเจ้หน่อย คนนี้ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ " 

"ก็คงต้องงั้นแล้วล่ะครับ ถึงหน้าบ้านเค้าแล้วหนิ" 

ไวน์พูดออกมาเมื่อรถมาจอดที่หน้ารั้วบ้านของใครสักคนซึ่งไม่ต้องให้ไวน์เดาก็คงจะรู้ว่าต้องเป็นบ้านคุณดิวแน่ๆ เพราะแค่รั้วกำแพงบ้านก็ใหญ่อย่างกับวัง ทันทีที่รถมาจอดเทียบรั้วหน้าบ้านประตูรั้วก็เปิดออกอัตโนมัติ และทันทีที่ประตูเปิดออกมีทั้งการ์ดทั้ง รปภ. เท่าที่สายตาของไวน์นับได้เกือบจะสิบคนที่มายืนเรียงแถวก้มหัวทำความเคารพออกมายืนต้อนรับ 

"น่ารักที่สุดเลย โอ้โห!! บ้านคุณดิวใหญ่เอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ยน้องไวน์ดูดิอย่างกับวังแน่ะ" 

เจ้หมวยตาโตเมื่อมองไปนอกรถ ถนนที่ยาวตรงไปถึงน้ำพุขนาดใหญ่ที่อยู่หน้าบ้าน ข้างๆ ถนนเรียงรายไปด้วยต้นปาล์มหางกระรอกต้นใหญ่เบ้อเริ่มเทิ่ม ไม้ดอกไม้ประดับสวยอย่างกับอยู่ในสวนพฤกษศาสตร์ยังไงอย่างนั้น และที่โดดเด่นเป็นสง่าสะกดสายตาของทุกคนนั่นก็คือตัวบ้านที่มองจากไกลๆ ก็รู้ว่ายิ่งใหญ่อลังการมากขนาดไหน ไวน์มองคฤหาสน์หลังใหญ่ตรงหน้านิ่งๆ แล้วหันมาพูดกับเจ้หมวย 

"เจ้ ทำไมคุณดิวเค้าถึงเชิญเรามาทานข้าวถึงที่บ้านเขาอ่ะครับ ที่จริงไปทานร้านอาหารข้างนอกก็ได้ไม่เห็นจำเป็นจะต้องมาถึงที่บ้านคุณดิวเค้าเลย" 

"เอ้าาา!! นี่ยังไม่รู้ตัวอีกรึไงว่าคุณดิวเหล่เราอยู่อ่ะ" 

"เหล่ผม!? " 

"ใช่ เจ้ดูตาเดียวก็รู้ ก็เล่นจ้องมองน้องไวน์ตาเป็นมันขนาดนั้น" 

"เจ้คิดไปเองรึเปล่าเนี่ย ระดับคุณดิวเนี่ยนะ จะมาสนใจผม" 

"ก็ระดับคุณดิวเนี่ยแหละ แล้วก็ไม่ใช่แค่คุณดิวคนเดียวหรอกนะไม่ว่าจะพวกนายบงนายแบบ ดารา เซเลป ซุปตาร์ทั้งชายทั้งหญิง ทั้งชะนี ตุ๊ด เก้ง กวาง บ่าง ค่าง กระทิง ลิง ใครๆ ก็ชอบเรากันทั้งนั้นแหละเราน่ะหัดดูคนรอบข้างรอบตัวซะบ้าง ไม่ใช่ในสายตาก็มีแค่น้องเคคนเดียวคนอื่นไม่มอง..." 

"เจ้!! พูดไปเรื่อย" 

"เจ้พูดความจริง เรื่องคุณดิวเราดูสถานการณ์ไปก่อน เพราะเจ้ก็พึ่งจะได้มีโอกาสพูดคุยกับเค้าเป็นการส่วนตัว ปกติเนี่ยนะการจะเจอตัวคุณดิวและมานั่งพูดคุยทานข้าวด้วยกันแถมยังเชิญเรามาถึงบ้านของเค้าเองเนี้ยหนึ่งชาติเกิดมาแทบจะหาโอกาสไม่ได้ ฉะนั้นเจ้ขอดูท่าทีเค้าก่อนว่าเค้ามาแบบไหนกันแน่ ส่วนเราอยู่เฉยๆ ก็พอ ไม่ต้องห่วงเพราะถ้าเค้ามาไม่ดีคิดไม่ดีกับเราล่ะก็ ใหญ่แค่ไหนเจ้ไม่ไว้หน้า" 

"..." 

"แต่จากที่เจ้ได้พูดคุยกับเค้าไป เค้าก็ดูสุภาพดีนะ แบบสุภาพบุรุษเลยล่ะ ไม่น่าจะคิดอะไรไม่ดี ถ้าเป็นไปแบบที่เจ้คิดเอาไว้ก็มีแค่เหตุผลเดียวว่าทำไมเค้าถึงเชิญเรามาทานข้าวถึงที่บ้านนั่นก็คือเค้าสนใจน้องไวน์ของเจ้" 

กึก!! 

"แต่ผมไม่ได้ชอบ..." 

"เจ้รู้!! ตอนนี้เบรกเรื่องส่วนตัวเอาไว้ก่อนเค้าอาจจะคุยกับเราเรื่องงานก็ได้ ฉะนั้นน้องไวน์ก็ทำตัวตามปกติเลยและถ้าไม่ได้สนใจเค้าเจ้ขอว่าอย่ายิ้มให้เค้าเด็ดขาด เพราะน้องรู้ใช่มั้ยค่ะว่าฉายาของน้องหล่อดุจเทพปั้นไม่ใช่ว่าจะได้ฉายานี้มาได้ง่ายๆ ยิ่งรอยยิ้มพิฆาตกระชากใจคนนั่นด้วย ห้ามยิ้มพร่ำเพรื่อเด็ดขาด เจ้เตือน เก็บรอยยิ้มไปยิ้มให้น้องเคคนเดียวก็พอ" 

"เจ้!!! " 

Rrrrrrrrr...ครืด...ครืด...ครืด 

"นั่นไง พูดถึงปุ๊บก็โทรมาปั๊บ!! " 

  

สายเรียกเข้า 

>>>Kay<<< 

  

"..." ไวน์มีสีหน้าเครียดอย่างเห็นได้ชัด ไม่รู้ว่าจะพูดบอกเคไปว่ายังไงดีเพราะตอนเลิกงานไวน์เป็นคนโทรไปบอกเคเองแท้ๆ ว่ากำลังจะกลับ 

"อย่าทำหน้าเครียดสิ บอกไปตามความจริงนั่นแหละ กลับจากนี่เดี๋ยวเจ้โทรไปคุยให้อีกที เจ้ว่าน้องเคเข้าใจ" 

"..." 

"เอ่อ เจ้หมวยครับคุณดิวเดินมานั่นแล้วครับ" การ์ดของเจ้หมวยที่เธอจ้างมาดูแลไวน์พูดขึ้นเมื่อคุณดิวเดินลงมารอรับถึงหน้าบ้านกลางลานน้ำพุขนาดใหญ่ 

"ตายแล้ว!! คนบ้าอะไรหล่อ หล่อมาก หล่องานดี เป้าแน่น กล้ามแน่น งื้อออออ...ดีต่อใจเจ้" 

Rrrrrrrrr...ครืด...ครืด...ครืด 

"เอ่อ... เจ้ขอโทษทีลืมตัวไปหน่อย งั้นเจ้ว่าเจ้ลงไปเปิดทางให้ น้องไวน์ก็คุยกับน้องเคไปก่อน คุยเสร็จรีบตามเจ้มานะ" 

"..." 

"จะ...เจ้ว่าเจ้ไปละ เอ้าแล้วพวกนายจะนั่งบื้อกันอยู่ทำไมเล่า ลงรถสิ!! " 

"ครับ/รับทราบครับ!! " 

หลังจากที่เจ้หมวยคนขับรถและการ์ดที่ติดตามมาลงจากรถไปไวน์ก็กดรับสายเค 

  

"อืม..." 

"ทำไมรับสายเคช้าจัง" 

"ขอโทษ..." 

"เคพูดเล่นน่า ทำไมต้องทำเสียงแบบนั้นด้วย ไวน์ใกล้ถึงแล้วใช่มั้ยครับ กลับมาไวน์ต้องเซอร์ไพร์แน่ๆ เพราะเคทำ..." 

"เคกูไม่ได้กลับไปทานข้าวเย็นด้วยนะ" ไวน์ตัดสินใจชิ่งพูดตัดหน้าเคก่อนที่เคจะทันพูดจบ 

กึก!! 

"ทำไม!? " 

เสียงของเคเปลี่ยนทันที จากที่อารมณ์ดีพูดเจื้อยแจ้วพูดเสียงเพราะกับไวน์กลายเป็นพูดเสียงนิ่งเย็นยะเยือกจนไวน์เองสัมผัสได้ ไม่ใช่ว่าไวน์ไม่รู้สึกอะไรที่ต้องพูดออกไปตรงๆ แบบนั้น เพราะไวน์เองรู้สึกได้ว่าเคเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ กูมึงที่เคยพูดกับตนเคแทบจะไม่พูดออกมาให้ไวน์ได้ยินอีก 

"คุณดิวเค้าชวนมาทานข้าวที่บ้านเค้าตอนเสร็จงาน ตอนที่กูโทรหามึงนั่นแหละตอนนั้นกูไม่รู้ว่าเค้าคุยกับพี่หมวยเอาไว้และพี่หมวยก็ตกลงรับปากทางคุณดิวเค้าแล้ว ไม่ใช่ว่ากูไม่อยากกลับไปทานข้าวกับมึงนะเค แต่กู..." 

"ดิวไหน!! " 

"ก็คุณดิวเจ้าของสปอนเซอร์ช่องที่เราถ่ายโฆษณากันเมื่อวาน..." 

"แล้วทำไมมันต้องชวนมึงไปทานข้าวที่บ้านมันด้วยห๊ะ!! " 

กึก!! 

"..." ไวน์ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินน้ำเสียงของเคในตอนนี้ไวน์รู้ได้เลยว่าเคกำลังเดือดแบบสุดๆ และยิ่งนึกถึงคำพูดของเจ้หมวยที่แกบอกว่าคุณดิวกำลังสนใจตัวเองอยู่มันยิ่งทำให้ไวน์พูดอะไรไม่ออก 

"เปิดกล้อง!! " 

"ห๊ะ..." 

"กูบอกว่ากดเปิดกล้อง Face Time เดี๋ยวนี้!! " 

"..." ไวน์เอามือถือที่แนบอยู่กับหูลงและยอมกดเปลี่ยนโหมดจากโทรเป็นแบบวิดีโอคอลแบบที่เคต้องการทันทีที่ไวน์กดเปิดกล้องไวน์ก็หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มทันทีเมื่อเห็นสีหน้าของเคในตอนนี้ เคที่อยู่ในชุดเข้าครัวมีเสื้อกันเปื้อนสวมอยู่ตามใบหน้าหล่อเปื้อนไปด้วยรอยดำจากควันและมีผงแป้งอะไรไม่รู้เปื้อนอยู่ที่หน้าเต็มไปหมด 

และที่ทำให้ไวน์ถึงกับหัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มนั่นก็คือดวงตาของเคมันแดงก่ำ เหมือนกับคนกำลังกลั้นไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมา 

"เค..." 

"ไหนบอกว่ามันชวนไปกินข้าวที่บ้านมันไง ทำไมยังนั่งอยู่บนรถ" ไวน์นิ่งไม่รู้จะทำตัวยังไงดี แต่ก็ไม่อยากโกหกหรือปิดบังอะไรกับเคเพราะตั้งแต่รู้จักกันมาและอยู่กินกันมานั้นไวน์ไม่เคยโกหกเคเลยแม้แต่ครั้งเดียว มือเรียวกดปรับกล้องเปลี่ยนจากกล้องหน้าเป็นกล้องหลังเพื่อที่จะให้เคเห็นบ้านของคุณดิวแต่วินาทีที่ไวน์ปรับโหมดกล้องนั้น... 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!! 

"ผมขออนุญาตนะครับ" 

แกร๊กกก!! 

เสียงเลื่อนประตูรถเปิดออก เป็นคุณดิวที่ยืนยิ้มให้ไวน์ด้วยรอยยิ้มที่โคตรจะหล่อบาดตาบาดใจ ไวน์ไม่รู้ว่าคุณดิวไปเปลี่ยนชุดและเซตผมใหม่ตอนไหนทั้งๆ ที่กลับมาเวลาไล่เลี่ยกันจากเดิมที่อยู่ในชุดสูทผูกไทตอนนี้อยู่ในชุดที่ดูเป็นภูมิฐาน แต่ในความภูมิฐานนั้นก็มีความสมาร์ตและเซ็กซี่ปนอยู่ 

เมื่อเสื้อเชิ้ตตัวสีขาวที่คุณดิวใส่อยู่นั้นปลดกระดุมด้านบนออกถึงสามเม็ด ทำให้เห็นแผงอกกว้างที่ดูก็รู้ว่าหุ่นไม่ได้ด้อยไปกว่าไวน์เลยยิ่งเสื้อที่ค่อนข้างจะรัดรูปด้วยแล้ว แถมเสื้อคลุมตัวนอกกางเกงที่ใส่ไวน์ดูปุ๊บรู้เลยว่าคุณดิวมีรสนิยมด้านแฟชั่นในการแต่งตัวไม่น้อย ยิ่งเซตผมทรงนี้อีกทำให้เขาดูเด็กลงอย่างกับเด็กวัยรุ่น รุ่นเดียวกันกับไวน์ 

"คะ...คุณดิว!! " 

"ผมขอโทษที่เสียมารยาทกับคุณไวน์นะครับ พอดีผมเห็นคุณไวน์ไม่ลงรถมาสักทีผมกลัวว่าจะเป็นอะไรไปเลยรีบมาดู..." 

"สัสเอ๊ยยยยย!!" เสียงของเคดังลั่นออกมาจากมือถือ ทำให้ไวน์ตกใจรีบกดวางสายเคเพราะคำพูดที่ดังออกมานั้นทำเอาทั้งไวน์และคุณดิวตกใจพอสมควร 

และก่อนที่เหตุการณ์จะอึมครึมไปมากกว่านี้ก็ได้เจ้หมวยที่เข้ามาคลี่คลายสถานการณ์ รวมถึงไวน์เองที่ทั้งเครียดและทั้งเป็นห่วงเคแต่เนื่องด้วยเจ้หมวยขอเอาไว้ไวน์จึงยอมเข้าไปในบ้านของคุณดิวและร่วมทานอาหารด้วยกัน บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเป็นคุณดิวที่ชวนคุยนั่นคุยนี่ 

เขาแตกต่างจากตอนที่ทำงานจริงๆ ผู้ชายคนนี้เจ้หมวยและไวน์สัมผัสได้เลยว่าเป็นคนที่เป็นกันเองมากๆ และเป็นผู้ชายที่น่าสงสารคนหนึ่งเลยทีเดียวเพราะบ้านหลังใหญ่โตแต่มีเขาอยู่เพียงคนเดียวที่เหลือก็เต็มไปด้วยแม่บ้าน คนใช้ คนสวน การ์ด ยาม รปภ. เขาเล่าชีวิตความเป็นอยู่ของเขาให้เจ้หมวยและไวน์ฟัง 

ว่าเขาเรียนจบได้ไม่กี่วันพ่อกับแม่ก็คิดสั้นยิงตัวตายเนื่องด้วยภาวะเครียดที่บริษัทกำลังจะล้มละลายรวมถึงบ้านหลังนี้เองก็ด้วยที่กำลังจะโดนธนาคารยึด ทั้งเจ้หมวยและไวน์มองหน้ากันเมื่อคุณดิวเล่ามาถึงตรงนี้เขาเก็บอาการได้เก่งทั้งๆ ที่ทั้งเจ้หมวยและไวน์รู้ว่าเขาเล่าต่อไม่ไหวแล้วแต่เขาก็ยังฝืนเล่าต่อจนจบ 

เขาบอกกับไวน์และเจ้หมวยว่า ถ้าเขาไม่สู้บ้านและบริษัทที่พ่อกับแม่เขารักและดูแลมาตลอดชีวิตของท่านก่อนที่ท่านจะเสียและเป็นสองสิ่งที่ท่านทิ้งไว้ให้เพราะเขาเป็นลูกชายเดียวไม่มีพี่มีน้อง ถ้าเขาไม่สู้ในวันนั้นทั้งบ้านทั้งบริษัทที่พ่อแม่เขารักยิ่งกว่าชีวิตก็จะกลายเป็นของคนอื่นซึ่งเขาทนเห็นมันเป็นแบบนั้นไม่ได้ เขาจึงเริ่มนับหนึ่งใหม่เข้ามาบริหารบริษัททั้งๆ ที่ตอนนั้นบริษัทกำลังจะล้มละลาย 

แต่ด้วยความรู้ความสามารถและเป็นคนมีหัวด้านการตลาดการวางแผนการค้าการลงทุน ทำให้ใช้เวลาได้ไม่ถึงปีบริษัทก็กลับมาลืมตาอ้าปากได้ จนถึงทุกวันนี้บริษัทของเขากลายเป็นบริษัทอันดับต้นๆ ของประเทศและเป็นที่รู้จักกันไปทั่วประเทศแถมตอนนี้ยังตีตลาดไปทั่วโลกอีกหลายประเทศอีกต่างหาก 

เจ้หมวยและไวน์ต่างชื่นชมในความสู้ของเขา เขาไม่ถือตัวเลยสักนิด แถมยังเป็นคนที่อัธยาสัยดีมีเสน่ห์ในการพูดแม้แต่ไวน์เองตอนคุยกับทางคุณดิวบางช่วงบางตอนยังเผลอยิ้มให้ ทางคุณดิวเสนอสัญญาตัวใหม่ซึ่งต่อสัญญากับไวน์จากพรีเซนเตอร์ให้ไวน์มาเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ของบริษัทเค้า 

และไวน์เองก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เจ้หมวยเองก็ยินดีและดีใจมากๆ ที่ไวน์ได้รับโอกาสนี้ ทางคุณดิวนัดไวน์เซ็นสัญญาอาทิตย์หน้า และกว่าจะคุยกันเสร็จจากหกโมงเย็นก็ปาไปสี่ทุ่ม เจ้หมวยจึงขอลากลับ และตอนกลับนั้นไวน์ก็เริ่มเห็นรางไม่ดีเมื่อดูมือถือของตัวเอง เคโทรเข้ามาร้อยกว่าสาย ของเจ้หมวยเองเคก็โทรเข้ามาเป็นห้าสิบกว่าสาย 

สาเหตุที่ทั้งคู่ไม่ได้รับเพราะเจ้หมวยยึดมือถือของไวน์เอาไว้และปิดเสียงมือถือเป็นโหมดเงียบเสียงรวมถึงเครื่องของตนเองก็ด้วยเพราะทุกครั้งที่คุยงานกับใครเจ้หมวยจะทำแบบนี้ตลอดเพราะเป็นมารยาทที่ควรจะต้องทำและเป็นการให้เกียรติคนที่เรามาคุยงานด้วย เจ้หมวยและไวน์มองหน้ากันไปมาไวน์กำลังจะโทรกลับแต่เจ้หมวยห้ามไว้บอกว่ารอให้ถึงคอนโดก่อน 

พอกลับมาถึงคอนโดก็ห้าทุ่มกว่าเกือบจะเที่ยงคืน พอถึงคอนโดเจ้หมวยก็เป็นคนโทรหาเคเองเพราะต้องชี้แจงและบอกเคทุกเรื่องทุกอย่างเพราะไม่อยากให้มีปัญหากับไวน์แต่พอโทรไปกลับไม่ติด ไวน์โทรก็ไม่ติด 

"เอาไง ให้เจ้ขึ้นไปด้วยมั้ย" 

"ไม่ต้องครับ มันดึกแล้วผมว่าเจ้รีบกลับเถอะ เดี๋ยวผมคุยกับไอ้เคเอง" 

"แน่ใจนะ" 

"ครับ..." ไวน์ตอบเสียงอ่อยเพราะไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเคจะเป็นยังไงบ้างเพราะตนไม่เคยเห็นเคโมโหหนักถึงขั้นตะโกนคำหยาบออกมาขนาดนั้นนี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาแล้วเคเป็นหนักถึงขนาดนี้ไวน์เองก็เป็นห่วงเคไม่น้อยใจอยากรีบขึ้นไปบนห้องใจจะขาด 

"โอเค ถ้ามีอะไรรีบโทรหาเจ้นะ" 

"ครับ... กลับดีๆ นะครับ" 

"จ้า ไม่ต้องห่วงเจ้หรอกเราอ่ะรีบขึ้นห้องไปได้ละ เดี๋ยวถ้าไงพรุ่งนี้เช้าเจ้โทรคุยกับเคเค้าอีกที งั้นเจ้ลาล่ะนะ" 

"ครับ" 

ไวน์ยืนส่งเจ้หมวยหน้าคอนโดเสร็จก็รีบขึ้นห้องและทันทีที่ไวน์เปิดประตูห้องเข้ามานั้น วินาทีแรกที่ไวน์เห็นสภาพห้องไวน์ก็ต้องขมวดคิ้วแปลกใจเมื่อในห้องมันเงียบผิดปกติ... 

แต่ภายในห้องเปิดไฟเอาไว้ทุกดวง ไวน์เดินมาหยุดอยู่กลางห้องนั่งเล่นมองดูรอบๆ ห้องไวน์ถึงกับยิ้มออกมาเมื่อข้าวของถูกจัดวางเป็นระเบียบเรียบร้อยพื้นห้องสะอาดมันวาว บนโซฟาหมอนอิงก็วางเป็นระเบียบเรียกไว้ว่าห้องนั่งเล่นดูเนี๊ยบสุดๆ ถัดจากห้องนั่งเล่นไวน์ได้กลิ่นหอมของอะไรบางจากลอยออกมาจากห้องครัว 

ร่างสูงเดินไปยังห้องครัวและจังหวะที่สายตาของไวน์มองไปที่โต๊ะอาหารนั้นไวน์แทบทรุดเข่าลงกับพื้น... 

กึก!! 

  

9th anniversary 

KAY ​<3 VINE 

(ครบรอบ 9 ปีของเรา เครักไวน์)  

  

  

***TBC. 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว