facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่2 "สต๊อกของน้องนัท"

ชื่อตอน : ตอนที่2 "สต๊อกของน้องนัท"

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มิ.ย. 2564 17:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2 "สต๊อกของน้องนัท"
แบบอักษร

 

ตอนที่2 

"สต๊อกของน้องนัท" 

  

  

“ครับเด็กดี...” 

ร่างเล็กยิ้มร่า ขยับตัวลงจากเตียงด้วยท่าทีเขินอาย ทันทีที่เดินพ้นออกมาจากห้องนอนร่างเล็กก็ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกแล้วรีบกดเบอร์มือถือโทรหาหนุ่มคู่ขาของตนถึงสามคน 

................................................................................................................................... 

คนที่1 : พี่บิ๊กวันนี้นัทมีเรียนพิเศษนะครับ เจอกันคืนนี้แทน สองทุ่มน้าาา...รักพี่บิ๊กนะครับ 

คนที่2 : พี่จอร์สวันนี้นัทติดทำงานกลุ่มกับเพื่อนน้าาา...อย่างอนนัทนะครับ คืนนี้เที่ยงคืนนัททำงานกลุ่มเสร็จเดี๋ยวนัทไปค้างคืนด้วยนะครับ 

คนที่3 : ป๋าครับ วันนี้นัทไปหาไม่ได้นะแม่ไม่สบายครับ วันนี้นัทขออยู่ดูแลแม่ก่อนแล้วพรุ่งนี้จะตามใจป๋าทั้งวันเลยนะครับ 

  

“หู้ววว...แค่นี้ก็เรียบร้อย ส่วนพี่เจมส์ หึหึ นัทจะทำให้พี่หลงนัทหัวปักหัวปำเลยคอยดู หึหึ” 

ร่างเล็กยิ้มร้ายต่างจากรอยยิ้มใสซื่อเมื่อครู่ตอนยิ้มให้กับเจมส์บนเตียงราวกับคนละคน มือบางเอื้อมไปหยิบกล่องยาที่วางอยู่บนหลังตู้เย็นออกมาเปิดพร้อมกับหยิบกล่องยาไวอาก้าออกมาถึงสองกล่อง จากนั้นก็แกะแคปซูลเทผงไวอาก้าลงผสมน้ำดื่มในแก้วถึงสองเม็ดแล้วใช้ช้อนคนจนผงไวอาก้าละลายกับน้ำดื่ม จากนั้นเจ้าตัวก็วางแก้วเอาไว้แล้วหายเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ 

ฝ่ายเจมส์นั้นตอนนี้นอนแผ่หลาเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงกว้างพร้อมกับดูดบุหรี่อย่างสบายใจ และขณะที่เขากำลังดูดบุหรี่อยู่นั้นเสียงสั่นจากมือถือของเขาก็ดังขึ้นมาอีกรอบ 

ครืด...ครืด...ครืด 

ครืด...ครืด...ครืด 

“ใครวะ” 

พรึบ!! 

  

  

>>>>สายเรียกเข้า : ริทเดอะแรปเปอร์ตากล้องหน้าหล่อกระดอใหญ่<<<< 

  

  

สายตาคู่คมมองไปยังหน้าจอมือถือที่วางอยู่ข้างกล้องตัวใหญ่คู่ใจของเขา และทันทีที่มือหนาหยิบมือถือของตนขึ้นมาชื่อเพื่อนซี้ของตนที่เจ้าตัวคนที่โทรมาเป็นคนเมมเอาไว้ก็ปรากฏชื่อโชว์หราอยู่บนหน้าจอมือถือ 

“เชี่ยริท ฟู่ววววว” 

Rrrrrrrr...Rrrrrrrr...Rrrrrrrr 

ครืด...ครืด...ครืด 

เสียงมือถือยังคงดังอย่างต่อเนื่อง เจมส์ยังชิวดูดบุหรี่ต่อจนหมดมวน ริทก็ยังโทรเข้ามาไม่มีท่าทีจะหยุดโทร เขาจึงค่อยๆ กดรับสาย 

ตื๊ด! 

“ใครตายวะสัส” นี่เป็นคำทักทายเพื่อนของเจมส์ 

“กูนี่แหละที่จะตายสาส...ทำเหี้ยไรของมึง อยู่ที่ไหนวะ มึงรู้ไหมเนี่ยว่ากูโทรหามึงกี่สายละสาส” 

“เออๆ กูก็รับแล้วนี่ไง สรุปมีไร” 

“เชี่ยเจมส์ มึงต้องช่วยกูนะเว้ยเพื่อน” และนี่เป็นน้ำเสียงที่ร้อนรนของริทเพื่อนร่วมเป็นร่วมตายของเจมส์ที่สนิทกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมอต้น 

“ดะ...เดี๋ยวนะ ช่วยอะไร เรื่องอะไร” เจมส์เข้าสู่โหมดจริงจังเพราะฟังจากน้ำเสียงของริทแล้วดูท่าต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ 

“ตอนนี้มึงอยู่ที่ไหน” 

“กู...กูก็อยู่ห้องกูสิวะ” เจมส์ตอบริท 

“มึงอย่ามาโกหก! ตอนนี่กูอยู่ในห้องมึงเนี่ย” 

“เชี่ยยย...” 

“สัสเจมส์มึงเอาดีๆ เพื่อนมึงกำลังจะแย่นะเว้ย” 

“เออๆ กูอยู่ห้องน้องนัท” 

“กูกะแล้วเชียว แต่ก็ยังดีที่ห้องเด็กมึงอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมมากนัก” 

“เดี๋ยวๆ โรงแรมอะไร แล้วเกี่ยวอะไรกับกูวะ” 

“มึงฟังกูนะเพื่อน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม อีกยี่สิบนาทีตัวมึงต้องถึงโรงแรมนะเว้ย” 

“โรงแรมไหน!? แล้วทำไมกูต้องไป” 

“เอาเป็นว่ายังไงมึงต้องช่วยกู กูมีเวลาไม่มากจริงๆ ว่ะ ถือว่าช่วยเพื่อนนะมึง” เสียงของริทพูดออกมาด้วยความร้อนรน 

“มึงก็เล่ามาสิวะว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมกูต้องไป” 

“กูรับงานถ่ายภาพของกองถ่ายซีรีส์วายเรื่อง Sex Friends ว่ะ” 

“มึงบอกกูแล้วปะ ที่มึงจะให้กูตามไปช่วยมึงพรุ่งนี้ที่พังงาถูกไหม” 

“อืม... ใช่” 

“แล้วยังไง? งานมันก็พรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอวะ” 

“ใช่ แต่กูดันเสือกรับงานวันนี้ด้วยไง” 

“รับงานวันนี้หมายถึงงานถ่ายพรีเวดดิ้งพี่ใหญ่เปล่าวะ” (พี่ใหญ่ คือ อดีตพี่รหัสของริทสมัยที่ยังเรียนมหาลัย 

“นั่นก็ด้วย... เพื่อนมึงต้องช่วยกูนะเว้ย งานแต่งพี่ใหญ่กูเทไม่ได้จริงๆ ว่ะ” 

“หมายความว่าไง เคลียร์ๆ ชัดๆ ดิสัส! ขอเนื้อๆ ไม่เอาน้ำ” 

“กูรับงานคุณดิวที่ให้ไปถ่ายภาพเก็บบรรยากาศในกองถ่ายซีรีส์ Sex Friends ในวันนี้ด้วยว่ะ” 

“เชี่ยริท!!” 

“เออ! กูผิดเอง แต่ตอนรับงานเขาให้ตังค์เยอะนี่หว่า มึงก็ลองคิดดูดิ เพื่อนไปเป็นตากล้องให้คุณดิวแค่เจ็ดวัน อยู่กินกับกองถ่ายที่เกาะสิมิลัน ค่าจ้างเราสองคนตั้งสองแสน ทำงานเก็บเงินกี่ปีถึงจะได้ตังค์เยอะขนาดนี้วะ” 

“กูเข้าใจนะเว้ย แต่ที่มึงบอกกูงานมันเริ่มพรุ่งนี้ไม่ใช่หรือไง แล้ววันนี้คืออะไร” 

“คืองี้เว้ย วันนี้เป็นวันแรกที่ทางกองถ่ายมาถึง ซึ่งทางกองจะพักค้างคืนที่โรงแรมคุณดิวกันก่อนหนึ่งคืน” 

“แล้ว?” 

“แล้วจากนั้นพรุ่งนี้หกโมงเช้าถึงจะออกรถไปยังท่าเรือทับละมุพร้อมๆ กับพวกเราสองคนที่คุณดิวนัดให้ไปเจอที่โรงแรมพรุ่งนี้ตีห้าครึ่ง แต่วันนี้เมื่อกองถ่ายมาถึงทางโรงแรมเขาจัดปาร์ตี้หน้าหาดโปรโมทโรงแรม ทีนี้คุณดิวเขาอยากได้ตากล้องฝีมือแล้วให้กูแนะนำเขา ซึ่งมึงรู้ไหมว่าค่าจ้างวันเดียวได้เท่าไหร่” 

“แล้วเท่าไหร่?” 

“เจ็ดหมื่นเว้ย!!” 

“เชรดดด!” 

“เออ กูเลยรับเองไง” 

“เชี่ยริท แต่มึงติดงานถ่ายพรีเวดดิ้งพี่ใหญ่ไม่ใช่เหรอวะ” 

“ก็นี่ไงกูถึงหอบสังขารมาหามึงถึงห้องเนี่ย มาถึงก็ไม่อยู่ ไม่อยู่ไม่พอยังโดนเจ๊แหม่มเจ้าของหอมึงมาทวงหนี้ค่าเช่าห้องของมึงกับกูเนี่ย” 

“กู... ไม่ได้จ่ายมาสองเดือนแล้วว่ะ” 

“เออ เรื่องนี้กูจัดการจ่ายให้มึงละ” 

“ห๊ะ! มึงเนี่ยนะจ่ายค่าห้องให้กู มึงไปเอาตังค์มาจากไหน” 

“ก็จากค่าจ้างเจ็ดหมื่นงานวันนี้ที่มึงจะต้องไปเป็นตากล้องแทนกูไงวะเพื่อน คุณดิวเขาโอนมาให้กูตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วเนี่ย นี่ขนาดยังไม่เริ่มงานโอนค่าจ้างมาให้ก่อนแล้ว” 

“เขารวยมากเหรอวะถึงได้จ้างแพงขนาดนี้” 

“หึหึ มึงไม่รู้อะไร เอาเป็นว่าคุณดิวเขารวย รวยและรวย โคตรพ่อโคตรแม่รวยเลยสัส” 

“เออกูเชื่อละ แต่กูคงไปแทนมึงไม่ได้หรอก กูบอกกับน้องนัทละว่าวันนี้กูจะอยู่กับน้องทั้งวัน” 

“ไม่ได้นะเว้ย!! นี่มึงเห็นเด็กดีกว่าเพื่อนเหรอวะ” เสียงริทพูดออกมาเสียงดังจนเจมส์ต้องยกมือถือออกจากหู 

“มึงจะเสียงดังทำไมเนี่ย ก็มึงติดงานพี่ใหญ่มึงก็บอกไอ้คุณดิวอะไรนั่นเขาไปดิ ตังค์โอนมาแล้วโอนคืนก็จบไม่เห็นจะยาก รับแค่งานพรุ่งนี้ก็พอแล้ว” 

“แต่กูใช้ตังค์ไปหมดแล้ว จะเอาที่ไหนโอนคืนคุณดิวเขาวะ” 

“หาาา...มึงว่าไงนะ” 

“กูบอกว่ากูใช้ตังค์ไปหมดแล้ว!!” 

“เชี่ยริทมึงนี่แม่ง!” 

“เออน่า กูขอร้องนะเพื่อน ช่วยเพื่อนนะครับ นะ นะ นะ นะ” 

“...” 

“เชี่ยเจมส์ มึงอย่าเงียบดิวะ ตังค์ที่กูใช้ไปกูก็เอาไปซื้อกล้องตัวใหม่ล่าสุดเพื่องานพรุ่งนี้ที่เราจะไปถ่ายเลยนะเว้ย อีกส่วนกูก็เอามาจ่ายค่าเช่าห้องให้มึงแล้วนี่ไง ถ้ามึงไม่ช่วยกู กูตายแน่ๆ กูไม่รู้จะหาตังค์จากไหนไปคืนคุณ...” 

“เออๆ ที่ไหนว่ามา แล้วกูต้องถึงกี่โมง” 

“เชรดดด!! เพื่อนรัก กูรักมึงว่ะ” 

“Kวย เถอะสัส!” 

เสียงของริทเปลี่ยนไปในทันทีที่รู้ว่าเจมส์ยอมไปถ่ายงานของวันนี้แทนตน ริทรีบบอกสถานที่โรงแรมที่เจมส์จะต้องไปและบรีฟงานและหน้าที่ต่างๆ ให้กับเจมส์ วางสายเสร็จก็เหลือเวลาแค่สิบกว่านาที เจมส์ไม่มีเวลาแทบจะอาบน้ำ แต่ด้วยความที่เขาจัดหนักมาทั้งคืนถ้าไม่อาบเลยก็คงจะดูไม่ดี 

ร่างสูงจึงรีบลุกลงจากเตียง คว้าหยิบเสื้อผ้าของตนที่กองอยู่ที่พื้นพุ่งไปยังห้องน้ำของคอนโดของนัทเด็กหนุ่มมัธยมหกที่อายุสิบแปด ร่างเล็กน่ารักที่ตนกำลังคบอยู่ พอไปถึงหน้าห้องน้ำร่างเล็กก็เปิดประตูออกมาจากห้องน้ำพอดิบพอดี 

“อะ...อ้าว พี่เจมส์จะเข้าห้องน้ำเหรอครับ” 

“ครับ เดี๋ยวค่อยคุยกันนะ ขอพี่อาบน้ำก่อน” 

พรึบ!! 

ปึ้ง!! 

ไม่ทันที่คนตัวเล็กจะทันได้ถามอะไรเจมส์ก็พุ่งพรวดหายเข้าไปในห้องน้ำและปิดประตูอย่างแรงด้วยท่าทีรีบร้อน ปิดประตูเสร็จนัทที่ยืนอยู่หน้าห้องน้ำก็ได้ยินเสียงน้ำจากฝักบัวในทันที 

“อะไรของเขาวะ” หนุ่มน้อยยืนเกาหัวอย่างงงๆ แต่ก็แค่คิดว่าเจมส์คงอยากจะอาบน้ำเฉยๆ เลยไม่ได้คิดอะไร ร่างเล็กยิ้มเผล่ก่อนจะรีบเดินไปยังตู้เย็น หยิบน้ำในแก้วที่ตนผสมไวอาก้ามาถือไว้ในมือเพื่อเตรียมเอาไว้ให้เจมส์ดื่ม 

เวลาผ่านไปไม่ถึงห้านาทีเจมส์ก็ออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่สวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว 

“อ้าว! พี่เจมส์ใส่เสื้อผ้าจะไปไหนเหรอครับ” 

“พี่ขอโทษนะนัท พอดีพี่มีงานด่วน เดี๋ยวเสร็จงานพี่รีบมาหานะ” เจมส์พูดด้วยท่าทีรีบร้อน เดินดุ่มๆ เข้ามาในห้องนอน รีบคว้ากล้องคู่ใจของตนมาใส่กระเป๋าสะพาย เก็บข้าวของ กระเป๋าตังค์ของตนใส่กระเป๋าสะพายแล้วรีบเดินออกมาจากห้องนอน ทำเอานัทที่ยืนอยู่หน้าห้องน้ำถึงกับหน้าเหวอ 

“พี่ไปก่อนนะ” 

หมับ!! 

“ดะ...เดี๋ยวสิครับ งานอะไร ที่ไหน พี่เจมส์ยังไม่บอกนัทเลย ก็ไหนสัญญากับนัทแล้วไงครับว่าวันนี้จะอยู่กับนัททั้งวัน ฮึก” ร่างเล็กแสร้งทำหน้าเศร้าจะร้องไห้ออกมาเสียอย่างงั้น ทำเอาเจมส์ตกใจรีบดึงร่างเล็กเข้ามาปลอบ แต่ด้วยความที่เห็นร่างเล็กถือแก้วน้ำดื่มในมืออยู่เขาจึงคว้ามาถือเอาไว้ กอดปลอบร่างเล็กแล้วยกแก้วน้ำที่ร่างเล็กถือมาให้กินจนหมดแก้ว 

อึก อึก อึก 

“ฮ่าาา... พี่ขอโทษครับ เดี๋ยวเอาไว้พี่ชดเชยให้วันหลังนะเด็กดี ตอนนี้พี่ต้องรีบไปแล้ว ไม่ร้องนะคนเก่ง เสร็จงานพี่จะรีบมาหา” 

“ฮึก ก็ได้ครับ...” 

“หึหึ น่ารักที่สุดเลย” 

ฟอดดด 

“ไม่ต้องมาหอมเลย เสร็จงานแล้วโทรหานัทด้วยนะครับ” 

“รับทราบครับ พี่ต้องรีบไปแล้ว แก้วน้ำพี่ฝากเก็บด้วยนะ อ่อ น้ำขมแปลกๆ นะ พี่ว่ายี่ห้อนี้ไม่ค่อยโอเค รสชาติแปลกๆ” 

กึก!! 

O_O 

นัทตาโตเพราะเพิ่งนึกได้ในตอนนี้ว่าตนแอบผสมไวอาก้าถึงสองเม็ดลงในน้ำดื่มให้เจมส์กิน แต่ตอนนี้เจมส์กลับบอกว่าจะไปทำงาน ไม่ได้อยู่กับตน เขาเหงื่อตก ไม่รู้จะบอกกับเจมส์ยังไงดี 

“เอ่อ คะ...คือ คือว่า...” 

จุ๊บ 

“พี่ไปละครับ ไว้จะโทรหานะ” ร่างสูงจูบศีรษะของร่างเล็กด้วยความเอ็นดูก่อนจะขยี้ผมเบาๆ แล้วรีบเดินดุ่มๆ เปิดประตูห้องออกไปอย่างรีบร้อน 

“พี่เจมส์! พี่เจมส์ดะ...เดี๋ยว!” แต่กว่าร่างเล็กจะเรียกตัวไว้ก็ไม่ทันซะแล้ว เจมส์ลงลิฟต์ไปเป็นที่เรียบร้อย ร่างเล็กกุมขมับไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดีเพราะไวอาก้าที่ตนให้เจมส์กินไปถึงสองเม็ดนั้นเป็นไวอาก้าจากต่างประเทศ ออกฤทธิ์นานมากถึงเก้าชั่วโมง แถมตนผสมไปถึงสองเม็ด ร่างเล็กไม่อยากจะคิดภาพเลยจริงๆ ว่าเจมส์จะเป็นยังไงบ้าง 

จะโทรบอกก็กลัวเจมส์จะว่าตน แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ควรจะบอกเพราะเขาเองก็ยอมรับตามตรงว่าในบรรดาคู่นอนของเขาแล้วเจมส์คือที่หนึ่งในเรื่องบนเตียงจริงๆ ร่างเล็กจึงตัดสินใจกดมือถือโทรหาเจมส์ แต่โทรยังไงก็ไม่รับสาย จนสุดท้ายกลายเป็นโทรไม่ติด 

“เฮ้อ... เซ็ง ไม่เป็นไรโทรหาพี่บิ๊กดีกว่า” ใบหน้าใสน่ารักซึมได้ไม่นานก็ยิ้มเผล่ออกมาเมื่อนึกถึงคู่นอนเบอร์รองของตนซึ่งนั่นก็คือบิ๊ก หนุ่มหล่อมหาลัยหน้าตี๋ที่พักอยู่ไม่ไกลจากคอนโดของตนมากนัก ซึ่งโทรไปปุ๊บปลายสายก็รับปั๊บและนัทก็นัดมาห้องปุ๊บแบบทันทีทันใด... 

  

  

  

  

***TBC. 

  

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว