Advertising Blog For my original novel eg : SoltitudeCall GrimTouch ArachnidTrail and More...

ชื่อตอน : Mirror

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 17

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2564 04:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Mirror
แบบอักษร

“เอ้อะ” 

อาร์คร้องออกมาหลังจากที่เขาสัมผัสได้ถึงความเจ็บแสบเล็ก ๆ บริเวณใต้คาง ก่อนจะหัวเราะให้กับตัวเองที่ว่างมาก ถึงขนาดมานั่งโกนหนวดตัวเองตอนตีสาม จนในที่สุดก็ได้แผลมาจนได้ 

แน่นอนว่าการมานั่งโกนหนวดตอนตีสาม ไม่ใช่เรื่องที่คนปกติทั่วไปเขาจะทำกัน แต่สำหรับอาร์คที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ในห้องของตัวเองมานานหลายเดือน การหากิจกรรมบ้า ๆ บอ ๆ ทำเพื่อให้ตัวเองหัวเราะออกมา ดูเหมือนจะเป็นสิ่งเดียวที่ยังทำให้เขาคงสติของตัวเองเอาไว้ได้  

อาร์คเดินออกจากห้องน้ำ เปิดตู้เสื้อผ้าของเขาออก และหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กของเขามาซับเลือดที่ไหลออกมานิดหน่อยบริเวณใต้คาง ก่อนจะมองไปที่ชั้นบนของตู้เสื้อผ้า  

ที่นั่นเต็มไปด้วยแผ่นเกมจำนวนมาก และหนังสือการ์ตูนที่วางไว้เป็นตั้ง ๆ แต่อาร์คกลับไม่มีความคิดที่จะหยิบพวกมันออกมาจากที่ตั้งเลยแม้แต่น้อย เพราะแทนที่พวกมันจะทำให้เขารู้สึกสนุกสนาน พวกมันกลับทำให้เขารู้สึกเบื่อขึ้นมาทันทีที่สายตาของเขากวาดไปเห็น  

ความรู้สึกของอาร์คตอนที่เขาเห็นพวกมัน คงไม่ต่างจากอะไรมากนักจากพนักงานโรงงานปลากระป๋องที่ทำงานกลับมาเหนื่อย ๆ และพบว่าภรรยาเตรียมปลากระป๋องไว้ให้เป็นอาหารเย็น 

พวกมันน่าเบื่อเสียจนอาร์คถึงกับต้องตั้งกฎกับตัวเองว่า ถ้าเขาเล่นเกมพวกนี้เกมใดก็ตามแล้วตายหนึ่งครั้ง เขาจะหาอะไรประหลาด ๆ ทำ  

ซึ่งนั่นก็คือสาเหตุที่เขาต้องมานั่งซับเลือดอยู่ในขณะนี้ 

“ไว้วันหลังทำอย่างอื่น ที่ไม่ต้องเจ็บตัวดีกว่า” 

อาร์คพูดขึ้น ก่อนจะโยนผ้าเช็ดตัวของเขาลงตะกร้า และเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง 

สำหรับผู้ชายแล้วความรู้สึกที่ได้จากการโกนหนวดไปได้ครึ่งหนึ่งแล้วหยุดลงกลางคัน คงจะไม่แตกต่างอะไรมากนัก จากการที่ผู้หญิงตัดผมไปได้ครึ่งหนึ่งแล้วอยูู่ดี ๆ ก็โดนไล่ออกมานั่งรอนอกร้าน 

อาร์คหยิบมีดโกนหนวดของเขาขึ้นมาอีกครั้ง และมองไปที่กระจก  

หากแต่สิ่งที่ปรากฎขึ้นมาบนกระจก นั้นถึงกลับทำให้มีดโกนหนวดของเขาตกลงบนพื้นห้องน้ำ เนื่องจากสิ่งที่สะท้อนกลับมาบนกระจกบานนั้น ที่ตามจริงแล้วควรจะเป็นใบหน้าชายคนหนึ่งที่มีหนวดเหลืออยู่เป็นย่อมๆ กลับกลายเป็นใบหน้าของหญิงสาวผมยาวดำขลับคนหนึ่ง ในชุดกระโปรงบาน ๆ สไตล์วิคทอเรียนไม่ก็โกธิคโลลิต้า หรือสไตล์อะไรซักอย่างที่อาร์คเคยเห็นแต่ในเกม ไม่ก็ตามภาพวาด กำลังจ้องมองมาทางเขาพร้อมริมฝีปากสีแดงสดของเธอ  

“เมื่อกี้เรียกเหรอ” 

เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นในโสตประสาทของอาร์ค ก่อนริมฝีสีแดงสดราวกับเลือดของผู้หญิงในกระจกคนนั้น จะค่อย ๆ ขยับไปตามเสียงที่อาร์คยิน 

“ห้ะ” 

แม้จะตกใจกับภาพที่เห็นตรงหน้าจนมือสั่น แต่ความงุนงงที่อาร์คได้รับจากคำถามนั้นมีมากกว่า เขามั่นใจว่าความผิดพลาดเดียวที่ตนเองทำในค่ำคืนนี้คือการตัดสินใจโกนหนวดตอนตีสาม ซึ่งนั่นก็ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับการเรียกผู้หญิงคนนี้มาแต่อย่างใด เขาจึงเผลอส่งเสียงออกไปด้วยความงงงวย   

แต่ยังไม่ทันที่สมองของอาร์คจะประมวลผลคำพูดของหญิงสาวตรงหน้าเสร็จ ริมฝีปากสีแดงของหญิงสาวในกระจกก็ขยับขึ้นอีกครั้ง 

“เมื่อกี้เรียกเราใช่ไหมเจ้าน่ะ” 

“เอ่อ เปล่า ไม่….” 

แม้ครั้งนี้อาร์คจะประมวลผลกลับไปได้ทัน แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบประโยค ใบหน้าของหญิงสาวคนนั้นก็ยื่นออกมาจากกระจก ก่อนที่เธอจะตะโกนโวยวายเสียงดังลั่น 

“เรียกเถอะ เรียกเราออกมาเถอะนะ ช่วงนี้ไม่มีใครเรียกเราออกมาเลย ขนาดเราลดข้อจำกัดออกไปตั้งหลายอย่าง ให้ไม่ต้องเรียกชื่อเราสามครั้งก็แล้ว ไม่ต้องปอกแอปเปิ้ลหน้ากระจกให้เราดูก็แล้ว ขอแค่ถือของมีคมกับมีอะไรแดง ๆ อยู่บนกระจกพร้อมกัน เราก็พร้อมจะปรากฎตัวออกมาให้แล้ว ก็ยังไม่มีใครเรียกเราออกมาเลย” 

หญิงสาวสูดลมหายใจ ก่อนที่เสียงแปดหลอดของเธอจะดังขึ้นต่อ  

“ให้เราออกมาจากกระจกเถอะนะ เราไม่ได้ออกมาจากที่นั่นนานมาก จนเราเกือบจะจำที่นี่ไม่ได้แล้วจริง ๆ นะ” 

“คือผม…” 

อาร์คพยายามพูดขัด แต่เสียงของเขาก็ถูกกลบไปด้วยเสียงโวยวายของหญิงสาวตรงหน้า 

“ให้เราออกมาเถอะ เราดูดวงให้เจ้าก็ได้นะ ใคร ๆ ก็ชอบดูดวงใช่ไหมล่ะ” 

ได้ยินดังนั้นอาร์คก็นิ่งไปซักพัก แต่เขาไม่ได้คิดถึงเรื่องการดูดวงแต่อย่างใด เขาเป็นคนที่ไม่เคยคิดจะเชื่อเรื่องการดูดวงมาตั้งแต่เด็ก ๆ สิ่งเดียวที่เขาคิดอยู่ในตอนนี้คือเสียงของผู้หญิงในกระจกคนนี้ดังมาก มันดังมากเสียจนอาร์คกลัวว่าเขาจะถูกเพื่อนบ้านข้างห้องเดินมาทักทายพร้อมนิติ 

“คือ คุณครับ ตอนนี้มัน” 

“ฮือออออ เจ้าไม่เห็นใจเราบ้างเลยเหรอ เราอุตส่าห์พยายามแล้วแท้ ๆ แต่เจ้าไม่คิดจะเห็นใจเราบ้างจริง ๆ เหรอ” 

ดูจากสถานการณ์แล้ว ไม่ว่าอาร์คจะพยายามอธิบายยังไง หญิงสาวตรงหน้าก็คงจะไม่ฟัง เธอยังคงพูดวนไปวนมาระหว่าง การดูดวง การที่ไม่มีใครเรียกเธออกมาเลย และการพยายามลดข้อจำกัดของเธอ แถมดูเหมือนเธอจะพยายามพูดทุกอย่างเหล่านั้นออกมา ด้วยเสียงที่ดังที่สุดที่เธอจะทำได้ 

อาร์คจึงตัดสินใจใช้มือขวาของตัวเองจับไปที่หน้าผากของหญิงสาวตรงหน้า ก่อนจะออกแรงดันศีรษะของเธอกลับเข้าไปในกระจกสุดแรง  

“ย้าาาาาาาา ไม่เอานะ ให้เราออกมาซักพักเดียวก็ได้” 

วินาทีนั้นดูเหมือนหญิงสาวตรงหน้าจะทิ้งความเป็นสกุลสตรีสไตล์วิคทอเลี่ยน หรือสไตล์อะไรก็ตามที่เธอมีในตัวไปจนหมด เธอยื่นมือของตัวเองออกมาเกาะไว้ที่กระจก พร้อมกับมองมาที่อาร์คด้วยสายตาที่แฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่นประมาณว่า ให้ตายยังไงเธอคืนนี้เธอก็ไม่ยอมกลับเข้าไปในกระจกแน่  

“เราดูดวงให้เจ้าได้จริง ๆ นะ ไม่คิดเงินเจ้าเลยก็ได้” 

“ไว้คุยกันวันหลัง เล่นโผล่มาโวยวายเสียงดังตอนตีสาม ฉันได้โดนข้างห้องฟ้องนิติเอาล่ะสิ” 

อาร์คพูดพร้อมรวบรวมแรงของเขาอีกครั้ง ก่อนจะดันศีรษะของหญิงสาวกลับเข้าไปในกระจกได้สำเร็จ เขาหายใจหอบอยู่ซักครู่ ก่อนที่ภาพในกระจกจะเปลี่ยนกลับไปเป็นภาพของตัวเขาเองเหมือนเดิม หลังจากนั้นอาร์คก็รีบจัดการโกนหนวดของตัวเองจนเสร็จ ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียง 

‘ให้ตาย สงสัยจะอยู่คนเดียวมากจนเริ่มหลอนแล้วมั้งเนี้ย’ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว