ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่5 (NC18+)

คำค้น : มาเฟีย,โหด,ล่าหัวใจ,nc,18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.1k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มิ.ย. 2564 14:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่5 (NC18+)
แบบอักษร

10.15 น. 

"นี่มันก็10โมงแล้ว ทำไมไออุ่นยังไม่ลงมาซักที" ยายหอมกระวนกระวายเพราะตั้งแต่ที่ถามบัวเมื่อเช้า ก็ยังไม่เห็นหลานรักลงมาเลย ตนเองก็มัวแต่ยุ่งอยู่ในครัวกับยายน้อม 

"หรือว่าหลานจะกลับไปบ้านพักแล้ว" เมื่อคิดดังนั้นยายหอมก็เดินไปยังบ้านพักทันที 

"ไออุ่นลูก...หนูอยู่ในห้องรึเปล่า" ยายหอมส่งเสียงเรียก 

"ฮึก..ฮือออ..ยายจ๋า" เมื่อผมเห็นยายก็รีบวิ่งเข้าไปกอดและร้องไห้ออกมาอย่างหนัก 

"ไม่เป็นไรลูก ไม่เป็นไรๆ...ยายอยู่นี่แล้ว" ยายกอดปลอบพลางลูบหัวผม 

....เมื่อผมวิ่งกลับมาบ้านพัก ผมก็เอาแต่นอนร้องไห้และปวดหัวเหมือนจะระเบิด ผมก็เลยนอนพักจนได้ยินเสียงยายเรียกนี่แหละ 

"หนูนอนพักอยู่นี่นะลูก เดี๋ยวยายมา" ยายพาผมมายังที่นอนและห่มผ้าให้ จากนั้นยายก็เดินออกไปเลย...ผมรู้สึกถึงความเปียกชื้นที่หลังตอนยายกอดผมด้วยนะ 

"คุณเดวิดคะ ดิฉันต้องการพบนายท่านค่ะ"  

"ไม่ได้..นายท่านทำงานอยู่ ห้ามใครรบกวน" เดวิดที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูพูดบอกและเอามือมากั้นยายหอมไว้ 

[ลุค พาร์ท] 

"มีอะไร" ผมโทรถามเดวิด เพราะได้ยินเหมือนเสียงคนคุยกันหน้าห้อง 

"ยายของคุณไออุ่นอยากพบนายท่านครับ" 

"ให้เข้ามา" ผมบอกเดวิด จากนั้นยายหอมก็เดินเข้ามา 

"ต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือคะ" 

"ทำอะไร" ผมถามกลับเสียงแข็ง แต่สายตาก็ยังคงอ่านเอกสารต่อไป 

"ดิฉันและไออุ่นมาทำงานที่นี่ได้แค่2วัน หากเราทำอะไรผิดไปก็บอกกันก็ได้นี่คะ ทำไมต้องทำกับหลานของดิฉันแบบนั้นด้วย" ยายหอมพูดเสียงสั่นๆ  

"หึ...ผมต้องตอบด้วยหรอ" ผมละสายตาจากเอกสาร และมองหน้ายายหอมพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นและยิ้มมุมปาก 

"ดิฉันถามคุณน้อมเกี่ยวกับนายท่านและบ้านหลังนี้หมดแล้ว ดิฉันรู้ว่านายท่านมีความชอบแบบไหน แต่ทำไมต้องเป็นไออุ่น!" ยายหอมเสียงดังนิดหน่อย หึ..ยายกับหลานเหมือนกันไม่มีผิด 

"แล้วยายน้อมได้บอกรึเปล่าว่าถ้าชั้นถูกใจใคร ก็ไม่มีทางรอดจากชั้นไปได้" 

"ถึงดิฉันจะจน แต่ดิฉันกับไออุ่นก็จะขอทำงานจนตาย..จะไม่มีวันให้ไออุ่นต้องมาเสียศักดิ์ศรีโดยการให้นายท่านกระทำย่ำยีได้หรอกนะคะ!" 

"พูดเหมือนกันเลยนะ...แต่ชั้นไม่มีเวลาว่างมากพอที่จะพูดเรื่องไร้สาระ!...ให้เด็กนั่นมาเป็นเลขาของชั้น ไม่อย่างนั้นก็ลาออกไป!!" ผมตะคอกใส่ยายหอมด้วยความหงุดหงิดและโมโห 

"ได้ค่ะ ดิฉันกับหลานจะขอลาออก..แม้ว่าจะต้องออกไปโดยไม่มีเงินซักบาท ดิฉันก็จะดิ้นรนเอาเอง!" ยายหอมพูดแค่นั้นก็เดินออกไปทันที 

"ถ้าออกไปได้ก็ลองดู..." ผมแสยะยิ้มร้าย เมื่อเดวิดเดินเข้ามาผมจึงพูดสั่งบางอย่างกับเขา 

[จบ ลุค พาร์ท] 

"อื้ออ..ยายจ๋า ยายทำอะไรจ้ะ" ผมได้ยินเสียงตะกุกตะกักจึงลืมตาขึ้น 

"ลุกไหวมั้ยลูก...ยายลาออกให้แล้ว เราเตรียมเก็บของแล้วออกไปจากที่นี่กันนะลูก" ยายพูดบอกพลางเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า 

ปึงๆๆ!!  

"ใครมาเคาะประตูเสียงดังจ้ะยาย.." ผมถาม แต่กลับเดินออกไปเปิดประตูด้วยความไม่รู้ 

....ผมยืนนิ่งอยู่หน้าประตูไม่ไหวติง ก็ตอนนี้พี่เดวิดยืนอยู่หน้าประตูโดยมีคุณลุคกับคุณยายน้อมยืนอยู่ข้างหลัง 

"มีอะไร...ไออุ่น!" ยายเข้ามายืนบังผมไว้ ผมที่กำลังยืนงงในตอนนี้ก็ทำได้แค่เงียบ 

"ตั้งแต่นี้ต่อไปยายน้อมจะมาอยู่ที่นี่แทนคุณไออุ่น" พี่เดวิดพูด จากนั้นคุณยายน้อมก็เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับกระเป๋าเสื้อผ้าและของใช้ 

"นี่มันเรื่องอะไรกันครับ...แล้วจะให้ผมไปอยู่ที่ไหน!" ผมถามเสียงดังด้วยความไม่เข้าใจ...เรื่องบ้าอะไรอีกเนี่ย! 

"คุณไออุ่นจะเข้ามาอยู่กับนายท่านในฐานะ 'คู่นอน' และเลขาครับ" พี่เดวิดบอก  

"มานี่!!" ผมที่มัวแต่ยืนอึ้งก็ถูกคุณลุคเข้ามากระชากแขนให้ออกมาข้างนอก 

"ไม่ได้นะคะ! ดิฉันกับหลานขอลาออกแล้ว"  

ปังง!! 

"ใครขัดคำสั่ง คราวหน้าจะไม่ใช่แค่ยิงขู่!...ไป!!" เขาหยิบปืนจากเอวและยิงขึ้นฟ้า1นัด พร้อมกับเล็งปืนไปที่ยายของผม  

....ยายผมร้องไห้ตัวสั่น ผมก็เช่นกัน...แล้วเขาก็กระชากแขนผมให้เดินตามเขาไป 

...................................................................................................................................................................................................... 

"ปล่อยผมนะ!..​อ๊ะะ" เขาลากผมขึ้นมาบนห้องของเขา และผลักผมลงเตียงอย่างแรง 

"คิดจะออกไปจากที่นี่ง่ายๆงั้นหรอเด็กน้อย"  

....เขาค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ผม สายตาที่เขามองมามันช่างน่ากลัวเหลือเกิน รอยยิ้มของเขาก็ราวกับคนโรคจิต 

"ผมยอมตายดีกว่าถ้าจะต้องมาเป็นคู่นอนของคุณ!!"  

เพียะะ!!  

"ปากดีนักนะ!..กูอยากจะรู้จริงๆว่านอกจากปากดีแล้ว ปากมึงจะหวานแค่ไหน!" เขาตบหน้าผมเต็มแรง 

"อ๊ะะ!..อื้อออ!!" เขาขึ้นมาคร่อมตัวผมและมอบจูบที่แสนโหดร้ายและป่าเถื่อน ผมเม้มปากแน่นแต่เขาก็เลื่อนมือมาบีบยอดอกจนผมต้องร้องออกมาด้วยความรู้สึกแปลกๆ ซึ่งเป็นจังหวะที่เขากวาดลิ้นเข้ามาในปากของผม 

"หึ..ก็หวานดีหนิ" เขาพูดกระซิบข้างหูจนผมขนลุก 

"อ๊ะ!..อ่าาห์..อื้อออ.." ทำไมผมถึงนอนนิ่งให้เขาจูบ ทำไมผมถึงไม่ขัดขืนเขา ทำไมผมถึงส่งเสียงร้องที่น่าเกลียดออกมา ทำไม!!  

...​.เขาถอนจูบออกไป และค่อยๆปลดเข็มขัด จากนั้นเขาก็จับมือผมไปสัมผัสกับบางสิ่งบางอย่างที่มันกำลังดุนดันอยู่ภายใน 

"อ่าาห์..นายทำชั้นแทบบ้านะเด็กน้อย" เขาพูดเสียงกระเส่าเมื่อเขาจับมือผมให้บีบสิ่งนั้นและลูบไปมา 

"อ๊ะ!..ผม..รังเกียจ!"  

"แต่สายตาของนายมันบอกว่า 'ต้องการ'​ นะ"  

...​.เขาถอดเสื้อและกางเกงออกทันที ตอนนี้ร่างกายเขาเปลือยเปล่า และแก่นกายของเขาก็กำลังชี้หน้าผมอยู่!!  

"ปล่อยผม..อ๊ะ!..อ่อกๆ" ผมยังพูดไม่จบเขาก็จับสิ่งนั้นกระแทกเข้ามาในปากของผม เขากระแทกเอวและกดหัวผมไว้ ทำให้ผมไม่สามารถผละออกได้ 

...แก่นกายของเขามันใหญ่มากซะจนปากของผมจะฉีก!  

"อ่าาห์..ซี๊ดดด..อย่าให้โดนฟัน!!" 

"อ่อกๆๆ..อื้อออ!..แค่ก แค่ก" เขากระแทกเอวเข้ามารัวๆจนผมสัมผัสได้ถึงน้ำบางอย่างที่ไหลเข้าคอผม...มันเหนียวและคาวมากจนผมต้องผละออกพร้อมกับน้ำตาที่ไหลนองหน้า 

....ผมไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเสียศักดิ์ศรีมากเท่านี้เลย  

"ซี๊ดดด..อ่าห์..ปากนายนี่มันสุดยอดจริงๆ กลืนลงไป!!" ผมกำลังจะคายออก แต่เขากลับเอามืออุดปากผม ผมทำอะไรไม่ได้จึงต้องจำใจกลืนลงไป...มันคาวมากจนผมอยากจะอ้วก!! 

เพียะะ!! 

"คุณมันเลวมาก..คุณลุค" ผมตบหน้าเขาเต็มแรงจนเขาหน้าหัน ผมกำลังจะลุกหนีแต่เขากลับหยิบปืนใต้หมอนและเอามาจ่อหัวผมไว้ 

"กูก็ไม่ได้บอกว่ากูเป็นคนดีหนิ..แต่มึงรู้มั้ยว่าไม่มีใครทำร้ายกูแล้วรอดกลับไปได้!!"  

ปังง!! เพล้งงง!!  

"ฮึก...ฮือออ" ผมร้องไห้และตัวสั่นด้วยความตกใจ 

"เงียบ!! ถ้าไม่เงียบ กูจะไม่ทำแค่ยิงขู่แน่!!"  

...​.เขาหันปืนไปยิงใส่แจกันในห้องจนเศษแก้วแตกกระจาย จากนั้นเขาก็วางปืนลง จังหวะที่ผมกำลังตกใจเขาก็ฉีกเสื้อผมจนขาดวิ่น และถอดกางเกงผม ตอนนี้ผมและเขาเปลือยเปล่าทั้งคู่!!  

"กูชอบความบริสุทธิ์ของมึง...มันทำให้กูอดใจไม่ไหว" เขาลูบไล้ผมตั้งแต่คอลงมายังสะดือ และเขาก็จับผมพลิกตัว ตอนนี้ผมนอนหันหลังให้เขาในท่าที่ล่อแหลมมาก 

"ผม..อึก!..อ๊าาาา!!" ผมไม่ทันตั้งตัวเขาก็ยัดแก่นกายเข้ามาที่ช่องทางรักของผมจนสุด ผมร้องออกมาด้วยความเจ็บ ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างไหลออกมาที่ช่องทางรัก 

"อ่าาาห์!! ก้นของนายมันกลืนกินของชั้นเข้าไปจนสุดเลยล่ะ..เพียะ!" เขาไม่สนใจสิ่งที่ไหลออกมา แต่กลับกระแทกและตีก้นผมอย่างแรง 

"อ๊ะๆๆๆ..อื้อออ..เจ็บ!" ตัวผมขยับตามแรงที่เขากระแทกมา 

"คุณ..อ๊ะ..คุณมันไม่มี..หัวใจ..อ๊าา!!"  

"อ่าาห์..จะเสร็จแล้ว..อ่ะ..อ่าาาห์!!" เขากระแทกเอวรัวๆอยู่ซักพัก ในที่สุดผมกับเค้าก็เสร็จพร้อมกัน เขาฉีดน้ำรักเข้ามาเต็มช่องทางรัก ซึ่งมันไหลออกมาปนกับเลือดของผม 

...เขาจับผมพลิกตัวให้หันกลับมา ผมที่ไม่มีอะไรจะเสียแล้วก็ยอมเขาโดยง่าย ไม่ใช่ว่าผมชอบหรอกนะ แต่มันเป็นเพราะ...นั่นสิ เพราะอะไรกัน 

"ดูสิเด็กน้อย..ก้นของนายมันกลืนกินน้ำรักของชั้นจนไหลทะลักออกมาเลยล่ะ..ดูสิ!!" 

"ฮึก.." เขากดหัวผมให้ก้มมองดูสิ่งที่เราพึ่งทำกันไปเมื่อกี๊ น้ำรักของเขาปนเลือดของผมไหลออกมาจนเลอะที่นอนเต็มไปหมด ช่องทางรักผมคงฉีกขาดแน่  

"เด็กน้อย...ชั้นชักจะติดใจร่างกายของนายซะแล้วสิ" เขาพูดจบก็กระแทกเอวเข้ามาที่ช่องทางรักผมอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้งอย่างบ้าคลั่ง จนเวลาล่วงเลยมาถึง6โมงเย็น เขาก็ยังไม่หยุด จนผมสลบคาอกเขา และจากนั้นผมก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย 

....เขาบังคับขืนใจผม หรือว่าเป็นเพราะผมเองที่ไม่ขัดขืนเขา... 

โปรดติดตามตอนต่อไป... 

**แงงงง แต่งยากมากๆ ถ้าไม่ถูกใจก็ขอโทษด้วยนะคะ แต่งNCครั้งแรกเลย 

**เม้นติชมเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าาา 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว