email-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 กันต้า end

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 กันต้า end

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มิ.ย. 2564 22:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 กันต้า end
แบบอักษร

 

 

 

 

 

[ พาร์ทต้า ]

 

 

 

ฟอดดดดด

 

" งืออ กันทำอะไรเนี่ย อายลูกบ้างไหม " ผมตวัดตามองไอ้กันดุๆ ที่มาเเอบขโมยหอมเเก้มผม

 

" ก็เเค่หอมเเก้มเองจะอายลูกทำไมหื้ม ต้นกล้าต้นน้ำดูสิครับ คุณเเม่ใช่สายตาดุคุณพ่อ " ทำไมไอ้กันมันกลายเป็นคนง้องแง้งเเบบนี้นะ พอผมดุก็ฟ้องลูก เป็นพ่อเเต่ทำตัวเด็กกว่าลูกอีก

 

" คุณเเม่ไม่ดุๆคุณพ่อนะ คุณพ่อเเค่หอมๆเอง " น้องต้นน้ำลูกสาวคนเล็กของบ้านพูดขึ้นอย่างปกป้องคุณพ่อของเขา ลูกผมอายุเเค่ 4 ขวบเเต่ทำตัวเป็นผู้ใหญ่เอามากๆ ซึ่งต่างจากต้นกล้าที่เป็นพี่ชายลิบลับ เพราะรายนั้นชอบมาอ้อนชอบมาคลอเคลียเข้ามากอดมาหอม

 

" คุณแม่ไม่ได้ดุครับน้องน้ำ " ผมไม่ได้เถียงลูกนะ เเต่ตวัดตามองนิดเดียวเอง

 

" หอมๆกัน พี่กล้าหอมๆด้วยนะ " เอาเเล้วไง น้องต้นกล้าวางสีมีกำลังระบายลงในกระดาษลง เเล้วลุกขึ้นเดินดุ๊กดิ๊กเข้ามาหาผม

 

" คุณเเม่หอมๆพี่กล้าด้วยนะ " ทำไมลูกผมอ้อนเก่งขนาดนี้

 

" มาครับ ฟอดด ชื่นใจจังเเก้มใครเนี่ย " พอผมพูดเเบบนั้นต้นกล้าก็หัวเราะคิกคักใหญ่

 

" แก้มพี่กล้าครับ คุณพ่อหอมๆแก้มพี่กล้า " พอให้ผมหอมเเก้มเสร็จ ก็หันหาไอ้กันเเทน มันเลยอุ้มไปฟัดเเก้มเเก้มใหญ่เลย

 

" งือๆ หอมๆเเก้มน้องน้ำด้วย " ทางฝ่ายของต้นน้ำที่เห็นพี่ชายโดนหอมเเก้ม เจ้าตัวก็คงอยากที่จะโดนหอมบ้าง ปากนี่เบะคว้ำเลยครับ

 

" มาครับโอ๋ๆนะครับน้องน้ำ ไหนคนเก่งมาให้แม่หอมเหมือนพี่กล้าหน่อยครับ "ผมกวักมือเรียกให้ต้นน้ำเข้ามาหา เเล้วต้นน้ำก็เข้ามาหาผมอย่างไว้เลยครับ อะไรจะน่าเอ็นดูขนาดนั้น

 

" ฟอด แก้มน้องน้ำก็หอมเหมือนกันนะเนี่ย "

 

" คิกๆ หอมๆ คุณพ่อหอมๆเเก้มน้องน้ำด้วย "พ่อผมหอมแก้มไปก็พออกพอใจใหญ่ แล้วเรียกหาพ่อแทน ผมว่าผมเริ่มเข้าใจไอ้ม่อนพี่ชอบมานั่งซึมเล่าให้ผมฟังว่าลูกอะไรๆก็เรียกหาแต่ไอ้ติณแล้วล่ะครับ น่าสงสารมันนะ

 

" มาครับน้องน้ำมาให้คุณพ่อหอมเเก้มเร็ว " และตอนนี้บนตักไอ้กัน ก็มีเจ้าตัวเเสบทั้งสองนั่งอยู่และหยอกล้อกันอยากสนุกเเละก็พูดเสียงดังเจื้อยแจ้วกันไม่หยุด

 

" ไม่มาเล่นกับคุณเเม่บ้างหรอครับพี่กล้าน้องน้ำ " ผมว่างอนๆเเต่ไม่ได้จริงจังอะไรมากหรอกครับ

 

" อ้าว คุณเเม่งอนเเล้วนั้นสองเเสบ " ไอ้กันพูดขึ้น

 

" งึ โอ๋ๆ คุณเเม่ไม่งอนพี่กล้านะ "

 

" น้องน้ำด้วย ไม่งอนน้าาา " เเล้วลูกๆก็กรูเข้ามาทางผมเเทน

 

" ไม่งอนเเล้วครับ จะบ่ายสองเเล้วอยากนอนกลางวันกันยังเอ่ย " ผมพูดขึ้น เพราะเลยเวลานอนกลางวันของเจ้าสองเเสบนี่มาพอสมควรเเล้ว เเต่จะนอนกันเเต่ล่ะทีก็ต้องมาจับโอ๋ๆกันยกใหญ่ เพราะชอบห่วงเล่นกันทั้งสองคน เเล้วทีนี้จะพากันไปง่วงนอนกันช่วงค่ำๆเเทน เเละจะทำให้ไม่ยอมนอนตอนกลางคืนกัน

 

" ไม่ง่วง คุณเเม่ให้เล่นๆก่อนสิ " น้องน้ำพูดปฏิเสธ เเล้วรีบขยับยุกยิกออกจากตักผม คงรู้ตัวว่าจะถูกผมจับเข้านอน

 

" จะไปไหนครับน้องน้ำ ไปนอนกันเถอะนะ " เเต่ไอ้กันก็มาอุ้มขึ้นไปได้ทันก่อนเข้าตัวเล็กจะหนี

 

" ไม่ง่วงนะ "

 

" เดี๋ยวคุณพ่อโอ๋ๆ นะครับไปนอนเนอะดูสิพี่กล้าอยากนอนเเล้วใช่ไหมครับ " ไอ้กันพยายามพูดหลอกล่อให้น้องน้ำยอมไปนอน เเล้วพยักเพยิดให้ดูทางพี่กล้าที่ทำตาปรือๆกำลังจะหลับโดยมีผมอุ้มอยู่

 

" ใช่ครับคนเก่ง ป่ะๆไปนอนกันเนอะพี่กล้าจะหลับเเล้วนะครับ " ผมพูดเสริมอีกคน ทำให้น้องน้ำทำท่าทางลังเล

 

" ก็ได้ค่ะ น้องน้ำจะนอน พี่กล้าก็นอน "

 

" ดีครับคนเก่ง ไปนอนกันเถอะ "

 

เเล้วจากนั้นผมกับไอ้กันก็อุ้มลูกเข้านอน เเต่จะอยากหน่อยก็ตรงน้องน้ำเพราะยังไม่ค่อยง่วงเท่าไหร่ เเต่ถ้ามีต้นน้ำด้วยเเล้วเรียกว่าบันเทิงเลยล่ะ เพราะกว่าจะจับนอนเเละจะยอมหลับไป ทำเอาผมกับกันเหนื่อยหมดเเรงกันไป

 

" หลับซักที เห้อออ " กันมันถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆ

 

" หึหึ ลูกที่น่ารักของมึงทั้งนั้นเเหละ " ผมขำออกมา ถ้าปล่อยให้มันเลี้ยงเองทั้งวันคงไม่รอดเเน่ๆขนาดเเค่ช่วยผมเลี้ยงตอนวันหยุดยังขนาดนี้

 

" โถ่เมีย ลูกน่ารักจริงๆนะ เเต่ติดตรงที่ว่าดื้อมากนี่เเหละ ได้เเม่มาเเน่ๆเลย "

 

" อะไร กูไม่ได้ดื้อซักหน่อย "

 

" ครับๆ ไม่ดื้อเลยเนอะ ป่ะไปกินข้าวกันหิวมากเลย " เรื่องเปลี่ยนประเด็นยกให้ไอ้กันมันจริงๆ

 

" อื้ออ "

 

 

 

 

พรึบ~

 

" หือออ " อยู่ๆไอ้กันมันก็เข้ามากอดผมจากทางด้านหลัง เเต่สิ่งที่กันถือในมือทำให้ผมยิ้มออกมา ดอกกุหลาบสีเเดงสดเก้าดอกที่ไอ้กันบอกว่าที่ให้เก้าดอกมันหมายความว่า'ความรักของฉันที่มีให้เธอจะคงอยู่ตราบนานเท่านาน' โคตรโรแมนติค

 

" สุขสันต์วันครบรอบ 5 ปีของเราครับ " กันผละออกเเล้วยิ้มให้ผม

 

" อืม สุขสันต์วันครบรอบ 5 ปีนะ " ผมยิ้มรับ เเล้วรับดอกกุหลาบมาไว้ในมือ

 

" สวยรึเปล่า กูเลือกเองกับมือทุกดอกเลยนะ "

 

" สวย ชอบมากๆเลย นึกว่ามึงจะลืมวันครบรอบเเล้วนะเนี่ย " ผมพูดออกมายิ้มๆ เเละขำกับท่าทางที่มันรีบส่ายหน้าหวือไปมา

 

" ใครจะไปลืมล่ะ วันสำคัญเเบบนี้กูไม่เคยลืมหรอกนะ " ใช่ครับมันไม่เคยลืม มันจะให้ดอกกุหลาบเก้าดอกกับผมเเบบนี้ในทุกๆปี ตั้งเเต่คนบปีเเรกที่เราคบกัน ถึงจะไม่นานสำหรับใครหลายๆคนเเต่ตอนนี้มันได้กลายเป็นทำเนียมที่ทุกปีในวันครบรอบมันจะเอาดอกกุหลาบสีเเดงเก้าดอกนี้มาให้กับผม

 

" ขอบคุณนะที่อยู่ด้วยกันมาจนถึง 5 ปี " ผมพูดจบกันมันก็รวบผมเข้าไปกอด

 

" ขอบคุณอะไรล่ะ กูต่างหากที่ต้องขอบคุณมึงนะต้า กูดีใจนะที่มีมึงเป็นคนรักเเละเป็นเเม่ของลูกกู กูไม่เคยคิดเลยนะว่าจะมีคนรักดีๆเเบบมึงเเละมีลูกๆที่น่ารักอย่างต้นกล้าเเละต้นน้ำ ขอบคุณมากๆนะที่อยู่กับกูมาขนาดนี้ ขอบคุณจริงๆนะ " คำพูดของมันทำเอาผมน้ำตาไหลออกมา เเล้วกอดกระชับมันเเน่น

 

"อื้อ ฮึก กูก็ดีใจนะที่มีมึงเป็นคนรัก กูรักมึงนะกัน "

 

" กูก็รักมึงเหมือนกันนะต้า อยู่กับกูไปนานๆนะ "

 

" อื้อ กูไม่ทิ้งมึงไปหาผัวใหม่หรอกน่าา " พอผมพูดเเบบนั้นไอ้กันมันก็ขำออกมา

 

" หึหึ มันไม่มีวันนั้นหรอกต้า กูฆ่าผัวใหม่มึงทิ้งเเน่ "

 

" โหดตลอด "

 

" เเน่นอนอยู่เเล้ว "

 

 

ไม่รู้หรอกนะว่าผมกับไอ้กันจะไปจบกันที่ตรงไหน เเต่ผมขอเเค่ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด จะเป็นทั้งคนรักเเละเป็นเเม่ให้ดีที่สุด มีครอบครัวที่สมบูรณ์ พ่อ เเม่ เเละลูก เเค่นี้มันก็คือที่สุดของผมเเล้วครับ

 

 

 

End.

 

 

 

 

 

.......................................................................

 

 

งือออ จบไปเเล้วสำหรับคู่กันต้า ถึงจะมีไม่กี่ตอนเเต่ไรท์ก็อยากให้รักกันต้าไว้ในอ้อมอกอ้อมใจกันไว้นะคะ (。・//ε//・。)

 

 

ปล. ครอบครัวที่สมบูรณ์ไม่จำเป็นต้องมี พ่อเเม่ลูกเหมือนในนิยายหรอกค่ะ ถึงไม่พร้อมหน้า เเต่ขอเเค่เรามีความสุขกับสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้ มันก็ดีที่สุดเเละสมบูรณ์เเบบเเล้วล่ะค่ะ ❤️

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว