ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 : เขาวานให้ผมจับ

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 : เขาวานให้ผมจับ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 619

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2564 20:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 : เขาวานให้ผมจับ
แบบอักษร

ตอนที่ 1 : เขาวานให้ผมจับ 

 

เพื่อนสนิทผมชื่อลูกศร 

 

เรารู้จักกันมายี่สิบปีเต็ม จุดเริ่มต้นคือผมปีนข้ามกำแพงไปทักทายเด็กน้อยข้างบ้าน 

 

และนั่นก็คือการกระทำที่ผิดพลาด 

 

เพราะแม้ผมจะปีนข้ามกำแพงไปหาเขาได้ แต่ผมปีนข้ามกำแพงเฟรนด์โซนไปไม่ได้!! 

 

ใช่ครับ ผมแอบรักเพื่อนสนิท แอบรักมายี่สิบปีเต็มๆ บ้าเอ๊ย! 

 

เกือบลืมแนะนำตัว สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อธนู 

 

ธนูกับลูกศร ฟังยังไงก็เข้ากั๊นเข้ากัน 

 

แต่เราไม่ได้คู่กัน เพราะคำว่า ‘เพื่อน’ นั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าอำนาจใดในโลกนี้ 

 

พอดีกว่า เลิกตอกย้ำตัวเองได้แล้ว ผมรู้ซึ้งและเข้าใจความจริงข้อนี้ดี พยายามถอยห่างก็แล้ว ตัดใจก็แล้ว แต่ดันทำไม่ได้จนกลายเป็นความปลงตก ไม่ใช่ว่าใจผมอ่อนแอ แต่เพราะลูกศรนั้นดูแลตัวเองไม่ได้เลย!! 

 

อาการหนักถึงขั้นไหนเหรอครับ ก็เข้าขั้นที่หากผมไม่คอยแวะเวียนไปหา ลูกศรน่าจะเป็นศพขึ้นอืดในสามวัน 

 

และวันนี้เป็นอีกวันที่ผมต้องหิ้วของกินไปหาเพื่อนสนิท 

 

“ศร!” 

 

เมื่อใช้กุญแจสำรองเปิดประตูห้อง สิ่งแรกที่เจอคือความรกสุดขีดที่เห็นแล้วต้องส่ายหน้า 

 

ผมถอดสูทวางพาดกับโซฟา พับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้น ดึงเนกไทลง แล้วแวะห้องครัวเพื่อแกะอาหารเทใส่จานชามให้เรียบร้อย ก่อนจะเปิดตู้เย็น หยิบกล่องนมมาเทใส่แก้วแล้วเดินถือไปสุดทางเดินอันเป็นห้องนอนหรือห้องทำงานของลูกศร 

 

ลืมบอกไปว่าลูกศรเป็นนักเขียนนิยาย 

 

แม้จะไม่โด่งดังเปรี้ยงปร้าง แต่ก็มีรายได้พอเลี้ยงตัวเองแบบสบายๆ ไม่อดอยาก 

 

ก็เขาไม่ฟุ่มเฟือย ไม่ออกจากบ้าน ไม่ไปเที่ยว เงินทุกบาททุกสตางค์เก็บไว้ในบัญชี ส่วนที่กินดื่มอยู่นี่ก็... 

 

ก็เงินผมน่ะสิจะเงินใครล่ะ! 

 

“พักได้แล้วครับศร” 

 

ลูกศรซึ่งนั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์สะดุ้งโหยง เขายังทำตัวซกมกเหมือนเดิม ทั้งที่ไม่มีใครอยากคบหา แต่ผมกลับเห็นว่าเขาน่ารักที่สุด 

 

ไม่ว่าจะสีหน้ามึนๆ แบบคนอดนอนเพราะปั่นต้นฉบับก็ดี 

 

ไม่ว่าจะเส้นผมยุ่งๆ ที่ไม่ค่อยสระก็ดี 

 

ไม่ว่าจะเป็นชุดนอนย้วยๆ ที่ไม่ค่อยเปลี่ยนจนผมต้องหาตัวใหม่มาให้ก็ดี 

 

หรือจะเป็นห้องรกๆ ที่รอผมมาจัด ผ้าปูที่นอนที่รอผมมาเปลี่ยน อาหารการกินในตู้เย็นที่รอผมซื้อมาเติม... 

 

ฉิบหาย นี่กูเป็นเพื่อนหรือคนใช้วะ!  

 

“นู” 

 

ขณะที่ผมกำลังสงสัยสถานะตัวเอง เพียงได้ยินเสียงเรียกโรยแรงกับร่างที่กึ่งนั่งกึ่งนอนทำตัวเหลวบนเก้าอี้เหมือนจะตาย ผมก็ลืมสิ้นทุกอย่างแล้ววิ่งไปหาเพื่อนสนิททันทีแถมยังช่วยประคองราวเขาเป็นง่อย 

 

สัญชาตญาณความเป็นทาสรักมันฝังในทุกอณูร่างกายของผมแล้ว... 

 

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ผมทนการใช้ชีวิตแบบตามมีตามเกิดของลูกศรไม่ได้ รู้ตัวอีกทีก็คอยจัดการเรื่องราวในชีวิตให้ทุกอย่าง จนกลายตกหลุมรักไปอย่างมึนเบลอ 

 

“หิวมั้ย วันนี้ฉันซื้อของโปรดนายมาด้วย” 

 

“เรายังไม่หิว” ลูกศรอุบอิบเสียงเบา ลูบท้องแบนราบของตัวเองจนชายเสื้อร่นขึ้นเผยผิวขาวที่เห็นแล้วเผลอกลืนน้ำลาย 

 

ลูกศรขาว...ขาวมาก เพราะแทบไม่ได้ออกจากบ้าน และเขาเองก็คร้านจะออกไปไหน อยากได้อะไรเพียงโทรกริ๊งเดียวไอ้ธนูก็จัดให้ทุกอย่าง 

 

“ไม่หิวก็ต้องกินนะ เดี๋ยวเป็นลมคาโต๊ะทำงานหรอก" 

 

ผมไม่ได้พูดเล่น ลูกศรเคยแต่งนิยายทั้งวัน ถ้าไม่มีใครเรียกก็ไม่รู้เวลา รู้ตัวอีกทีท้องร้องขยับตัวไม่ได้ เป็นลมคาโต๊ะทำงาน ตอนผมมาเห็นแทบหัวใจวาย เกือบอุ้มเขาไปโรงพยาบาลแล้ว ถ้าไม่ติดว่าลูกศรตื่นขึ้นมาก่อนแล้วงับมือกันพร้อมกะพริบตาปริบๆ แบบโคตรหิว 

 

ท่างับๆ นั้น...โคตรน่ารัก! 

 

เอ่อ ผมคิดว่าควรจะคลั่งรักเขาน้อยๆ หน่อย 

 

“เอ้านี่ ดื่มนมรองท้องก่อน” 

 

“อืม” ลูกศรพยักหน้าอย่างว่าง่าย 

 

“นู” 

 

“ครับ” 

 

ผมนั่งคุกเข่ารอคำสั่งทันควัน กระดิกหางดุกดิกเหมือนเจ้าหมาตัวไม่น้อย 

 

“เราอยากเปลี่ยนแนวการเขียน” 

 

คืองี้ครับ ลูกศรเขียนแนวสืบสวนสอบสวน ฆาตกรรมเลือดสาด โหดเหี้ยมขัดกับหน้ามึนๆ ของเขามาก 

 

“เปลี่ยนเป็นอะไรเหรอ” ผมถามเสียงอ่อนพลางช่วยเช็ดมุมปากของเขาที่ดื่มนมเลอะอย่างแสนเอ็นดู ก่อนจะรับนมที่เหลือมาดื่มเองจนหมด ฮ้า จูบทางตรงไม่ได้ จูบทางอ้อมนิดๆ หน่อยๆ ก็ยังดี 

 

“เราอยากเปลี่ยนมาเขียนแนวอีโรติก” 

 

พรวด! 

 

ดีนะที่ตั้งสติทัน หันหน้าหนีก่อน ไม่งั้นคงพ่นนมใส่หน้าลูกศร 

 

“ทำไมนายคิดอย่างนั้น!” ผมขึ้นเสียงดังอย่างตกใจ ลูกศรห่อไหล่ มองผมด้วยสายตาหงอยๆ ราวลูกแมวตัวเล็กๆ “ขะ ขอโทษที่ฉันขึ้นเสียงใส่ ฉันแค่ตกใจไปหน่อย” 

 

จริงๆ ก็ไม่หน่อย โคตรของโคตรตกใจถึงจะถูก 

 

ลูกศรน่ะตายด้าน เขาไม่เคยมีความรัก ไม่เคยดูคลิปโป๊ และที่สำคัญคือไม่เคยช่วยตัวเอง! 

 

“ไม่มีเหตุผล แค่อยากเปลี่ยนแนว” 

 

“แต่...แต่ว่า” ผมอ้าปากพะงาบ มองเขาเหมือนมองตัวประหลาด แต่ถึงจะประหลาดแค่ไหนก็รักนะ ฮิ้วว 

 

“เราอยากให้นูเป็นคู่ซ้อม” 

 

ซ้อมอะไร ซ้อมมวย? บ้าเหรอ ผมกล้าต่อยเขาทีไหน ต่อยเองก็เจ็บที่ใจ คนคลั่งรักก็แบบนี้ 

 

“ซ้อมฉากอีโรติกก่อนเขียนจริง” ลูกศรพูดเสียงเอื่อยๆ ราวบอกว่าเย็นนี้อยากกินอะไร และบทบาทของผมก็คือประเคนทุกอย่างให้เขาแม้กระทั่งประเคนตัวเอง 

 

แต่ว่า...ให้คนแอบรักทำเรื่องอย่างนั้นมันไม่เป็นการทรมานเหรอวะ! 

 

ผมชั่งใจหนักมาก ก่อนจะปัดทุกอย่างทิ้งเมื่อลูกศรพูดประโยคต่อไป 

 

“ถ้านูไม่ให้ความร่วมมือก็ไม่เป็นไร เราไปหาคนอื่นก็ได้” 

 

แม้ในใจจะคิดว่าลูกศรมีคนอื่นคบเป็นเพื่อนด้วยที่ไหน แต่ก็ทนเถียงไม่ได้อยู่ดีจนต้องคลานเข่าเข้าไปหมอบกราบขอโอกาสนั้น 

 

“หะ...ให้ฉันเป็นคู่ซ้อมเถอะนะ” ผมคิดว่าลูกศรคงแค่นึกคึกเล่นๆ ไม่กี่วันก็กลับเป็นแบบเดิม เขาเคยเป็นแบบนี้หลายครั้งตามประสาคนอารมณ์ศิลปิน 

 

“งั้นนูลองชักให้เราหน่อยสิ” 

 

“!!!” 

 

โอ๊ยๆ ใจผมยังอยู่ดีรึเปล่า 

 

“ชักอะไร ชักกะเย่อเหรอ” แม้รู้ความหมาย แต่ผมก็แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง 

 

“นูไม่ไหวเลย” ลูกศรทำเสียงเนือยมองผมแบบช่างไร้เดียงสา ไม่รู้เอาซะเลยว่าเรื่องชักผมช่ำชองมาก ยิ่งชักไปครางชื่อเพื่อนสนิทไปเนี่ยทำเป็นประจำ 

 

“เราอยากให้นูช่วยชัก...ตรงนี้” ลูกศรควักท่อนลำอันจิ๋วของตัวเองออกมา เห็นแล้วผมถึงกับมือสั่นปากสั่น 

 

ตื่นเต้นยิ่งกว่าเห็นทองคำแท่งก็คือดุ้นของเพื่อนนี่ล่ะวะ! 

 

“เราลองทำแล้วแต่มันไม่แข็งเหมือนในคลิป วานให้นูช่วยหน่อย” 

 

“นี่นายดูคลิปโป๊เหรอ!” 

 

“หาข้อมูลไง” ลูกศรเอ่ยเสียงเรียบเรื่อยแบบไม่เห็นจะเป็นปัญหาตรงไหน ผมที่มัวแต่บ่ายเบี่ยงนี่สิถึงจะน่ารำคาญ “เร็วเข้า มาลองแตะของเราดู ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องฝืน เราเข้าใจ” 

 

เข้าใจอะไร เข้าใจว่าผมอ่อนหัดเหรอ มา ยอดฝีมือจะลุยเอง! 

 

“ขะ...ขออนุญาตนะศร” ในใจฮึกเหิมมาก แต่ในความเป็นจริงคือเอ่ยเสียงแผ่วแบบใจจะขาด มืองี้สั่นระริก เหงื่อแตกซิกๆ กว่าจะเอื้อมไปถึงเจ้าศรน้อย 

 

ก็ตอนนี้ผมนั่งคุกเข่ากับพื้น ส่วนเขานั่งตัวเหลวบนเก้าอี้ทำงาน ระดับสายตาเลยจ้องสบกับส่วนนั้นของเข้าจังๆ 

 

“ขออนุญาตทำไม นูตลกจัง” 

 

ลูกศรหัวเราะคิก ทำเอาใจผมยิ่งเต้นแรง ฮือ เพื่อนสนิทน่ารักขนาดนี้ไม่รักได้ยังไง 

 

“เราไม่เคยช่วยตัวเองเลย อย่างมากก็ฝันเปียก ในที่สุดก็ได้รู้สักทีว่าถึงจุดสุดยอดเป็นยังไง” 

 

คำพูดที่เหมือนไม่คิดอะไรช่างท้าทายคนคิดเกินกว่าเพื่อนสุดๆ 

 

ผมแตะศรน้อยที่ยังนุ่มนิ่ม เจ้าแท่งจิ๋วน่ารักเหมือนเจ้าของ มีขนาดกะทัดรัดพอดีมือ แถมยังเรื่อสีชมพูจางๆ น่าลูบน่าเลีย ผมกลืนน้ำลาย ลองกำรูดตามความยาวก่อน 

 

“เจ็บมั้ยศร” ผมถามเสียงสั่น 

 

เพื่อนสนิทส่ายหน้าดุกดิก ในมือถือกระดาษกับปากกา... 

 

“ทำอะไรน่ะ” 

 

“จดข้อมูลตอนชักไง” ลูกศรตอบเสียงเนือย ไม่มีอารมณ์ร่วมแต่อย่างใด มีอารมณ์ใฝ่หาความรู้ไปแต่งนิยายมากกว่า “ทำต่อสินู” 

 

ผมคิ้วกระตุก อยากจะเลิกชักให้ลูกศร แต่มือเจ้ากรรมดันกำส่วนนั้นของเพื่อนสนิทแน่น ตีให้ตายยังไงก็ไม่ยอมปล่อย ก็ปฏิกิริยาของร่างกายแสนจะซื่อตรงกับหัวใจ เมื่อไม่ได้ครอบครองหัวใจอีกฝ่ายได้ครอบครองแก่นกายก็ยังดี 

 

สัปดนฉิบหาย 

 

ผมหมดคำจะพูดกับลูกศร แต่เจ้าตัวสนใจที่ไหน เขาจดจ่อรอดูความเปลี่ยนแปลงของร่างกายตัวเอง 

 

เพราะส่วนนุ่มนิ่มเริ่มจะแข็งขึ้นมาแล้ว! 

 

“สุดยอดเลยนู” 

 

ได้ยินคำชม ผมพลันฮึกเหิม 

 

เปลี่ยนจากใช้มือเดียวชักๆ รูดๆ เป็นใช้ทั้งสองมือนวดคลึง! 

 

“อ๊ะ” ลูกศรเริ่มตอบสนองกับสัมผัสบีบเฟ้นช่วงล่าง เขาอ้าขากว้างขึ้น เพื่อให้ผมสัมผัสได้สะดวก มือรีบจดข้อมูลยิกๆ ว่าผมใช้มือขวาฟอนเฟ้นตามแนวยาวอย่างไร แล้วใช้ฝ่ามือซ้ายถูตรงบริเวณปลายเจ้าแท่งจิ๋วอย่างไร 

 

“รู้สึกอะไรมั้ยศร” ผมถามเสียงพร่าเมื่อเห็นเพื่อนสนิทเริ่มหายใจกระชั้น หน้าแดงก่ำ กับส่วนนั้นที่ขยับขยาย 

 

ศรน้อยเริ่มไม่น้อยแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็เทียบกับของผมไม่ได้ มองยังไงก็น่ารัก จนอยากจะกลืนกินเข้าไปทั้งลำ 

 

ให้ตาย คอแห้งผากไปหมด ผมเอาอารมณ์กระสันอยากกินส่วนนั้นของเพื่อนสนิทมาลงกับน้ำหนักมือแทน 

 

เพิ่มแรงไม่พอยังเพิ่มความเร็วด้วย 

 

ไม่ แค่เร็วยังไม่พอ ต้องเน้นตรงจุดไวสัมผัสด้วย! 

 

“อ๊ะ นู” ลูกศรหลุดครางอีกครั้ง บิดตัวน้อยๆ เมื่อผมจงใจใช้ฝ่ามือถูตรงส่วนปลายของเจ้าแท่งเนื้อสีสวยที่เริ่มแดงเรื่อน่าชมมอง “เรารู้สึก...ปวดๆ” 

 

“ปวดตรงไหน” ผมถามเขาเสียงเบา แต่ไอ้ที่รูดชักแถมถูตรงส่วนปลายแดงก่ำนั้นไม่เบาสักนิด 

 

“ตรงนั้น อื้อ” 

 

“ตรงไหน” 

 

“ตรงที่นูใช้ฝ่ามือ...อ๊ะ อ๊ะ” ลูกศรกำปากกาแน่น จดต่อไม่ไหว ไม่แคล้วใกล้จะถึงฝั่งฝัน 

 

เพื่อคน (แอบ) รักผมย่อมอยากให้เขามีความสุขไวๆ 

 

เลยเปลี่ยนจากฝ่ามือเป็นใช้นิ้วโป้งบดขยี้เน้นๆ ตรงรูท่อ 

 

“นู เราอยากจะ...อ๊ะ อ๊าา” 

 

ลูกศรแอ่นเอวหลับตาปี๋ น้ำสีขาวขุ่นฉีดพุ่งเลอะเต็มฝ่ามือของผมที่เตรียมรองไว้อยู่แล้ว 

 

“อย่าเพิ่งเช็ดออกนะนู” คนที่เพิ่งถึงจุดสุดยอดรีบคว้ามือผมไปจับๆ แตะๆ แถมยังก้มหน้าดมอย่างสนใจ “กินได้มั้ยเนี่ย” 

 

“กินได้นะ” ผมตอบเสียงสั่น เพราะลูกศร...ก้มหน้าใช้ลิ้นแตะเลียน้ำของตัวเองบนฝ่ามือผม! 

 

อ๊ากกกกก ภาพนั้นโคตรเหมือนลูกแมวน้อยหิวนม แต่นั่นไม่ใช่นมแต่เป็นน้ำกาม!!  

 

ผมจะบ้าตาย จะตายอยู่แล้ว สองขาหนีบเข้าหากันแน่น เพื่อป้องกันไม่ให้นูน้อยตั้งโด่ชี้หน้าเพื่อนสนิท 

 

เพราะมันตื่นตัวตั้งนานแล้ว ตั้งแต่ผมเริ่มแตะส่วนนั้นของลูกศร แต่พยายามฝืนทนนั่งหนีบอยู่ 

 

ซึ่งชักจะหนีบไม่ไหว นูน้อยอยากพ่นน้ำตามศรน้อยโคตรๆ!  

 

“สะ เสร็จรึยังศร ฉันอยากไปล้างมือ” 

 

แล้วก็ไปช่วยตัวเองในห้องน้ำด้วยโว้ย ไม่ไหวแล้ว หนีบจนจะเป็นตะคริว! 

 

“ทำไมนูไม่ให้ความร่วมมือกับเราเลย” ลูกศรทำแก้มป่องแบบงอนๆ คือ...เพื่อนครับ ช่วยชักจนน้ำแตกขนาดนี้ยังบอกไม่ให้ความร่วมมืออีกเหรอ 

 

พลันผมอ้าปากหวอเมื่อลูกศรจับมือผมไปวางแปะตรงส่วนกลางลำตัวที่กลับมานุ่มนิ่มอีกครั้ง ต่างกันตรงที่ลื่นมือมากขึ้นเพราะมีน้ำหล่อลื่น 

 

“เมื่อกี้นูชักให้เราเร็วไปหน่อย จดไม่ทัน ขออีกครั้งแบบช้าๆ นะ” 

 

“...” 

 

“นู?” 

 

ศรจงใจวางแผนฆาตกรรมกันแน่ๆ !  

 

คิดพลางน้ำตาตกใน เอื้อมสองมือไปช่วยรูดชักให้อย่างไร้ปากเสียง 

 

จวบจนรีดน้ำให้ลูกศรได้อีกยกนั่นแหละก็ฝืนหนีบต่อไม่ไหวแล้ว 

 

ผมรีบลุกพรวดทันที ไม่เปิดโอกาสให้ใครบางคนขอต่อรอบสาม 

 

“ฉันจะไปล้างมื...” 

 

“เอ๊ะ ตรงนั้นทำไมตุงจัง” 

 

ลูกศรเอื้อมมือแตะอย่างใคร่รู้ แตะไม่พอยังรูดซิปหมายดูด้วยว่าตุงอะไรหว่า แล้วไอ้นูน้อยมีหรือจะไม่ฉวยโอกาสนั้นโผล่หน้าทักทาย แก่นกายที่ดีดผึงตั้งโด่ด้วยขนาดไม่ธรรมดาทำเอาลูกศรสะดุ้งโหยง ไม่วายใช้นิ้วซุกซนจิ้มๆ สองสามที 

 

เป็นการจิ้มจึกที่ทรงอานุภาพ 

 

เพราะดันไปกระตุ้นไอ้นูน้อยที่พร้อมปะทุอยู่แล้วให้พ่นน้ำ พลันน้ำกามทะลักล้นพุ่งพรวดใส่หน้าลูกศร! 

 

เขากะพริบตาปริบๆ อย่างตกใจ แตะหน้าที่เลอะคราบคาวอย่างงุนงง 

 

“ขอโทษนะศร ฉัน...คือฉัน...” ผมพูดอะไรไม่ถูก แม้ท่าทางนั้นจะโคตรน่ารัก แต่ผมกลัวความจะแตกมากกว่าว่าคิดเกินเพื่อน เพราะใครจะบ้าน้ำแตกไวเพียงโดนจิ้มจึกสองสามที หากไม่ใช่ว่านั่นคือคนที่มีใจ 

 

“นู...” 

 

แต่ลูกศรกลับมองผมด้วยสายตาสงสาร 

 

“เราว่าแล้วทำไมนูถึงไม่มีแฟน ที่แท้นูก็เป็นพวกนกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำนี่เอง” 

 

“...” 

 

นกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำคืออะไร คือสภาวะของอวัยวะเพศที่หลั่งเร็วเกินไป ชนิดไม่ทันอะไรก็พ่นน้ำพรวดๆ จนคู่นอนต้องก่ายหน้าผาก หรือเรียกอีกอย่างว่าล่มปากอ่าว 

 

“ไม่ใช่นะศร ฉัน...” 

 

“ถ้าไม่ใช่นกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำ แล้วจะเป็นเพราอะไรได้ล่ะ” 

 

เพราะฉันรักนายไง!!  

 

ผมได้แต่ตะโกนสารภาพในใจ ไม่กล้าพูดออกไปเพราะกลัวแม้แต่เพื่อนก็เป็นไม่ได้ 

 

โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่เขาไม่คิดอะไรขอให้ผมซ้อมฉากอีโรติก 

 

เพราะไม่คิดลึกถึงกล้าขอ แต่ถ้ารู้ว่าผมคิดจริงจังขึ้นมาเขาคงกลัว 

 

ผมหลับตาอย่างชอกช้ำ ก่อนจะลืมตาอีกครั้งพร้อมคลี่ยิ้มฝืนให้ลูกศร 

 

“ใช่แล้วล่ะ ฉันเป็นพวกนกกระจอกยังไม่ทันน้ำ” 

 

“ไม่เป็นไรนะนู โอ๋ๆ” 

 

ลูกศรตบบ่าผมแปะๆ อย่างปลอบโยน 

 

“งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน” 

 

“วันนี้?” 

 

“อืม ไว้วันอื่นเรามาซ้อมฉากอีโรติกกันต่อนะ” ลูกศรยิ้มด้วยใบหน้าที่ยังเลอะคราบน้ำกามของผมจนไอ้นูน้อยแทบจะตั้งโด่ขึ้นอีกรอบ 

 

ถ้าบอกรักจะได้เห็นภาพโคตรเอ็กซ์อย่างนี้มั้ย ก็ไม่ 

 

ถ้าบอกรักจะได้แตะส่วนนั้นของลูกศรมั้ย ก็ไม่ 

 

ถ้าบอกรักจะได้หวังโอกาสทำต่อจากนี้มั้ย ก็ไม่ 

 

ชะตากรรมของการแอบรักช่างน่าเศร้า แต่ก็โคตรได้กำไรเลยแม่งเอ๊ย!! 

 

----------------------------- 

 

 

เรื่องนี้เราตั้งใจแต่งให้ออกมาแนวเฮฮาผสมหื่นกามตามประสาคนแอบรักกับเพื่อนที่ขี้ยั่วแต่ไม่รู้ตัว 

ระดับความแรงก็จะเพิ่มตามจำนวนตอน มาลุ้นกันว่าธนูจะหัวใจวายก่อนจะได้จิ้มลูกศรมั้ย 5555 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว