facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 [II]

คำค้น : ทราฟชาม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2559 17:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 [II]
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

 

 

ตอนที่ 9

 

 

ผมนั่งบีบมือตัวเองเล่นอยู่ในรถพอเหล่สายตาไปมองคนขับเสี่ยเขาก็เอาแต่ทำหน้าโหดไม่เปลี่ยน จนผมต้องรีบเอาหน้าไปซบไหล่ร่างสูงอ้อนๆ

 

 

เสี่ย ผมขอโทษ ดีกันๆ ผมพูดยิ้มๆ ก่อนจะยื่นนิ้วก้อยไปชูตรงหน้าเสี่ยเขา แต่เสี่ยก็สนใจแค่ทางข้างหน้า

 

 

ไรวะ งั้นผมให้เสี่ยพูดกูมึงได้แต่เสี่ยอย่าเมินผมแบบนี้ดิ ผมใจคอไม่ดีเลยเนี่ยผมทำเสียงหงอยๆหน้านี่หม่นไปแล้ว ใจมันก็ห่อเหี่ยวสุดๆ ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่ออีกสักนิดผมต้องร้องไห้แน่ๆ  

 

 

เฮ้อออ ร่างสูงถอนหายใจก่อนจะเหล่สายตามามองหน้าผมที่มองหน้าเสี่ยด้วยสายตาอ้อนๆอยู่เล็กน้อยเขาก็หันกลับไปสนใจทางข้างหน้าต่อ

 

 

เสี่ยอย่าเป็นแบบนี้ดิ เดี๋ยวเสี่ยก็จะไม่ได้อยู่กับผมแล้วอย่าทำแบบนี้ได้มั้ย อย่าโกรธกันเลยนะ นะครับ ผมรีบอ้อนร่างสูงเยอะๆ ถึงผมผิดหรือไม่ผิดก็ช่างแต่ผมไม่อยากตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ตอนนี้เลยจริงๆเพราะอีกไม่กี่อาทิตย์เสี่ยเขาก็จะได้เดินทางแล้ว

 

 

..... เสี่ยเงียบเหมือนเดิม จนผมเบะปากเล็กน้อยรู้สึกผิดสุดๆ อึดอัดมากๆถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงจะประชดกลับไปแล้ว แต่ตอนนี้ผมไม่อยากทำแบบนั้น

 

 

เสี่ยผมขอโทษ ผมจะฟังเสี่ยคนเดียว ไม่สนใครแล้วจะไม่มองใครทั้งนั้นเลย ผมจะหนักแน่นให้มากๆจะไม่ระแวงเสี่ยนะ คุยกับผมเถอะนะ ผมพูดเสียงสั่นๆเริ่มอยากจะร้องไห้ออกมาจริงๆ ผมซบหน้าลงบนไหล่เสี่ยเขาอยู่แบบนั้นร่างสูงเองก็ยังไม่ตอบอะไรออกมา ผมใจหายไปหมดแล้ว...

 

 

จนมาถึงโรงพยาบาลผมก็ผละออกจากไหล่เสี่ยเขามองหน้าเสี่ยด้วยสายตาหม่นๆ เสี่ยน้อยหันมามองหน้าผมด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

อย่าทำหน้าแบบนั้น กูเองขอโทษที่พูดกับมึงแรงไปหน่อยแต่อยากให้มึงเชื่อใจกูจริงๆนะชามเสี่ยน้อยพูดเสียงจริงจัง สีหน้าเขาดูเครียดขึ้นมาทันที ผมคลี่ยิ้มเล็กน้อยมองหน้าเสี่ยด้วยสีหน้าจริงจังไม่แพ้กัน

 

 

ผมเชื่อใจเสี่ยแล้วผมพูดเสียงหนักแน่น เพราะผมยกเลิกเรื่องให้คนตามเสี่ยเขาแล้ว ผมจะไม่สงสัยอะไรทั้งนั้น จะฟังแค่คำพูดเสี่ยเขา จะเชื่อแค่เขาเท่านั้น

 

 

มึงจะพูดอย่างเดียวด้วยไม่ได้ มึงต้องทำด้วยเสี่ยน้อยพูดขึ้นมาอีกครั้ง

 

 

ผมเข้าใจแล้วเสี่ย เสี่ยอย่าเงียบอีกนะผมตอบกลับไปทันที พร้อมมองหน้าเสี่ยด้วยสายตาอ้อนๆ

 

 

อืม

ผมจะฟังแค่เสี่ย ถึงจะมีใครมาพูดอะไรผมก็จะเชื่อแค่เสี่ยนะ เสี่ยเชื่อผมนะผมพูดเร็วๆ อยากจะให้เสี่ยเขาเชื่อ

 

 

ขอบคุณเสี่ยน้อยพร้อมคลี่ยิ้มออมกาได้ผมก็ยิ้มกว้างทันที ดีใจมากๆที่เสี่ยเขายอมกลับมายิ้มให้ผม คุยกับผมเหมือนเดิม

 

 

บายครับผมพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีก่อนจะลงจากรถรอให้เสี่ยเขาออกไปทำงานก่อนผมถึงได้เดินเข้าไปทำงาน วันนี้พี่หมอก็กลับมาเข้าเวรตามปกติผมไม่รอช้ารีบไปคุยเรื่องนี้กับพี่หมอทันที ผมบอกพี่หมอเกี่ยวกับเรื่องที่ผมจะให้คนตามเสี่ยเขาตอนที่เขาอยู่อังกฤษ

 

 

พี่ว่าดีแล้วล่ะที่ชามยกเลิกเรื่องนั้น ถ้าพี่เป็นเสี่ยเขาก็คงไม่ชอบใจเหมือนกันที่คนรักตัวเองมาทำท่าทีระแวงขนาดนี้ ทั้งๆที่เรารู้จักกันดีแล้วแท้ๆ พี่หมอบ่นผมออกมาเป็นชุด ผมกรอกตาเล็กน้อยก่อนจะระบายยิ้มอ่อนๆ

 

 

พี่หมอเนี่ยรอบรู้ไปทุกเรื่องจริงๆ เมื่อไหร่จะมีแฟนกับเขาบ้างล่ะครับ ผมแซวพี่สยามยิ้มๆ ร่างสูงยิ้มขำทันที

 

 

ตอนนี้พี่ขอเอาตัวเองให้รอดหนี้สินก่อนนะชาม พี่หมอตอบกลับมาขำๆ ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย

 

 

พี่หมอมีหนี้ด้วยหรอครับ

 

 

หืม ? ของพ่อแม่พี่น่ะ ใครจะรวยเหมือนเสี่ยเขาล่ะชาม พี่หมอขมวดคิ้วเล็กน้อย มีแขวะเสี่ยด้วยเอาไปบอกเสี่ยดีมั้ยเนี่ย

 

 

งั้นถ้าพี่หมออยากมีใครสักคนก็บอกผมนะ ผมจะเลือกให้เชื่อเลยว่าต้องเหมาะกับพี่หมอแน่ๆ ผมพูดด้วยสีหน้ามุ่งมั่น ร่างสูงยกนิ้วโป้งมาให้ผมทันที

 

 

ถึงตอนนั้นพี่จะบอกก็แล้วกันนะ

 

 

ครับบ

ผมนั่งคุยอยู่กับพี่หมอเรื่องที่ผมจะขึ้นบ้านใหม่สักพักก็แยกกันไปทำงาน พรุ่งนี้แล้วที่ผมต้องย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านใหม่ พ่อกับแม่ผมเองก็คงจะมากันวันนี้ เดินทางวันเดียวก็ถึงแล้วเพราะผมบอกให้ท่านนั่งเครื่องมา ผมกดโทรศัพท์คุยกับแม่สักพักก็นั่งทำงานต่อ ตอนเที่ยงเสี่ยเขาก็มารับผมเหมือนทุกครั้ง ผมไม่พูดถึงเรื่องเมื่อคืนอีกเลยเราคุยกันแค่เรื่องบ้านเท่านั้น ผมนั่งยิ้มอยู่ตลอดที่เสี่ยเขากลับมาเป็นคนเดิม ถึงจะพูดไม่เพราะก็เถอะ แต่ก็ดูเลวไปอีกแบบ (?)

 

 

ตอนเย็นผมต้องเข้าไปรอเสี่ยเขาที่บริษัทดูท่าแล้วเสี่ยคงจะประชุมอยู่อีกไม่นานแต่นี่ก็ใกล้จะสองทุ่มแล้ว ผมนั่งกดโทรศัพท์สักพักก็ต้องดีดตัวลุกขึ้นนั่งเมื่อเสียงประตูถูกเปิดเข้ามา

 

กึก

เราสองคนชะงักไปทันทีผมกรอกตามองบนตลอดจนต้องเก็บโทรศัพท์ตัวเองไว้ในกระเป๋า

 

 

...ไอ้อาร์

มันเข้ามาโดยไม่เคาะประตูไม่พอยังทำเหมือนเป็นห้องของตัวเองอีกต่างหากทั้งๆที่นี่มันห้องเสี่ยเขา

 

เข้ามาทำอะไรผมถามมันเสียงเรียบ ร่างบางเดินอ้อมมานั่งตรงข้ามกับผมริมฝีปากระบายรอยยิ้มอยู่ตลอด

 

 

พรุ่งนี้ผมว่าจะชวนพวกคุณสองคนไปเที่ยวด้วยกันน่ะ เราจะไปทะเลกัน ไอ้อาร์ชวนผมเสียงใส ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย

 

 

พรุ่งนี้เราไม่ว่าง เชิญน้องไปคนเดียวเลยครับผมพยายามพูดเพราะสุดพลัง ไอ้อาร์เอียงคอทำหน้าแปลกใจด้วยใบหน้าซื่อๆ

 

 

 

ไม่ว่างหรอ ทำอะไรหรอ มันถามผมกลับ ผมเลิกคิ้วใส่มันกวนๆ

 

 

เรื่องของครอบครัวน่ะ คนนอกไม่เกี่ยว ผมพูดบอกยิ้มๆ ไอ้อาร์ชะงักไปทันทีก่อนจะยกยิ้มเล็กน้อยเหมือนมันจะรู้สึกเสียหน้าไปน้อย ผมรู้สึกสะใจพิลึก

 

 

ได้คำตอบแล้วก็ออกไปได้แล้วครับ ผมพูดบอกมันด้วยน้ำเสียงปกติไม่ได้ตะคอกไล่หรืออะไร ไอ้อาร์มันเม้นปากเล็กน้อย

 

 

เดี๋ยวผมก็รู้อยู่ดีว่าพรุ่งนี้พวกคุณไปทำอะไรกัน ไอ้อาร์พูดอย่างไม่รู้ตัวเลยว่าผมไม่ได้อยากบอก ผมขมวดคิ้วแน่นรู้สึกโมโหขึ้นมาทันทีแต่ก็พยายามใจเย็น มันคงกำลังกวนประสาทผมอยู่ อีกอย่างเรื่องไลน์ผมก็ไม่อยากขุดเลยไม่ขอพูดถึง

 

 

จะอยากรู้ไปทำไม ไปเที่ยวนั่นแหละดีแล้วเผื่อจะไม่ได้กลับมาที่นี่อีกผมพูดบอกพร้อมยิ้มเกร็งๆ ไอ้อาร์ทำหน้าใสซื่ออีกครั้ง

 

 

ผมจะไปพรุ่งนี้ตอนเย็นต่างหากล่ะเพราะงั้นผมมีเวลาอยู่ที่นี่ทั้งวันเลย ไอ้อาร์พูดเสร็จผมก็จ้องหน้ามันเขม็ง

 

 

หมายความว่ายังไง ผมถามมันด้วยความไม่เข้าใจ มันต้องการอะไรกันแน่ นี่มันไม่ใช่แค่ยั่วประสาทกันแล้ว ไอ้อาร์ยักไหล่อย่างผู้เหนือกว่ามันไม่ตอบผมทำท่าจะถามอีกแต่เสี่ยก็เปิดประตูเข้ามาซะก่อน ผมรีบลุกขึ้นแต่ไม่ทันไอ้อาร์ที่ลุกขึ้นยืนพร้อมกับรีบเดินเข้าไปหาเสี่ยด้วยท่าทีดีใจออกนอกหน้าเกินความเป็นชายสุดๆ

 

 

พรุ่งนี้ทราฟจะไปไหนงั้นหรอ ไอ้อาร์ถามเสี่ยด้วยชื่อห้วนๆไม่เปลี่ยน เสี่ยน้อยเลื่อนสายตามามองหน้าผมก่อนจะมองหน้าไอ้อาร์ด้วยใบหน้าเรียบเฉย

 

 

เสี่ยเรากลับกันดีกว่าเดี๋ยวต้องไปรับพ่อกับแม่ผมอีก ผมพูดขึ้นยิ้มๆ เสี่ยน้อยพยักหน้ารับก่อนจะเดินผ่านไอ้อาร์ไปโดยไม่สนใจอะไร แต่พอผมเห็นหน้าไอ้อาร์มันกลับเอาแต่ยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน นี่อย่าบอกนะว่าโดนเมินจนชินไปแล้ว ผมกัดปากตัวเองเล็กน้อย

 

Rrr Rrrr Rrr

เสียงโทรศัพท์ไอ้อาร์ดังขึ้นมันหยิบขึ้นมากดรับก่อนจะเดินออกไปจากห้องไปเฉยเลยผมได้แต่มองตามมันด้วยสีหน้าเอือมๆ

 

 

เรากลับกันดีกว่า ผมหันไปพูดกับเสี่ยยิ้มๆ เขาก็พยักหน้ารับเสี่ยแอบหรี่ตามองผมเหมือนกันว่าจะรู้สึกยังไงที่เห็นไอ้อาร์แต่ตอนนี้ผมยิ้มสู้เท่านั้นไม่งั้นโดนดุอีกแน่

 

 

 

วันนี้ผมกับเสี่ยจะนอนที่บ้านของเสี่ยเขาเพราะคุณหญิงแม่ให้คนไปขนของเราใส่กล่องไว้หมดแล้วไม่เหลือเลยสักชิ้น แถมพ่อกับแม่ผมก็ใกล้จะมาถึงแล้วผมนั่งเล่นอยู่ในครัวกับพวกแม่บ้านและก็นิวเยียร์ จนได้เวลาที่จะไปรับพ่อกับแม่ผม เสี่ยก็มาเรียก ทันทีที่เห็นพ่อกับแม่ผมก็รีบวิ่งเข้าไปกอดพวกท่านทันที

 

 

สวัสดีครับ เสี่ยน้อยยกยกมือไหว้พ่อกับแม่ผมยิ้มๆ

 

 

หวัดดีจ๊ะ เป็นไงบ้างทั้งสองคนแม่ผมตอบรับยิ้มๆ ผมกำลังจะอ้าปากเม้าให้แม่ฟังแต่เสี่ยเขาก็ขัดขึ้นมาซะก่อน

 

 

เดี๋ยวขนของขึ้นรถก่อนค่อยคุยก็ได้ครับ

 

 

จ้า แม่ผมพูดขำๆพ่อผมเองก็ยิ้มตาม ผมเบะปากอย่างขัดใจก่อนจะช่วยเสี่ยเขาขนของขึ้นรถให้ พอเราขึ้นรถพ่อผมก็นั่งด้านหน้ากับเสี่ยผมก็นั่งคุยกับแม่เรื่องบ้านใหม่กับของที่ต้องใช้ตามพิธีบ้านเกิดเรามีอะไรบ้าง พวกคุณหญิงแม่เสี่ยเขาก็หามาให้ผมหมดแล้ว

 

 

 

จนกระทั่งเราขับรถมาถึงบ้านเสี่ยน้อย พ่อกับแม่เสี่ยเขาก็ออกมารออยู่แล้วทันทีที่แม่ผมลงจากรถท่านก็ตรงไปทักทายกับพ่อกับแม่เสี่ยแทบจะทันที ยิ่งเจอนิวเยียร์โตขึ้นพ่อกับแม่ผมยิ่งดีใจอย่างกับเป็นหลานของตัวเองจริงๆ

 

 

อาหารเตรียมไว้พร้อมแล้ว มาเถอะ พ่อเสี่ยน้อยบอกเสียงทุ้ม เราทุกคนถึงได้เดินตามเข้าไปรวมกันที่โต๊ะอาหารบ้านเสี่ยเขา ผมได้ทำหน้าที่ดูแลนิวเยียร์เพราะพวกผู้ใหญ่ท่านกำลังคุยกันอยู่

 

 

อร่อยมั้ยครับ

 

 

อร่อยครับ นิวเยียร์ตอบผมเสียงใส ผมยิ้มร่าทันทีก่อนจะตักอาหารให้หลานเพิ่มอีก

 

 

 

ไอ้ซน พรุ่งนี้อย่าตื่นสายล่ะ ผมชะงักไปนิดที่แม่หันมาแขวะผม เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้เป็นอย่างดี

 

 

 

ช่วงนี้น้องไม่ตื่นสายแล้วครับ แต่ถ้าเป็นวันหยุดก็ปลุกยากนิดหน่อยเสี่ยน้อยตอบกลับไปแทนผม ผมเหล่สายตาไปมองหน้าเสี่ยด้วยความหมั่นไส้

 

 

ใช่มั้ยล่ะ ทราฟคงไม่รู้สมัยมันยังเด็กๆนะ กว่าแม่จะปลุกได้ตะโกนจนร้านแทบแตกแหนะ

 

 

แม่เผาผมอีกแล้วนะ ผมพูดเสียงงอนๆ จนทุกคนต่างส่ายหน้าให้ผมยิ้มๆ ไม่มีใครเข้าข้างผมเลยสักคนเดียว

 

 

 

พอมาเห็นพวกเขาอยู่ด้วยกันแบบนี้ คนแก่แบบเราก็รู้สึกดีไปด้วยว่ามั้ยคะแม่ผมพูดพร้อมระบายยิ้มอบอุ่นก่อนจะหันไปถามแม่เสี่ยเขา คุณหญิงแม่ได้ทีรีบตอบกลับมาแทบจะไม่ทัน

 

 

ใช่ค่ะ ฟินมาก เอ้ย! รู้สึกมีความสุขมากๆค่ะ

 

 

ฮ่าๆ คุณเนี่ยยังเหมือนเดิมเลยนะ

 

 

แหม ฉันไม่เคยเปลี่ยนค่ะ

 

 

ผมฟังบทสนทนาของแม่ผมกับแม่เสี่ยแล้วรู้สึกดีแปลกๆ พอหันไปมองหน้าเสี่ยก็เห็นเขามีรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลา ผมรู้สึกอบอุ่บมากๆที่ได้เจอเขากับครอบครัวของเสี่ยเขา ถึงจะยังไม่พร้อมหน้าพร้อมตากันก็เถอะก็ยังขาดพี่ทีชอยู่นี่นา ไม่รู้ตอนนี้ไปอยู่ที่ไหนแล้ว พอมานึกแล้วผมก็อดจะสงสารนิวเยียร์ไม่ได้จริงๆ ...

 

 

++++++

 

 

เช้าผมกับเสี่ยลางานทั้งวัน ช่วยกันจัดของเข้าบ้าน ส่วนเรื่องอาหารการกินแม่ผมจะเป็นคนจัดการเสี่ยนัดกับเพื่อนๆไว้กันหมดแล้วเพื่อนผมเองก็จะมา ผมจัดของในห้องนอนของตัวเองเสร็จก็ออกไปเดินสำรวจบ้านเล็กน้อยก็เข้าไปรวมกับพวกแม่ๆเขาที่หน้าบ้านเพราะเราจะเริ่มทำพิธีกันแล้ว

 

 

 

ครอบครัวผมกับครอบครัวเสี่ยเดินทำพิธีแบบพราหมณ์ เราเวียนรอบบ้านด้วยกันสามรอบก็ต้องทำพิธีขอเข้าบ้านตามแบบพิธีพราหมณ์ ใช้เวลาไม่นานมากนักเราก็มานั่งพักกันที่ห้องโถงที่ตอนนี้ยังไม่มีอะไรมาตกแต่งมากมายมีแค่ชุดโซฟาและทีวี ตอนเย็นผมถึงจะจัดของแบบจริงๆจัง  ไม่นานเสียงรถยนต์ก็ขับเข้ามาจอดผมเดินออกไปรับพวกเพื่อนๆเสี่ยเขาและเพื่อนผมที่มาพร้อมกัน

 

 

สวัสดีครับผมยกมือไหว้พี่โคม่าพี่วิน พี่วิลกับพี่เฟสและพี่พิ้งค์  ส่วนไอ้อชิผมยกมือไหว้มันลวกๆกวนๆ มันถึงได้ทำหน้าอยากจะเตะคอผมขนาดนั้น พลัสเองก็มา ไอ้น็อตยืนมองไปรอบบ้านๆผมด้วยสีหน้าอิจฉาอย่างเห็นได้ชัด ผมชวนพวกเขาเข้าบ้านก่อนที่เราจะมานั่งรวมกันที่พื้นแทนเพราะพวกผู้ใหญ่จองที่นั่งบนโซฟาแล้ว ผมกับเสี่ยรับของขวัญขึ้นบ้านใหม่จากเพื่อนๆ ผมยิ้มไม่หุบเพราะได้ของฟรี

 

 

อ่ะนี่ ของฝากมึงด้วย ไอ้ปอนส่งของฝากจากญี่ปุ่นมาให้ผม ผมรีบรับมาแทบจะทันที

 

 

ของฟรีมึงเร็วมาก ไอ้น็อตไม่วายแขวะผม ผมหันแยกเขี้ยวใส่มันเล็กน้อย

 

 

อ๋อเฮีย พ่อกับแม่ฝากมาแสดงความยินดีด้วยนะ ไอ้น็อตหันไปพูดกับเสี่ยน้อย ร่างสูงพยักหน้ารับก่อนจะพูดขอบคุณเราก็เปลี่ยนไปคุยเรื่องอาหารกัน จนแม่ผมทำกับข้าวเสร็จเราก็นั่งกินรวมกันที่พื้นไปเลยเพราะโต๊ะอาหารที่บ้านผมมันไม่ได้ใหญ่อะไร มีไว้สำหรับหกคนเท่านั้น ผมเอานิวเยียร์มานั่งด้านหน้าตัวเองข้างๆผมก็เสี่ยส่วนอีกข้างก็ไอ้น็อต มันบอกอยากจะนั่งแขวะผมใกล้ๆ

 

 

 

นิวเยียร์โตขึ้นมาต้องดื่มเหล้าให้เป็นรู้มั้ยครับ เห็นมั้ยน้าน็อตกำลังจะดื่มให้ดูแล้วไอ้น็อตหันมาพูดกับนิวเยียร์ที่นั่งจ้องหน้ามันด้วยสีหน้าซื่อๆ แต่ยังไม่ทันที่มันจะได้ยกเหล้าขึ้นดื่มโชว์หลานเสียงเข้มก็ดังขึ้นด้านข้างมันซะก่อน

 

 

น็อต เฮียเฟสพูดด้วยน้ำเสียงปกตินะ แต่ไอ้น็อตกลับรีบวางเหล้าลงแล้วหันไปอ้อนเฮียเฟสแทน

 

 

แหม่เฮีย ผมหยอกหลาน

 

 

อย่ามาทำให้หลานกูโตไปเป็นแบบมึงนะไอ้น็อตผมแขวะมันขำๆ ไอ้น็อตตวัดสายตามามองหน้าผมทันที

 

 

แบบกูเนี่ยแหละดีสุดๆแล้วเว้ยไอ้น็อตเถียงผม ผมเบ้ปากใส่มันเล็กน้อย

 

 

ใครว่าหลานน็อตของเสี่ยเขานิสัยดียกมือขึ้นผมหันไปถามทุกคน ไอ้ฟิกยิ่งตัวดีรีบกอดอกเก็บมือตัวเองทันที

พรึบ

 

 

โอ้ยย เฮียผมกราบ ไอ้น็อตเหมือนจะร้องไห้ ที่เราทุกคนไม่มีใครยกมือขึ้น ขนาดเฮียเฟสเองยังเอาแต่ยิ้มเลยไม่ได้ยกมือช่วยมันแต่อย่างไร ไอ้น็อตหันไปโอดครวญกับเฮียเฟสด้วยท่าทีง้องแง้งแปลกๆ ผมเลิกสนใจมันก่อนจะหันไปคุยกับคนอื่นๆบ้าง เราอยู่ด้วยกันหลายชั่วโมงมากๆ พ่อกับแม่ผมและพ่อกับแม่เสี่ยน้อยแยกย้ายกลับไปก่อนยังเหลือเพื่อนๆเราอยู่เพราะวันนี้ทุกคนทำตัวว่างเพื่อที่จะจัดปาร์ตี้กันตอนกลางคืนที่สวนข้างบ้านผม เสี่ยบอกเรื่องที่จะได้ไปทำงานที่ต่างประเทศกับพวกพี่วิลแล้ว ไอ้ฟิกกับไอ้อชิเลยอาสาจะมานอนเป็นเพื่อนผมที่นี่ผมก็ไม่ได้ขัดอะไร ออกจะรู้สึกดีด้วยซ้ำเห็นแบบนี้ผมก็ไม่ชอบอยู่คนเดียวนะเออ

 

 

เฮ้อ มึงไม่น่าไปเลยนะไอ้ทราฟ ดูซิกูต้องมาใช้ชีวิตกับลิงตั้งหนึ่งเดือนแหนะ

 

สัสผมกัดฟันด่าไอ้อชิเสียงเข้ม พูดเบาๆไม่อยากให้เสี่ยดุ เสี่ยน้อยหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อย

 

งั้นกูอยู่กับมันเองมึงก็ไปอยู่คนเดียวไอ้ฟิกพูดขึ้นมาบ้าง ผมรีบกอดแขนมันไว้ยิ้มๆยังดีที่ไอ้ฟิกมันพร้อมจะเข้าข้างคนอื่นที่ไม่ใช่ไอ้อชิ

 

ได้ไงล่ะ แบบนั้นกูก็ไม่ได้นอนกกมึงน่ะสิ ไอ้อชิรีบแย้งขึ้นมาทันที ผมยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

 

ไหนบอกไม่อยากอยู่กับผมไงผมจำเป็นต้องพูดเพราะไว้ก่อน ไอ้อชิกัดฟันเล็กน้อยอย่างขัดใจเพราะดูท่าไอ้ฟิกมันเองก็จะเอาจริง

 

เออๆ มาก็มา ก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย

 

หรอ พี่โคม่าที่นั่งฟังอยู่ก่อนแล้วแทรกขึ้นมา เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้หมดยกเว้นไอ้อชิที่นั่งหน้าเอือมอยู่ โดนรุมซะบ้างชอบแขวะผมนัก

 

 

งั้นลองให้วินมามั้ยล่ะ แล้วมึงก็นอนคนเดียว ไอ้อชิหันไปว่าพี่โคม่า ร่างสูงทำสีหน้าจริงจังทันทีจนพี่วินเองยังชะงัก

 

เรื่องเมียเรื่องใหญ่กูบอกไว้ก่อน โดยเฉพาะคนนี้พี่โคม่าพูดเสียงจริงจังทำให้เราทุกคนหันไปตั้งใจพวกเขาพูดกันทันที ส่วนพี่วินตอนนี้ใบหน้าน่ารักนั่นขึ้นสีจนต้องก้มหน้าเม้นปากแน่นด้วยความเขินอายสุดๆ น่ารักขนาดนี้ไม่แปลกที่พี่โคม่าเขาจะหวง

 

แหม แต่ก่อนล่ะผู้หญิงเนี่ยเต็มไม้เต็มมือไปหมดพี่วิลพูดเถียงขึ้นมาแทนไอ้อชิ เฮียโคม่าก็สวนกลับทันควัน

 

นั่นมันแต่ก่อน ได้ข่าวว่ามึงก็อยู่กับกูตลอด

 

บ้าเหอะ กูอยู่กับไอ้เฟสมัน

 

เอ๊ะ แสดงว่าแต่ก่อนเฮียเฟสเจ้าชู้หรอเฮียไอ้น็อตตกใจรีบพูดแทรกขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น ผมกับเสี่ยมองหน้าไอ้น็อตเอือมๆเล็กน้อย ถ้าเฮียเฟสเจ้าชู้ก็คงเป็นคนเฮฮาไปแล้วล่ะ

 

 

โคตรๆพี่วิลได้ทีก็ใส่ไฟเพื่อน เฮียเฟสก็ไม่ได้เถียงอะไรปล่อยให้ไอ้น็อตเครียดอยู่คนเดียว คนอื่นๆก็เอาแต่หัวเราะ

 

 

จริงหรอเฮียไอ้น็อตหันไปถามเฮียเฟสทันที

 

ไม่น่าเชื่อผมพึมพำเสียงเบา ไอ้น็อตยิ่งทำสีหน้าสับสน

 

วิลมันเป็นคนน่าเชื่อถืองั้นหรอพี่เฟสพูดเสียงเรียบ แต่เฮียแกเหมือนจะเริ่มขำจริงๆแล้วล่ะ

 

ก็จริงของมึง มันไม่น่าเชื่อถือเลยสักนิดไอ้อชิที่นั่งเงียบอยู่มีโอกาสก็รีบสวน พี่วิลหน้าบึ้งเล็กน้อย

 

สัส ได้ใหม่แล้วก็ทิ้งกู ใช่สิกูมันคนเก่าพี่วิลตัดพ้อใส่เฮียเฟสที่ไม่ค่อยสนใจใคร

 

จริงหรอพลัสที่นั่งเงียบอยู่นานพูดขัดคนรักตัวเองขึ้น มองด้วยใบหน้าซื่อๆเหมือนเดิม พี่วิลดูนิ่งไปนิดก่อนจะรีบหันไปแก้ตัว

 

พูดเล่นเฉยๆครับพลัส

 

มีแววกลัวเมียนะมึงเนี่ยพี่โคม่าแขวะพี่วิลอีกครั้ง

 

 

โอ้โห้ มึงยังกล้าพูดให้กูอีกนะไม่ดูสารรูปตัวเองเลยพี่วิลเถียงกลับหน้าตึง เริ่มซีเรียสมากขึ้นเพราะถูกสกัดจุดอยู่คนเดียว

 

หึ กูไม่ได้กลัวแต่ระดับกูอ่ะทาส

 

เท่มากมึงเป็นพวกยอมรับความจริงไอ้อชิรีบยื่นมือไปจับมือกับพี่โคม่าด้วยท่าทีจริงจัง จนผมต้องรีบอมยิ้มกลั้นขำไว้

 

 

ขอบใจมากเพื่อนพี่โคม่าตอบรับ ทั้งสองคนหันไปยักคิ้วใส่พี่วิลที่นั่งทำหน้าเหมือนโดนรุมอยู่

 

“=_= ทำไมรู้สึกโดดเดี่ยวแบบนี้นะ พลัสช่วยฉันเถียงพวกมันหน่อยสิเสียงทุ้มของพี่วิลพูดไม่พอหันไปอ้อนพลัสที่นั่งกินอย่างเดียวไม่สนใจใครอยู่

 

ทำไมผมต้องช่วยคุณด้วยพลัสตอบกลับเสียงเรียบ หน้าก็เรียบ จนพี่โคม่ากับไอ้อชิยิ่งได้ใจใหญ่ ร่างสูงของพี่โคม่ายกมือขึ้นโอบไหล่พี่วินก่อนจะทำสีหน้าอ้อนๆที่ผมไม่เคยเห็นเท่าไหร่ปกติเขาชอบทำแต่สายตาเจ้าชู้แต่กับพี่วินเขาดูอบอุ่นขึ้น

 

วินช่วยพี่เถียงมันหน่อยสิครับพี่โคม่าพูดกับพี่วินเสียงนุ่ม จนร่างบางถึงกับอ้ำอึ้งหน้าแดงลามไปถึงหูอย่างน่ารัก

 

ละ แล้วต้องเถียงอะไรหรอครับพี่วินตอบเสียงอ้อมแอ้ม แค่นั้นก็ทำพี่วิลถึงกับเหวอ

 

หึ ขนาดเมียยังเข้าข้างกูเลย น่าสงสารนะมึงไอ้วิลพี่โคม่าพูดด้วยความเหนือกว่า ยักคิวให้เพื่อนด้วยท่าทีของผู้ชนะ ก่อนจะหันไปมองไอ้อชิที่นั่งหน้าเครียดอยู่

 

อย่าว่าแต่มัน กูก็เป็นไอ้อชิพูดเสียงเรียบ แต่เล่นเอาพี่พิ้งค์ปล่อยก๊ากออกมาจนไม่เหลือคราบนางฟ้าเลยจริงๆ

 

 

ไม่ไหวแล้ว ฮ่าๆๆๆๆพี่พิ้งค์พยายามกลั้นหัวเราะจนไอ้ปอนต้องลูบหลังปลอบ ผมส่ายหน้ายิ้มๆให้พวกเขาก่อนจะหันไปมองเสี่ยที่มองหน้าผมอยู่เช่นกัน

 

เสี่ยหิวเปล่า ผมถามร่างสูงเสียงเรียบ เสี่ยน้อยส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย

 

แล้วมองไม ผมถามเสี่ยด้วยความไม่เข้าใจ ตอนนี้ทุกคนเองก็เล็งเป้ามาที่เรา

 

มองไม่ได้รึไง เสี่ยน้อยตอบกลับเสียงติดจะห้วนๆ คิ้วขมวดแต่ปากกลับยิ้ม อะไรของเสี่ยวะ

 

ไม่ได้ยินรึไงไอ้ชาม เฮียบอกมองเมียไม่ได้รึไง ไอ้น็อตพูดกวนผมเสียงร่าเริงสุดๆ ผมหันไปแยกเขี้ยวใส่มันกลบเกลื่อนความเขิน ไม่ได้เขินคำพูดไอ้น็อตหรอกเขินสายตาเสี่ย แม่งคืนนี้ไม่รอดอีกแน่ๆ...

 

 

+++++++

 

 

เกือบจะสี่ทุ่มที่เราฉลองด้วยกันตอนนี้เองก็ยังไม่เลิกผมนั่งคุยเสียงจ้อไม่หยุดกับพวกไอ้ฟิก นานๆเราถึงจะมารวมตัวกันได้แต่ก็ขาดพี่ริโซ่กับแทนอยู่ดี

 

สรุปมึงว่าไงเรื่องนั้น

 

กูยกเลิกแล้ว มึงไม่รู้อะไรเสี่ยเขากลับมาโหดกับกูอีกแล้วนะเว้ย แม่ง ผมตอบไอ้ปอนด้วยน้ำเสียงหวั่นๆ ไอ้ปอนหลุดหัวเราะออกมาทันที มีไอ้น็อตนั่งทำหน้าไม่รู้เรื่องอยู่คนเดียว

 

ดีล่ะ เชื่อใจผัวมึงเหอะไอ้พัดพูดบอกผมยิ้มๆ ผมก็รับคำมันไป

 

เออ

ผมคุยกับเพื่อนสักพักก่อนที่เราจะมานั่งรวมกันอีกครั้งส่วนใหญ่จะเป็นพี่วิลกับพี่โคม่าที่คุยเรื่องสมัยก่อนไม่หยุด

 

 

คลืด...

ผมชะงักไปนิดก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านข้อความจากพี่หมอที่บอกวันนี้มาไม่ได้แต่จะให้ของขวัญวันที่ผมไปทำงานแทน

 

ใคร เสียงทุ้มของเสี่ยดังขึ้นด้านหลัง ผมเอี้ยวหน้าไปมองเสี่ยเล็กน้อยก่อนจะขยับนั่งทับตักร่างสูงดีๆ

 

พี่สยามครับ เขาบอกวันนี้มาไม่ได้ ผมพูดบอกยิ้มๆ เสี่ยน้อยพยักหน้ารับ

 

เดี๋ยวกูจะหาโอกาสไปคุยกับมันเหมือนกัน บอกมันทำตัวว่างๆด้วย

 

คุยเรื่องไรอ่ะผมถามเสี่ยกลับทันที เสียงพวกพี่วิลก็ไม่ได้ดังจนรบกวนอะไรมากนัก

 

เรื่องที่จะไปทำงานนี่ไง

 

ครับบ ผมตอบรับยิ้มๆ ความจริงก็รู้แล้วล่ะถามไปงั้น ผมเอนหัวไปซบบ่าเสี่ยเขาอ้อนๆ ผมไม่อายใครหรอกอีกอย่างพวกเพื่อนๆเราก็ชินตากันแล้ว

 

จนเกือบตีหนึ่งเราถึงได้แยกย้ายกันกลับบ้านผมกับเสี่ยลาเพื่อนเล็กน้อยผมสะดุ้งตกใจเมื่อร่างสูงรวบตัวผมเข้าไปกดจูบย้ำๆที่ริมฝีปากผมหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนจะมองหน้าเสี่ยที่กำลังใช้จมูกคลอเคลียอยู่กับปลายจมูกผม

มาทำกันเถอะ เสี่ยน้อยพูดเสียงพร่าจนผมปฏิเสธไม่ได้ คืนนั้นเสี่ยน้อยกอดผมหลายชั่วโมงจนเกือบจะถึงเช้า ผมรู้สึกขยับตัวยากเลยขอแลกเวรกับเพื่อนอีกวันเสี่ยน้อยหายามาให้ผมกินกันไว้กับข้าวต้มที่เขาทำเองก่อนที่ร่างสูงจะออกไปทำงานเหมือนทุกวัน อีกสักพักแม่ผมบอกจะมาหา เสี่ยน้อยเลยไม่ได้ห่วงอะไรมากนัก

 

จบพาร์ทชาม

 

 

 

 

ทราฟ พาร์ท

 

ผมเดินเข้ามาในบริษัทเหมือนทุกๆวันก่อนจะชะงักอยู่หน้าประตูลิฟต์เมื่อถูกเรียกไว้ก่อน

 

อรุณสวัสดิ์ครับ กันต์เดินเข้ามาหาผมพร้อมกับลูกน้องของมันยิ้มๆ ผมยิ้มบางตอบเล็กน้อย

 

อีกอาทิตย์เดียวเราก็ต้องไปกันแล้วนะ เวลามันเดินเร็วเตรียมตัวไว้ล่ะ

 

ครับ ผมตอบรับ กันต์ก็ไม่ได้พูดอะไร เราขึ้นลิฟต์มาด้วยกันแต่ไปคนละชั้น ผมมาถึงห้องทำงานตัวเองก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมามันสั่นไม่หยุดตั้งแต่ที่ผมเดินเข้ามาในบริษัทแล้ว ผมถอนหายใจออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นเป็นไอ้อาร์ไลน์มา

 

ตอนนี้ผมมาเที่ยวแล้ว ตอนที่เราจะกลับบ้านผมตอนนั้นค่อยเจอกันนะครับ

 

 

ผมอ่านข้อความในมือถือก่อนจะกดลบโดยไม่ใส่ใจอะไรมากนัก  แต่ดูๆมันไปแล้วเหมือนไอ้ชามสมัยที่มาจีบผมแรกๆ ยิ่งผมไม่คุยไม่มอง มันก็ยิ่งตื้อ...ยื่งพยายามเข้าใกล้

 

********************************************

 

ตอนหน้าเสี่ยก็จะไปแล้ว นักอ่านต้องสตรอง นักเขียนต้องสตรองเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตั้ว T___T

ขอบคุณที่ยังติดตาม จะพยายามพาไปถึงฝังฝันนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ 

 


TBC.

 

 

 

 

ความคิดเห็น