ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : D.O.37

คำค้น : #รักโรแมนติค #นิยายรัก #รักเร่าร้อน #นิยายอีโรติค

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2564 21:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
D.O.37
แบบอักษร

D.O.37 

"พี่คิน จะนวดมั้ยคะ"  

หนึ่งธิดาถามเสียงหวาน ก่อนจะล็อคห้องแล้วก้าวเดินเข้ามาใกล้ร่างสูงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ เธอจงใจเปลือยร่างกายและใส่แค่เสื้อคลุมอาบน้ำเพื่อมายั่วภาคิน ยังไงซะผู้ชายทุกคนก็ต้องพ่ายแพ้ต่อเรือนร่างผู้หญิงอยู่ดี

"เธอเข้ามาทำไม ออกไป" ภาคินเอ่ยบอกอย่างดุดัน พร้อมมองหนึ่งธิดาด้วยแววตาเรียบนิ่ง

"พี่คินอย่าพูดแบบนี้สิคะ มาค่ะเดี๋ยวหนึ่งนวดให้"

ถึงจะเกรงกลัวสายตาที่ภาคินมองมาแต่หนึ่งธิดายังคงทำใจกล้าเดินเข้าไปหาร่างสูง 

ภาคินขบกรามแน่นเมื่อหนึ่งธิดานั่งลงข้างเขา แล้วยังพยายามลูบไล้เข้าไปในเสื้อเขาอีก ถ้าเทียบกับนับดาวแล้ว เมียเขาไม่มีทางทำแบบนี้แน่นอน เพราะรายนั้นขี้อาย เรียบร้อยซะจนเขาไปไหนไม่รอดแล้ว

“ออกไป” เสียงเข้มเอ่ยบอกอีกครั้งอย่างดุดัน

“หึหึ หนึ่งจะคอยดูค่ะว่าพี่คินจะทนได้แค่ไหนกันเชียว” พูดจบหนึ่งธิดาก็ค่อยๆปลดเสื้อคลุมออก เหลือเพียงร่างกายที่เปลือยเปล่า

“เป็นไงคะ หนึ่งสวยใช่มั้ยคะ เรามาสนุกกันดีกว่าค่ะ”  หนึ่งธิดาคิดว่าการที่ภาคินเงียบเขาคงพยายามอดกลั้นไม่ให้แตะตัวเธอแน่

“พี่คินลองสัมผัสหนึ่งซิคะ” หนึ่งธิดาเอ่ยอย่างเชื้อเชิญขยับตัวเข้าไปใกล้ภาคิน

“พี่คินจะไปไหนคะ” หนึ่งธิดาถามเสียงหลงเมื่อร่างสูงของภาคินลุกขึ้นทันที

“ถ้าเธอไม่ออกไป เดี๋ยวฉันออกไปเอง” เสียงเข้มเอ่ยอย่างน่ากลัว

“หึหึ พี่คินกลัวห้ามใจไม่อยู่ใช่มั้ยคะ” 

หนึ่งธิดาขยับร่างเปลือยเปล่าเข้าไปใกล้ภาคิน ร่างสูงบดกรามด้วยความโกรธ แน่นอนเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับร่างเปล่าเปลือยของหนึ่งธิดาเลย เขาแค่สมเพศหนึ่งธิดาแค่นั้นเอง

“หึหึ ฉันขยะแขยงเธอต่างหาก” หนึ่งธิดาหน้าซีดลงทันทีที่ภาคินพูดด้วยเสียงเรียบและน่าเกรงขาม

“ผู้หญิงอย่างเธอมันก็ปลอมเปลือกทั้งนั้นแหละ ใส่ซะ เป็นผู้หญิงหัดรักนวลสงวนตัวไว้บ้าง ผู้ชายเขาไม่เอาผู้หญิงแบบนี้มาทำเมียหรอก แล้วอีกอย่างฉันไม่ได้โง่ถึงขั้นหน้ามืดตามัวกับร่างกายของเธอหรอกเพราะเมียฉันสวยกว่าเยอะ”

เมื่อยื่นชุดคลุมให้หนึ่งธิดาเสร็จ ภาคินก็เดินออกจากห้องไปทันที

หนึ่งธิดากำมือแน่น ใบหน้าซีดเผือด ถึงภาคินจะพูดด้วยเสียงเรียบแต่มันเหมือนลากเธอไปตบกลางสี่แยกเลย รู้สึกอับอายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน.......

“ป่ะกลับกันตาคิน” เกศมณีเอ่ยบอกลูกชายเมื่อปล่อยให้ภาคินรอตั้งสองสามชั่วโมง

“ครับ”  

ภาคินรับคำมารดาก่อนจะเดินไปโอบท่านแล้วเดินไปด้วยกัน ส่วนหนึ่งธิดาและกานต์ดานั้นกลับไปตั้งแต่สองชั่วโมงที่แล้ว และกลับกรุงเทพไปแล้ว คงจะอายสิ่งที่ทำลงไป เพราะเรื่องที่เจ้าตัวทำลงไปมารดาเขารับรู้ทั้งหมด กานต์ดาเองก็คงไม่กล้าสู้หน้ามารดาเขาอีกแล้ว

เมื่อมาถึงรถภาคินก็ขับออกไปทันที เพราะตอนนี้ใจเขามันอยู่ที่ใครบางคนแล้ว

“จะรีบขับไปไหนตาคิน” เกศมณีถามอย่างสงสัยเมื่อเจ้าลูกชายเธอรีบขับซะขนาดนี้

“จะรีบกลับไปหาเมียครับ”

“ให้มันได้อย่างนี้สิลูกชายฉัน” เกศมณีบ่นไม่จริงจังนัก

“คุณแม่เอ็นดูนับหน่อยไม่ได้เหรอครับ” ภาคินตัดสินใจเอ่ยออกไปเพราะไม่อยากให้แม่กับเมียเข้ากันไม่ได้

“แม่ก็ไม่ได้ใจร้ายใจดำกับเมียแกสักหน่อยหนิ”

“ไม่ใจร้าย แต่ก็ไม่ได้ใจดีใช่มั้ยครับ” 

“แกก็พามาแนะนำใหม่สิ” เกศมณีเอ่ยอย่างจริงจัง คงถึงเวลาที่เธอต้องเปิดใจยอมรับคนที่ลูกชายเลือกแล้วแหละ

“ได้เลยครับ รับรองว่าแม่จะต้องหลงรักนับดาวเหมือนผมแน่นอน” เสียงเข้มเอ่ยอย่างมั่นใจว่ามารดาเขาจะต้องเอ็นดูนับดาวแน่

“ไว้พามาก่อนเดี๋ยวแม่พิจารณาเอง”

“ครับ ขอบคุณนะครับแม่”

“จะทำไงได้ล่ะในเมื่อลูกชายแม่รักเค้าซะขนาดนั้น” เกศมณีเอ่ยประชดอย่างไม่จริงจังนัก

“หึหึ”

ภาคินยังคงขับรถมุ่งหน้ากลับที่พัก ถึงแม่เขาจะยังไม่รักนับดาวเหมือนที่เขารักแต่อย่างน้อยแม่ก็ยอมเปิดใจแล้ว......

 

*************************************

ฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว