ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : D.O.33

คำค้น : #รักโรแมนติค #นิยายรัก #รักเร่าร้อน #นิยายอีโรติค

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2564 20:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
D.O.33
แบบอักษร

D.O.33 

ร่างบางก้าวลงจากรถทันทีที่รถของภาคินจอดตรงหน้ารีสอร์ทสุดหรูติดทะเล ตามด้วยร่างสูงที่เดินตามลงมา แล้วปล่อยให้พนักงานยกสัมภาระไปเก็บให้

ตอนแรกเธอจะนั่งมากับรถที่บริษัทจัดให้พร้อมพนักงานคนอื่น แต่ภาคินก็ยื่นคำขาดให้มากับเขา ภาคินมองร่างเล็กที่มีท่าทางตื่นเต้นอย่างเอ็นดู

 

“เดี๋ยวค่อยมาเดินเล่นตอนเย็นๆ ตอนนี้แดดร้อนเดี๋ยวไม่สบาย”

 

ภาคินเอ่ยอย่างรู้ใจว่านับดาวคงอยากไปเดินเล่นตอนนี้ สิ้นคำร่างสูงก็เดินมากุมมือเธอแล้วกระตุกให้เดินตามเขาไปทันที

ภาคินจูงมือเธอมายังจุดรวมตัวที่มีพนักงานคนอื่นมาถึงกันก่อนอยู่แล้ว มือเล็กพยายามดึงมือตัวเองออกแต่ภาคินกลับกุมมือเธอไว้แน่น เธอเลยทำได้เพียงก้มหน้าหลบสายตาเหยียดๆของพนักงานคนอื่นเงียบๆ

“บอกพนักงานให้ไปพักกันได้ตามสบายเลยนะมาวิน แล้วค่อยมารวมตัวกันตอนงานเลี้ยงช่วงเย็นเลย” เสียงเข้มเอ่ยสั่งมาวิน

“ครับคุณภาคิน”

มาวินรับคำเจ้านายแล้วหันไปทักนับดาว ซึ่งเธอก็หันมายิ้มให้กับเขาด้วยสีหน้าลำบากใจ

“แล้วกิจกรรมต่างๆนายจัดการได้เลย ไม่ต้องรอฉันอนุมัติ” เสียงเข้มเอ่ยสั่งอีกครั้ง

“ครับ เอ่อคุณภาคินครับ คุณหญิงท่านมาด้วยนะครับ”

คิ้วหนาขมวดมุ่นด้วยความไม่เข้าใจเมื่อสิ้นเสียงเลขาหนุ่มของเขาแล้ว นี่มารดาเขามาด้วยงั้นเหรอ แล้วทำไมเขาไม่เห็นรู้เรื่องเลย

“แล้วคุณแม่อยู่ไหนตอนนี้”

“ตอนนี้ท่านพักอยู่ที่บ้านพัก ที่ผมเตรียมไว้ให้แล้วครับ”

“อืม นายก็ไปพักได้แล้ว” ภาคินเอ่ย ก่อนจะจูงคนตัวเล็กให้เดินตามเขามา

“ครับ” มาวินมองตามสองร่างที่เดินตามกันไป ก่อนจะแยกตัวไปบอกให้พนักงานคนอื่นไปพักกัน

“เอ่อ จะให้นับเข้าไปด้วยจริงๆเหรอคะ” เสียงหวานถามออกมาเมื่อภาคินจะให้เธอเข้าไปพบกับแม่เขาด้วย

“ครับ ไม่ต้องกลัว”

นับดาวลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจเดินตามร่างสูงเข้าไปยังบ้านพักหรูหราตรงหน้า

“สวัสดีครับคุณแม่ น้าดา “

ภาคินเอ่ยทักมารดาเมื่อเดินเข้ามายังข้างในตัวบ้านพักโซนห้องนั่งเล่น คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อไม่ได้มีแค่มารดาเขาคนเดียว แต่ยังมีหนึ่งธิดาและกานต์ดานั่งอยู่ด้วย

“สวัสดีค่ะพี่คิน”

“ครับ” ภาคินรับคำเสียงเรียบ

“คุณแม่จะมาด้วยทำไมไม่บอกผมล่ะครับ”

“พูดอย่างกับแกยอมโผล่หัวมาหาแม่งั้นแหละ” เกศมณีเอ่ยเหน็บลูกชาย พร้อมกวาดตามองนับดาวที่ยกมือไหว้เธอด้วยกริยาน้อบน้อม ก่อนจะเมินหน้าหนีมองไปทางอื่น

“หึ หึ เดี๋ยวนี้งอนเก่งนะครับ”

ร่างสูงเอ่ยก่อนจะจูงร่างบางของนับดาวมานั่งข้างเขา

“ไม่มียางอาย เจ้านายเขาจะคุยกันยังเสนอหน้านั่งลงอีก”

หนึ่งธิดาเอ่ยเหน็บนับดาวที่นั่งลงข้างภาคิน จนใบหน้าเนียนซีดลงถนัดตา 

เกศมณีมองหนึ่งธิดาอย่างไม่อยากเชื่อว่าคนที่เธอมองว่าเรียบร้อย อ่อนหวาน จะพูดประโยคนั้นออกมา

“นับเป็นเมียพี่ไม่ใช่คนอื่น” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นทันที พร้อมกระชับมือเล็กให้แน่นขึ้น รู้สึกเห็นใจคนตัวเล็กที่นั่งเงียบอยู่

หนึ่งธิดาหน้าซีดลงทันทีหลังจากที่ภาคินพูดจบ จนกานต์ดาต้องบีบมือให้กำลังลูกสาว ก่อนจะหันไปจ้องนับดาวด้วยความเกลียดชัง

“แล้วแกพักบ้านหลังไหนล่ะตาคิน” 

เกศมณีเอ่ยทำลายความเงียบ ใจหนึ่งก็รู้สึกเห็นใจนับดาว แต่ถ้าจะให้เธอยอมรับเป็นลูกสะใภ้คงยังไม่ได้จริงๆ จนกว่าเธอจะแน่ใจว่านับดาวรักภาคินจริงไม่ใช่แค่เข้ามาหาประโยชน์จากลูกชายเธอ

“หลังท้ายสุดเลยครับ ผมอยากได้ความเป็นส่วนตัว”

“งั้นเหรอ แล้วเธอพักไหนล่ะ” เกศมณีหันมาถามนับดาว

“เอ่อ คือนับ”

“เมียผมก็ต้องนอนกับผมซิครับแม่”

นับดาวยังไม่ได้ตอบภาคินก็เอ่ยตัดหน้า หนึ่งธิดาได้แต่กำมือแน่นด้วยความแค้นใจ ถ้าไม่มีนางนี่ภาคินคงหันมามองเธอแล้ว

“จะทำอะไรก็ระวังละกัน อย่าให้เป็นขี้ปากพนักงาน”

เกศมณีเอ่ยเสียงเรียบ นับดาวก้มหน้าลงด้วยความละอายใจ มือเล็กกระชับเข้าหากันแน่น

“แต่น้าว่าคงจะไม่ทันแล้วล่ะ เดี๋ยวนี้ข่าวมันไปเร็วจะตาย”

“น้าดาไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมจัดการได้”

ภาคินเอ่ยเสียงดุดันพร้อมจ้องกานต์ดาด้วยแววตาที่น่าเกรงขาม

กานต์ดาได้แต่เงียบ ถึงจะโกรธแค่ไหนก็ต้องระงับอารมณ์ไว้ แล้วดูท่าทางเกศมณีเองก็เหมือนจะมีท่าทีอ่อนลงต่อนับดาวด้วย เธอจะยอมให้มันเป็นแบบนี้ไม่ได้ ยังไงซะสะใภ้เล็กของอนันต์ภิวัตน์ต้องเป็นของลูกสาวเธอเท่านั้น

“ผมขอตัวไปพักก่อนนะครับ ขับรถมาเหนื่อย”

พูดจบภาคินก็ดึงร่างบางของนับดาวให้ลุกขึ้นพร้อมกันทันที นับดาวได้แต่ไหว้ลาผู้ใหญ่แล้วเดินตามร่างสูงไป

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว