ฝากคอมเม้นท์ ฝากติดตามนิยายของไรท์ด้วยนะคะ

ชื่อตอน : Prologue

คำค้น : แทน, จ๊ะจ๋า, รัก, แฟนเด็ก, Tan, Jaja, Love sis, วัยรุ่น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2559 21:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Prologue
แบบอักษร

ดูแลตัวเองดีดีนะแทน

 

 

 

ทำไมพี่ถึงทิ้งผมให้อยู่คนเดียวอีกแล้ว

 

 

อีกแล้วที่ว่านี่คือ ผมโดนทิ้งให้อยู่บ้านคนเดียวตั้งแต่เด็ก มองไปทางไหนก็เจอแต่ลูกน้องพ่อ พ่อแม่ผมไม่ค่อยอยู่บ้านท่านจะเดินทางไปต่างประเทศบ่อยมาก กลับบ้านมาเราก็ได้คุยกันไม่กี่คำพวกท่านก็รีบไปทำงานอีกแล้ว ผมเหงาจะมีแค่พี่ครีมคนเดียวที่มาอยู่เป็นเพื่อนผมเพราะเราเป็นเพื่อนบ้านกันนั้นทำให้เราเริ่มรู้สึกดีต่อกันจนกลายเป็นความรักและตกลงคบกันแม้ว่าเราจะอายุห่างกัน อายุไม่เคยเป็นอุปสรรคสำหรับความรักของผมเลย ผมคบกับพี่ครีมพ่อแม่ผมรับรู้พวกท่านก็ไม่ว่าอะไรเพราะผมจะได้มีเพื่อนคุย และตอนนี้พี่ครีมต้องไปเรียนที่ต่างประเทศผมต้องอยู่คนเดียวเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว  

 

 

พี่ไม่ได้ทิ้งเธอนะแทนพี่แค่ไปเรียนต่อ พ่อแม่พี่อยากให้เรียนต่อปริญญาโทเธอก็รู้” 

 

 

ทำไมต้องไปเรียนถึงเมืองนอกเรียนเมืองไทยก็ได้นิครับ ผมไม่อยากห่างกับพี่เลย” ผมกอดพี่ครีมอย่างอ้อนๆ

 

 

“พี่อยากไปเอง ไปแค่ 2 ปีเอง

 

 

พี่ไปอยู่ที่นู้นพี่จะไม่มีคนอื่นใช่มั๊ยครับ” ไม่ใช่ผมไม่ไว้ใจพี่ครีมนะ แต่ความห่างทำให้ใจเปลี่ยนผมเห็นมาหลายคู่แล้ว

 

 

“อืมพี่จะไม่มีคนอื่น นายก็อย่ามีใครล่ะ”

 

 

ผมสัญญาว่าผมจะไม่มีใครผมรักพี่คนเดียว ผมจะรอพี่แค่2ปี ผมรอได้ครับ

 

 

ตั้งใจเรียนด้วยนะอย่ามีเรื่องบ่อยล่ะเพราะไม่มีใครทำแผลให้เธอ เดี๋ยวหน้าหล่อๆหมดหล่อกันพอดี

 

 

“ฮ่าๆ ถึงหน้าผมจะมีแผลผมก็หล่อนะ"

 

 

"ยังจะมาเล่นอีกเดี๋ยวเถอะเด็กคนนี้"

 

 

"ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ พี่ก็พิสูจน์มาแล้ว"

 

 

"ไอ้บ้า"

 

 

"ฮ่าๆ ด่าได้น่ารักจัง"

 

 

"เดี๋ยวจะถึงเวลาที่พี่จะต้องไปแล้ว สัญญามาก่อนว่าจะมีเรื่องให้น้อยลง"

 

 

"ผมสัญญาว่าจะพยายามไม่มีเรื่องครับ ส่วนเรื่องตั้งใจเรียนพี่สบายใจได้เลยผมจะตั้งใจเพื่อพี่

 

 

ดีมากจ๊ะ พี่รักเธอนะแทนถึงเราจะอายุห่างกัน 5 ปี เธอเป็นคนเดียวที่ทำให้พี่มีความสุข

 

 

ผมจะรอพี่กลับมา ถ้าพี่กลับมาเราแต่งงานกันเลยนะ

 

 

ครบ 2 ปีเมื่อไหร่เตรียมแหวนรอได้เลยอะ

 

 

ผมจะรอวันสวมแหวนแต่งงานให้พี่ครับ

 

 

"พี่ต้องไปแล้ว ดูแลตัวเองดีดีนะ"

 

 

"ครับ เดินทางปลอดภัยนะครับ"

 

 

"จ๊ะ บ๊ายบาย"

 

 

ผมนึกถึงบทสนทนาก่อนที่พี่ครีมจะบินไปเรียนต่อปริญญาโทที่ต่างประเทศ นี่ก็ 1 ปีแล้วที่พี่ครีมไปเรียนเธอไม่ติดต่อผมกลับมาเลยผมพยายามติดต่อเธอแต่ก็ติดต่อไม่ได้ เธอคงอยากใช้เวลาเรียนให้เต็มที่แหละผมคิดนะ ไม่ว่ายังไงผมก็จะรอพี่ครีม ผมรักพี่ครีมมากรักจนไม่สามารถจะรักใครได้อีกแล้ว พี่ครีมเป็นรักแรกและเป็นผู้หญิงคนแรกของผมที่ผมมอบให้ทุกอย่าง

 

 

ตอนนี้พี่จะเป็นยังไงบ้างนะพี่จะเรียนหนักรึป่าว ผมคิดถึงจังพี่ครีม 

 

 

ไอ้แทน

 

 

ไอ้แทน!

 

 

หะห่ะ มึงจะตะโกนทำเชี้ยไรไอ้มี่ แก้วหูกูแทบแตก

 

 

กูเรียกมึงจะหลายครั้งจนเจ็บคอล่ะ มึงคิดอะไรอยู่วะนั่งเหม่ออยู่ได้

 

 

“กูคิดถึงพี่ครีมวะ ไม่รู้ว่าป่านนี้เธอจะเป็นยังไงบ้าง

 

 

เฮ้อ...นี่มึงยังรอพี่เค้าอยู่อีกเหรอวะ ป่านนี้พี่ครีมอาจจะมีผัวเป็นฝรั่งไปแล้วมั่งหายหัวไปไม่ติดต่อมึงกลับมา ทิ้งให้มึงเพ้อหาอยู่คนเดียว มึงเผื่อใจไว้มั่งเถอะเชี้ยแทนเค้าไม่ติดต่อแบบนี้มีแววว่าพี่เค้าจะได้ฝรั่งเป็นผัววะ” 

 

 

พี่ครีมเค้าไม่ทำหรอก พี่ครีมเค้ากูรักกู

 

 

“โธ่ๆไอ้พ่อพระ ไอ้คนมองโลกในแง่ดีเอ้ย กูละเบื่อมึงจริงๆวะไอ้แทนรอเค้าเป็นปีไม่มีวี่แววว่าเค้าจะติดต่อว่ายังมีชีวิตอยู่รึป่าว มึงก็ยังเชื่อใจเค้า เป็นกูนะกูไม่รอหรอกมีใหม่แม่ง ทำอย่างกับมึงไม่สำคัญไม่คิดถึงใจคนรอผู้หญิงอะไรวะ

 

 

“พี่ครีมเค้าคงอยากทุ้มเวลาให้กับกา่รเรียนให้เต็มที่ถึงไม่ติดต่อกู อีก 1 ปีพี่ครีมก็จะกลับมาหากูแล้ว ไม่ติดต่อกูกูก็จะรอ

 

 

"เหอะๆ กูเบื่อมึงตรงรักจนไม่เผื่อใจเจ็บ แต่เอาเถอะไม่ว่ามันจะเป็นยังไงกู ไอ้เซธ ก็จะอยู่เป็นเพื่อนมึงจนกว่าพี่ครีมจะกลับมา มึงอยู่คนเดียวกูรู้ว่ามึงรู้สึกยังไง"

 

 

"กูขอบใจมึงมากนะเชี้ยมี่"

 

 

"ไม่เป็นไรก็เราเพื่อนกัน เวลากูทะเลาะกับพี่เวย์มึงยังช่วยกูเลย"

 

 

@ญี่ปุ่น 

 

 

Jaja Part

 

 

เค้ายังเด็กอยู่นี่ทำไมต้องฆ่าเค้าด้วยล่ะ” ฉันมองรูปเด็กผู้ชายคนหนึ่งในไอแพดแล้วพูด

 

 

มันเป็นงาน นายใหญ่บอกให้ทำเราก็ต้องทำเค้าจ้างเราให้ฆ่าไม่ใช่จ้างมาถามนะจ๋า

 

 

จ๋ารู้พี่มิโน แต่เค้ายังเด็กเค้าคงไม่มีอำนาจมากมายจนทำให้คนคนนั้นกลัวได้หรอกมั่ง

 

 

เด็กคนที่ฉันต้องฆ่าชื่อแทน อายุ 17 ปี ในรูปยังใส่ชุดนักเรียนมัธยมปลายอยู่เลย ที่ฉันถามเพราะฉันมีอาชีพเป็นนักฆ่าใครจ้างฆ่าฉันก็ทำหมดแหละ แต่เป้าหมายล่าสุดของฉันดันเป็นเด็กอายุ 17 นี่สิ เฮ้อ...ฆ่าเด็กมันไม่ดีกับฉันเลยจริงๆ แถมเด็กแทนนี่ก็ยังน่าตาดีมากด้วย เสียดายที่เค้าต้องมาตายเพราะผู้ใหญ่บ้างคนที่กลัวเค้าจะมาแย้งอำนาจ ดูยังไงเด็กนี่ก็ไม่มีพิษสงอะไรเลยก็แค่เด็กธรรมดา

 

 

 

เด็กคนนี้มันคือตัวอันตรายจ๋า อย่ามองมันเป็นแค่เด็กเพราะเด็กนี่มันมีอะไรที่เธอยังไม่รู้อีกเยอะ บางทีเด็กนี่มันสามารถฆ่าเธอที่เป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งได้เลยนะ” เก่งขนาดนั้นเลย 

 

 

จริงอะทำไมน่ากลัวจัง แล้วเค้ากำหนดรึป่าวว่าให้ฆ่าตอนไหน” 

 

 

ตอนมันอายุครบ 18 ปี ตอนนี้ก็หาข้อมูลของมันไปคราวๆก่อนเพื่อเอาไว้ตีสนิทกับมัน เค้าให้เวลาจัดการกับมันตั้ง 1 ปีไม่ต้องรีบก็ได้” 

 

 

อืมๆ จ๋าจะลองหาข้อมูลเด็กนี่ดู จะได้จัดการให้ทรมานน้อยที่สุด

 

 

"อืม"

 

 

นี่ฉันต้องฆ่าเด็กแทนนี่จริงๆเหรอ ถ้าฉันฆ่าเค้าคนหล่อก็จะตายไป 1 คนเลยนะเสียดายอ่า น่าตาเค้าดูมีเสน่ห์ดึงดูดฉันมาก นายเป็นคนยังไงกันแน่แทนทำไมถึงมีคนอยากให้ตายนายอันตรายขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ ฉันนั่งดูรูปเด็กแทนในไอแพด ทำไมฉันถึงรู้สึกไม่อยากให้นายตายนะแทน ทำไมกัน

 

 

1 ปีผ่านไป

 

 

 

พ่อคะหนูขอไปหายัยนินจาที่เมืองไทยนะคะ ไม่เจอกันนานคิดถึงมากค่ะ” 

 

 

ในที่สุดก็ถึงวันที่ฉันต้องไปเมืองไทยเพื่อไปหาเด็กแทน เพราะเค้าเพิ่งอายุครบ 18 ปีเต็มไม่กี่เดือนนี่เอง 

 

 

ไปเที่ยวพ่อให้ไป แต่ถ้าไปทำอย่างอื่นเราต้องคุยกันนะจ๋า

 

 

หนูไปเที่ยวจริงๆค่ะพ่อ อีกอย่างหนูอายุ 25 แล้วไม่มีใครกล้าฉุดหนูหรอกค่ะ” ฉันเป็นลูกคนเดียวพ่อก็เลยเป็นห่วงมา

 

 

พ่อรู้ว่าหนูเก่งแต่ยังไงพ่อก็เป็นห่วงหนูอยู่ดี พ่อไม่รู้ว่าช่วงนี้ลูกไปทำอะไรมา พ่อจะไม่ถามแต่ถ้ามันเป็นแบบที่พ่อคิดพ่อไม่อยากให้หนูทำมันอีกแล้ว ชีวิตคนมันมีค่ามากนะจ๋า ลูกก็กลัวพ่อตายเค้าก็กลัวคนในครอบครัวเค้าตายเหมือนกัน พ่อเป็นนักฆ่าแต่พ่อไม่ต้องการให้ลูกเป็นแบบพ่อด้วย พ่อไม่อยากให้ลูกเป็นเหมือนแม่ พ่อเหลือหนูแค่คนเดียวนะจ๋า

 

 

ที่หนูทำเพราะหนูจะหาตัวคนที่ฆ่าแม่ด้วยค่ะพ่อ หนูไม่ยอมถอยแน่หนูลงทุนขนาดนี้แล้ว องค์กรนักฆ่ามันไม่มีแค่เราที่มีอำนาจมันมีคนที่แข็งและแกร่งกว่าเราขึ้นมาเรื่อยๆ หนูไม่รอให้มันตามล่าเราหรอกค่ะเพราะหนูจะตามล่ามันเอง ถึงหนูจะไม่รู้ว่าคนที่ฆ่าแม่มันเป็นใคร แต่หนูสาบานเลยว่าชีวิตมันต้องชดใช้ด้วยชีวิต การที่หนูทำยอมเข้าในองค์กรนักฆ่าของศัตรูเพราะหนูต้องการเข้าถึงนายใหญ่ของมัน หนูเชื่อว่าต้องเป็นมันแน่นอนที่ฆ่าแม่ หนูต้องทำให้ได้ค่ะพ่อ

 

 

พ่อห้ามลูกไม่ได้สินะ ระวังตัวด้วยนะจ๋าตอนนี้ลูกกำลังตกอยู่ในอันตรายเหมือนกัน

 

 

หนูตายยากจะตายหัวหนูแข็งไม่เชื่อพ่อก็ลองจับหัวหนูดูสิค่ะ"

 

 

"ยังจะมาเล่นอีนะจ๋า"

 

 

"ขอโทษค่ะ ถ้างั้นหนูฝากสร้อยแม่เก็บไว้ที่พ่อก่อนนะคะแล้วหนูจะกลับมาเอาด้วยตัวเองถ้าได้กลับมานะคะ” ที่พูดเพราะฉันหาข้อมูลเด็กแทนได้เยอะขึ้นและก็ได้รู้ว่าเค้าไม่ธรรมดาเหมือนที่พี่มิโนพูด การทำงานครั้งมันเสี่ยงมากที่ฉันจะรอดกลับมา

 

 

 

อย่าพูดแบบนี้จ๋ามันเป็นลาง

 

 

หนูไปก่อนนะคะ หนูรักพ่อนะคะ

 

 

“พ่อก็รักหนู เดินทางปลอดภัยจ๋าต้องกลับมาหาพ่อนะ”

 

 

"ค่ะ"

 

 

@สนามบินสุวรรณภูมิ ประเทศไทย

 

 

 

ร้อนนนนนนน” ทันทีที่มาถึงประเทศไทยคำแรกที่พูดคือ ร้อน ทำไมอากาศมันถึงได้ร้อนขนาดนี้เนี่ยไม่ได้มานานไม่คิดว่ามันจะร้อนขึ้นเยอะขนาดนี้ 

 

 

"ร้อนนนนนนโว้ยยย..." 

 

 

 

ผมมองผู้หญิงคนหนึ่งที่บ่นว่าร้อนโว้ยเสียงดัง คนก็มองแต่เธอก็ไม่อาย ผมมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้ามองเพราะเธอสวยสะดุดตา สูงประมาณ 170 หุ่นเพียวบาง หน้าถูกแต่งเติมด้วยเครื่องสำอางสวย ผู้หญิงอะไรสวยเหี้ยๆสวยจนผมต้องมอง

 

 

ทุกคนคงสงสัยว่าทำไมผมถึงมาสนามบินทำไมผมมารอพี่ครีมครับ เธอติดต่อผมกลับมาแล้วบอกว่าเธอจะกลับมาวันนี้ ผมเลยมารอรับเธอ ระหว่างที่ผมรอพี่ครีมผมก็เจอผู้หญิงที่บ่นว่าร้อนนี่แหละ 

 

 

 

มองอะไรคะฉันหันไปถามผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งที่ใส่ชุดไปรเวทสวมแว่นดำมองมาทางฉัน คนอะไรหล่ออย่างกับนายแบบโคตรเท่อะ แต่หน้าตาคุ้นๆนะเหมือนเคยเห็นที่ไหน 

 

 

ผมไม่ได้มองคุณครับ” ผมตอบกลับไปนิ่งๆ เธอเดินเข้ามาหาผมอย่างหาเรื่อง

 

 

"อย่ามาโกหก คิดว่าสวมแว่นฉันจะไม่รู้เหรอว่าคุณมองฉัน"  

 

 

"คนในสนามบินมีเป็นร้อยคุณคิดว่าผมมองคุณจริงๆเหรอ หลงตัวเองรึป่าวครับ"

 

 

"นี่!"

 

 

"ทำไมครับ?" ผมถอดแว่นออกแล้วจ้องหน้าผู้หญิงคนนี้อย่างไม่ลดละ 

 

 

"เฮ้ย!นะนาย..." ฉันถึงกับเหวอเมื่อไอ้บ้าที่ฉันคุยด้วยถอดแว่นออก ไอ้เด็กแทน ใช่! ไอ้เด็กแทนจริงๆ ฉันมองเด็กแทนตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำไมมันไม่เห็นในรูปที่ฉันดูเลยอะ ตัวจริง สูง ขาว หล่อ เท่ โอ้ยจ๊ะจ๋าอยากได้ ในรูปใส่ชุดนัดเรียนมาเจอตัวจริงหล่ออย่างกับนายแบบไม่มีคราบเด็กนักเรียนมัธยมปลายเลย 

 

 

"ว่าแต่คนอื่น คุณก็มองผมเหมือนกันแหละ" ผมอดไม่ได้ที่จะพูด ก็เธอมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้าทำตาโตเหมือนเห็นผีอย่างงั้นเลย หรือว่าเธอจะรู้จักผมวะแต่ผมกับเธอไม่เคยเจอกันนะ

 

 

"ฉะฉันไม่ได้มองยะ ฉันมองฝรั่งคนนั้นต่างหาก" ฉันพูดแล้วชี้ไปที่ฝรั่งที่ยืนอยู่ข้างหลังเด็กแทน

 

 

"ฮึ ชอบผมก็บอกมาเหอะ" มันหน้าไป 

 

 

"ฉันไม่ชอบเด็กยะ" 

 

 

"คุณรู้ได้ไงว่าผมเด็กกว่าคุณ เรารู้จักกันเหรอ" ยัยจ๋าเอ้ย แกหลุดปากจนได้

 

 

"กะก็นายหน้าเด็กฉันเลยคิดว่านายอายุยังน้อย" ผมมองเธออย่างจับผิด ทำตัวน่าสงสัยจังผู้หญิงคนนี้ ช่างมันเถอะผมไม่อยากคุยด้วยละยิ่งคุยก็เหมือนยิ่งทะเลาะกัน ผมไม่สนใจเดินหนีมารอพี่ครีมอีกฝั่ง

 

 

ทำไมพี่ยังไม่มาอีกนะพี่ครีม” ผมมองนาฬิกาข้อมืออย่างร้อนรน มันเลยเวลาที่พี่ครีมจะมาถึงครึ่งชั่วโมงแล้วนะ 

 

 

ติ๊ดๆ เสียงเเมสเสจเจอร์ดัง ผมเลยเปิดดู

 

 

พี่ขอโทษนะแทน พี่ต้องอยู่ช่วยอาจารย์ทำวิจัยอีก 3 เดือน ขอโทษนะที่ทำให้รอ'

 

 

เฮ้อ...ผมมารอเก้อสินะ ผมเดินคอตกกลับมาที่รถก็เจอ

 

 

นี่นาย” 

 

 

ครับ?” ผมทำหน้างงๆ นึกว่าใครที่แท้ก็ผู้หญิงคนที่คุยกับผมเมื่อกี้นี่เอง ว่าแต่จะเรียกผมทำไมผมอุตส่าห์หนีเธอแล้ว

 

 

“ฉัยขอติดรถไปด้วยสิ ได้มั๊ย คือแท็กซี่ไม่ไปแถวคอนโดฉันอ่า บอกว่ารถเยอะไม่คุ้ม” 

 

 

คงไม่ดะ...” ผมกำลังปฏิเสธแต่เธอก็พูดแทรกขึ้นมาซะก่อน

 

 

ขอบคุณนะ

 

 

“ผมไม่ไปส่งคุณครับ ขอโทษด้วย”

 

 

อย่าแล้งน้ำใจได้มั๊ย หน้าตานายก็ดีนะ ฉันเพิ่งมาเมืองไทยฉันไม่รู้จักทางนายช่วยไปส่งฉันหน่อยนะ"

 

 

"ไม่ครับ"

 

 

 

แต่ฉันจะไป รถนายคันนี้ใช่ปะ"

 

 

"ครับ" ทันทีที่ผมพูดว่าครับเธอก็ถือวิสาสะแย้งกุญแจรถผมและเปิดประตูเข้าไปนั่งหน้าตาเฉย 

 

 

"ไปส่งฉันที่คอนโด C อ่อ...ยกกระเป๋าใส่รถให้ฉันด้วย ขอบคุณนะ

 

 

ปึก!

 

 

แม่งเอ้ย!ผมสบถออกมาอย่างอารมณ์เสีย มารอแฟนแฟนก็เลื่อนวันกลับ พอจะกลับบ้านก็ดันเจอผู้หญิงแปลกไม่รู้มาจากไหนที่แน่ๆ คงจะประสาทไม่น้อยถึงได้กล้ามาทำแบบนี้กับผม ทั้งๆที่เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน 

 

 

 

เร็วๆสิ ฉันร้อน” มีลดกระจกรถมาเร่งผมอีก ใจเย็นไว้ไอ้แทนเพิ่งเจอกันอย่าเสียมารยาทด่าเค้าไป

 

 

ครับๆ” ผมทำได้แค่พูดครับๆ ยอมไปส่งก็ได้วะเล่นนั่งอยู่ในรถแล้วนิ

 

 

ฉันมองแทนที่ยกกระเป๋าฉันเก็บไว้หลังรถอย่างขำๆ อุตส่าห์ลากกระเป๋าตามมาเลยนะเนี่ย อุตส่าห์ทำใจกล้าหน้าด้านมาขอเด็กไปส่งเพื่อจะหลอกตีสนิทแต่มันโคตรระวังตัวเลย แต่ถึงระวังตัวแค่ไหนก็สู้ความด้านของฉันไม่ได้หรอก ฮ่าๆ 

 

 

ระหว่างแทนขับรถไปส่งฉันฉันก็เอาแต่พูด พูด และก็พูด ทำยังไงก็ได้ให้เด็กแทนคิดว่าฉันเฟรนลี่มันจะได้ไม่สงสัย หุ๊ๆ 

 

 

ฉันชื่อจ๊ะจ๋านะนายชื่ออะไรเหรอ” 

 

 

แทน”  สั้นๆได้ใจความ 

 

 

ผู้หญิงคนนี้แปลกตั้งแต่ขับรถออกมาจากสนามบินยังไม่หยุดพูดเลย ผมบอกตรงๆว่าโคตรรำคาญ ผมไม่ชอบคนพูดมากมันหนวกหู ผมว่าเธอคนนี้ทำตัวแปลกทำเหมือนอยากสนิทกับผมหวังผลอะไรซักอย่าง 

 

 

ยินดีที่ได้รู้จักนะแทน” จ๊ะจ๋ายื่นมือมาเพื่อจะเช็คแฮนด์

 

 

 

ครับ” ผมไม่เช็คแฮนด์กลับเพราะกำลังขับรถ และผมก็ได้พูดออกไปเชิงว่ายินดีที่ได้รู้จัก

 

 

ขับรถประมาณครึ่งชั่วโมงก็มาถึงคอนโดของจ๊ะจ๋า

 

 

"ขอบคุณนะ ถ้าไม่ได้นายฉันคง..."

 

 

"เชิญครับ กระเป๋าเอาลงเองนะ"

 

 

“ชิ!" มาชงมาชิใส่ผมอีก ขับรถมาส่งก็ดีแค่ไหนแล้วป่ะ 

 

 

ผมมองจ๊ะจ๋ายกกระเป๋าลงรถจากรถอย่างเก้ๆกังๆ ผู้หญิงอะไรแปลกฉิบ พูดก็มากทั้งๆที่เพิ่งเจอกัน 

 

 

"นี่นามบัตรของฉันนะ ถือว่าเรารู้จักกันแล้ว" ฉันยื่นนามบัตรตัวเองให้เด็กแทน แล้วรู้มั๊ยว่ามันทำยังไง 

 

 

"เก็บนามบัตรตัวเองไว้เถอะครับเพราะผมคิดว่าเราคงไม่เจอกันอีก"

 

 

"อะไอ้..."

 

 

บรืนนนน!!

 

 

"กรี๊ดดด!! ไอ้เด็กเปรต กล้าดียังไงขับรถหนีฉันอ่ะห่ะ! ฉันยังพูดไม่จบเลยนะไอ้บ้าแทน!" ฉันตะโกนไล่หลังรถแทนที่ขับออกจากคอนโดฉันด้วยความเร็ว เจอกันคราวหน้านะแม่จะจับทำผัวแม่งไอ้บ้าแทน! 

 

 

ฮึๆ ท่าทางของจ๊ะจ๋าตลกดีนะตอนที่ผมขับรถหนีเธออกมาตอนที่เธอกำลังด่าผมน่ะโคตรตลกเลย ว่าแต่ทำไมผมถึงยิ้มเพราะจ๊ะจ๋าวะ มีไม่กี่คนหรอกนะที่ทำให้ผมยิ้มได้ รอยยิ้มของผมมันแสดงอารมณ์ต่างกันไป และรอยยิ้มที่กำลังปรากฏบนใบหน้าผมในตอนนี้มันเป็นรอยยิ้มเดียวกับที่ผมยิ้มให้พี่ครีม 

 

 

 

 

#จบตอนแล้วนะคะ 

ความคิดเห็น