ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 2.ฝังใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 286

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มิ.ย. 2564 03:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2.ฝังใจ
แบบอักษร

----แมทธิว----

(ทั้งหมดนี้ประมาณพูดเป็นภาษาฝรั่งเศสนะคะ)

 

คงยังจำผมได้นะครับ ผมแมทธิว ดีแลน ผมเป็นเพื่อนรุ่นน้องของเฮียเจส เฮียแบงค์ เฮียเหนือ และเฮียเฟยหลง คงอ่านเรื่องของเฮียไปกันบ้างแล้ว ตอนนี้มาอ่านเรื่องของผมกันบ้างนะครับ

 

เรื่องของผมก็มีอยู่ว่าเมื่อห้าปีก่อนผมไปเที่ยวชุมพรคนเดียว แล้วโดนผู้หญิงที่ผับที่ผมไปเที่ยววางยา พอผมรู้ตัวผมเลยพยาออกจากที่ผับแห่งนั้นแล้วกลับไปยังโรงแรมที่ผมพัก แต่ความอดทนผมต้องหมดลง ผมเจอผู้หญิงที่หน้าห้องผม ผมทำสิ่งที่ผู้ชายไม่ควรปฏิบัติต่อผู้หญิง ผมใช้กำลังข่มขื่นเธอและพรากสิ่งมีค่าไปจากเธอ และเธอก็พรากมันไปจากผมเช่นกัน ใครอาจจะไม่เชื่อว่าฝรั่งอย่างผมจะซิง ผมหนะซิงจริง ๆ หนะ ผมเคยโง่จนถูกผู้หญิงหลอกมาครั้งหนึ่งแล้ว เกือบจะรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ก่อ แต่ถูกผมจับได้เสียก่อนจริง ๆ ผมไม่ได้จับได้เองหรอกผมมีเฮียช่วยหนะ นั้นก็คือเฮียแบงค์ ผมจึงเก็บความซิงจนมาเจอเธอในวันนั้น หลังจากผมร่วมรักนานจนเธอสลบไปแต่ฤทธิ์ยาที่ผมได้รับมันยังคงอยู่ การมีเซ็กส์ครั้งแรกของผมจึงดำเนินไปจนถึงเช้าของวันถัด นับเป็นเวลาแปดชั่วโมงเต็ม ผมพบว่าเลือดเธอไหลออกเต็มหว่างขาเลยแถมมีไข้อีกต่างหาก ส่วนผมก็เช่นกันผู้ชายอาจจะรู้ว่าเสียซิงเป็นไง ผมก็เจ็บเหมือนกับเธอเช่นกัน ผมพร้อมที่จะรับผิดชอบเธอหนะ แต่เกิดเรื่องไม่ขาดฝันกับผมเสียก่อน เพราะแด๊ดของผมเข้าโรงพยาบาลกระทันหันจึงทำให้เดินทางกลับฝรั่งเศส ผมคิดว่าไม่นานผมจะกลับมารับผิดชอบกับสิ่งที่ผมทำกับเธอแน่ ๆ แต่มันก็นานจนห้าปีแล้ว ผมตามหาเธอมาได้สามปีแล้ว แต่ก็ยังหาไม่พบเลย ผมเคยเข้าไปยังโรงแรมแห่งนั้นเมื่อสามปีที่แล้ว ทุกคนต่างปฏิเสธไม่มีใครรู้จักเธอ

 

"เธอไปอยู่ไหนกันนะ"ผมมองไปยังภาพวาดที่ผมเป็นคนวาดเธอขึ้นมาเอง ภาพของเธออยู่ในความทรงจำของผม

 

 

 

ก๊อก ก๊อก อยู่เสียงประตูห้องของผมก็ดังขึ้น ห้องผมไม่มีใครจะเข้ามาในเวลานี้หรอกนอกจากแด๊ดผม

 

"แมทธิว เรื่องที่แกจะไปสร้างคาสิโนที่เมืองคำรุ้ง"(เมืองสมมุติไรท์เขียนขึ้นเอง สมมุติว่าอยู่ติดกับประเทศไทยไทย)แด๊ดผมถาม

 

"เฮียแบงค์ติดต่อมาแล้วครับแด๊ด น่าจะอีก 2 เดือนจะเริ่มก่อสร้างครับแด๊ด"ผมบอกกับแด๊ด

 

"แต่ลำบากตรงที่ไม่มีสนามบิน ต้องไปลงที่ประเทศไทยแทนแล้วนั่งรถต่อไป ส่วนเรื่องวัสดุอุปกรณ์ก่อสร้างเราให้สาขาที่ไทยเป็นคนดำเนินงานครับ ผมว่าจะไปประชุมอาทิตย์หน้านะครับ แด๊ดไม่ต้องห่วงครับ"ตอนนี้ผมมีบริษัทสาขาอยู่หลายประเทศแต่ใช้คนไม่เยอะหรอกครับ แต่คนงานจะเป็นซับที่เราคอนแทคกันมากกว่า แต่วิศวะกรจะใช้คนที่บริษัทใหญ่นะครับ

 

"แด๊ดหมดห่วงไปนานแล้วตั้งแต่ยกบริษัทให้เราดูแล เพราะต่อห้าปีมานี้เราก็ดูแลบริษัทไปในทางที่ดี แด๊ดว่าดีกว่าแด๊ดเสียอีก"ผมเข้ามาบริหารบริษัทแทนแด๊ดตั้งเข้าโรงพยาบาลในครั้งนั้นแล้วหละ

 

"แต่ตอนนี้เรื่องที่แด๊ดห่วงที่สุดก็เรื่องเรานั้นแหละแมท เมื่อไหร่จะมีครอบครัวเสียที ตอนนี้เราก็สามสิบแปดปีแล้วหนะแมท"ผมรู้ว่าคนเป็นพ่อเป็นแม่ไม่ห่วงเรื่องการงานก็เรื่องครอบครัวนั่นแหละ

 

"แด๊ดว่าหนูลิลลี่ลูกคุณคาลอร์ตก็ดีนะแมท"แด๊ดมักเชียร์ลิลลี่ลูกสาวคุณคาลอร์ตซึ่งเป็นเลขาแด๊ดให้ผทอยู่เสมอ

 

"ดูแล้วลิลลี่ก็พอใจเราอยู่เหมือนกัน ไม่งั้นลิลลี่เธอคงจะมีแฟนไปนานแล้วหละ"

 

"แด๊ดครับผมไม่ได้คิดกับลิลลี่เชิงชู้สาวนะครับ ผมคิดว่าเธอได้แค่น้องสาวเท่านั้น"ลิลลี่ตอนนี้เธอเป็นวิศวะกรให้กับบริษัทผมเองครับ เธออายุยี่สิบแปด เธอเป็นคนสวยและเก่ง ผมรู้ว่าเธอแอบชอบผมมานานแล้วหละ แต่ผมไม่เคยคิดอะไรกับเธอมากเกินกว่าน้องสาว ยิ่งตอนนี้ผมมีใครบ้างคนอยู่ในใจแล้ว

 

"ทำไมหละแมทหรือว่าเรามีใครในใจแล้ว"ผมจะบอกยังไงดีหละเรื่องนี้ผมยังไม่เคยบอกแด๊ดเลย ผมกะจะหาเธอให้เจอก่อน แล้วถ้าเราตกลงกันได้แล้วผมจะให้แด๊ดไปสู่ขอเธอ

 

"ว่าไงหละแมท"

 

"ครับแด๊ดผมมีคนอยู่ในใจแล้ว"จากนั้นผมก็เล่าทุกอย่างให้แด๊ดฟัง ความลับที่ฝั่งลึกในใจผมมานานห้าปีแล้ว

 

"เรื่องก็เป็นอย่างนี้แหละครับแด๊ด ผมไม่รู้ว่าตอนนี้เธออยู่ไหน ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลยสักอย่าง แต่ผมกลับหลงรักเธอเข้าไปแล้วครับแด๊ด ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงรู้สึกกับเธอได้ถึงขนาดนั้น"แค่เห็นหน้าเธอแค่วันนั้นผมก็ตกหลุมรักทันที คุณเคยเป็นไหมที่รู้สึกว่าคนนี้แหละคือคนที่ใช่สำหรับคุณ ผมคิดว่ามันคือพรหมลิขิต (destiny) ที่ทำให้ผมและเธอมาเจอกัน

 

"งั้นแด๊ดจะให้เวลาเราแค่ปีเดียวหากไม่เจอก็คิดว่าคงไม่มีวาสนาต่อกันแล้วกันนะ แล้วหลังจากนั้นเราก็แต่งงานกับลิลลี่ซะ แด๊ดแกแล้วแด๊ดอยากเห็นเรามีครอบครัวซะที หากแด๊ดตายไปแด๊ดจะได้หมดห่วงเสียที"

 

"แด๊ด"

 

"ตามนั้นแด๊ดไม่อยากพูดกับเราแล้วแมท"จากนั้นแด๊ดก็เดินออกจากห้องผมไปทันที

 

"หากเรามีวาสนาต่อกันจริง ๆ เราคงจะได้พบกันเร็ว ๆ นี้นะ"ผมเปิดลิ้นชักเพื่อดูรูปวาดของเธอก่อนจะเอ่ยขึ้น

 

ชวนเป็นกำลังให้แมทธิวกันด้วยนะคะ ว่าจะหาเจอกันหรือเปล่า

สนุกไม่สนุกยังไงติชมกันได้เช่นเคยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว