ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อสูรร้าย 5 | หลบซ่อน

ชื่อตอน : อสูรร้าย 5 | หลบซ่อน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2564 22:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อสูรร้าย 5 | หลบซ่อน
แบบอักษร

5

เธอวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต เท้าเรียวเล็กวิ่งขึ้นบันไดปราสาทไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมายก่อนที่จะหยุดวิ่งเพราะเธอไร้หนทางไปต่อยังข้างหน้า เธอวิ่งมาจนถึงชั้นข้างบนสุดของปราสาท สายตาของสาวน้อยพยายามมองหาที่หลบซ่อน เธอมองซ้ายมองขวา แต่เมื่อเธอหันกลับไปยังทางที่เธอวิ่งมา ลาน่าก็ต้องตกใจก่อนที่น้ำตาจะเริ่มไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง

 

หัวใจสั่นไหวเต็มไปด้วยความหวาดกลัว กับสิ่งที่เธอกำลังเจอ เธอหันกลับไปและต้องพบกลับเงาของเขาที่กำลังเดินขึ้นบันไดปราสาทและตรงมาทางเธอ

 

เท้าเรียวของเธอเริ่มที่จะวิ่งอีกครั้ง เธอเข้าไปในห้องที่มีผ้าม้านผืนใหญ่ ก่อนที่จะพบเข้ากับประตู ร่างบางออกเเรงทั้งหมดเฮือกสูดท้ายดันประตูบานนั้นออกเล็กน้อย ก่อนที่จะวิ่งเข้าไป

 

เท้าเรียวของลาน่าเหยียบเข้ากับของเหลวข้นบางอย่าง กลิ่นสาบของบางสิ่งเตะเข้าที่จมูกของเธอ นั้นทำให้ลาน่าต้องรีบยกมือมาปิดจมูก เพราะทนกลิ่นนั้นไม่ไหว

 

สาวน้อยพาตัวเองหลบเข้าไปในซอกใต้โต๊ะปกปิดร่างจากสิ่งที่กำลังตามเธอมา

 

แววตามองออกไปยังนอกหน้าต่างอย่างมีความหวังให้เวลาเช้ามาเยือนอย่างเร็วไว เพื่อที่เธอจะได้มีเเสงสว่างและหนีออกไปจากสถานที่เเห่งนี้

 

ทันใดนั้น แสงจากสายฟ้าของพายุฝนบวกกับเสียงดังกึกก้องไปทั่วท้องนภาดังขึ้นอีกครั้ง

 

ลาน่ารีบยกมือปิดหูทั้งสองข้างเพราะความหวาดกลัวต่อเสียง เเสงสว่างเพียงเสี้ยววิเผยให้เห็นเงาซากศพของกวางมากมายที่ห้อยลงมาจากเพดาน บ้างก็มีซากของกระทิงตัวใหญ่ที่กองอยู่บนพื้น รึซากของเสือนักล่า

 

ถ้าซากพวกนี้เกิดจากเขาคนนั้น อีกไม่นานฉันคงไม่ต่างไปจากอะไรพวกนี้ ลาน่าได้เเต่คิดในใจ

 

ประตูบานใหญ่ถูดเปิดออก ร่างหนาของใครบางเดินตรงเข้ามาภายในห้อง มองไปรอบๆ เพื่อหาสาวน้อยที่เล่นซ่อนแอบกับเขา

 

ลาน่าที่เห็นดังนั้นเธอจึงกลั้นหายใจพร้อมกับหลับตาเเน่น หวังให้เขาหาเธอไม่เจอ ก่อนที่เสียงฝีเท้าจะเดินออกไปและปิดประตูลง

 

ลาน่าถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาเพียงเพราะคิดว่าตัวของเธอเองได้รอดจากอสูรแล้ว

 

แต่ทว่า อสูรกายย่อมเต็มไปด้วยพลังมากมาย

 

เธอลืมตาขึ้นและต้องตกใจ ที่เห็นร่างหนายืนอยู่ต่อหน้า สายตาดุดังเหยียวจ้องมองเธออย่างเอาโทษ ก่อนที่กรงเล็บหนาที่เปรียบเสมือนมืออย่างอสูร จะโน้มตัวลงไปและกระชากข้อมือเธอขึ้นมา แรงของเขาทำให้ตัวเธอเซถลาชนเข้าไปที่อกแกร่ง

 

ลาน่าสบตาเขาอย่างอ้อนวอน น้ำตาของเธอไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย ตอนนี้เธอหมดความหวัง ความอดทน ทุกอย่างถูกเข้าเเทนที่ด้วยความกลัว ตัวของเธอสั่น ขาเรียวเล็กทั้งสองข้างไร้แม้เเต่เเรงที่จะยืน

 

แต่ดูเหมือนอสูรร้ายอย่างเขาไม่ได้สนใจในความรู้สึกของเธอเลยเเม้เเต่น้อย เขาล็อคข้อมือเธอทั้งสองข้างไว้ที่ด้านหลังด้วยกรงเล็บหนาเพียงข้างเดียว ปลายจมูกโด่งคมเป็นสัน สูดดมกลิ่นหอมจากเส้นผมสวยของเธอ เขาใช้มืออีกข้างสัมผัสเส้นผมของสาวน้อย อย่างหลงไหล

 

เเต่คนที่ถูกกระทำกลับร้องสะอื้นไม่หยุด ก่อนที่จะเอ่ย

 

“ ฮึกก ขอร้องละ ฉันกลัว ”

 

ลาน่าร้องไห้เพื่อปลดปล่อยความรู้สึกกลัวทั้งหมดผ่านน้ำตาทุกหยุด เธอได้เเต่เอาหน้าซุกอกเพราะไม่อาจขัดขืนเขาได้

 

ไร้เสียงตอบรับจากอสูร ริมฝีปากหนาจูบเข้าที่ไรผมอย่างเเผ่วเบา ก่อนที่จะไล่ลงมาที่ใบหูอันนุ่มนิ่ม ไม่ช้าปลายลิ้ยร้อนก็สัมผัสเข้าที่ใบหูของเธอ

 

“ อ๊ะ ปะ ปล่อยนะ ”

 

เสียงใสรีบร้องห้ามการกระทำนั้นของเขา ลาน่ารู้ได้ถึงความรู้สึกเสียวเเปล๊บที่วิ่งเข้ามาในท้องของเธอ

 

ไร้เสียงตอบรับจากอสูรผู้บ้าคลั่งอีกครั้ง ปากหนาเริ่มกัดคอเธออย่างหลงไหล เขาทิ้งรอยฟันคมไว้ ก่อนที่จะดูดเเละทำรอยบนคอของลาน่า ลิ้นร้อนของชายหนุ่มเลียเข้าที่บาดเเผลขวากหนามของเธอ และผลักออก

 

ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะประกบเข้ากับริมฝีปากบางสีเชอร์รี่ธรรมชาติ เขาเเทรงลิ้นเข้าไปตักตัวความหวานภายในปากของสาวน้อยอย่างรุนเเรงและไม่สามารถห้ามได้

 

ลาน่ารู้สึกช็อคกับการกระทำของเขา เธอบีบมือเเน่นทั้งสองข้างพยายามดิ้นหนีเอาชีวิตเพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการของอสูร ตั้งเเต่เกิดมายอมรับได้เลยว่านั้นคือจูบเเรกของเธอ ลาน่าไม่เคยเเม้เเต่มีผู้ชายเข้ามาจีบ ตั้งเเต่โตมาการใช้ชีวิตของเธอไม่ได้สวยหรู วันๆเอาเเต่ทำงานบ้านและวุ่นวายไปหมด

 

ปากเล็กใช้ฟันแหลมกัดเข้าที่ลิ้นของร่างหนา นั้นทำให้เขาผลักริมฝีปากออกจากเธอ

 

อสูรร้ายถอนหายใจออกมาก่อนที่จะใช้มือบีบปากของเธอด้วยความรุนแรง เขามองใบหน้าเปือนคราบน้ำตาของเธออย่างเอาตาย ก่อนที่นัยน์ตาสีน้ำเงินทะเลจะกลายเป็นสีเเดงที่ดุเดือด เขากระชากเธอด้วยเเรงที่เหลือล้น

 

ร่างของสาวน้อยเซตามเเรงกระชาก กรงเล็บหนาบีบข้อมือของเธอแน่น ลาน่าพยายามใช้มือเล็กของเธอเเกะมันออก เเต่นั้นก็สู่เเรงของเขาไม่ไหว มิหนำซ้ำนิ้วของเธอยังได้เเผลใหม่ เพราะกรงเล็บของเขาที่คมดุจมีด บาดเข้าที่นิ้วมือเรียวของเธอ

 

“ ปะ ปล่อยนะ ฮึกก ”

 

น้ำตาของเธอไหลอย่างไม่ขาดสาย เธอพยายามฝืนตัวเองเพื่อที่จะไม่ให้เขาลากเธอไปโดยง่าย เเต่อย่าลืมสิ เธอมันก็แค่มนุษย์ผู้หญิงตัวเล็ก จะไปสู้เเรงของอสูรร้ายอย่างเขาได้อย่างไร

 

“ ฮือ จะ เจ็บนะ ”

 

สาวน้อยนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด ร่างหนาเพิ่มเเรงบีบลงที่ข้อมือของเธอแรงขึ้นเพื่อระบายความโกรธของเขาออกมาผ่านการกระทำ เขาลากร่างของสาวน้อยมาที่ห้องนึงก่อนที่จะเหวี่ยงเธอลงบนที่นอน

 

สาวน้อยลุกขึ้นและพยายามที่จะคลานหนีเขาออกไป แต่ทันใดนั้น …….

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว