สวัสดีรีดเดอร์ทุกท่าน ข้าน้อย เจียงเฉิง นามรอง หวั๋นอวิ๋น

ตอนนี้ก็ผ่านมา 4ปีแล้วที่ไป๋เหลียนออกท่องยุทธภพไปทั่วล่า ตลอดเวลาที่ผ่านมานางค่อยส่งจดหมายโดยทางเหยี่ยวสื่อสารทุกวันๆ

โดยนางมักเขียนสิ่งที่นางทำในวันนั้น บางครั้งก็มีข่าวเรื่องวีรกรรมของนางต่างๆหลายเรื่อง

ทั้งเรื่องปราบปีศาจ กำจัดภูตผี ฯลฯ จนตอนนี้ผู้คนทั่วยุทธภพ ชาวบ้าน พ่อค้าแม่ค้าทุกคน และเหล่าเซียนสำนักต่างเรียกขานนางว่า "ไป๋หูเทียน"

ทางไป๋เหลียนนางไม่บอกสาเหตุที่ชัดเจน แต่นางเขียนบอกมาว่า ผู้คนที่ถูกช่วยโดยนาง มักจะเห็นหางจิ้งจอกสีขาวและหูสีขาวลางๆงอกออกมาจากร่างกายของนาง

หึ! ให้ตายสิ พวกชาวบ้านก็คิดซี้ซั้วจริงๆเลย บอกเห็นหูกับหางโผล่มาจากตัวนางเนี่ยนะ นางไม่ใช่จิ้งจองซะหน่อย

แอ้ก!!!~(เสียงเหยี่ยวร้อง)

ปล.ไรท์​ไม่รู้ว่าเหยี่ยวมันร้องยังไง​ ดังนั้น​อย่าว่าไรท์​เลยนะคะ555+

แอ้ก!!!~(เสียงเหยี่ยวร้อง)

ไรท์​ : *ศาลา​ปักษา​*​ คือ​ ศาลาหรือพักสำหรับนกสื่อสารชนิด​ต่างๆ​​

ตึก ตึก ตึก

ครืด!~(เสียงเลื่อนบานประตู)

ครืด! ปึก! (เสียง​เลื่อน​บานประตู​+ปิด)​​

หนุ่มร่างสูง เจ้าของใบหน้างาม สวมอาภรณ์ม่วง เข้ามาในห้องของตนเองแล้วเดินมานั้งบนขอบเตียงเพื่อแกะอ่านจดหมายที่พึ่งส่งมาจากคนสำคัญของเขา ไม่สิ คงจะเรียกว่า "รักแรกพบของเขา"เสียมากกว่า แต่เจ้าตัวกลับไม่รู้ตัวว่า ตัวของเธอคนนั้นสำคัญกับเขามากและเป็นมากกว่าความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง

ตึกๆๆๆ(เสียงวิ่ง)

ครืด!(เสียงเลื่อนบานประตู)

ตึกๆๆๆๆ(เสียงกลุ่มฝูงชน(?)​กำลังวิ่งมา)​

ครืด! (เสียง​เลื่อนบานประตู)​

เจียง​เฉิง, เว่​ยอิง​ : !!!(เยอะยิ่งกว่าผู้คนที่มาฟังนิทานที่โรงน้ำชา​เสียอีก)​

เจียงเฉิงเริ่มอ่านเนื้อหาในจดหมายที่ไป๋เหลียนส่งมา โดยมีเนื้อหาว่า...

ฉบับที่1

ถึง​ ทุกคน​ที่​ตระกูล​เจียง ทุกคน​เป็นอย่างไ​ร​บ้าง​ สบายดี​หรือ​ไม่เจ้าค่ะ​ ทางข้าสบายดี​เหมือนเคยเจ้าค่ะ​ ตอนนี้​ก็.....ผ่านมา​ 4​ ปีเเล้ว​ ที่ข้าออกท่องยุทธ​ภพ​โดยไม่ได้กลับมาที่ตระกูล​เจียง​ เรื่องนี้ข้าต้องขอโทษ​ทุกคนด้วยนะเจ้าคะ

ส่วนเรื่องวันนี้ก็ไม่มีอะไรพิ​เศษ​หรอกเจ้าค่ะ​ วันนี้ข้าก็ยังฝึกวร​ยุทธ์​และวิชาเเพทย์​เหมืิอนเคยเจ้าค่ะ​ มีออกไปปราบมารและปีศาจบ้าง​ ออกไปช่วยงานผู้คนบ้างแล้วได้ค่าตอบแทนมากพอที่จะใช้ชีวิต​ได้อย่างสะดวก​

ตอนนี้ข้าก็กำลังฝึกเวทย์​อันเชิญ​และเวทย์​เขตป้องกันที่ข้าคิดค้นขึ้นมาเอง​ ซึ้งมันก็ดูถ้าจะไปได้ดีและกำลังจะสำเร็จ​ในไม่ช้า

ทางด้าน​ที่พัก​ของข้าก็​เหมือน​จะมี​เพื่อน​บ้า​นมา​ เพ​ิ่มอีก​ประมาณ​2-3​จวน​ ทุกคน​ใจดี​และ​คอย​ช่วยเหลือ​ข้า​ดี​มากเลย​เจ้าค่ะ​ ​โดย​ภาพรวม​ถือว่าโอเค​มาก​ๆ​เเละ​ไม่มี​สิ่งใด​ที่​ทำให้​พวก​ท่าน​เป็น​กัง​ว​ลอย่าง​แน่นอน​เจ้าค่ะ​

ข้าคิดถึง​พวก​ท่าน​ทุกคน​มากเลย​เจ้าค่ะ​ แต่​ก็คง​อีก​นาน​กว่า​ข้า​จะได้​กลับ​ไป​ที่​นั้น​อีกครั้ง​ ​อย่าง​ไรก็​รอ​ข้า​ด้ว​ยนะ​เจ้า​คะ​^v^

ปล1.​ศิษย์​พี่​เจ้า​คะ​ เมื่อ​3​ปีก่อน​ข้า​ได้ข่าว​ว่า​ท่าน​ได้​หมั้น​หมา​ยกับ​คุณ​ชาย​จิน​จื่อ​เซ​วียน​เ​เห่​ง​ห​ลัน​หลิง​ ​แต่​ข้า​ยัง​ไม่ได้​เเส​ดง​ความยินดี​กับ​ท่า​นเลย​ ​ยัง​ไงก็ยินดี​ด้ว​ยนะ​เจ้า​คะ​ถ้า​เจ้า​นั่​นทำ​ศิษย์​พี่​เสียใจ​ข้า​จะ​ซัด​หน้า​เจ้า​นั่นเอง​เจ้า​ค่ะ​

ปล2.​ ส่วนพี่เจียง​เฉิง, ศิษย์​พี่​ใหญ่​และศิษย์​น้อง​ทุกคนอย่าลืมฝึกฝนฝีมือ​ให้มากๆนะเจ้าคะ​ ถ้าข้ากลับมาเมื่อใดอย่าลืมมาประลองกันนะเจ้า​คะ​

ตึกๆๆๆ(เสียง​วิ่ง)​

จิน​จู,หยิน​จู​ : เจ้าค่ะ

และเเล้วฮูหยินอวี๋ก็​เดินออกไปจากห้องของบุตรชายคนรองและเดินไปที่สนามฝึกเพื่อสั่งสอนวิชาเซียนให้เหล่าลูกศิษย์​บ้านบัวตามหน้าที่ของตนโดยมีคนรับใช่คนสนิท​อย่างจินจูและหยินจูคอยปรนนิบัติ​อยู่ข้างๆเสมอ