email-icon facebook-icon Line-icon

รบกวนทุกท่านด้วยนะคะ ><

Wolf Glamour - EP 08 จุดเริ่มต้น

ชื่อตอน : Wolf Glamour - EP 08 จุดเริ่มต้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2564 23:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Wolf Glamour - EP 08 จุดเริ่มต้น
แบบอักษร

กลับมาที่เวลาปัจจุบัน

“ออกไปเต้นเร็ว วู้ววว” 

คนที่ดี๊ด๊าสุดตอนนี้คือยัยเบลที่เพิ่งหลุดพ้นจากอกพ่อแม่มา เจ้าตัวคงจะเก็บกดมากเพราะตอนอยู่บ้านมันต้องเป็นเด็กเรียบร้อยเสมือนผ้าพับไว้ พอมาอยู่ในกลุ่มเพื่อนเลยจะเป็นอีกโหมดนึงเลย

“เออจ้า พวกแกไปเถอะ เดี๋ยวฉันเฝ้าโต๊ะให้” ฉันบอกปัดไปแล้วเบี่ยงสายตาไปมองรอบด้านแทน

ที่นี่ค่อนข้างเป็นแหล่งรวมมนุษย์กลางคืนทุกสไตล์เอาไว้ เพราะมีด้วยกันสามชั้นใหญ่ๆ แถมเสาบนเวทีแบบยาวสำหรับเดินโชว์ตัวก็มีกระจายกันไว้ถึงสามเวที

เนื่องจากตอนนี้ยังไม่ดึกมาก สาวๆ บนนั้นเลยแค่แก้ชั้นนอกแค่ชิ้นเดียว แต่อีกไม่นานท่อนอื่นๆ น่าจะถูกถอดปลิดปลิวตามกันมา

“เอ้ะ ทำไมคนนั่งโต๊ะแถวโน้นดูคุ้นๆ” 

ฉันพึมพำอยู่คนเดียวก่อนจะพยายามเพ่งสายตามองผ่านความมืด จนกระทั่งแสงสปอร์ตไลท์วาบผ่านเห็นใบหน้าของคนๆ นึง ใจฉันก็เต้นตุบตับขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

นั่นมันพี่ไวล์ดนี่

แถมไม่ได้มีแค่พี่เขาคนเดียว มีกลุ่มเดอะแก๊งของเขานั่งรวมอยู่ด้วย… ติดเวทีเลยล่ะ แถมมองขาอ่อนสาวตาเป็นมัน

อื้อหือ ก็ผู้ชายอะเนอะ

“ยัยเซนนน เห็นโต๊ะโน้นยัง นั่นไงกลุ่มพวกพี่เทนพี่ไวล์ดล่ะ” 

อยู่ๆ ควีนก็วาร์ปกลับมาที่โต๊ะแล้วก้มมาตะเบงเสียงชิดใบหูฉัน ฉันก็พยักหน้าเออออไป… ฉันเห็นเร็วกว่าหล่อนไปตั้งเกือบห้านาทีแล้วย่ะ

ยัยควีนมาบอกฉันแค่นั้นแล้วก็กลับไปเด้นกับยัยเบลต่อ ปล่อยฉันนั่งจับเจ่ากินเหล้าอยู่ที่โต๊ะคนเดียว แต่ก็ไม่ซีเรียสอยู่แล้ว ฉันมีเป้าหมายคือมาสังเกตการณ์เพื่อหาโอกาสเข้าไป ‘ลองของ’ นั่นเอง

 

ผ่านมาได้หนึ่งชั่วโมงกว่าเกือบสองชั่วโมง เท่าที่สังเกตโต๊ะเขา คนผมสีเทาๆ กับพี่หน้าตี๋ชอบออกไปเดินเทียวไปเทียวมาระหว่างโต๊ะกับเวที ส่วนอีกสามคนที่เหลือนั่งโต๊ะกินเหล้ากันเป็นน้ำ รวมถึงพี่ไวล์ดด้วย 

แล้วสายตาพวกเขาตอนมองเวทีนี่ประหนึ่งนึกว่าตัวเองมีพลังจิตที่บังคับให้สาวบนเวทีถอดได้อย่างนั้นแหละ ฉันที่เป็นผู้หญิงยังแอบรู้สึกขนลุก

จนกระทั่งมีสาวนางหนึ่งเดินเข้าไปซุบซิบอยู่กับพี่ไวล์ดนั่นแหละ ฉันถึงได้คิ้วกระตุก เมื่อแม่เสือสาวทิ้งตัวลงไปนั่งตักเขาซะอย่างนั้น แถมมือไม้อยู่ไม่สุขล้วงลูบคลำเรือนร่างแน่นขนัดของเขา จนฉันนี่เพ่งจนตาแทบจะหลุดออกจากเบ้าเพื่อหาโอกาสดูตราตรงอกเขาให้ชัดๆ 

แต่ให้ตายเถอะ… นั่งอยู่ไกลกันเกือบห้าเมตร แค่มองเห็นหน้าเขาเลือนรางได้ก็เก่งแล้ววว

จนกระทั่งเขาซุบซิบอะไรซักอย่างกับแม่โคนมคนนั้น ก่อนผละตัวลุกออกจากโต๊ะ ก็พอดีกับที่ยัยเบลกลับมาพักเหนื่อย ฉันก็เตรียมสละเรือทันที

“เฮ้ย แกๆๆ ฉันจะไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ เดี๋ยวกลับมา” 

“เอ๋า จะไปห้องน้ามเหรอออ เออๆ รีบปาย” 

เบลทำตราปรือจนดวงตากลมหวานฉายแววเชื่อม ฉันพยักหน้าให้ครั้งหนึ่งก่อนจะคว้ากระเป๋าแล้วรีบเดินตามพี่ไวล์ดไปแบบรีบๆ 

เหมือนเขาจะไปทางประตูนะ ฉันอาจจะต้องรีบไปดักทางเพราะโต๊ะที่ฉันนั่งอยู่ใกล้ประตูทางออกมากกว่าโต๊ะเขา

คิดได้ดังนั้นฉันเลยใช้ความได้เปรียบด้านกายภาพที่เล็กและเพรียวกว่าแทรกฝูงคนไปยืนแปะอยู่ใกล้ๆ ประตู ก่อนจะรอจังหวะที่เห็นหัวสูงๆ ของเขาใกล้เข้ามาแล้วสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ก่อนจะถลาตัวไปทันที

“อ้ะ” 

แต่บ้าจริง ก่อนจะกะจังหวะให้ไปเผชิญหน้ากับเขาแบบแม่นยำ ดันถูกก้นแน่นๆ ของใครไม่ทราบกระแทกเอวฉันดังปั๊ก จนพรวดพราดไปกระแทกเต็มอกแข็งๆ ของพี่ไวล์ดเข้าเต็มๆ 

ปั๊กก!! แควกก

“โอ้ย/เฮ้ยยย” 

ว๊ากกกกกกก ชิบหายแล้ว 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว