ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อสูรร้าย 2 | พ่อเลี้ยง

ชื่อตอน : อสูรร้าย 2 | พ่อเลี้ยง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2564 22:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อสูรร้าย 2 | พ่อเลี้ยง
แบบอักษร

2

 

‘ แกร๊ก แอ๊ดด ’

 

เสียงของประตูถูกแง้มออกจากมือหนาของใครบางคน ร่างสูงในเงามืดเดินตรงเข้ามาหาสาวน้อยที่หลับไหลอยู่ในห้วงนิทรา ก่อนที่จะโน้มตัวลงไปสูดดมกลิ่มหอมละอ่อนของเธออย่างหลงใหล

 

ปลายนิ้วสัมผัสริมฝีปากบางอย่างอ่อนโอย ก่อนที่จะเลื่อนมือมาบีมคั้นหน้าอกทรงโตอย่างกระหาย

 

การกระทำเช่นนั้นทำให้สาวน้อยสะดุ้งตื่นกลางดึก ลาน่าเบิกตากว้างหลังจากที่เธอถูกคุกคาม เธอพยายามที่จะมองว่าคนที่ทำเเบบนั้นคือใครเเล้วในที่สุดเธอก็ได้กระจ่างหลังจากเสียงที่เธอคุ้นเคยเอ่ยดังขึ้น

 

‘ ลาน่า ลูกรัก ’

 

เสียงเข้มของพ่อเลี้ยงเธอเอ่ยขึ้นข้างใบหู ก่อนที่จะใช้ปลายลิ้นสัมผัสที่หูของเธอ

 

ลาน่ารู้สึกขยะแขยงและต้องเบิกตาโพลงอีกครั้งกับการกระทำสุดต่ำของคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อ( บุญธรรม )

 

เธอผลักพ่อเลี้ยงออกด้วยเเรงทั้งหมดที่มีก่อนจะรีบลุกขึ้นและวิ่งตรงไปยังข้างล่าง เพื่อที่จะหนีไปจากบ้านหลังนี้เพราะมันไม่ใช่ที่ที่ปลอดภับสำหรับเธออีกต่อไป

 

แต่ทว่า ไม่ทันได้พ้นประตูบ้าน มือหนาของชายผู้เป็นพ่อก็กระชากเธอกลับไป เเละกดเธอลงบนพื้นเเข็ง

 

“ ปล่อยหนูนะคะ ”

 

ลาน่าพยายามใจเย็น เปล่งเสียงอ้อนวอนหวังให้ผู้เป็นพ่อเห็นใจ แต่เปล่าเลย ชายแก่ตรงหน้ากลับคุกคามเธอมากขึ้น เขาล้วงมือเข้าไปใต้เสื้อตัวน้อย ก่อนที่จะหมดความอดทนและฉีกมันออก เสื้อผ้าของเธอขาดหลุดลุ่ย เหลือเพียงเศษผ้าไม่กี่ชิ้นที่ปกปิดเรือนร่าง

 

น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มทั้งสองข้างด้วยความหมดหวัง สายตามองไปรอบๆ เพื่อหาอาวุธที่จะต่อสู้กับคนชั่วตรงหน้า

 

ทันใดนั้นเธอก็มองเห็นมีดปลอกผลไม้ที่อยู่ใกล้มือ ลาน่าเอื้อมหยิบมีดนั้นและแทงเข้าไปที่ไหล่อย่างไม่ลังเล

 

“ โอ้ะ อีนี่ ! ”

 

พ่อเลี้ยงสถบคำพูดหยาบคายออกมาพร้อมกับความเจ็บปวด ก่อนที่จะง้างมือหนาขึ้นเเละตบลงที่ใบหน้าของเธออย่างสุดแรงเพื่อระบายความโกรธออกมา

 

ความชาเข้าแทนที่ความหวาดกลัว เลือดไหลซิบที่มุมปาก ลาน่ารับรู้ได้จากกลิ่นคาว ใบหน้าขาวเริ่มเเดงเป็นรอยมือ สีเขียวคล่ำจากแรงตบเข้าเเทนที่สีขาวอมชมพู

 

นั้นทำให้ลาน่าคิดได้ว่าคนตรงหน้าคงหมดความเป็นพ่อไปนานแล้วก่อนที่เธอจะตัดสินใจใช้แรงอันน้อยของเธอดึงมีดออกมา และเเทงซ้ำเข้าไปที่ไหล่ของพ่อเลี้ยงอีกครั้ง

 

เธอดิ้นด้วยแรงทั้งหมดที่มีหวังหนีตาย ร่างบางรีบวิ่งออกจากบ้าน ตรงเข้าไปในป่ามืด เธอไม่มีจุดหมายว่าต้องไปที่ไหน เธอไม่มีญาติ พี่น้อง รึคนรู้จัก เธอรู้เเค่ว่าตอนนี้ตัวเองต้องรีบวิ่งหนีไปให้ไกลที่สุด

 

เธอวิ่งผ่านขวากหนามมามากมายระหว่างทาง นั้นทำให้ผิวสวยสะพรั่งของเธอเต็มไปด้วยร่องรอยแผลสดทั่วร่าง ความแสบของแผลทีถูกเปิดใหม่ๆทำให้เธอเจ็บปวดและเริ่มหมดเรียวเเรง

 

เท้าเรียวเล็กเดินตรงไปยังหน้าผาสูงอย่างช้าๆ ในหัวก็พลางคิดเรื่องที่เกิดขึ้นมากทั้งหมด เธอเกิดมาจากพ่อเเม่ที่ไม่ต้องการและทิ้งเธอไป ถึงจะถูกรับเลี้ยงแต่ทำไมชีวิตเธอต้องมาเจออะไรเเบบนี้ด้วยนะ

 

เธอร้องไห้และน้อยใจให้กับชีวิตของตัวเอง สายลมพัดกระทบร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผล เสื้อผ้าน้อยชิ้นขาดหลุดลุ่ยจากแรงกระชากของผู้เป็นพ่อ

 

เวลานี้ เธอไม่รู้ว่านี่คือที่ไหน ลาน่ามองตรงไปข้างหน้าก็พบแต่ความมืด เงาของต้นไม้สูงใหญ่เริ่มทำให้เธอหวาดกลัว สายลมเริ่มพัดแรงขึ้นทำให้กิ้งไม้เปราะหักและตกลงมากระทบกับใบไม้แห้งที่พื้น

 

สายฝนเริ่มปรอยลงมาจากท้องนภา ชโลมไปทั่วร่างของลาน่า ตอนนี้สาวน้อยยืนอยู่กลางป่าที่ไร้ที่ไป ทั้งตัวเปียกปอนไปด้วยสายฝนที่เริ่มตกและโหมกระหน่ำ มีท่าว่าจะเเรงขึ้นไปอีกและไม่หยุดพักง่าย

 

เธอมองไปรอบๆเพื่อจะหาที่หลบฝน ก่อนที่จะพบกับถ้ำเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกลมาก เธอพยายามเพ่งเล็งสายตาหาเส้นทางที่เดินไปยังถ้ำนั้น

 

“ นะ หนาวจัง ” เธอบ่นออกมาพร้อมกับร่างกายที่สั่นเทา

 

สายลมพัดฝนสาดเข้ามาในปากถ้ำ นั้นทำให้ลาน่าต้องถอยหลังไปอีก เธอไม่อยากที่จะเข้าไปลึกมากกว่านี้

ถึงลาน่าจะเป็นผู้หญิงที่มีความกล้าหยิบมีดแทงพ่อเลี้ยง เเต่ใช่ว่าผู้หญิงอย่างเธอจะกลัวไม่เป็น

 

เท้าเรียวเล็กถอยหลบสายฝนอย่างช้าๆ มือทั้งสองข้างพลางกอดตัวเองเพื่อเพิ่มความอบอุ่น หยดน้ำจากสายฝนไหลผ่านรอยแผลสดจากขวากหนามนั้นทำให้เธอยิ่งแสบมากขึ้นกว่าเดิม

 

ก่อนที่แผ่นหลังบางของสาวน้อยเหลือเสื้อผ้าปกปิดน้อยชิ้น จะชนเข้ากับอะไรบางสิ่ง …

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว