ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : D.O.27

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2564 06:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
D.O.27
แบบอักษร

D.O.27 

ภาคินเอ่ยเสียงดุดัน มือหนากำหมัดแน่นด้วยความโมโห จนพรฟ้าหน้าเสีย

“คุณคินคะ.....”

นับดาวบอกเสียงอ่อน เธออยากจะเอ่ยปากห้ามเขาแล้วขอร้องให้เขากลับไปก่อนเมื่อรับรู้ได้ถึงรังสีความโกรธที่แผ่ออกมาจากคนตัวโต แต่เธอก็ไม่สามารถเอ่ยออกไปได้เมื่อสบเข้ากับสายตาคม

“เสียงดังอะไรกัน”

ทั้งสี่คนพร้อมใจกันหันไปยังต้นเสียงของคนที่ลงมาใหม่

“คุณลงมาก็ดีแล้ว ลองถามลูกสาวตัวดีคุณซิว่าได้ทำเรื่องงามหน้าอะไรไว้”

พรทิพย์เอ่ยบอกนพดลที่เดินเข้ามา ก่อนจะยิ้มในใจเมื่อเห็นว่านับดาวหน้าซีดลงไปถนัดตา

“ยัยนับไปทำอะไร แล้วคุณเป็นใคร”

นพดลหันไปถามร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างนับดาว ก่อนจะกวาดตามองมือที่กุมมือลูกสาวเขาเอาไว้ด้วยความสงสัย

“พ่อคะ......”

“ฉันถามว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร”

นพดลบอกเสียงเข้ม จนนับดาวตกใจและกังวล มือบางเผลอบีบมือหนาของภาคินแน่น

“ผมเป็นคนรักของนับครับ” 

ภาคินบอกเสียงเข้ม ตาคมมองตอบนพดลอย่างหนักแน่น ก่อนจะบีบมือเล็กเพื่อให้นับดาวคลายความกังวล

“จริงอย่างที่เขาพูดมั้ยยัยนับ” นพดลถามลูกสาวที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่

“....................” จะให้เธอตอบว่ายังไงล่ะ คนรักที่ภาคินพูดออกมา เขายังไม่เคยบอกรักเธอด้วยซ้ำ และเธอก็ไม่มั่นใจความสัมพันธ์นี้เหมือนกัน

“เอ้า ก็ตอบพ่อแกไปซิ เงียบทำไมล่ะ” พรทิพย์พูดด้วยความสะใจ

“ค่ะ นี่คุณภาคิน เป็นเอ่อ...แฟนนับค่ะ” นับดาวเลี่ยงที่จะบอกว่าภาคินเป็นสามีและคนรัก คำว่าแฟนจึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดแล้ว

“ไปด้วยกัน แล้วกลับมาซะดึกขนาดนี้ไม่ใช่แค่แฟนหรอกมั้ง”

พรทิพย์แกล้งพูดออกไป แต่ก็ต้องหน้าเจื่อนลงเมื่อเผลอไปสบเข้ากับตาคมของภาคินที่มองมาอย่างเอาเรื่อง

“ตามฉันมา”

นพดลเอ่ยบอกก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟาในห้องรับแขกขนาดเล็ก สองแม่ลูกต่างยิ้มในใจ ก่อนจะเดินไปนั่งข้างนพดล เมื่อเห็นว่านพดลดูโกรธนับดาวเอามากๆ

 

ภาคินจูงคนตัวเล็กมานั่งอย่างเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งเธอก็ยอมนั่งลงข้างเขาอย่างโดยดี จะเกิดอะไรขึ้นเขาไม่กลัวอยู่แล้ว ไม่อยากจะคิดเลยว่าตลอดเวลาที่นับดาวอยู่บ้านหลังนี้คนตัวเล็กเคยมีความสุขบ้างมั้ย

“คบกันมานานแค่ไหนแล้ว”

นพดลเอ่ยถามทันที เมื่อเห็นว่าทั้งคู่นั่งลงแล้ว

“ซักพักแล้วครับ” ภาคินตอบเสียงหนักแน่น

“ผมยกให้ ลูกสาวผมน่ะ”

คิ้วหนาขมวดเข้าหากันด้วยความแปลกใจเมื่อสิ้นเสียงของนพดล ภาคินหันกลับมามองคนตัวเล็กอย่างเป็นห่วง

“สิบล้านแลกกับนับดาว”

นับดาวรู้สึกเหมือนมีคนเอาค้อนมาทุบหัวเธอ ใจดวงน้อยแตกเป็นเสี่ยงๆเมื่อสิ้นคำพูดของบิดาเธอ น้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้ร่วงเผาะลงมาอย่างห้ามไม่ได้

“คุณพ่อ......”

“ตกลง แต่พวกคุณต้องห้ามมายุ่งกับนับดาวอีก” ภาคินเอ่ยเสียงเข้ม

“ตามนั้น”

นพดลเอ่ยบอกอย่างใจแข็ง พยายามไม่สบตากับนับดาว นี่คงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วที่จะให้นับดาวหลุดออกจากวงโคจรนี้ เขามั่นใจว่าเขามองไม่ผิดว่าภาคินนั้นรู้สึกยังไงกับนับดาว เมื่อดูจากแววตาและท่าทางที่แสดงออกมานั้นมันบ่งบอกว่าชายหนุ่มคงรักลูกสาวเขามาก

“นับไม่ใช่สินค้านะคะ”

นับดาวที่นั่งฟังคนอื่นคุยกัน พูดขึ้นมาด้วยความเสียใจ นี่ทุกคนเห็นเธอเป็นตัวอะไร คิดจะทำอะไรกับเธอก็ได้งั้นเหรอ

“แล้วแกจะเข้าใจในสิ่งที่พ่อทำ”

“สิบล้านเลยเหรอคุณ ผัวนังนับคงไม่มีจ่ายหรอก” พรทิพย์พูดพร้อมมองภาคินเหยียดๆ ตอนแรกพรทิพย์ก็ตกใจเหมือนกันที่สามีเธอพูดแบบนั้นออกมา ผู้ชายคนนี้หนะเหรอจะมีเงินตั้งสิบล้าน

“นี่ครับเช็คสิบล้าน”

ภาคินไม่รีรอเซ็นเช็คสิบล้านแล้วยื่นให้นพดลทันที จนสองแม่ลูกนั่นหน้าซีดไปเลย

“งั้นผมขอตัวพานับกลับนะครับ”

 

ภาคินหยุดบทสนทนาทั้งหมด พร้อมลากร่างบางของนับดาวที่ร้องสะอื้นอยู่ออกมาด้วยทันที ไม่อยากให้คนตัวเล็กเข้าใจเจตนาเขาผิดไปมากกว่านี้

“ปล่อยนับค่ะ นับไม่ใช่สินค้าของคุณ”

“จะให้ปล่อยก็ได้ แต่ครอบครัวเธอคงจะคืนหรอกนะสิบล้านน่ะ โดยเฉพาะสองแม่ลูกนั่น”

“…………”

มันก็จริงอย่างภาคินว่า พรทิพย์และพรฟ้าคงไม่มีทางยอมแลกเธอคืนกับเงินสิบล้านแน่ อีกอย่างพวกเขาคงดีใจที่สามารถกำจัดเธอออกไปได้

“คุณทำอย่างนี้แล้วนับจะไปอยู่ที่ไหน คุณไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของนับเลย”

“ไม่เห็นต้องคิด ก็ไปอยู่กับผมไง” ภาคินเอ่ยเสียงอ่อนพร้อมเอื้อมไปซับน้ำตาให้ร่างบาง

“แต่ว่า.......” 

“ไม่ต้องแต่ ผมเคยบอกไปแล้วนะว่าเราเป็นอะไรกัน”

“แล้วเราเป็นอะไรกันเหรอคะ คนรัก แฟน หรือแค่คู่นอน” เสียงหวานเอ่ยพร้อมสบตาคม

“ผัวเมียไง” 

“คุณคิน นับจริงจังนะคะ” 

“ครับ ผมก็จริงจัง ไปเก็บของได้แล้ว ผมง่วงแล้ว”

“คนเอาแต่ใจ” นับดาวเอ่ยเสียงแข็ง ตวัดมองร่างสูงที่ไม่คิดจะฟังคำพูดของเธอเลย

 

***********************************

ฝากกดไลค์กดติดตามไรท์ด้วยนะคะ//เสียงอ้อนวอน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว