ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : D.O.26

คำค้น : #รักโรแมนติค #นิยายรัก #รักเร่าร้อน #นิยายอีโรติค

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 13k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2564 06:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
D.O.26
แบบอักษร

D.O.26 

“ขอบคุณค่ะที่มาส่ง”

เสียงหวานเอ่ยบอกเมื่อภาคินขับรถมาส่งเธอถึงหน้าบ้าน มือบางปลดเข็มขัดนิรภัยออก ก่อนจะเปิดประตูรถแล้วก้าวลงไป

ตาคมสบเข้ากับตากลมโตที่เงยหน้ามองเขา ก่อนที่เจ้าตัวจะหลุบตาหลบเขาเอง

“หรือจะเปลี่ยนใจกลับคอนโด” 

เสียงเข้มจงใจแกล้งถามนับดาว ยิ่งเห็นใบหน้าสวยค้อนให้ เขาก็ยิ่งอยากแกล้งขึ้นไปอีก

“ไม่ใช่สักหน่อย”

นับดาวตอบอุบอิบ เธอแค่อยากจะมองหน้าเขาแค่นั้นเอง

“ก็เห็นไม่เข้าบ้านสักที” ภาคินเอ่ย พร้อมมองคนตัวเล็กอย่างเจ้าเล่ห์

“เอ่อ.....ขับรถดีๆนะคะ อย่าขับเร็ว”

พูดเสร็จนับดาวก็ปิดประตูรถแล้วหันหลังเดินเข้าบ้านทันที แก้มนวลร้อนผ่าว นี่เธอพึ่งแสดงความห่วงใยออกไปใช่มั้ย..

ภาคินมองตามร่างเล็กที่เดินเข้าไปในบ้านอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะหันกลับมายังพวงมาลัยเพื่อจะออกรถ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเมื่อกระเป๋าใบเก่าของนับดาวยังอยู่ในรถของเขา นอกจากจะขี้เซาแล้วยังขี้ลืมอีก

 

ภาคินถือวิสาสะเปิดกระเป๋าออก สภาพเก่าที่ดูก็รู้ว่าผ่านการใช้งานมานานแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นข้างในก็มีของไม่มาก สมุดจดขนาดเล็กที่มีพร้อมปากกา เครื่องสำอางก็มีแค่แป้งฝุ่น ลิปมัน กระจก ซึ่งเขาคิดว่ามันน้อยมากสำหรับผู้หญิง

มือถือเครื่องเล็กรุ่นเก่าสภาพที่เขาเองก็ไม่แน่ใจว่ามันยังคงใช้งานได้อยู่มั้ย ภาคินถอนหายใจ ก่อนจะเก็บเข้าที่เดิม

 

มือหนาหยิบกระเป๋าเงินใบเล็กออกมาซึ่งสภาพมันก็ไม่ได้ต่างจากกระเป๋าสะพายเลย เมื่อลองเปิดดูคิ้วหนายิ่งขมวดเข้าหากันเมื่อในกระเป๋าเงินมีแค่ธนบัตรใบร้อยสี่ใบ ธนบัตรยี่สิบอีกสองใบ บัตรเครดิตไม่มี มีแต่บัตรเอทีเอ็มและบัตรประจำตัวต่างๆ รวมๆแล้วนับดาวมีเงินไม่ถึงห้าร้อยด้วยซ้ำ นี่เธอไม่มีเงินขนาดนี้เลยเหรอ

ภาคินคิดอย่างสงสัยก่อนจะหยิบธนบัตรสีเทาออกจากกระเป๋าตัวเองทั้งหมด เขาไม่ได้นับด้วยซ้ำว่าเท่าไหร่ จับยัดใส่กระเป๋าเงินของนับดาวทั้งหมด ก่อนจะปิดแล้วใส่ไว้เหมือนเดิม

 

“แกนี่มันร่านจริงๆเลยนะ”

พรทิพย์ที่ลงมาดื่มน้ำพูดขึ้นเมื่อนับดาวเดินเข้ามาในบ้าน หึหึ

“กลับมาซะดึกขนาดนี้ แถมยังมีผู้ชายมาส่งด้วย” พรทิพย์อย่างเย้ยยัน

แก้มเนียนร้อนผ่าว มือบางบีบเข้าหากันแน่น เธอเลือกที่จะเงียบไว้ถึงตอบโต้ไปก็ไร้ประโยชน์

“หึ จะหาผัวหาให้มันดีๆ อย่าไปคว้าผู้ชายจนๆมาทำผัวซะล่ะ แต่ฉันว่าอย่างแกได้แค่ผู้ชายธรรมดาก็ดีถมไปละ”

“นับขอตัวไปพักก่อนนะคะ” เสียงหวานเอ่ยบอก

“ถ้าพ่อแกรู้ว่าแกทำตัวแบบนี้ มันจะเป็นยังไงนะ” พรทิพย์เอ่ยอย่างนึกสนุก

“น้าทิพย์จะทำอะไรก็เชิญเลยค่ะ” นับดาวบอกเสียงเรียบ

“ปากดีไปเถอะแก” พรทิพย์กระชากแขนนับดาวให้หันมา ก่อนจะบีบให้แน่น

“น้าทิพย์ปล่อยนับเถอะค่ะ” นับดาวเม้มปากเข้าหากันแน่นพยายามกลั้นความเจ็บไว้

“ระวังจะท้องไม่มีพ่อล่ะ ฉันอุตส่าห์เตือนแกด้วยความหวังดีนะ” พรทิพย์เอ่ยบอก ก่อนจะสะบัดแขนนับดาวด้วยความหมั่นไส้

ร่างบางที่ไม่ทันระวังตัวเซถอยไปชนเข้ากับชั้นวางของข้างๆ หัวไหล่ที่กระแทกโดนเต็มๆเจ็บแปลบขึ้นมา

“คุณทำอะไรของคุณ” 

เสียงเข้มเอ่ยอย่างดุดัน ความโกรธพุ่งขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ ร่างสูงเดินเข้าไปประคองคนตัวเล็กไว้ทันที ก่อนจะหันมามองหญิงวัยกลางคนอย่างดุดัน

“นี่นะเหรอ ผัวแก ก็หล่อดีนี่” 

พรทิพย์เอ่ยขึ้นเมื่อประเมินร่างสูงอย่างถี่ถ้วน คนหน้าตาดีแต่จน มีเยอะแยะถมไป นับดาวคงจะมีปัญญาหาได้แค่นี้แหละ

“ใช่ ผมคือสามีของนับดาวเอง คุณไม่มีสิทธิ์มาทำอย่างนี้กับภรรยาของผม”

“คุณคิน”

คิ้วเล็กขมวดเข้าหากัน สงสัยว่าเขาเข้ามาทำไม แต่เมื่อเห็นกระเป๋าของเธอในมือหนา ความสงสัยทั้งหมดก็หายไปทันที

ภาคินหันมามองร่างเล็กด้วยแววตาอ่อนโยน เขาไม่รู้ว่าครอบครัวเธอเป็นยังไง แต่ที่แน่ๆเขาปล่อยให้นับดาวถูกกระทำไม่ได้

“หึ หึ ถ้าพ่อแกรู้คงดีใจน่าดูนะ ลูกสาวมีผัวก่อนแต่งเนี่ย”

“………”

นับดาวเงียบไม่ได้ตอบอะไร แค่มือหนาที่กุมมือเธอไว้ ก็รู้สึกปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูกแล้ว

“มีอะไรเหรอแม่”

พรฟ้าที่กลับมาจากเที่ยวกลางคืนเอ่ยทักมารดา

“คุณภาคิน”

“นี่ลูกรู้จักผัวนังนับด้วยเหรอ ก็แค่ผู้ชายธรรมดาจนๆคนหนึ่งใช่มั้ยลูก”

พรฟ้าหน้าเจื่อนลงกับคำพูดของแม่ มองร่างสูงที่ประคองพี่สาวตัวเองด้วยความอิจฉา เธอเองก็พึ่งรู้ว่าภาคินนั้นเป็นถึงระดับมหาเศรษฐี ถ้ารู้เร็วกว่านี้สักนิดเธอจะไม่มีวันส่งนับดาวไปหาภาคินในคืนนั้นแน่

“ผมจะจนหรือไม่จนมันก็ไม่ได้เกี่ยวกับคุณ”

“นี่คุณคงติดใจพี่นับมากซินะ ถึงได้ปกป้องขนาดนี้ พี่นับนี่ก็แรดไม่เบานะ” 

พรฟ้าเอ่ยขึ้นอย่างได้ใจ เมื่อเห็นว่าภาคินไม่ได้ติดใจเอาความเธอ เรื่องที่เธอไปหลอกขายนับดาวให้เขา

“…………..” นับดาวไม่ได้ตอบ แก้มร้อนผ่าว มือบางสั่นอย่างห้ามไม่ได้

“หุบปากเธอซะ ถ้าไม่อยากให้ฉันเอาเรื่องเธอ อย่าคิดว่าฉันลืม”  

ภาคินเอ่ยเสียงดุดัน มือหนากำหมัดแน่นด้วยความโมโห จนพรฟ้าหน้าเสีย

 

*************************************

 

ฝากกดไลค์กดติดตามไรท์ด้วยนะคะ //เสียงอ้อนวอน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว