email-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 36 น้องมิณมาเเล้ววว

ชื่อตอน : ตอนที่ 36 น้องมิณมาเเล้ววว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.1k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2564 22:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 36 น้องมิณมาเเล้ววว
แบบอักษร

 

 

 

[ พาร์ทติณ ]

 

 

 

" สู้ๆนะมึง กูจะรอหน้าห้องคลอดไม่ไปไหนเลย เเต่ถ้ามึงตุยก่อนกูจะทำหน้าที่ภรรยา เเละม๊าของน้องมิณเเทนมึงเองเพื่อน ผัวมึงกูจะยอมเสียสละพรีกายให้เลยนะม่อน " ผมยิ้มขำกับคำพูดของเเพทที่พูดกับไอ้ม่อนอยู่ข้างเตียง ตอนนี้พวกเราอยู่ในห้องพักพิเศษของโรงพยาบาล เพราะจำนวนคนมารับขวัญหลานค่อนข้างเยอะนิดนึง เเละตอนนี้คือพากันนั่งรอถึงคิวผ่าคลอดของไอ้ม่อนกัน

 

" มึงปากเสียเเพท มาให้กำลังใจกูหรือมาเเช่งเอาดีๆ " ไอ้ม่อนมันว่าให้เพื่อนมันเคืองๆ

 

" เเม่ม กูก็เเค่ไม่อยากให้เครียด ดูหน้ามึงดิซีดเป็นไก่ต้ม กลัวอะดิ " เเพทว่าเเหย่

 

" เออกูกลัว ใครจะไม่กลัวว่ะ มีคนเอามีดมาผ่าท้องมึงมึงไม่กลัวรึไง " มันว่าหน้างอคิ้วก็ขมวดจนจะติดกันอยู่เเล้ว ผมก็เห็นใจมันนะ ตอนใกล้ถึงวันที่หมอนัดผ่าคลอด ไอ้ม่อนมันอยู่ไม่สุข ค้นในอินเตอร์เน็ตว่าผ่าคลอดเจ็บไหมพอถามม๊า ม๊าดันบอกว่าเจ็บมากเหมือนจะตายเพราะอยากจะเเกล้งมัน หน้ามันนี่หน้าจ๋อยไปเลย เเล้วมาร้องไห้ฟูมฟายกับผม ผมก็ได้เเต่ปลอบมันโอ๋เเล้วโอ๋อีก ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกันเห็นมันร้องไห้ก็ทำเอาผมใจไม่ดีไปด้วย

 

" กลัวสิค่ะ เเต่ถ้าเเลกมากับได้เห็นหน้าลูกกูยอมเจ็บ "

 

" ซึ้งเลยอะเเพท ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างมึงจะพูดดีๆเป็นด้วย " ไอ้ม่อนมันว่าด้วยหน้าตาเหลือเชื่อ

 

" ไอ้ม่อน มึงพูดได้ถูกมากตั้งเเต่เป็นเพื่อนกับมันมา กูพึ่งเคยได้ยิน " ไอ้ปาล์มว่าเสริม เเพทนี่มองเพื่อนตาขวางเลย

 

" พวกมึงนิสัยไม่ดี กูงอนพวกมึงเเล้ว " เเพทมันว่าเเล้วเชิดหน้าหนี การกระทำของมันทำให้คนในห้องขำไม่น้อย รวมถึงพวกป๊าม๊าที่นั่งมองอยู่

 

" ฮ่าๆ หนูเเพทงอนเเล้วนั้น ไม่ตามง้อเพื่อนหรอ " ป๊าสินว่า

 

" งอนเองก็หายเองสิครับป๊า เเฟนก็ไม่ใช่จะง้อให้เสียเวลาทำไม " ไอ้กันมันว่าเเบบนั้นทำเอาเเพทถลึงตาใส่ เเล้วชี้หน้า

 

" มึงไอ้กัน เออกูก็เป็นเเค่เพื่อนใครจะไปดีเท่าไอ้ต้าเเฟนมึงล่ะ "

 

" ก็รู้ตัวนี่หว่า ใครจะไปดีเท่าต้าเเล้วครับ " กันมันว่าเเล้วเอาหัวไปซบไหล่ไอ้ต้า ส่วนไอ้ต้ามันก็ส่ายหน้าเหม็นเบื่อผัวมันเต็มทน เพราะไอ้กันไม่ปล่อยให้มันห่างตัวเลย

 

" เอาล่ะๆ ป๊าว่าเราออกไปข้างนอกกันก่อนดีกว่า ติณเขาคงมีอะไรจะคุยกับม่อนเหมือนกัน ใช่ไหมติณ " ป๊าผมลุกขึ้นยืนเเล้วพูดขึ้น ตาก็มองมาที่ผม เเล้วยักคิ้วให้ผมก็ยิ้มเเล้วยักคิ้วตอบ เอาเป็นว่ารู้กัน

 

" งั้นไปกันเถอะครับ ผมยังไม่ได้กินข้าวเลยฟังพวกนี้เถียงกัน จนกินข้าวจะไม่ลงเเล้วเนี่ย " ไอ้คิวมันว่า เเล้วทุกคนก็พากันทยอยกันออกไปจากห้อง จนในห้องตอนนี้เหลือเเต่ผมกับไอ้ม่อนสองคน เเล้วผมก็เดินไปนั่งที่เก้าอี้ข้างเตียงของไอ้ม่อน

 

" มีอะไรจะคุยกับกูหรอ " มันถามเเล้วขยับตัวหันมาทางผมดีๆ

 

" อื้อ กูมีอะไรจะขอมึง " ผมพูดไปเเบบนั้นไอ้ม่อนมันก็ทำหน้าสงสัย ที่ต่างจากผมที่ข้างในหัวใจเต้นจนจะทลุออกมา ไม่เคยเต้นเต้นอะไรขนาดนี้มาก่อน

 

" ขออะไรอีกล่ะ เเต่ถ้าขอลูกสาวอีกคน กูบอกเเล้วไงว่าให้กูเรียนจบก่อน "

 

" ไม่ใช่ เรื่องลูกสาวกูเข้าใจเเล้ว "

 

" เเล้วจะเอาอะไร ? "

 

" กูจะขอ... ขอมึงเเต่งงาน " ผมพูดเสร็จก็หยิบเอาเเหวน ที่เตรียมไว้ออกมา ส่วนไอ้ม่อนมันยิ้มน้ำตาคลอ

 

" เเต่งงานกับติณนะครับม่อน "

 

พอผมพูดเสร็จไอ้ม่อนมันก็ร้องไห้ออกมา เเล้วโผลเข้าก่อนผม ผมก็กอดตอบเเล้วลูบหลังมันเบาๆ เเล้วจึงผละออกมา

 

" ว่าไงหืม เเต่งงานกับติณรึเปล่า " ผมพูดถามมือก็เช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าให้มัน

 

" อื้อ เเต่งม่อนจะเเต่งกับติณครับ " มันพูดเสียวสั่นเครือ ทำไมมันพูดได้น่ารักขนาดนี้นะ โอ้ยย เมียผมทำไมน่ารักอย่างนี้ครับ

 

" มาครับ เดี๋ยวติณสวมเเหวนให้ " ผมพูดเเล้วยืนมือออกมาขอมือจากม่อนมัน เเล้วมันก็ยืนมือมาให้ผม เเล้วผมก็บรรจงสวมเเหวนให้มัน เเล้วจูบลงไปที่มือมัน

 

" ขอบคุณนะ ที่ยอมเเต่งงานกับติณ ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง ติณดีใจนะครับที่คู่ชีวิตของติณคือม่อน " ผมพูดเเล้วร้องไห้ออกมา โคตรน่าอายเลย

 

" หวานจังนะปากน่ะ โห้ว ติณร้องไห้ว่ะ โอ๋ๆนะ " ม่อนมันว่าล้อเเล้วมือมาบีบเเก้มผมทั้งสองข้าง ทั้งๆที่ตัวเองก็ร้องไห้เหมือนกัน

 

" อย่าล้อสิ เเล้วที่ว่าปากหวานน่ะ รู้ได้ไงลองรึยัง " ผมว่าอย่างเจ้าเล่ห์ เเล้วยกยิ้มให้มัน มันรีบเอามือที่จับหน้าผมออกทันที

 

" ไม่อยากลองหรอก " มันว่าเเล้วหันหน้าหนี เเต่ผมเห็นนะว่าเเก้มของมันเเดงลามไปจนถึงใบหูเลยเเหละ เเต่ผมไม่ยอมหรอกวันนี้เเละตอนนี้ต้องได้จูบเมีย ดังนั้นผมจึงจัดการคว้าท้ายทอยมันให้หันมา เเล้วกดจูบลงไปที่ริมฝีปากมัน ไม่ใช่จูบที่ร้อนเเรงเเต่มันคือจูบที่นุ่มนวลเเละเเฝงไปด้วยความรักที่ผมมีให้

 

" อื้อ อืมมม " ไอ้ม่อนครางอื้ออึงในลำคอเเผ่วเบา เเขนก็ยกขึ้นมาคล้องคอผมไว้

 

" อะเเฮ่ม~ จะจูบกันอีกนานไหมครับเพื่อน " เเต่เเล้วก็มีเสียงมารผจญเข้ามาขัดขวางความสุขของผม ทำให้ไอ้ม่อนมันรีบผละออกจากผมทันที ผมหันไปมองที่ประตูตาขวางก็เจอไอ้ก็อตเเละพวกที่เหลือรวมไปถึงป๊ากับม๊าที่ยืนมองยิ้มๆด้วย

 

" เข้ามาตอนไหนกันอะ " ไอ้ม่อนมันว่าเสียงอู้อี้เพราะเอามือปิดหน้าตัวเอียงไว้ ไม่รู้เพราะเขินหรือเพราะอายกันเเน่ หรือทั้งสองอย่าง

 

" ก็เข้ามาตอนไหนไม่รู้ เเต่เเน่ๆได้ยินเพื่อนพูดว่า เเต่งม่อนจะเเต่งงานกับติณครับ~ " ไอ้ปาล์มมันว่าเเล้วดัดเสียงช่วงท้าย

 

" เอามือปิดหน้านี่คืออวดเเหวน เพรชเเวววาวเชียว " ไอ้ปาล์มพูดเเซะ ไอ้ม่อนมันเลยนีบเอามือลง

 

" ฮือ เพื่อนกูเป็นฝั่งเป็นฝาเเล้ว ฮืออ " ส่วนผู้หญิงอย่างเเพท นิ เเละเจน ก็พากันร้องไห้เหมือนกับตัวเองโดนขอเเต่งงาน

 

" เรือกูถึงฝั่งเเล้วโว้ยยย ฮือ ดีใจๆ "

 

" พอเลยๆ พวกมึงเนี่ย หลบดิกูปวดขี้ " ว่าเเล้วไอ้คุณมันก็เดินดุ่มๆเข้าห้องน้ำไปด้วยท่าทางรีบร้อน มันคงปวดจริงๆนั้นเเหละ

 

" หมดกันความโรแมนติกของกู " ไอ้ม่อนมันว่าตาก็มองไปที่ห้องน้ำ

 

 

 

 

เเละเเล้วก็ถึงเวลาที่ไอ้ม่อนต้องเข้าห้องคลอด มือมันจับผมไม่ปล่อยเลย นั่งหน้าจ๋อยปากก็เม้มเเน่น

 

" ไม่เป็นไรหรอกนะ ทุกอย่างต้องออกมาดี " ผมพูดบอกมัน

 

" กลัวเจ็บอะ เเต่ไม่เป็นไรเพื่อลูกของเราเนอะ " มันว่าอย่างให้กำลังใจตัวเอง เเล้วยกมือขึ้นทำท่าสู้ๆ

 

" อยากเจ็บเเทนมึงเลยม่อน ไหนมาจุ๊บดิ " ผมว่าเเล้วก็จุ๊บไปที่หน้าผากมัน

 

" กูยอมพวกมึงจริงๆ หวานกันไม่หยุด คนโสดเซ็งโว้ยยย " ไอ้คุณว่าโวยวาย

 

" หาผัวเหมือนไอ้ม่อนสิมึง " นิว่า

 

" ไม่จ้ะ กูโสดดีกว่า "

 

 

 

 

 

[ พาร์ทเลม่อน ]

 

 

" ลูกกูจริงๆเหรอว่ะ " ผมพูดถามกับตัวเอง เเล้วจ้องมองไปที่เจ้าเด็กน้อยที่อุ้มอยู่ในมือ ตัวเเดงๆเเละทุกย่างดูเล็กไปหมด ผมนั่งมองลูกตัวเองมาจะเกือบครึ่งชั่วโมงอยู่เเล้วตั้งเเต่รู้สึกตัว เเล้วไอ้ติณก็อุ้มลูกมาวางเเหมะให้ผม

 

" ไอ้ม่อน~ ขออุ้มบ้าง " เสียงไอ้ปาล์มร้องโหยหวน มันจ้องมาที่ลูกในมือผมตาไม่กระพริบ

 

" อย่านะม่อน ให้มันอุ้มเดี๋ยวมันก็อุ้มลูกเราหนี " ไอ้ติณมันว่า เเล้วไอ้ปาล์มก็มองมาที่ไอ้ติณอย่างไม่พอใจ

 

" อย่าห่วงไปหน่อยเหอะน่า เเบ่งๆกันดิ " เเบ่งเหี้ยไร! มันต้องจ้องจะขโมยลูกผมเเน่ๆ

 

" ไปขอเเบ่งกับไอ้กันนู้น มีตั้งสองคน " ผมว่าเเล้วพยักเพยิดไปทางไอ้กันกับไอ้ต้า

 

" ไม่ต้องมองกูไอ้ปาล์ม อยากได้หาเองดิ " ไอ้กันมันว่าเเล้วกอดเมียมันเเน่น

 

" โห่ มีเเต่พวกหวงของ ไอ้เเพทกูอยากได้เเบบนั้น เเงงง " ไอ้ปาล์มมันว่าเบะปากเเล้วชี้มาที่ลูกผม งอเเงเป็นเด็กๆไปได้เพื่อนกู

 

" กูช่วยมึงไม่ได้หรอก หาเอาเองนะเพื่อน " เเพทมันว่าเเล้วตบหลังปลอบใจไอ้ปาล์ม

 

" พวกม๊ากลับก่อนนะลูก เดี๋ยวม๊ากลับเข้ามาหาใหม่นะม่อน ม๊าขอๆไปปอาบน้ำก่อน " ม๊าผมว่าเเล้วเดินเข้ามาหาผมที่เตียงเเล้วลูบหัวผม

 

" คงดูเเลกันได้นะ เดี๋ยวม๊ารีบกลับมา ใช่ไหมจ้ะน้องมิณหลานยาย ดูซิหลับปุ๋ยเลย " ม๊าผมว่ายิ้มๆ เเล้วมองน้องมิณอย่างเอ็นดู

 

" ถ้างั้นพวกหนูก็ขอกลับเหมือนกันค่ะ ให้พ่อเเม่ลูกเขาอยู่ด้วยกัน " เจนว่าเเล้วทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย ยกเว้นไอ้ปาล์มไว้คนนึงอะนะ

 

" ถ้างั้นไปกันเลยเถอะจ้ะ ม๊าไปก่อนนะ " ม๊านุชว่า เเล้วจากนั้นทุกคนก็ออกจากห้องไป เเต่มีไอ้ปาล์มที่ยังอาลัยอาวรณ์อยู่

 

" เดี๋ยวพรุ่งนี้กูให้อุ้ม กลับได้เเล้วไป ทำหน้าหมาหงอยเเบบนั้นเห็นเเล้วสงสาร " ผมว่าเเบบนั้นไอ้ปาล์มันก็ดี้ด้าใหญ่

 

" สัญญาเเล้วนะ กูกลับก่อนนะเว้ยพวกมึง น้องมิณครับเดี๋ยวพรุ่งนี้น้าปาล์มจะรีบมาหานะลูก " มันว่าเเค่นั้นก็วิ่งเเจ้นออกไป ไอ้ติณได้เเต่ส่ายหน้าไปมา เเล้วเข้ามาใกล้ๆผมกับลูก

 

" หลับปุ๋ยเชียวนะครับน้องมิณ " ไอ้ติณมันพูดเเล้วเอามือมาลูบที่หัวของลูกเบาๆ

 

" เจ็บเเผลรึเปล่า " มันคุยกับลูกเสร็จก็มาถามผมต่อ

 

" ก็นิดนึง เห็นหน้าลูกกูก็หายเจ็บเเล้ว " ผมว่าอย่างนั้นไอ้ติณมันก็ยิ้มเเล้วเอามือมาลูบหัวผมเหมือนที่ทำกับลูก

 

" ดีเเล้วเเหละ เมื่อยไหมเอามาให้กูอุ้มรึเปล่า "

 

" นิดหน่อย เเต่ไม่เป็นไร "

 

" วันนี้กูโคตรมีความสุขเลยม่อน ในที่สุดเราก็อยู่พร้อมหน้ากันเเล้ว มีกูเป็นป๊ามีมึงเป็นม๊า เเละก็มีน้องมิณ เเต่ถ้ามีน้องมิริณจะดีขึ้นอีก " เดี๋ยวนะ น้องมิริณนี่คือ....

 

" มิริณคือ ? " ผมเลิกคิ้วขึ้นเเล้วมองหน้ามัน

 

" น้องมิริณชื่ลูกสาวในอนาคตของเราไง มึงเรียนจบปุ๊บ กูทำลูกทันที พี่มิณกับน้องมิริณ กูนั่งคิดชื่อนี้ทั้งวันเลยนะ " มันว่าอย่างภูมิใจกับชื้อลูกสาวที่มันตั้งคล้องกันกับพี่ชาย อะไรจะขนาดนั้นครับ เตรียมพร้อมไปไหนก่อน ลูกพึ่งคลอดวันนี้มึงคิดจะมีอีกคนเเล้วหรอถามกูยัง ถามจริ๊ง!?

 

 

 

 

......................................................................

 

 

พี่มิณกับน้องมิริณ อร้ายยย เเต่น้องปาล์มลูก หนูอยากมีเหมือนเขาหรอครับ โถ่ เดี๋ยวเเม่พาขโมยลูกของป๊าติณม๊าม่อนเองลูก ให้เขาทำเอาใหม่เนอะ

 

น้องมิณ ภาวกร นั่งคิดชื่อทั้งวันจนได้ชื่อนี้มาเพราะอยากได้ชื่อที่คล้องกับพ่อเเม่ พ่อชื่อ ภาวิน เเม่ชื่อ ธนกร รวมเป็น ภาวกร อร้ายยๆๆๆ เเถมคิดไปเผื่อน้องมิริณ ภิราพร ด้วย เเหะๆ วาดฝันไว้ก่อน 😆😂

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว