ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3 โสน เห็ดตับเต่า และชายแปลกหน้า2

ชื่อตอน : บทที่ 3 โสน เห็ดตับเต่า และชายแปลกหน้า2

คำค้น : โสน อ้อยควั่น กำนัน จักร จักรธร คณิน แม่กลอง สมุทรสงคราม คุณชาย หม่อมราชวงศ์ ย้อนยุค

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 46

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2564 20:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 โสน เห็ดตับเต่า และชายแปลกหน้า2
แบบอักษร

บทที่ 3 โสน เห็ดตับเต่า และชายแปลกหน้า 

 

 

       เวลาผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมง โสนเห็นชายแปลกหน้าพายเรือผ่านบ้านของเธอไปจนลับหัวคุ้ง แต่ครู่เดียวก็พายกลับมา และปักหลักอยู่ใต้สะพานข้ามคลอง ที่อยู่ใกล้บ้านเธอนั่นเอง

 

       จากนั้น ชายร่างใหญ่ก็วางเบ็ดไม้ไผ่อย่างไม่เอาใจใส่นักสอง-สามคัน และดูรำคาญใจเมื่อปลาติดเบ็ด เหมือนกับว่ามันทำให้เขาเสียสมาธิ

 

       โสนคิดว่าเคยเห็นเขามาก่อน น่าจะเป็นเมื่อวาน ที่เขามาลอยเรือบักเบ็ดอยู่ที่นี่เป็นครั้งแรก พอบ่ายแก่ ๆ ก็พายเรือจากไป

 

       ท่าทางมีพิรุธอย่างเห็นได้ชัด ---

 

       “วู้ คนขายปลาแวะมานี่หน่อย” โสนเรียกชายแปลกหน้าเสียงดัง ถึงแม้บ้านแต่ละหลังจะอยู่ห่างกัน แต่ด้วยความเงียบสงบตามประสาชนบท ทำให้เสียงนั้นก้องสะท้อนคุ้งน้ำเลยทีเดียว

 

       จักรเกือบสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงตะโกนของใครคนหนึ่งอยู่เบื้องหลังเขา ร่างสูงหันขวับกลับไปก็เห็นผู้หญิงรูปร่างผอมสูงคนหนึ่ง สวมชุดมิดชิดจากหัวจรดเท้า ยืนโบกมือหยอยๆ อยู่ริมตลิ่ง

 

       เขาคงต้องยอมไปหาเธอ เพราะดูเหมือนเจ้าหล่อนจะไม่ยอมรามือจนกว่าจะได้ดังใจเสียด้วย หากจะเลือกตะโกนตอบโต้กัน จักรก็คิดว่าน่าจะเป็นผลเสียกับแผนการของเขามากกว่า และวันนี้คงต้องเลิกล้มความตั้งใจเพียงเท่านี้

 

       ชายหนุ่มโบกมือไหวๆ แสดงการรับรู้ให้เธอหยุดพูด ก่อนจะหัวเรือกลับทางเพื่อพายไปยังต้นเสียง  

 

       โสนกวาดตามองไปทั่วเรืออย่างรวดเร็ว และฉีกยิ้มกว้างทันควันให้กับชายแปลกหน้า เมื่อเห็นว่าดวงตาคมปลาบใต้หมวกงอบนั้นจ้องมองอยู่

 

“น้ามีปลามีกุ้งอะไรบ้างน่ะ” เด็กสาวถามเพื่อกลบเกลื่อนพฤติกรรมละลาบละล้วง

 

อารมณ์เคืองเกิดขึ้นเป็นริ้วๆ แม่คนนี้บังอาจเรียกเขาว่าน้าเชียวหรือ อายุของเขายังไม่ถึงสามสิบปีด้วยซ้ำ และจักรเชื่อว่า ใบหน้าของเขาหล่อเหลาพอๆกับ มิตร ชัยบัญชา พระเอกภาพยนตร์เรื่อง 5 พยัคฆ์ร้ายที่กำลังโด่งดังเลยทีเดียว

 

“ไม่มีแล้วนังหนู บ้านหลังใหญ่ตรงปากคลองเหมาไปหมดแล้ว ไปถามเรือลำอื่นเถอะ” แล้วเขาเอาไม้พายค้ำตลิ่งเอาเรือออกห่าง ทำท่าจะพายเรือผละออกมา

 

‘หน็อยแน่ ตาบ้านี่มาเรียกเธอว่านังหนูเหมือนกับเด็กเล็กๆ ได้ยังไง’ เด็กสาวเคือง ความแค้นนี้จะต้องแก้เผ็ดให้ได้

 

แถมสิ่งที่พูดออกมา เธอยังรู้ว่าเขาโกหกทุกคำ

 

หนึ่งคือ คนย่านนี้ น้อยคนนักที่จะซื้อปลาซื้อกุ้งกิน เนื่องจากเป็นของที่หากินเองได้ง่ายๆ เอาเป็นว่าถ้าใครซื้อปลาซื้อกุ้งกินละก็ จะโดนชาวบ้านค่อนว่าดัดจริตกันละ พรานปลาส่วนใหญ่จึงนำไปขายให้กับแม่ค้าในตลาดเพื่อส่งภัตตาคารกันทั้งนั้น

 

สอง ไม่มีใครเขามาตกกุ้งในคลองกันหรอก เพราะกุ้งแม่น้ำอาศัยอยู่แถวน้ำกร่อยไม่ใช่น้ำจืดอย่างในคลองนี่ พรานกุ้งจึงไปตกกุ้งกลางแม่น้ำช่วงที่น้ำลงกันโน่นต่างหาก

 

“อ้าว” เสียงอุทานลากยาวนั้นยียวนทีเดียว “น้าจะกลับแล้วหรือ” แถมเธอยังยื่นมือมาจับยึดเรือของเขาเอาไว้

 

“เออ” ชายหนุ่มตอบห้วนๆ ด้วยภาษาชาวบ้าน เคืองจัด ทั้งเรื่องที่มันมาเรียกเขาว่าน้าและเรื่องที่ทำให้แผนการสืบความของเขาล่มนั่นแหละ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า ยายเด็กนี่อยู่ใกล้บ้านกำนันเอี่ยมย่อมจะต้องรู้อะไรดีๆ แน่นอน

 

“นังหนู เอ็งรู้จักบ้านกำนันเอี่ยมไหม”

 

“รู้สิน้า คนแถวนี้ก็รู้จักกันทั้งนั้นแหละ มีแต่หมากับควายเท่านั้นแหละที่ไม่รู้จัก” โสนตอบเสียงซื่อ ตัดสินไปแล้วว่าตาคนนี้ไว้ใจไม่ได้แน่นอน เพราะเขาซุ่มลับๆ ล่อๆ อยู่สองวันแล้ว หากเป็นคนดีย่อมจะต้องมาพบบิดาเธอโดยเปิดเผยสิ

 

จักรต้องพยายามกดความรู้สึกคันมือคันไม้ อยากจะจับนังเด็กนี่มาตีก้นสักสองสามที เขากัดฟันยิ้มจนหน้าบูดเบี้ยว และพยายามถามคำถามเกี่ยวกับกำนันเอี่ยมอีกหลายประโยค จำพวกกำนันอยู่บ้านไหม กำนันจะว่างตอนไหนบ้าง เข้าเมืองวันไหน มีคนอยู่ในบ้านกี่คน

 

ซึ่งโสนก็ตอบอย่างเลี่ยงบ้าง กวนบ้าง จนเขาแทบไม่ได้ข้อมูลอะไรเลยและจะผละไปในที่สุด แต่เธอยังคงยึดเรือเอาไว้ไม่ยอมปล่อย

 

“เรื่องที่น้าถาม อยากให้ฉันช่วยสืบไหมล่ะ รับรองว่ารู้ทุกอย่าง รู้ละเอียดทุกซอกทุกมุม”

 

จักรซึ่งกำลังอารมณ์เสีย ในใจนึกด่าตัวเองว่าเผลอคบเด็กสร้างบ้านเข้าเสียแล้ว เปลี่ยนเป็นตาลุกวาบกับข้อเสนอนั้น มันคงจะดีทีเดียวถ้ามีคนที่รู้ข้อมูลที่เขาต้องการ เป็นคนในท้องที่ซึ่งใครก็ไม่สะดุดตา และเป็นเด็กที่ใครก็ไม่ระแวง  รวมทั้งท่าทีเด็กนี่จะหัวไวใช้ได้ทีเดียว เพราะมันหลอกให้เขาเสียเวลาฟังอยู่ได้ตั้งนาน

 

ขนาดเชอร์ล็อก โฮมส์ ยังต้องมีสายสืบตัวน้อยบนถนนเบเกอร์  ---

เขาซึ่งเป็นคนต่างถิ่นก็ย่อมมีความจำเป็นเช่นกัน

“เอาสิ เดี๋ยวข้าจะให้เงินกินขนม”

 

“ไม่เป็นไร” แม่ตัวแสบโบกมือไปมาให้คนฟังใจชื้นเล่น ก่อนจะบอกว่า “วันนี้น้าช่วยซื้อเห็ดตับเต่าหน่อยสิ เพิ่งเก็บมาใหม่ๆ สดๆเลย”

 

ชายหนุ่มถอนหายใจ ถึงแม้จะเพิ่งเสวนากันในวันนี้ แต่เขาน่าจะเชื่อสัญชาติญาณของตัวเองนะ ว่าแม่ตัวดีนี้คมเขี้ยวแน่นอน

 

เพื่อแลกกับภาระสำคัญที่เขามอบหมายให้กับเธอ จักรจึงจำเป็นต้องรับซื้อเห็ดทั้งหมดในตะกร้าทั้งที่ยังไม่รู้ว่าจะเอาไปทำอะไร แต่แล้วก็เกิดปัญหาเรื่องการต่อรองราคากันอีก เมื่อเขานำซองธนบัตรออกมาเพื่อหยิบเงินให้หล่อนสักสองบาทเป็นค่าเห็ด แต่หล่อนร้องจะเอาแบงค์ยี่สิบเสียอย่างนั้น

 

ต่อรองกันจนจักรหัวเสีย ในที่สุด ยายเด็กร้ายกาจก็ยอมรับเงินค่าเห็ดในราคาสิบบาท

 

ตั้งสิบบาทเชียวนะ!!!

 

จักรค่อนข้างฉุนเฉียวเมื่อจากไป และรู้สึกเสียหน้านิดๆ นี่หากไม่ต้องพึ่งพาเจ้าหล่อนละก็ เขาจะไม่ยอมขาดทุนอย่างนี้เป็นแน่

 

โสนหรี่ตามองตามชายแปลกหน้าที่เพิ่งจากไป คาดว่า ชายแปลกหน้าคนนี้อาจแอบชอบพี่สาวของเธอ หรืออาจวางแผนทำเรื่องไม่ดีไม่งามอยู่ก็เป็นได้ ยิ่งช่วงนี้มีข่าวขโมยขโจรหนาหูอยู่ด้วย

 

หญิงสาวยิ้มกริ่มโบกธนบัตรราคาสิบบาทในมือราวกับพัด เดินควงตะกร้าเปล่าๆกลับบ้านพร้อมกับวางแผนรับมือ ‘นายจืด’ คนแปลกหน้าที่เธอเพิ่งรู้จักในวันนี้

 

................................................................... 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว