email-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กุญแจแห่งโซโลมอน(5)

ชื่อตอน : กุญแจแห่งโซโลมอน(5)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 551

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2564 00:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กุญแจแห่งโซโลมอน(5)
แบบอักษร

"คุณเป็นตัวอะไร?" 

เสียงของสายลับสาวแห่งองค์กรห้องแดงดังขึ้นภายในโถงทางเดินของอาคารรัฐบาลสหรัฐแห่งหนึ่ง ตามรายทางของที่แห่งนี้นั้นเต็มไปด้วยร่องรอยความเสียหายจากนํ้ามือของปีศาจที่พึ่งถูกบุคคลตรงหน้าของเธอนั้นเผาทำลายกลายเป็นขี้เถา 

ในดวงตาของเธอนั้นสะท้อนให้เห็นถึงร่างของชายหนุ่มในชุดคล้ายค้างคาวสีดำที่รัดรูปเผยให้เห็นมัดกล้ามงามๆตามสไตล์หุ่นนายแบบ น่าแปลกที่รูปร่างของเขาที่เธอเห็นนั้นต่างกับพวกนักกล้ามที่ดูบึกบึน 

แต่ร่างตรงหน้าของเธอนั้นดูเพรียวบางเหมือนผู้หญิงหากแต่มีกล้ามเป็นมัดๆ ไหนจะริมฝีปากและโครงหน้าบ้างส่วนที่ดูคล้ายผู้หญิงนั้นอีก ถึงจะพอดูมีส่วนที่ดูก็รู้ว่าเป็นผู้ชายอยู่ก็เถอะ 

"ฉันคือแบทแมน... เธอล่ะสาวน้อย?" 

บรูซเก็กเสียงแหบแห้งแบบที่เขาเคยทำสมัยยังเป็นแบทแมน บุรุษรัตติกาลแห่งก็อตแทม ถึงตอนนี้สถานะในโลกเบื้องหน้าจะเป็นคนที่ตายไปแล้ว แต่ยังไงเขาก็ไม่อยากให้ใครรู้ตัวจริงของเขานอกจากคนที่เขาไว้ใจละน่ะ 

ขนาดคนในองค์กรก็อตแทมของเขานอกจากผู้บริหารระดับสูงที่เป็นคนสนิทแล้วละก็รู้จักเขาแค่ในชื่อของจักรพรรดิทมิฬแห่งก็อตแทมก็เท่านั้น 

ส่วนทางสายลับสาวที่ได้ยินชื่อของบรูซนั้นก็ทำสีหน้าไม่อยากเชื่อออกมา แบทแมนนั้นคือชื่อของทุกคนในโลกใต้ดินต้องรู้จัก ชื่อนี้นั้นคือชื่อของบุรุษในตำนานที่ค่อยกวาดล้างเหล่าผู้กระทำผิดจนเหล่าคนในโลกใต้ดินนั้นเพียงแค่ได้ยินชื่อก็ต้องหวาดผวา 

และตอนนี้จะบอกว่าตำนานที่ยังมีชีวิตคนนั้นอยู่ตรงหน้าเธองั้นเหรอ แถมอีกฝ่ายนั้นผิวพรรณ์ยังดูเด็กมากเผลอน่าจะรุ่นเดียวกันกับเธอ ไม่ก็เด็กกว่าเธอด้วยซํ้า 

ทั้งๆที่ตำนานผู้นี้นั้นมีชีวิตอยู่ตั้งแต่สมัยเดียวกับกัปตันอเมริกาในสงครามโลกครั้งที่สอง อีกฝ่ายควรจะเป็นคุณลุงไม่ก็คุณปู่ไปแล้วไม่ใช่เหรอ 

หรือนี้จะเป็นตัวปลอม หรือผู้สืบทอดของตำนานกันแน่ 

"อย่าทำสีหน้าแบบนั้นสิสาวน้อย ฉันรู้ว่าฉันดูเด็กกว่าอายุแต่อย่ามองแบบนั้น โอเคมั้ย?" 

บรูซที่เห็นใบหน้าของอีกฝ่ายก็เลิกเก็กเสียงแหบแล้วเปลี่ยนมาใช้เสียงปกติของเขาในตอนนี้ทันที เขานั้นต่อให้ไม่มีความสามารถอ่านใจก็สามารถรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายคิดอะไร 

ไม่ว่าจะลูกศิษย์(เมีย)ของเขา หรืออาจารย์ของเขารวมไปถึงพวกผู้บริหารคนสนิทในองค์กรต่างก็แซวหรือสงสัยในความเด็กตลอดกาลของเขาจนไม่ต้องอ่านความคิดก็เขาก็พอเดาได้แล้วว่าคนที่รู้ว่าเขาเป็นใครจะคิดเช่นไร 

แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังอดไม่ได้ที่จะคิดมากในเรื่องนี้ ด้วยพลังของโนเบลสและอวาลอนมันทำให้เขานั้นเด็กแบบนี้ไปตลอดกาลด้วยความเป็นอมตะ แต่เขาเองก็ยังอยากโตกว่านี้สักนิด 

ตอนนี้เวลาเขาอยู่กับลูกศิษย์หรือเหล่าข้ารับใช้นั้นเขาดูอาวุโสและน่าเคารพน้อยที่สุด ทั้งๆที่ความจริงเขาแก่และเป็นผู้นำของทุกคน ที่สำคัญมันทำให้ร่างกายของเขานั้นไม่เติบโตดูสมชายขึ้นอีกเลย 

เขาพยายามแทบตายเพื่อให้ร่างกายเขาดูสมชายชาตรีแบบเมื่อก่อนแต่หลังได้อวาลอนมา ไม่ว่าเขาจะทำอย่างไรร่างกายของเขาก็แทบไม่เปลี่ยนแปลงเลย 

อย่างน้อยก็ยังดีที่เขาไม่ได้มันมาตอนก่อนเจอแอนเชี่ยนวัน หากไม่แล้วบนร่างกายของเขาคงไม่มีกล้ามหรือสิ่งที่บ่งบอกความเป็นชายยกเว้นบรูซน้อยของเขาเลยแม้แต่น้อย 

"ขอโทษทีพอดีคุณดูต่างจากที่ฉันคิดนิดหน่อย" 

สายลับสาวพูดออกมาก่อนจะลุกขึ้นยืน โดยเธอนั้นยังคงเข้าใจอยู่ว่าอีกฝ่ายแค่คนที่รับสืบทอดชื่อแบทแมนต่อมาเพราะนํ้าเสียงของบรูซตอนนี้นั้นไม่ต่างกับเสียงของเด็กขี้เล่นที่เหมือนพูดจริงและไม่จริงในเวลาเดียวกัน 

ทำให้สายลับสาวคิดว่าที่อีกฝ่ายพูดนั้นแค่พูดเล่นๆ โดยหารู้ไม่ว่าอีกฝ่ายนั้นพูดจริง 

"ไม่เป็นไร มีคนเข้าใจผิดแบบนี้บ่อยเหมือนกัน ว่าแต่เธอชื่ออะไรล่ะสาวน้อย" 

บรูซยังคงพูดถามด้วยนํ้าเสียงขี้เล่นแลดูไม่เต็มบาทเหมือนเสียงของหนึ่งในศัตรูคู่ปรับของเขาโจ๊คเกอร์หากแต่เสียงของเขานั้นไม่ได้ดูบ้าคลั่งหรอโรคจิตแบบเสียงของเจ้านั้นก็เท่านั้น 

"แบล็ควิโดว์ แต่คุณสามารถเรียกฉันว่านาตาชาก็ได้" 

สายลับสาวหรือนาตาชา โรมานอฟผู้ใช้โค็ดเนมแบล็ควิโดว์พูดด้วยรอบยิ้มที่เสริมเสน่ห์สาวงามเช่นเธอได้เป็นอย่างดี ซึ่งบรูซที่ได้ยินฉายาของนาตาชาก็รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นใครมาจากไหน 

ชื่อแบล็ควิโดว์นั้นตอนนี้อาจไม่โด่งดังมากในโลกใต้ดิน แต่ก็พอมีชื่อเสียงในฐานะสายลับฝีมือดีอยู่บ้าง หากแต่สำหรับบรูซแล้วเขารู้ตัวตนของอีกฝ่ายดีกว่านั้น 

เพราะอนาคตหญิงสาวนั้นจะเป็นหนึ่งในกลุ่มฮีโร่ที่ทัดเทียมจัสติซลีคของเขาในจักรวาลนี้อย่างทีมอเวนเจอร์ เด็กกำพร้าพิทักษ์โลกที่ถูกตั้งโดยนิค ฟิวรี่ผู้อำนวยการในอนาคตของชิลด์ที่ตอนนี้นั้นพึ่งได้เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสามอย่างสดๆร้อนๆ 

"อ่า เข้าใจแล้วว่าแต่เธอจะทำอะไรต่อกันล่ะ บอกก่อนน่ะถ้าจะลงไปขโมยสมบัติละก็มีตัวแบบที่เธอพึ่งเจออีกหลายตัวเลยน่ะบอกก่อน"บรูซพูดเตือนอีกฝ่ายด้วยความหวังดี 

เขานั้นไม่ค่อยอยากให้อีกฝ่ายลงไปเจอไอพวกปีศาจเงาปริศนาพวกนี้เท่าไหร่ เพราะตัวตนของเธอนั้นสำคัญมากต่อทีมอเวนเจอร์และเส้นเวลาของจักรวาลนี้ 

ถึงเขาจะไม่รู้ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงมาที่นี้ก็ตาม หากเขามาไม่ทันอีกฝ่ายน่าจะตายไปแล้วจนเส้นเวลาผิดเพี้ยน หรือนี้เป็นผลกระทบจากการมีอยู่ของเขากัน  

ถ้าใช่ก็นับว่าหญิงสาวนั้นโชคร้ายมาก เพราะตัวตนของเขานั้นแม้จะไม่ใช่พวกผู้ใช้เนกาทีฟ สปีดฟอร์ซที่ไม่ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงเส้นเวลา 

แต่ด้วยพลังของเส้นทางที่เขามีซึ่งก็ไม่ต่างกับสปีดฟอร์ซในจักรวาลเดิมของเขาที่เขาเคยคิดเล่นๆว่าหากจอมเวทนั้นมีเส้นทางแห่งความเร็วบ้างที่เส้นทางนั้นอาจเป็นสปีดฟอร์ซ ขุมพลังของสปีดเตอร์เช่นเดอะ แฟลซหรือแบรี่ อัลเลนเพื่อนของเขาก็เป็นได้ 

ด้วยเส้นทางแห่งทุกสรรพสิ่งรวมถึงพลังของระบบนั้นทำให้ตัวตนของเขาแทบจะหลุดอยู่เหนือกฎแห่งเวลา ทำให้แม้เส้นเวลาจะปั่นป่วนไปบ้างแต่เส้นเวลาที่เขามีตัวตนอยู่นั้นจะกลับมาซ่อมแซมตัวเองจนไม่ต่างจากเดิมโดยเร็ว 

ยกเว้นชะตากรรมบ้างอย่างที่เขามีส่วนร่วมเต็มๆแบบกรณีศิษย์ทั้งสองที่กลายมาเป็นภรรยาของเขาละน่ะ ซึ่งนั้นทำให้โอกาสที่หญิงสาวตรงหน้าจะมีชะตากรรมที่เปลี่ยนไปเช่นนี้นั้น 

หากไม่ซวยจริงก็คงถูกยมบาลสาปส่งให้ตายในเร็ววันเป็นแน่แท้ เพราะถึงโอกาสจะไม่ใช่ศูนย์แต่โอกาสที่ชะตากรรมจะเปลี่ยนไปโดยที่เขาไม่มีส่วนร่วมนั้นน้อยยิ่งกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์เสียอีก 

"มีตัวแบบพวกนั้นอีกเหรอ" 

นาตาชาที่ได้ยินคำกล่าวของชายหนุ่มก็ได้หน้าซีดออกมา แม้จะไม่รู้ว่าจริงไหมแต่อีกฝ่ายนั้นไม่มีความจำเป็นต้องโกหกตัวเธอเลย อีกฝ่ายนั้นหากให้วิเคราะห์แล้วคงเป็นพวกกลายพันธ์ุ ไม่ก็ มนุษย์ทดลองอะไรพวกนั้นแน่นอน 

ถ้าดูจากการที่อีกฝ่ายนั้นสามารถจัดการปีศาจที่ไล่ล่าเธอจนไม่ต่างกับหมาจนตรอกได้อย่างง่ายดายแบบนั้นละน่ะ 

"แต่ฉันไม่สามารถล้มเหลวได้" 

สายลับสาวกัดฟันและจิกมือตัวเองเมื่อรับรู้ถึงความอันตรายของภารกิจนี้ที่เธอได้จากองค์กร สำหรับสายลับนั้นไม่ว่าเก่งแค่ไหนก็ไม่มีพื้นที่เหลือไว้สำหรับคนที่ทำภารกิจล้มเหลว 

โดยเฉพาะกับองค์กรที่โหดร้ายเช่นองค์กรของเธอ หากทางพวกผู้ใหญ่รู้ว่าเธอล้มเหลว โดนลงโทษนิดหน่อยเช่นการถูกขังหรือลดขั้นนั้นนับว่าเป็นโชคดีที่สุด 

แต่หากเลวร้ายเธอไม่โดนฆ่าตายก็คงโดนทรมาณด้วยสารพัดวิธีจนอยากตาย ร่างกายของเธอคงถูกนำไปใช้ในการทดลองผิดมนุษยธรรมขององค์กรแน่นอน 

และทางบรูซที่เห็นอีกฝ่ายมีท่าทางเช่นไร เขาก็พอรับรู้ความกังวลใจของอีกฝ่ายได้ เขาเคยฝึกเป็นนักฆ่าอยู่ที่ปรมจารย์นักฆ่าอย่างราส์ อัล กูล 

และเขารู้ดีว่าไม่มีที่สำหรับคนไร้ประโยชน์ที่ทำงานพลาด 

"อย่าทำหน้าแบบนั้นสิสาวน้อย เดี๋ยวรอยตีนก่ก็ขึ้นเต็มใบหน้าหรอก" 

บรูซพูดจากวนประสาทเรียกสติของอีกฝ่ายจนอีกฝ่ายนั้นหันมามองค้อนอย่างแรง(อย่าพูดแบบนี้กับหญิงสาวที่ไหนนะครับ ถ้ายังไม่อยากรับฝาตีนกับฝามือเป็นอาหาร) 

แต่อีกฝ่ายนั้นก็ต้องชะงักเมื่อเห็นอีกฝ่ายนั้นจ่อนามบัตรมาอยู่ตรงหน้าเธอ 

"ถ้าเธอไม่มีที่ไปมาอยู่องค์กรฉันก็ได้ เพราะก็อตแทมมีไว้สำหรับคนแบบเธออยู่แล้ว" 

บรูซพูดด้วยร้อยยิ้มอันอ่อนโยน ยังไงเขาก็คงปล่อยให้อีกฝ่ายตายไม่ได้ละน่ะ แถมถ้าได้สายลับสาวมากความสามารถแบบนี้มาเข้าองค์กร มันคงดีไม่น้อยเพราะเธอนั้นสามารถทำงานแทนเขาได้หลายอย่าง 

อีกอย่างก็อตแทมของเขาถูกสร้างขึ้นเพื่อแบบนี้อยู่แล้ว แม้พวกปลายแถวนั้นจะมีพวกที่ดีไม่ดี เป็นหนอกไส้ศึกบ้างแต่สำหรับคนที่ได้เป็นสมาชิกองค์กรจริงๆนั้นต่างเป็นพวกที่หมดสิ้นความหวังในโลก 

ไม่ว่าจะโลกเบื้องหน้าหรือเบื้องหลัง นั้นจึงทำให้เขาสร้างองค์กรของตัวเองขึ้น สำหรับเขาก็อตแทมไม่ใช่สถานที่แต่เป็นผู้คน(บรูซอย่าลืมไปจ่ายค่าลิขสิทธิ์ให้แอสการ์ดด้วยล่ะ) 

"เอ๊ะ นี้มัน!?" 

สายตาของสายลับสาวนั้นเบิกกว้าง เพราะชื่อก็อตแทมนั้นตอนนี้เป็นองค์กรยักษ์ใหญ่ที่สุดของโลกใต้ดินแม้จะไม่ได้มีกิจการผิดกฎหมายอะไรแต่ก็มีการก่ออาชญากรรมไว้ไม่น้อย 

ดังนั้นตัวตนของแบทแมนที่เปรียบดั่งอัศวินผดุงธรรมนั้นย่อมเป็นขั่วตรงข้ามพวกใต้ดินไม่ใช่เหรอ?  

ทำไมอีกฝ่ายกลับกลายเป็นสมาชิก(บอส)ขององค์กรใต้ดินไปได้ละเนี่ย!? 

. 

. 

. 

อีกด้านนะห้องเก็บสมบัติของโซโลมอนที่อยู่ชั้นที่ลึกที่สุดของอาคารแห่งนี้ 

ตอนนี้ภายในห้องที่เต็มไปด้วยสมบัติมากมายที่คาดการณ์ว่าเป็นของราชาโซโลม่อน หนึ่งในจอมเวทและราชาผู้ยิ่งใหญ่ของโลกนั้นได้เต็มไปด้วยซากศพมากมายที่ดูแล้วน่าสยดสยองกำลังนอนกองเต็มพื้น 

กลางห้องที่กำลังมีตำราอะไรบ้างอย่างถูกจัดเก็บไว้ในกระจกนิรภัยกลางห้องนั้นได้มีกลุ่มปีศาจเงาแบบที่บรูซเจออยู่แปดตน โดยปีศาจเงาที่ดูจะเป็นหัวหน้าจากลักษณะร่างกายที่โดดเด่นกว่าใครเพื่อนของมันนั้นกำลังจับจ้องมองตำราตรงหน้าอย่างไม่วางตา 

"มีคนจัดการร่างแยกของข้าไปได้สองตนแล้วงั้นเหรอ ช่างเถอะเพราะตอนนี้ข้ากำลังจะได้ของที่ต้องการแล้ว" 

รอยยิ้มสีขาวอันดูชั่วร้ายนั้นปรากฏบนใบหน้าของปีศาจเงาตัวนี้ มงกุฏเงาสีดำทมิฬบนหัวที่ทำให้มันดูเหมือนราชาของปีศาจเงานั้นยิ่งแปรเปลี่ยนไปจากความสง่างามเป็นความชั่วร้ายเช่นเดียวกับกลิ่นอายรอบตัวมัน 

สายตาสีขาวเรืองแสงนั้นเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและเทิดทูนต่อตำราที่อยู่ตรงหน้า  

ตำราที่มีกลิ่นอายส่วนหนึ่งเชื่อมโยงกับผู้สร้างของมัน ตัวตนที่ยิ่งใหญ่ก่อนการเกิดของจักรวาล  

"ข้ากำลังจะได้พบท่านและปลดผนึกท่านออกจากการจองจำแล้ว" 

เสียงของปีศาจเงาตัวหัวหน้าผู้นี้นั้นพูดด้วยนํ้าเสียงที่ไม่ต่างกับนักบวชผู้คลั่งศาสนายามจะได้พบและชี้นำจากพระผู้เป็นเจ้าของตน 

"พวกเจ้าทั้งเจ็ดจงไปขัดขวางผู้บุกรุกซะ จนกว่าข้าจะได้อัญเชิญนายท่านออกมา" 

"รับทราบ"x7 

ฟุบๆ 

. 

. 

. 

+++ 

เหนื่อยโว้ยยย ไรท์ไม่อยากเรียนออนไลน์(ความจริงไม่อยากเรียนอะไรทั้งนั้นอยากนอนอุตุเล่นเกมปั่นแรงค์อยู่บ้าน) 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว