(จู่ๆก็มีคนอ้อมมือจากด้านหลังฉันพร้อมถือนมสตอเบอรี่ว้ในมือออ้อมมาถือตรงหน้าฉันพร้อมโพสอิทขอโทษฉันขมวดคิ้วก่อนจะหันหลังกล้บไปมองทันที)

!!

(หน้าเขาใกล้ฉันมากจนจมูกเกือบแตะกันฉันเบิกตากว้าง)

นะ…นาย~

ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย…(หน้าฉันร้อนผ่าวก่อนจะเอี้ยวตัวหลบไอ้เด็กบ้านี่)

ทำไม

ไม่ได้ต้องการคำขอโทษ

(ฉันมองนมสตอเบอรี่ในมือเขา)

ฉันไม่กิน

พี่?(ประสาทกลับแล้ว)

ไม่ต้องการ

ไม่ใช่

แกอย่าไปคุย

ขำไร

(ฉันมองนมในมือเขาก่อนจะหยิบมาแล้วยื่นให้มิเชลพร้อมเจาะให้ด้วยแต่ก็ไม่ลืมที่จะดึงโพสอิทออก)

ฉันซื้อมาให้แก

เห็นแกชอบ

ไม่ต้องจะไปแล้ว

(ฉันลุกเดินหนีทันที)

ผู้หญิงอะไรง้อยากชิบหายเดี๋ยวไม่ง้อเลย

(ผมมองคนขี้งอนเดินออกไป)

กับผีสิ

ก็ไอ้น้งนี่ละทำฉันหัวเสียวันนี้

สงสัยกลัวเสียฟอมมั้งปิดปากกลัวฉันเอาไปพูดให้เสียหายมั้งเดี๋ยวเสียภาพลักษณ์คนดีจอมปลอม

เลือกฉันกับไอ้เด็กนั่น

โอเคไปละ

พอๆขนลุกๆ

อ้าวฮีซึงพอดีไปกินขนมมาน่ะพายัยมิเชลไปเพิ่มน้ำหนัก

นาย~อย่าบูลลี่เราเรางอนนร้า~

บ้า

อย่าพอเลยขนลุกแล้วมันผิดผี~

มิเชลพอแล้ว~

(ขณะนี้เป็นเวลาหกโมงเย็นท้องฟ้าเริ่มมืดค่ำฉันที่กำลังเคียงานเพลินจนลืมเวลาเมื่อเงยหน้ามองฟ้าก็รู้ว่ามืดแล้วจึงเก็บของกลับคอนโดทันที)

(เนื่องจากคอนโดฉันและมหาลัยไม่ไกลนักฉันจึงนั่งรถไม่นานก็ถึงปากซอยก่อนจะเดินเข้าไปในซอยที่ตอนนี้มืดมาก)

ไฟเสียหรอเนี่ย

เห้อเอาวะผีไม่กลัวกลัวคนนี่แหละ

(ฉันรีบเดินให้เร็วจะได้ไปถึงคอนโดซักที)

(ฉันที่กำลังเดินๆอยู่ก็เจอผู้ชายประมาณ2คนเดินมาดักฉันจึงถอยหลังกลับแต่ปรากฏว่ามีผู้ชายอีกสองสามคนดักข้างหลัง)

จะทำอะไรฉันไม่มีเงินหรอกนะ

(ไม่นานก็มีคนหนึ่งในกลุ่มมันเดินมาจับมือฉัน)

ปล่อยนะ!

(ฉันสะบัดมือออกแต่ไม่หลุด)

ช่วยด้วยค่ะ !!

(ไอ้คนชั่วมันตบที่หน้าฉันจนเลือดซิปปาก)(

ไม่อย่ามายุ่งกับกู~.(ฉันชกไปที่หน้ามันทันทีทำให้ันโกรธมาก)

(.เพื่อนมันคนหนึ่งล็อคฉันไว้ส่วนอีกคนกำลังง้างมือจะตบฉัน)

(ฉันหลับตาแน่น)

(ฉันได้ยินเสียงเหมือนคนโดนต่อยแต่ไม่ใช่ฉันฉันลืมตามองก็พบว่าไอ้คนที่จะตบฉันได้ไปนอนกองอยู่ตรงพื้นเพราะมีคนต่อยมันรวมถึงไอ้คนที่ล็อคแขนฉันไว้เช่นกัน~

(ฉันมองคนที่ต่อยพวกมัน)

เจค!

(ฉันพยักหน้าตอบเขาเขาดึงฉันไปหลบหลังเขาก่อนที่พวกมันจะวิ่งกรู่เขามาหวังทำร้ายพวกเรา)

🙀😳

(ใช่เวลาไหมเนี่ย)

ผั๊วะ!!(มันชกที่หน้าของเจคจนหัน)

เจค!!

(ไอ้เวรเอ้ยฉันถีบมันเข้าให้จนมันเซก่อนที่เจคจดไปซ้ำแล้วเพื่อนมันที่เหลือก็เข้ามาต่อยเจคแต่เจคก็หลบได้บ้างโดนบ้างฉันเองก็โดนบ้างส่วนมากแค่ดึงเพราะเจคไม่ยอมปล่อยพวกมันเข่้าถึงตัวฉันเลย)

(ถึงเขาจะเก่งแต่โดนหมาหมู่ขนาดนี้จะไหวหรอเนี่ยขอโทษนะที่ทำให้เจ็บตัว)

(ในขณะที่ดวกมันกำลังจะลุมกระทืบเจคก็ได้มีรถตำรวจขับเข้ามาพอดีพวกมันจึงวิ่งแตกวงไปทันที)

(ในขณะที่ตำรวจได้วิ่งตามจับไอ้พวกคนไม่ดีฉันก็รีบวิ่งไปดูเจคมันที)

เป็นอะไรไหม?

ขอโทษนะ( ันน้ำตาซึมทันทีฉันสงสารและรู้สึกผิดมาก)

ไอ้บ้าไม่ได้ร้อง(ฉันเช็ดน้ำตาลวกๆ)

เป็นไรเจ็บตรงไหนไปโรงบาลเถอะ(ฉันลุกลี้ลุกรนเมื่อเข้าร้องโอยด้วยความเจ็บ)

ไม่ใช่ซะน่อยแค่กลัวผีถ้ามาตายแถวนี้

ไปได้แล้วโรงบาลอ่ะ

ดื้อว่ะ

ไม่ดื้อก็ไปเนี่ยดูช้ำไปหมดแล้ว(ฉันจับหน้าเขาหันไปมาเพื่อสำรวจรอยแผล)

ก็บอกไปแล้วแค่กลัวมาตายที่นี่

ไปโรงบาลเร็วๆ(ฉันพยุงเขา)

มี ทำไมหรอ?

ไม่ได้เกิดเป็นหนักขึ้นมาทำไง

👿🙄😕

อะไรพ่อรวยละมันใช้ชีวิตลำบากก็อย่ารวย

นายโอเคไหมฉันจอโทษไม่รู้ส่าเซนซิทีฟเรื่องนี้

มีไรเล่าได้นะถ้าไว้ใจ

(คงไม่ค่อยถูกกับพ่อสินะ)(ฉันคิดในใจ)

แต่…

เดี๋ยวดิ…ฉันวิ่งตามเขาไปก่อนจะขึ้นรถ(อะไรของเขาพ่อต้องเป็นคนไงวะเนี่ยถึงขั้นลูกไม่กล้าบอกปัญหาใดๆขนาดนี้ไม่เข้าใจพวกคนรวย)

(ฉันจึงขึ้นรถเขาก่อนเขาจะขับมุ่งตรงไปที่คอนโดฉันทันที)