ศรีมณีเองจ้า

ชื่อตอน : Back to square one 2

คำค้น : นิยายyaoi,เมียหลวง,ชู้,ท้องได้,ครูส,คอส,Back to square one 2

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 40.6k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มิ.ย. 2559 18:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Back to square one 2
แบบอักษร

 

 

 

" มิเกล วิ่งมาหามาม๊าหน้อยครับคนเก่ง " 

 

ผมเอ่ยเรียกมิเกลลูกชายสุดที่รักของผมทันทีหลังจากที่รถมาจอดหน้าบ้าน

เพียงไม่กี่นาทีตัวล็กๆของมิเกลก็วิ่งออกมาจากบ้านดุ้กดิ้กๆจนผมเผลอยิ้มออกมาเพราะความน่ารักของมิเกล 

 

" มาม๊า ไปไหนมาฮับ " 

 

มิเกลวิ่งมาเกาะที่ต้นขาของผมแน่นก่อนที่ผมจะยกมิเกลเข้ามาอุ้มและเดินเข้าไปในบ้านในขณะที่คนรับใช้คนสนิทปิดประตูบ้านตามหลังมา 

 

วิน กลับไปได้แล้วป่ะ " 

" ครับ " 

 

เมื่อผมเอ่ยจบ วิน ก็เดินออกจากบ้านไปทันที

 

 " มาม๊า ยังไม่ตอบมิเกลเลย " 

 

ผมมองลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่กำลังยู้ปากจ้องมองหน้าผมอย่างไม่คาดสายตา ถ้ามันออกมาเป็นคำพูดได้คงพูดว่า มาม๊าต้องมาเดี๋ยวนี้!! 

ผมยิ้มให้ลูกชายก่อนที่จะตอบกลับไป 

 

" มาม๊า ไปเผาขยะ มาครับ " 

" มาม๊าไปเผาทำไมฮับ "

" มัน รก ครับลูก " 

 

เมื่อเด็กน้อยได้ยินคำตอบจากคุณแม่จนพอใจแล้วก็เงยหน้าขึนไปหอมแก้มคุณแม่คนเก่ง จนคนเป็นแม่ยิ้มกว้างจนปากแทบจะฉีก 

 

ปัง!!!! 

 

" ฮึก!  " 

 

เสียงประตูกระแทกกับกำแพงอย่างแรงจนผมสั่นไปทั่งตัวแต่คนที่ดูท่าว่าจะตกใจหนักกว่าผมก็คือมิเกล 

ผมมองหน้ามิเกลที่กำลังพยามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกจากดวงตากลมโตของตัวเองเพราะว่าตกใจ มันทำให้ผมเดือดจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ผมได้แต่นับ 1-10 ภายในวนนับไปนับมาจนคิดว่าตัวเองใจเย็นลงแล้ว 

 

" มิเกล ไปรอมาม๊าที่ห้องก่อนนะคนเก่ง " 

" มะ มา..ม๊า " 

" ไปเถอะครับ คนเก่ง " 

 

ผมก้มลงไปหอมแก้มมิเกลก่อนที่จะดันหลังมิเกลเบาๆให้เป็นเชิงว่าขึนไปได้แล้ว 

 

ร่างเล็กของมิเกลยื่นขั่งใจอยู่สักพักก่อนที่จะเดินขึนห้องไปรอคุณแม่คนสวยตามที่บอก 

 

ร่างบางมองร่างเล็กๆของลูกชายที่เดินขึนบันไดไปสุดตาดก่อนที่จะหันกลับมามองผู้ชายที่ได้ขึนชื่อว่าเป็น สามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย 

 

" มึอะไร " 

 

ภรรยาเอ่ยถามผู้เป็นสามีด้วยน้ำเสียงที่นิ่งราวกับก้อนหินที่ไม่ต่างอะไรกับสายตาที่เฉยชาจนดูน่ากลัว มันทำให้ผู้สามีหงุดหงิดได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

 

1  

2

3...

 

" มึงตั้งใจกวนตีนกูใช่ไหม!!! " 

 

เพร้ง!!! 

 

ผมมองแจกันที่ถูกปาลงพื้นอย่างแรงจนมันแตกละเอีอดไม่เหลือชิ้นดี

ก็นะ... มันก็ไม่ได้ต่างจากที่ผมเดาเท่าไหร่ พวกเห็นแก่ตัวมักจะมีความอดทนน้อยเสมอไม่ว่าจะเรื่อง บนเตียง หรือ เรื่องอะไรก็ตาม 

 

" หึ ฉันยังไม่ได้กวนอะไรนายเลยนะครูส " 

" มึงอย่ามาเล่นลิ้นกับกู!! " 

 

ผมมองร่างสูงที่กำลังกัดกามแน่นเพื่อระงับอารมที่กำลังเดือด ถ้าเอาปรอทมาวัดตอนนี้ล่ะก็มันคงทะลุหลอดจนแตก 

 

" ฉันเนี้ยนะเล่นลิ้น? ...หึ อุบาท " 

" มึงก็ไม่ต่างจากกูหรอก คอส! " 

 

ร่างสูงก้าวขามาหาผมอย่างรวดเร็วโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัวเพียงเสียววินาทีก่อนที่ผมจะตัดสินใจเดินหนีมือแกร่งของร่างสูงก็เข้ามากระจากแขนผมอย่างแรงจนผมกระเดนไปกระแทกกับกำแพงอย่างแรง 

 

ตุบ! 

 

" มึงเป็นคนทำใช่ไหม! " 

" ทำ? กู ทำ-อะ-ไร " 

 

ผมมองร่างสูงขมวบคิ้วเข้าหากันแน่นกและแน่นอนแรงที่มือก็มีแรงมากขึนกว่าเดิม 

 

" มึงรู้ไหม ถ้าไม่ใช่เพราะ เรื่องธุกิจ กูหย๋ากับมึงไปนานแล้ว! " 

" ทำไมกูจะไม่รู้ กูไม่ได้โง่เหมือนมึง -อุ้บ! " 

 

มันไม่ใช่จูบอย่างที่พวกคุณหวังแน่นอน แต่มันคือมือที่กำลังบี้บเข้าที่ปลายคางของผมอย่างแรงจนผมได้กลิ่นคาวเลือดที่กำลังส่งกลิ่นไปทั่วทั่งปาก 

 

" ก็เพราะครอบครัวของมึงมันด้อยปัญญาไงครูส ถุย!! " 

 

ผมถ่มน้ำลายใส่หน้าคมคายของมันอย่างแรง ครูสมันค่อยๆยกมือขึนมาเช็ดน้ำลายออกจากใบหน้าคมของมัน ก่อนที่มันจะเข้ามาบี้บคอผมอย่างแรง

 

" คร่อ- มะ มึง " 

 

ผมพยามดึงมือทั่งสองข้างของมันออกจากลำคอของผม แต่ไม่เป็นผลด้ววยความที่ขนาดตัวของเราต่างกันเยอะหรืออะไรก็ตามแต่ มันทำให้ผมสู้มันไม่ได้ 

ผมรู้เริ่มรู้สึกว่าลมหายใจของผมเริ้มหมดลงช้าๆ ก่อนที่ผมจะเอื้อมมือไปหยิบแจกันด้านข้างขึนมาฟาดเข้าที่หัวของมันอย่างแรง 

 

ปึก! เพร้ง!!!! 

 

" แค่กๆ " 

 

ผมรีบวิ่งขึนบันไดโดยที่ไม่หันกลับไปมองข้างหลังเลยแม้แต่น้อย 

 

ปัง! 

 

ผมปิดประตูห้องอย่างแรงก่อนที่จะทิ้งตัวลงพื้นพร้อมกับน้ำตาที่ค่อยๆไหลออกมาจากดวงแต่

ผมยกมือขึนปิดเสียงสะอื้น

 

ก่อนที่จะค่อยๆเดินไปหามิเกลที่กำลังหลับอยู่บนเตียงขนาดใหญ้ 

 

ไม่รู้เพราะอะไรยิ่งผมมองหน้าลูก น้ำตาของผมก็ยิ่งไหลออกมา... 

 

 

แต่มีมันมีไม่กี่เหตุผลนักหรอก ผมรู้ตัวเองดี 

 

เหตุผลที่ผมยอมที่จะอยู่กับ ครูส...

ไม่ใช่แค่เรื่องของมิเกล

                   แต่มันเป็นเพราะผมรักเขา ผมรักครูสมากมากกว่าที่ผมคิดซะอีกซะอีก.... 

 

 

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

 

มาสั้นๆเนอะ เพราะไรท์ลงได้แค่นี้ 5555 

แต่ตอนหน้าจะพยามให้ยาวกว่าเดิมค่ะ

เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ 

 

ปล. ไรท์ยังไม่ตรวจคำผิดนะจ้ะ 

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/937005481.gif

 

 

ความคิดเห็น