ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : D.O.21

คำค้น : #รักโรแมนติค #นิยายรัก #รักเร่าร้อน #นิยายอีโรติค

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มิ.ย. 2564 20:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
D.O.21
แบบอักษร

D.O.21 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“เข้ามา”

เมื่อคนข้างในอนุญาตภาคินจึงดันประตูเปิดเข้าไป

“พี่คิมมีอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ” ร่างสูงเอ่ยถามพี่ชายพร้อมเดินไปนั่งที่โซฟาอย่างสบายใจ

“อาทิตย์หน้า บริษัทมีกิจกรรมพาพนักงานไปพักผ่อน นายจะไปใช่มั้ย เพราะพี่คงไปไม่ได้” วาคิมเอ่ยถามเพราะเขานั้นไม่ว่าง ต้องพาแพรนิตไปตรวจครรภ์ และเขาก็ไม่อยากพลาดโอกาสนี้ด้วย

“ไม่รู้สิครับ ขอดูก่อน”

“แต่พี่ว่านายคงปฏิเสธไม่ได้แล้วน่ะสิ เพราะคุณแม่เหมือนจะวางแผนให้นายไปด้วยแล้ว” วาคิมเอ่ยบอกยิ้มๆ

“เห้อออ เดี๋ยวผมจัดการเอง” ภาคินบอก เพราะเขาคิดแผนดีๆออกแล้ว

“นายเตรียมตัวได้เลย” 

วาคิมบอก ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ว่าตอนนี้น้องชายเขาทำอะไรอยู่ เขารู้ทุกอย่างแต่ไม่อยากยุ่งเพราะถือว่ายังไงภาคินก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว

“เรื่องแค่นี้ผมรับมือได้หน่า” เสียงเข้มเอ่ยบอก

“งั้นฝากด้วยนะ เพราะฉันคงไม่ได้ไป”

“ครับ”

“นายต้องการผู้ช่วยเพิ่มอีกมั้ย” วาคิมเอ่ยถามน้องชาย

“จริงๆผมก็คิดไว้เหมือนกัน ว่าจะหาผู้ช่วยเพิ่ม แต่ผมมีคนที่เล็งๆไว้แล้วล่ะครับ” 

ภาคินเอ่ยบอกพี่ชาย แค่นับดาวคนเดียวเขากลัวว่าเธอจะทำงานหนักเกินไป และเผื่ออนาคตว่านับดาวอาจจะไม่ได้ทำงานแล้ว.......

“ใครเหรอ ที่นายเล็งไว้”

“รุ่นน้องที่เคยทำงานด้วยกัน ตอนอยู่ต่างประเทศนั่นแหละครับ”

“ไว้ใจได้แน่นะ” วาคิมเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

“ไว้ใจได้ครับ พี่คิมไม่ต้องห่วงหน่า”

“ตามใจนายละกัน”

เมื่อคุยกับวาคิมเสร็จภาคินจึงกลับไปเคลียร์งานที่ค้างต่อ ยังมีเอกสารอีกหลายอย่างที่เขาต้องอ่าน...

เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องก็พบร่างเล็กที่ตั้งหน้าตั้งตาทำงานเหมือนเดิม ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาเดินกลับมาแล้ว

“ผมขอกาแฟหนึ่งแก้ว” เสียงเข้มที่เอ่ยขึ้นนั่นแหละร่างบางถึงรู้ตัวว่าภาคินอยู่ตรงหน้า

“ได้ค่ะ เดี๋ยวนับเอาเข้าไปให้นะคะ”

“พี่คินขา”

ก่อนที่นับดาวจะเดินไปชงกาแฟให้ภาคิน เสียงแหลมของหนึ่งธิดาก็ดังมาซะก่อน มาพร้อมร่างบางที่เดินมาเกาะแขนภาคินอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ แล้วทำไมเธอต้องรู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจด้วยล่ะเนี่ย

“ปล่อย!!”

เสียงเข้มเอ่ยอย่างดุดัน พร้อมมองหนึ่งธิดาที่พยายามเบียดหน้าอกเข้ามาชนเขาด้วยใบหน้านิ่ง พร้อมสะบัดออกเบาๆอย่างไม่ไว้หน้า จนหนึ่งธิดาหน้าเสียไปเล็กน้อย

ตาคมสบเข้ากับตากลมโตของนับดาว แวบหนึ่งเขาเห็นว่าเธอมองเขาด้วยสายตาไหววูบ แต่แค่แปบเดียวก่อนที่เจ้าตัวจะปรับให้เป็นเหมือนเดิม แล้วเดินไปชงกาแฟให้เขา

แวบหนึ่งเขาคิดแผนบางอย่างออกมาได้ แผนที่จะทำให้รู้ว่าคนตัวเล็กรู้สึกอย่างไงกับเขา.....

“มาหาพี่มีธุระอะไรเหรอครับ” ภาคินหันมาถามหนึ่งธิดาด้วยน้ำเสียงปกติ

“คือว่า.....หนึ่งอยากเรียนรู้งานจากพี่คินน่ะค่ะ” 

หนึ่งธิดาเอ่ยปด จริงๆแล้วเธอว่างไม่มีอะไรทำ แม่เธอจึงคิดแผนให้มาใกล้ชิดกับภาคิน เธอจึงบุกมาหาเขาถึงที่ทำงานเลยต่างหาก

“อ่อ ถ้าอย่างนั้นเข้ามาข้างในก่อนก็ได้ครับ” ภาคินแกล้งเอ่ยชวนหนึ่งธิดา

“ค่ะ” 

หนึ่งธิดาเอ่ยตอบด้วยความดีใจ เธอนึกว่าวันนี้เธอจะมาเสียเที่ยวซะอีก เพราะปกติที่เจอกัน ภาคินนั้นเงียบและนิ่งกับเธอตลอด สงสัยเขาคงจะเริ่มมีใจให้เธอแล้วแหละ ไม่งั้นคงไม่มีท่าทางแบบนี้กับเธอแน่

หนึ่งธิดาเดินตามร่างสูงเข้าไปในห้องอย่างยิ้มกระหยิ่มในใจ ร่างบางเดินนวยนาดแกล้งทำเป็นสะดุดล้มลงบนตักแกร่งของภาคินที่นั่งอยู่บนโซฟา

“อุ้ย หนึ่งขอโทษค่ะ พอดีหนึ่งซุ่มซ่ามสะดุดอะไรไม่รู้ค่ะ”  

เสียงแหลมบอกอย่างออเซาะ แต่แทนที่จะลุกขึ้นกลับเอาแขนไปคล้องไว้ที่คอแกร่ง กลิ่นกายของชายหนุ่มมันทำให้เธอแทบคลั่ง

“.............” ภาคินเงียบไม่ได้พูดอะไร ปากหนายกยิ้มเบาๆรอดูว่าหนึ่งธิดาจะทำอะไรต่อ

“หนึ่งปวดหัวจังเลยค่ะพี่คิน” หนึ่งธิดายิ้มในใจเมื่อภาคินไม่ผลักเธอออกไป เธอจึงแกล้งทำเป็นออเซาะเขาต่อไป

ภาคินมองร่างบางที่เอาหัวมาซบอกเขาด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่ง ร่างสูงบดกรามแน่นด้วยความหงุดหงิดเมื่อหนึ่งธิดาพยามใช้มือลูบไล้หน้าอกเขาไว้ เจ้าตัวพยายามล้วงเข้าไปในเสื้อเขาด้วยซ้ำ

แอ๊ดดด

สองร่างที่อยู่ในห้องเงยหน้าขึ้นมามองนับดาวที่เอาน้ำเข้ามาเสิร์ฟด้วยสายตาที่ต่างกัน

“เอ่อ ดิฉันขอโทษค่ะ” 

นับดาวเอ่ยอย่างร้อนลน เจ็บแปลบกับภาพตรงหน้า น้ำตารื้นออกมาอย่างห้ามไม่ได้แต่ก็พยายามกลั้นไว้ไม่ให้มันร่วงเผาะ

หนึ่งธิดามองนับดาวด้วยความหงุดหงิด อีกนิดเดียวจะสำเร็จอยู่แล้วเชียว ถ้ายัยเลขาหน้าจืดนี่ไม่เข้ามาขัดซะก่อน

“ไหนล่ะกาแฟ” 

ภาคินเอ่ยอย่างอารมณ์ดี ทุกอิริยาบถของนับดาวนั้นอยู่ในสายตาเขาตลอด ทั้งแววตาตัดพ้อที่เจ้าตัวเผลอแสดงออกมา กับตาแดงๆเหมือนจะร้องไห้นั่นอีก ถ้าไม่ติดว่าหนึ่งธิดาอยู่ในห้องด้วย เขาคงลากคนตัวเล็กมากอดปลอบสักยกสองยก

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว