email-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : part 17 โดนแทง...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 69

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มิ.ย. 2564 22:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
part 17 โดนแทง...
แบบอักษร

นี่เขาผิดอีกแล้วเหรอ 

. 

พ่อครับ..แม่ครับ... ช่วยมิกซ์ด้วย 

. 

“ทำไมล่ะครับ?” 

“อะไร! นี่แกไม่เข้าใจหรือไง” 

ทำไม? น้าแท้ ๆ ของผมถึงพยายามจะเอาทุกอย่างของผมไปแบบนี้ ทั้งบ้าน ทั้งที่ดิน 

“ทำไมน้าถึงอยากได้ของของผมนัก น้ายังไม่พออีกเหรอ!!” 

ผมทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ ตั้งแต่พ่อแม่ผมเสียไปน้าก็ไม่เคยมาดูดำดูดีผมเลย มาแค่ตอนดูพินัยกรรมบอกจะดูแลผม แต่กลับเอาผมไปทิ้งถ้าไม่มีป้าจันผมคงตายไปแล้ว 

“มันจะมากเกินไปแล้วนะ!!” 

“ใช่! มันจะมากเกินไปแล้ว น้าจะเอาอะไรอีกทั้งที่ดิน ทั้งบ้าน ที่ผมต้องใช้หนี้อยู่ทุกวันนี้ก็เพราะน้าไม่ได้ใช้เหรอครับ แล้วนี่น้าจะมาเอาคนรักของผมไป มันไม่มากเกินไปหรือไง!!” 

“แก!!” 

เพียะ! 

ความเจ็บแปลบถูกส่งมาที่หน้าของผม ด้วยฝีมือของผู้ที่แทนตัวเองว่าน้าใบหน้าของเธอดูโกรธมากกลับคำพูดของผม 

“เกิดอะไรขึ้นนะ?” 

ธนาวิ่งเข้ามาประคองผมเอาไว้ พลางจับหน้าผมบิดไปบิดมา น้าพิมดูตกใจมาที่เห็นธนาวิ่งเข้ามาแบบนี้ 

“เอ่อ ก็มิกซ์นะสิจะทำร้ายน้า” 

“จริงเหรอคะ คุณแม่” 

พี่แพรวมองมาทางผมด้วยแววที่โกรธเคืองเป็นอย่างมาก ก่อนจะแสยะยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะ 

“จริงเหรอครับมิกซ์” 

“...” 

หึ ขนาดไอ้ธนามันยังไม่เชื่อผมเลย แม่งเป็นผมมันผิดมาสินะ 

ผมก้มหน้าลงปล่อยให้หยดน้ำตาหยดลงบนพื้น ผมไม่มีอะไรให้เสียอีกแล้ว ตอนนี้แค่เรี่ยวแรงที่จะทรงตัวผมแทบจะไม่มี ผมเหนื่อยมากเลย 

“มิกซ์ตอบผม!” 

“หึ! ถ้ากูพูดไปมึงจะเชื่อกูไหม?” 

“ครับ ผมจะเชื่อ” 

“ฮึก! น้าพิมบอกให้กูหลีกทางให้มึงได้คบกับพี่แพรว!!” 

“หุบปาก!! แกใส่ร้ายฉัน” 

ผมสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะเล่าทุกอย่างให้ธนาฟัง โดยมีเสียงตวาดของน้าพิมที่ดังออกมาติด ๆ ซึ่งนั้นทำให้ผมตกใจอยู่ไม่น้อย 

ธนามันดูไม่ตกใจอะไรเลยครับ มันคว้าตัวผมเข้าไปกอดไว้แน่นเชิงปลอบ ก่อนจะตวาดกลับไปเสียงดังลั่น 

“เงียบ! กล้าดีอย่างไงทำร้ายคนของกู” 

“เอ่อ...คุณธนาอย่าไปเชื่อมันนะคะ มันจะทำร้ายแม่แพรว” 

“หุบปาก! มึงไม่ต้องเอาลูกร่าน ๆ ของมึงมาให้กู 

“นี่คุณ!” 

“เงียบ! อยากตายมากหรือไง!” 

“พ... พอแล้ว” 

ธนามันชี้หน้าด่าผู้เป็นน้าของผมอย่างไม่เกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย ผมสะกิดเพื่อให้มันหยุดทำแบบนั้นผมอยากกลับแล้ว ผมเบื่อที่นี่... 

“เรากลับกันดีไหมครับ?” 

“อือ” 

ธนาปล่อยผมออกจากอ้อมกอดพลางเช็ดน้ำตาออกให้ผมอย่างเบามือ ก่อนจะจับมือผมเดินออกไปทันที 

“เพราะแก! ทำให้ชีวิตฉันต้องเจอแต่ความฉิบหาย!” 

“แม่พอเถอะค่ะ แพรวไม่อยากทำแล้ว” 

“หุบปาก! มันต้องตาย” 

จู่ ๆ น้าพิมแกก็วิ่งถือมีดมาทางผมด้วยความเร็ว อย่างไงผมก็หลบไม่ทันแล้วแหละ มันคงจบแค่นี้สินะ..แต่ทันใดนั้นธนาก็จับผมพลิกตัวมาหลบอยู่หลังมัน 

ฉึก!! 

ชั่วพริบตาใบมีดก็ถูกแทงเข้าที่ข้างหลังของธนาทันที เลือดสีสดค่อย ๆ ไหลออกมาจนเสื้อชุ่มไปด้วยเลือด 

“ละ...เลือด! มึงอย่าเป็นอะไรนะ” 

“อย่าร้องนะคนเก่ง แค่นี้ไม่เป็นอะไรหรอก” 

น้าพิมดึงมีดออกนำให้เลือดยิ่งไหลเยอะกว่าเดิม สภาพของมันตอนนี้ทำเอาผมตัวชาวาบขึ้นมาทันที แต่มันก่อนยังพยายามพูดปลอบผมที่ตอนนี้แทบจะเสียสติ 

“กรี๊ด!! แม่ทำอะไรเนี่ย” 

“ฉะ...ฉันไม่ได้ทำ! ฉันไม่ได้ทำ!!” 

น้าพิมแกพูดเสียงดังเหมือนคนเสียสติ ก่อนจะวิ่งออกไปทางหน้าบ้าน พี่แพรวรีบเข้ามาหาผมด้วยท่าทางที่ตื่นกลัว ก่อนที่ผมจะเหลือบไปเห็นโทรศัพท์ที่อยู่ในมือของพี่แพรว 

“พี่ขอโทษนะมิกซ์!” 

“พี่แพรวเรียกรถพยาบาล! เร็ว ๆ สิ!” 

จู่ ๆ ธนาก็ทิ้งน้ำหนักลงมาที่ผมจนน่าตกใจ ปากเริ่มซีดตอนนี้ผมทำอะไรไม่ถูกได้แต่ร้องไห้อย่าคนเสียสติอยู่ตรงนั้น 

“บอกว่าอย่าร้องไห้ไงละครับ ทำไมดื้อแบบนี้ หื้ม?” 

“กูจะไม่ดื้อแล้ว กูยอมมึงทุกอย่างเลย มึงห้ามเป็นอะไรนะเว้ย! กูไม่เหลือใครแล้วจริง ๆ ฮึก!” 

ผมไม่ต้องการอะไรแล้ว ขอแค่ให้มันอยู่กับผม ผมไม่อยากศูนย์เสียใครไปอีกแล้ว 

ผมก้มลงไปกอดมันไว้แน่นผมไม่อยากจะเสียมันไปจริง ๆ เลือดเปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งตัวของผมมันยิ่งทำให้ใจของผมเสียมากขึ้นเท่านั้น 

“ขอโทษนะที่ทำให้เป็นห่วง” 

ธนายื่นมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้ผม ก่อนจะส่งยิ้มมาให้อย่างที่เคยแต่ตอนนี้มันช่างเป็นยิ้มที่เจ็บปวดสำหรับผม... 

มิกซ์สะบัดหน้าไปมาอย่างไม่ยอมรับคำขอโทษของธนา จะว่าผมเอาแต่ใจก็ได้.. แต่ผมไม่รับคำขอโทษเฮงซวยนี้หรอก 

“มะ ไม่กูไม่ให้อภัย มึงต้องไม่เป็นอะไร นี้มึงจะทิ้งกูอีกแล้วเหรอวะ” 

“ผมไม่มีวันทิ้งเมียตัวเองหรอกนะ” 

“ต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะเว้ย! ฮึก! ถ้ามึงทำไม่ได้กูจะมีผัวใหม่เป็นสิบ ๆ คนเลย” 

ผมพูดขู่ออกมาอย่างเอาแต่ใจ มันหัวเราะออกมาเล็กน้อย ก่อนที่มันจะจับหัวของผมกดลงมาจูบอย่างโหยหาผมไม่ได้ผละออกแต่อย่างใด แต่กลับเลือกที่จะจูบตอบมันไป ก่อนจะค่อย ๆ ผละออก 

“นี้ผมหมั้นไว้ก่อนนะครับ” 

น้ำตาของมิกซ์หยดลงบนใบหน้าธนานับไม่รู้กี่ครั้ง ธนารู้สึกไม่อยากจะหลับตาลงเขาอยากจะจ้องมองใบหน้าของมิกซ์เอาไว้ให้นานที่สุด ถึงมันจะไม่ได้เจ็บอะไรมากมาย แต่ด้วยเลือดที่เสียไปทำให้ธนายอมรับเลยว่าตอนนี้เขาแทบไม่ไหวแต่เขาจะต้องสู้ไม่อย่างนั้นมิกซ์จะต้องเสียใจเพราะเขาอีกแล้ว . 

ใบหน้าของธนาเริ่มซีดขึ้นมาเรื่อย ๆ ทำไมรถพยาบาลไม่มาสักที . 

“ผมรักมิกซ์นะ...” 

“เงียบไปเลย ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น!” 

“มิกซ์รักผมไหม?” 

มันถามผมอีกแล้ว ผมรู้ว่ามันไม่ไหวแล้วไม่ใช่แค่มันที่เจ็บเพราะตอนนี้ผมก็เจ็บแทบจะตายอยู่แล้ว ยอมอยู่ไม่ได้จริง ๆ ถ้าไม่มีมัน ผมคิดไม่ออกว่าชีวิตของผมจะเป็นอย่างไงต่อไป 

“กูรักมึง! ได้ยินไหมว่ากูรักมึง! ฮึก!” 

“ขอบคุณครับ.” 

สิ้นเสียงของธนา ผมก็ได้ยินเสียงรถพยาบาลดังมาจากทางหน้าบ้าน พี่แพรวแกวิ่งเข้ามาพร้อมเจ้าหน้าที่ ผมรู้สึกโล่งมากที่เห็นธนามันถึงมือหมอแล้ว ก่อนที่จะสติของผมจะค่อย ๆ ดับไปอย่างอ่อนล้า 

...มึงต้องทำตามสัญญานะเว้ยธนา... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว