ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : -EAD-

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 551

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มิ.ย. 2564 12:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
-EAD-
แบบอักษร

.

.

🥀

ผมขึ้นปี3แล้วนะครับ วันนี้เป็นวันเปิดภาคเรียนการศึกษาใหม่ เปิดปุ๊บผมก็มีงานสดทันที แต่ปิดเทอมมานี้ผมก็ไม่ได้ไปไหนหรอกนะ ส่วนใหญ่ก็ใช้เวลาอยู่กับซันลองตอบไม่พร้อมสิ ผมตบหัวคว่ำเลย ^0^

"กล้องพร้อม พิธีกรพร้อมนะครับ"

"พร้อมครับ"

"1 2 3"

พิธีกร "สวัสดีครับ วันนี้เรามาอยู่กับหนึ่งหนุ่มฮอตของมหาวิทยาลัย เรียกว่าเป็นอีกคนที่เรตติ้งวิ่งกระฉูดฉุดไม่อยู่จริงๆ"

"สวัสดีครับผม ติณณ์ วิศวกุล คณะอักษรศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ ปี 3 ครับ"

พิธีกร "วันนี้เปิดเทอมวันแรก พี่ตินก็ตรงดิ่งมาที่คณะนิเทศเลยจริงหรือเปล่าครับ"

"จริงๆ คอลัมน์ของนิตรสารมหาลัยติดต่อผมไปหลายครั้งแล้ว แต่เหมือนผมติดเรียนด้วย แล้วก็มีงานของคณะต่างๆชนกัน ผมก็เลยขอยังไม่รับไว้ก่อนดีกว่า"

พิธีกร "ปีนี้ขึ้นปี 3 แล้ว พี่ตินคิดไว้หรือเปล่าครับว่าจะเรียนโทอะไรต่อ"

คณะอักษรศาสตร์ที่ผมเรียนอยู่ จะมีให้เลือกเอกตอนปี 2 และเลือกโทตอนปี 3 ผมก็มีคิดๆไว้บ้างนะ

"ก็ว่าจะต่อฝรั่งเศสครับ"

พิธีกร "การเรียนของพี่ตินกระทบอะไรกับงานบ้างหรือเปล่าครับ"

"ผมเป็นคนรับงานน้อยครับ ถ้าเป็นของมหาลัยผมจะขอเป็นช่วงเย็น งานข้างนอกก็มีบ้างครับ แต่สองสามงานต่ออาทิตย์ ก็เลยไม่ค่อยกระทบการเรียนเท่าไหร่"

พิธีกร "ตอนนี้คือเราไลฟ์สดผ่านแฟนเพจของมหาวิทยาลัย แล้วก็มีคนมาคอมเมนท์ให้กำลังใจพี่ตินกันเยอะเลย แล้วก็มีคำถามที่ถูกคัดสรรมาเป็นที่เรียบร้อย คำถามแรกนะครับ ทำไมแต่ก่อนถึงได้ฉายาว่าแบดบอยรองท็อป"

"จริงๆก็ไม่ได้ขนาดนั้นนะครับ คำว่าแบดบอยมันมีคำจำกัดความนะ แต่ถ้าถามผมว่าฉายานี้มาได้ยังไงก็คงมาจากบุคลิกนิสัยมั้งครับ มีคนบอกว่าผมถอดแบบออกมาจากพี่เซฟและพี่พาร์ท ก็คงจะแบบนั้นครับ"

พิธีกร "คำถามที่สองนะครับ สเปกของพี่ตินเป็นแบบไหนครับ"

"อันนี้ผมตอบทุกที่จริงๆ แต่ก็ยังยืนยันนะว่าผมชอบคนหน้าหวาน ตัวเล็ก"

พิธีกร "อันนี้เข้าขั้นหมายถึงใครหรือเปล่า"

น้องพิธีกรออกอาการแซวผม แซวออกอากาศแบบนี้ผมก็เขินเป็นนะ

"ไม่มี *เสียงสูง"

พิธีกร "แต่รูปในอินสตราแกรมของพี่ตินก็ใช่เล่นนะ จะเรียกว่าเปิดตัวได้แล้วหรือเปล่าครับ"

"น้องเป็นคนเดียวที่ผมคุยอยู่นะ ส่วนลงรูปก็เป็นปกติ ไม่ได้เปิดตัวหรืออะไร"

รูปในอินสตาแกรมส่วนตัวของผม ส่วนใหญ่จะลงรูปคู่ซันบ่อย ไม่ก็แอบลงรูปของอีกฝ่าย หลายคนก็เลยสงสัยอย่างที่เห็น

พิธีกร "แบบนี้พูดได้เลยว่าสาวๆเตรียมทิชชูซับน้ำตากันไว้ได้เลย"

"เรื่องของความรักไม่มีใครบังคับใครได้อยู่แล้ว ผมว่าทุกคนก็คงเข้าใจผมเหมือนที่ผมเข้าใจพวกเขา เพราะยังไงผมก็ยังรักพวกคุณอยู่ดี"

พิธีกร "ช่วงสุดท้ายนี้ อยากฝากอะไรหรือขอบคุณใครเป็นพิเศษไหมครับ"

"ขอบคุณทุกๆคนนะครับ ที่รักและเอ็นดูผม ถ้าไม่มีพวกคุณก็คงไม่มีผมในวันนี้ ขอบคุณจริงๆครับ"

เป็นการปิดรายการที่เท่ห์มาก ไม่เสียเวลาที่ตื่นตั้งแต่ตีห้า เพื่อมารอถ่ายโดยเฉพาะ

"สวัสดีค่ะพี่ติน"

"สวัสดีครับน้องแอร์เพลน"

"มาถ่ายทูทอล์คหรอคะ"

"ครับ" ผมตอบหญิงสาวตรงหน้าออกไป เป็นผู้หญิงที่มองยังก็ไม่น่าเบื่อเลยสักนิด ไม่แปลกใจเลยทำไมพี่เซฟถึงได้ยอมทุกอย่าง

"มองหาซันอยู่หรอคะ"

"ค..ครับ"

"รายนั้นพึ่งตื่นเองค่ะ ประมาณแปดโมงคงจะมา"

"งั้นเราไปหาอะไรกินที่โรงอาหารก่อนไหมครับ"

"ได้ค่ะ"

ผมกับน้องแอร์เพลนเดินมาที่โรงอาหารของคณะนิเทศศาสตร์ ผมไม่ค่อยชินเท่าไหร่ เพราะไม่เคยมานั่งกินข้าวของคณะนี้

"พี่ตินกับซันนี่ยังไงกันคะ"

"พี่ก็รอเจ้าตัวนั่นแหละ กลัวพูดไปแล้วจะแห้ว"

"วันนี้ก็เปิดเทอมแล้ว ก็ถือว่าขึ้นปี 2 แบบสมบูรณ์ กล้าๆเลยค่ะ"

ก็อยากทำแบบที่เธอพูดอยู่หรอก แต่กลัวจะโดนปฏิเสธกลับมาเป็นแห้วรับประทานน่ะสิ

"เอาเลยหรอ"

"ค่ะ ช้าเดี๋ยวซันเปลี่ยนใจอีก ช่วยไม่ได้แล้วนะคะ"

"โอเคครับ"

ผมมาส่งน้องแอร์เพลนที่หน้าคณะ ก่อนจะขับรถกลับมาที่คณะของตัวเอง

"เห็นไปนั่งกินข้าวกับแอร์เพลน ไปวางแผนอะไรกันอีกล่ะ"

"วางแผนที่ไหนครับ"

"โกหกไม่เนียน ไปเรียนมาใหม่" พี่เซฟจับพิรุธผมได้ซะงั้น

"วันนี้มีงานที่คณะนิเทศตอนสี่โมง ที่หอประชุมกลาง ทุกคนครับ"

พี่แวนพึ่งวางสายจากประธานรุ่นปี 4 ของคณะนิเทศศาสตร์ ทำไมคณะนี้ชอบเรียกใช้งานพวกผม ไม่แปลกเลยที่ส่วนใหญ่จะมีแฟนอยู่คณะนี้

"นี่ก็ไม่โสด กูก็พึ่งโสด นี่ก็กำลังไม่โสด แล้วมึงละ..." พี่พาร์ทชี้ไปหาพี่แวน

"กูไม่ได้อยากมีแฟนเหมือนพวกมึง เรียนก็หนักพออยู่แล้ว"

"ไม่อยากมีหรือรักใครไม่เป็น"

พี่พาร์ทพูดอีกก็ถูกอีก ผมตบมือดังลั่นห้องเมื่อเจอคำพูดที่ถูกใจ ตั้งแต่รู้จักกันมาพี่แวนแทบไม่ชายตามองผู้หญิงคนไหนสักคน ความแบดบอยนี่ไม่มี มีแต่ความหล่อล้วนๆ

"แล้วมึงยุ่งอะไรกับกูว่ะ"

"ก็กูอยากรู้ไง หญิงก็ไม่มอง ตกลงนี่มึงสนใจใครเป็นบ้างป่ะ"

"ยุ่ง!" พี่แวนหยิบหมอนจากโซฟาปาเข้าหน้าพี่พาร์ท

 

ช่วงเย็น

 

พวกผมสี่คนนั่งรถตู้ของทางมหาวิทยาลัยมาที่คณะนิเทศศาสตร์ ความจริงไม่ต้องเป็นทางการขนาดนั้นก็ได้ แต่ทางฝ่ายเจ้าของงานเขาบอกไม่อยากให้หน้าหอประชุมแตกก่อนงานเริ่ม

ความจริงพวกผมสี่คนก็ไปไหนมาไหนบ่อยอยู่แล้วในมหาวิทยาลัย แต่ก็นานๆทีจะได้ร่วมงานกันครบสี่คนแบบนี้ เพราะมันยังไม่เคยมีจริงๆ ครั้งแรกเลยนะ

"พี่เซฟ" แฟนสาวของพี่เซฟวิ่งเข้ามากอดอีกคนไว้แน่น

"เข้ามาได้ยังไง"

"ฉันต้องขึ้นเวทีด้วย"

ผมมองคู่รักที่ยืนกอดคอกันก้มมองดูอะไรบางอย่างในโทรศัพท์ ก่อนที่พี่พาร์ทกับพี่แวนจะเดินไปร่วมด้วย

"คณะนี้สร้างสรรค์จริงๆมึงว่าปะ"

"Oh! My Love ชื่องานสร้างสรรค์ดีนะ"

ผมยิ้มกลบเกลื่อนกลับไป รู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้

"พร้อมนะคะทุกคน สแตนบายเลยค่ะ"

พิธีกรพูดบนเวที ก่อนที่จะประกาศให้พวกผมสี่คนและน้องแอร์เพลนขึ้นไปบนเวที

 

"ผมคิดว่าคงหมดเวลาของผมแล้ว คงต้องยกเวทีให้นี้ให้กับหนุ่มฮอต ผมไปก่อนนะคร้าบ"

หลังจากที่พิธีกรลงไปจากเวที ทุกคนก็พยักหน้าให้ผมทันที

"ซันกูรู้นะว่ามึงอยู่ในนี้" สปอร์ตไลท์ฉายไปที่ชายหนุ่มที่นั่งอยู่แถวเกือบบนสุด

"รอกูตรงนั้นนะ"

ผมวิ่งลงจากเวที ก่อนจะวิ่งขึ้นไปด้านบน ซันทำหน้าอึ้งเล็กน้อย พร้อมกับสายตาที่เอะผมอยู่

"วันนี้มึงต้องให้คำตอบกูแล้วนะ ว่ามึงจะเป็นแฟนกับกูหรือเปล่า"

กรี๊ดดด ~

"ไว้คุยกันทีหลังก็ได้นี่หน่า"

"กูรอไม่ได้แล้ว รีบๆตอบมาเลย"

ซันหันซ้ายหันขวา พร้อมกับเสียงเชียร์ที่ดังขึ้นมา ทำให้อีกฝ่ายประหม่าไม่น้อย

"อื้อ"

"อะไรนะ"

"เป็นแฟนก็ได้" ผมโผเข้ากอดคนตัวเล็กไว้แน่นด้วยความดีใจ

"ขอบคุณนะ"

"ขอบคุณเหมือนกันครับ"

"สวีทกันนานไปแล้ว กลับมาทำงานครับ เดี๋ยวไม่ได้ค่าตัว" พี่พาร์ทเรียกให้ผมกลับไปบนเวที ก่อนที่ผมจะเอามือจับหัวของซัน

"สวัสดีครับมาอยู่กับพวกเราสี่คนในช่วงทอล์คนะครับ เหตุการณ์เมื่อกี้นี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เห็นในหนังสือพิมพ์เองนะครับ"

"สวัสดีครับผมเซฟ ไม่โสดนะครับ" พี่เซฟแนะนำตัวพร้อมเสียงกรี๊ดที่ไม่ตกจริงๆ

"สวัสดีครับผมพาร์ท ก็โสดดีไหมนะ" พึ่งเลิกกับแฟนได้สองอาทิตย์ โปรโมทเชียว

"สวัสดีครับผมแวน เอ่อ..ครับ" พูดน้อยแต่ร้อยเปอร์นะครับพี่ชายผม

"สวัสดีครับผมติน สละโสดเมื่อกี้ครับ" เสียงกรี๊ดที่ถูกส่งขึ้นมาดังกว่าเก่า

"คณะนี้เป็นอะไรที่โชคดีนะครับ ที่ได้เห็นพวกผมทำอะไรพร้อมกันแบบนี้ เพราะเวลาไม่ค่อยตรงกันเลย แล้วสาวๆคณะนี้ก็สวยด้วยจริงเปล่าไอ้เซฟ"

"ครับ โดยเฉพาะดาวคณะ" พี่เซฟไม่ค่อยจะอวยเข้าแฟนตัวเองเลยนะ

"ไอ้ตินอย่าน้อยหน้า"

"ครับ น้องชายพี่เซฟดูดีที่สุดในสายตาผมแล้ว"

โอ๊ย!พูดเองเขินเอง ขอถอยทัพก่อนดีกว่า ไม่ไหวๆ

"ต้องขอบคุณคณะนิเทศนะครับ ที่หางานให้เราทำตั้งแต่เปิดเทอมเลย ถ้ามีอะไรเรียกใช้เราสี่คนได้เลยนะครับ วันนี้กลับบ้านกันดีๆ ราตรีสวัสดิ์ล่วงหน้านะครับ"

"ขอบคุณครับ" พวกผมกล่าวอำลาทุกคนที่อยู่ในงาน ก่อนที่ทุกคนจะทยอยกันออกไป

"หวานใจมึงมานั่นแหละ"

ผมนั่งเก๊กอยู่บนโซฟา ซันจึงเดินมาตีที่แขนผม

"มึงตีกูทำไมเนี่ย"

"นั่งเก๊กอยู่ได้ รู้ว่าเห็นผมเดินเข้ามา"

"เห็นไงถึงเก๊ก"

ผมลุกขึ้นมายืนโอบไหล่คนที่ตัวเล็กกว่า ดูสิ!ขนาดมันเป็นผู้ชายมันยังตรงสเปกของผมทุกอย่าง แล้วยังงี้จะไม่ให้ผมรักมันได้ไงล่ะ กูเปิดรับมึงเข้ามาแล้วนะ แล้วกูก็คงขังมึงไว้อยู่ในใจกูอย่างนี้ตลอดไป.

 

ภาคต่อจะเป็นของใคร ในตอนนี้มีแอบใบ้แล้วน้า

ไม่รู้ว่าจะหาเจอกันหรือเปล่า^^

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว