email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 118

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 36

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2564 14:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 118
แบบอักษร

เช้าวันใหม่หน้าเมืองของเมืองหลวงบิสทาเนีย ก็ปรากฏเป็นรถม้าหน้าตาแปลกประหลาดออกมา พร้อมกับคนคุ้มกันอย่างนักฆ่าระดับองครักษ์ หน่วยที่รับผิดชอบสำหรับการเดินทางในครั้งนี้เป็นถึงระดับตำนาน พวกเขาคือหน่วยหมาป่าขาวจำนวนถึง 4 คน อาวุธครบมือที่พร้อมจะทำลายล้างเมืองหลวงแห่งนี้ให้ราบเป็นหน้ากองได้ในเวลาไม่ถึงครึ่งวัน

 

องค์หญิงทีน่าพร้อมราชวงศ์ก็ต่างตกใจเล็กน้อยกับรถม้าหน้าตาอย่างนี้ การเดินทางครั้งนี้จะเดินทางไปทั้งหมดเจ็ดคนด้วยกัน นักฆ่าหมาป่าขาว 4 คน ตัวขององค์หญิง องครักษ์ส่วนพระองค์หนึ่งคน และสาวใช้ส่วนตัวขององค์หญิง หลังจากที่พูดคุยกันอีกเล็กน้อย รถม้าก็เคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็วทันที แน่นอนว่าผู้คนต่างก็หลบทางกันให้กับมันอย่างรวดเร็ว

 

“เป็นรถม้าที่แปลกประหลาดยิ่งนัก มันสามารถเคลื่อนตัวได้เร็วจริงๆ” พระราชากล่าวออกมาในขณะที่มองรถม้าคันนั้นลับสายตาไป ผู้แทนพระองค์โอเวอร์ลอร์ดคนนี้ก็ยืนมองด้วยเช่นกันก่อนที่เขาจะกล่าวกับราชา

“สงสัยจะเป็นรถม้ารุ่นใหม่ รุ่นที่ข้าเดินทางมาที่นี่ยังเป็นรุ่นเก่ากว่านี้มาก แล้วก็ท่านไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัยขององค์หญิงเลยแม้แต่น้อย.. องค์หญิงทรงปลอดภัยอย่างแน่นอนขอรับ..” เขายิ้มและกล่าว พระราชาที่ได้ยินอย่างนั้นก็สงสัย

“ทำไมกันรึ ทำไมถึงไม่ต้องเป็นห่วงความปลอดภัยกันล่ะ ระหว่างทางนั้นหากข้าจำไม่ผิด โจรป่าค่อนข้างมีจำนวนมาก..” พระราชากล่าว เดี๋ยวนี้โจรป่ามักจะมีเยอะขึ้นเรื่อยๆ มันน่าจะเสี่ยงกันบ้างไม่ใช่หรือยังไงสำหรับการเดินทาง

“..ก็เพราะว่า.. หน่วยคุ้มกันนั้นเป็นหน่วยของท่านกราเซียโดยตรง.. หน่วยหมาป่าขาว..” นาทาร์กล่าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม เขาเป็นคนหนึ่งที่เห็นเหตุการณ์อะไรหลายๆอย่างมาด้วยตัวเอง ตั้งแต่ที่รู้ว่าท่านฌอนคือหัวหน้าของสมาคมนักฆ่า 

เขาก็ลาออกจากสมาคมการค้า และมาเป็นนักฆ่าผู้ซื่อสัตย์ให้กับราชวงศ์ใหม่แทน การที่เคยรู้จักเป็นการส่วนตัวกับองค์จักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่มันเป็นอะไรที่เขาภาคภูมิใจ แน่นอนว่าหญิงสาวผู้ช่วยของเขาก็ตามมาด้วยเช่นกัน ว่าไปแล้วเธอก็วิ่งเข้ามาหาเขาในทันที

“ท่านผู้แทนเจ้าคะ.. เอกสารขอเบิกยื่นตรงถึงท่านแนนซี่เสร็จแล้วเจ้าค่ะ..” เธอวิ่งมาอย่างเหนื่อยหอบ เมื่อนาทาร์ได้ยินอย่างนั้น เขาก็น่าซีดเลยทันที ว่าแล้วเหมือนว่าเขาลืมอะไรไปสักอย่าง เขาลืมฝากเอกสารให้กับท่านแนนซี่นี่เอง และตอนนี้รถม้าเคลื่อนตัวไปไกลแล้ว

“..เดี๋ยว!!! จอดก่อนๆ ข้าลืมฝากส่งจดหมายน่ะ... โถ่เอ่ย เจ้าทำเอกสารช้า เห็นไหมว่าส่งไม่ทันเลย” นาทาร์ตะโกนเรียกรถม้าที่ลับตาไปไกลเกินกว่าที่จะได้ยินเสียงของเขาไปแล้ว และเขาจะต้องเสียทุนทรัพย์ในการจ้างนักฆ่าส่งจดหมายนี้ให้กับพวกเขาแทน มันทำให้เขาแอบเซ็งเล็กน้อยที่ผู้ช่วยเขาทำงานอย่างล่าช้า

“ก็มันไม่ใช่ความคิดของข้าสักหน่อยนี่เจ้าคะ.. มันเป็นท่านเองไม่ใช่หรือไงที่ฉีกเอกสารเป็นว่าเล่นน่ะ รอบแรกอาจตกใจที่หน่วยหมาป่าขาวจะเดินทาง รอบสองเผลอทำกาแฟหกใส่มันอีก นี่ข้าก็เร่งทำให้สุดๆแล้ว ยังไม่ได้พูดถึงรอบที่สาม สี่ ห้าเลยนะเจ้าคะ..” ผู้ช่วยสาวกล่าวออกมาอย่างเซ็งๆ ไม่ว่าจะไปที่ไหน หรือเป็นอะไร ชายคนนี้ก็มักจะทำลายล้างกับไอ้เอกสารสำคัญเสมอๆ ตอนที่ทำไว้หลายชุดสำรองเผื่อจะเกิดอะไรขึ้นกลับผ่านตั้งแต่ฉบับแรก แต่พอไม่ได้ทำสำรองก็มักจะเป็นอย่างนี้ตลอด จนเธอแอบเซ็งๆ

“..ฮ่าๆ..เจ้ายังเหมือนเดิมเลยนะนาทาร์ ข้าคิดว่าเจ้าจะเปลี่ยนไปแล้วเสียอีก” พระราชากล่าวออกมาเหมือนกับว่ารู้จักนาทาร์เป็นอย่างดี แต่พวกเขาก็รู้จักกันได้ไม่นานเท่าไร นาทาร์เกาหัวตัวเองเล็กน้อยด้วยความเขินอาย 

“ท่านก็กล่าวเกินไป เอาเถอะ ถึงอย่างนั้นข้าก็ขอตัวก่อนก็แล้วกัน ว่างๆข้าจะเข้าไปดื่มชาเป็นเพื่อนท่านเอง” นาทาร์กล่าวออกมา เขาค่อนข้างสนิทกับราชวงศ์บิสทาเนีย ตั้งแต่เขามาประจำการอยู่ที่นี่ นานๆทีก็สวมบทเป็นพ่อค้าหารายได้พิเศษนิดหน่อย 

ด้วยตำแหน่งของเขาสามารถที่จะซื้อของจากร้านท่านฌอนได้ในราคาโครตจะพิเศษ ค่าเดินทางก็แพงเอาเรื่องอยู่ แต่มันก็ทำกำไรให้กับเขาเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้เขายังมีสินค้าใหม่ๆมาฝากราชวงศ์นี้เสมอๆ

“เชิญเลยๆ ว่าแต่จะให้ข้าจัดงานแต่งให้กับท่านเมื่อไหร่ดีล่ะ.. ทางฝั่งเจ้าสาวเองก็ตกลงแล้วด้วย แน่นอนว่าเต็มใจด้วยล่ะนะ ..ก็อย่างว่าแหละน่า เจ้าเป็นถึงผู้แทนพระองค์โอเวอร์ลอร์ดเชียว สาวๆในเมืองก็ต่างอยากเป็นภรรยาของเจ้ากันทั้งนั้น ถึงจะเป็นเพียงภรรยาน้อยก็เถอะ” พระราชากล่าวถาม นาทาร์ที่ได้ยินก็หันกลับมายิ้มก่อนจะกล่าวขึ้นมา

“แล้วแต่ท่านเลยขอรับ แต่ทั้งหมดนั้นมันก็ต้องผ่านภรรยาหลวงของข้าก่อนนะขอรับ..” นาทาร์หันไปหาผู้ช่วยสาวที่ตอนนี้กำลังทำหน้าเขินๆออกมา พวกเขาตัดสินใจแต่งงานกันเมื่อไม่กี่เดือนก่อน และเธอก็ยังอนุญาตให้เขามีอนุภรรยาได้ ขอแค่อย่ารักเธอน้อยลงก็พอ นอกจากนี้เธอก็ยังชอบน้องสาวคนใหม่ของเธอเหมือน นางมีชื่อว่า ‘อลิซิส’ พระราชาที่ได้ยินก็ยิ้มเป็นคำตอบให้กับนาทาร์ก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายจากกันไปทำอย่างอื่นต่อ

 

ทางด้านรถม้าที่กำลังเคลื่อนตัวออกไป องค์หญิงมองดูภายในด้วยความสนอกสนใจ เธอนั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่เพียงลำพัง ด้านซ้ายเป็นองครักษ์ส่วนตัวเธอที่นั่งนิ่งกุมดาบเอาไว้แน่นที่อก ด้านขวาเป็นสาวใช้ที่มีท่าทีไม่ต่างอะไรกับเธอเลยแม้แต่น้อยที่สนใจในทุกๆอย่าง 

 

ส่วนตรงข้ามเธอเป็นนักฆ่าที่นั่งอยู่สองคน พวกเขาแต่งตัวเหมือนกับนินจาที่ปิดหน้าปิดตาของตัวเอง และสุดท้ายนักฆ่าอีกสองคนอยู่ที่ห้องควบคุมรถม้า แต่จู่ๆนักฆ่าคนหนึ่งก็เคาะไปที่กระจกที่กั้นระหว่างห้องนี้กับโซนควบคุม

 

ก๊อก!!ก๊อก!!ก๊อก!!ก๊อก!! จู่ๆจากนั้นรถม้าคันนี้ก็ได้หยุดลงในทันที องค์หญิงที่เห็นอย่างนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างสงสัย สาวใช้เองก็เช่นกัน ส่วนองครักษ์ประจำพระองค์ก็ได้แต่นั่งนิ่งๆอย่างเดิมคล้ายกับกำลังดูเชิงอยู่ นักฆ่าทั้งสองคนเปิดหน้าของตัวเองออกมา ปรากฏเป็นผู้หญิงทั้งสองคน เรียกได้ว่าสวยอยู่พอประมาณเลยทีเดียว ก่อนที่พวกเธอจะยิ้ม และเอ่ยขึ้นมา

“มิต้องตกใจไปเจ้าค่ะองค์หญิง.. ดูเหมือนว่าแขกของเราคนหนึ่งจะไม่ไหวเอาเสียแล้ว..” เธอกล่าวออกมาและจู่ๆประตูก็เปิดออกมา ชายสองคนที่อยู่ห้องควบคุมก็เดินเข้ามาลากตัวขององครักษ์ออกไปจากรถทันที องค์หญิงคิดว่านี่มันผิดปกติแล้วเธอจึงได้กล่าวถามขึ้นมา

“พวกเจ้าจะทำอะไรกับทหารของเรากัน.. หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!” องค์หญิงกล่าวอย่างออกหน้า แต่ก็ได้หญิงสาวนักฆ่าเอ่ยขึ้นมาก่อน

“พวกเราไม่ได้ทำอะไรไม่ดีหรอกเจ้าค่ะองค์หญิง องครักษ์ของท่านเกิดอาการที่เรียกว่า ‘เมารถ’ มันจะมีอาการคลื่นไส้อยากจะอาเจียน และเราจะปล่อยให้เขาอาเจียนบนรถม้าคงจะไม่เหมาะสมเจ้าค่ะ..” เธอกล่าวออกมา พร้อมกับเป็นจังหวะเดียวกันที่องครักษ์อ้วกพุ่งออกมาเป็นทาง และมันก็ทำให้องค์หญิงเข้าใจได้ในทันที

“พี่ชาย ครั้งแรกก็อย่างนี้แหละ ทานยาตัวนี้มันจะช่วยพี่ชายได้..” คนขับหยิบยื่นยาให้กับองครักษ์หนุ่มทันที แน่นอนว่ามันเป็นอะไรที่ไม่น่าไว้ใจเป็นอย่างมาก แต่เพื่อความบริสุทธิ์ใจชายคนนั้นก็หักครึ่งแล้วก็กินโชว์เข้าไป มันจึงทำให้องครักษ์หนุ่มกินอย่างไร้กังวล

“ขอบใจพวกเจ้ามาก..” องครักษ์หนุ่มแม้จะไม่ค่อยชอบพวกโอเวอร์ลอร์ดที่กดดันอาณาจักรของเขาอย่างนี้ แต่เขาก็ไม่ลืมเรื่องบุญคุณกับคนที่ช่วยเหลือเขา

“ไม่เป็นไรๆพี่ชาย เอาเถอะ พี่อยากจะลองมาเป็นคนขับดูบ้างหรือเปล่าล่ะ สนุกมากเลยทีเดียว ข้าได้รับคำสั่งให้สอนพี่ชายให้ขับมันให้คล่องด้วยเช่นกัน หลังจากที่ท่านได้รับการฝึกกับพวกเราในอนาคตแล้วพี่ชายจะต้องเป็นคนขับให้กับพระสนมเอกเองด้วยตัวเองละนะ..”

 

ชายคนนั้นกล่าวออกมา ก่อนที่พวกเขาจะแนะนำตัวเอง แล้วยังให้เหตุผลที่เพิ่งจะเปิดเผยตัวเองในตอนนี้อีกด้วย องค์หญิงที่มีเพื่อนคุยก็สนุกกับการเดินทางมากขึ้น ชมป่าไม้ข้างทางอย่างเพลิดเพลิน และดูเหมือนว่าเธอจะชื่นชอบอาณาจักร และเทคโนโลยีของโอเวอร์ลอร์ดเข้าให้แล้วในตอนนี้

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว