ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : -EAD-

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ค. 2564 20:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
-EAD-
แบบอักษร

.

.

🌻

 

หนุ่มฮอตของมหาวิทยาลัยขอปิดประตูใจ เซฟได้กล่าวไว้ ผมมีแฟนแล้วครับ

 

ผมนั่งฟังพวกมันอ่านย้ำๆกับหัวข้อข่าวที่ถูกตีลงในหนังสือพิมพ์ซุบซิบคนดังของมหาวิทยาลัยในวันนี้

"พวกมึงอ่านมันมาเป็นสิบๆรอบแล้ว"

"ให้แน่ใจไง ว่าพ่อแบดบอยของกูถอดเขี้ยวเล็บแล้ว"

ตึ่ง

เสียงแจ้งเตือนเฟสบุ๊คของไอ้พาร์ทดังขึ้น มันจึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันที

"รูปมึงกับน้องแอร์เพลน กร๊าวใจกูมาก"

ผมมองรูปที่มันยื่นออกมา มันเป็นรูปที่ผมถ่ายกับเธอตอนไปทะเลเมื่อครั้งที่ไปกับทอยและน้องนับดาว

"ทำไมกูต้องอิจฉามึง น้องแอร์เพลนของกูโดนเสือคาบไปแล้ว"

"น้อยๆหน่อยไอ้พาร์ทแฟนกู"

"มีหวงด้วย"

"เออ หวงมากด้วย"

"มึงดู" ไอ้แวนชี้ออกไปที่หน้าคณะ เห็นแอร์เพลนกับซันแวบๆ เพราะมีแต่คนรุมเธอ คนดังก็แบบนี้ไปไหนมาไหนก็ลำบาก

ตุ้บ!!

"เอาของแฟนพี่ไปเลย"

ซันวางถุงที่เต็มไม้เต็มมือลงบนโต๊ะ ซึ่งตัวผมเองชินกับการถือของที่แฟนคลับให้เธอ ตั้งแต่ที่เธอยังมาเป็นคนดูแลผม

"ไปเที่ยวญี่ปุ่นมาเป็นยังไงบ้างครับ"

"ก็สนุกดีค่ะ ไปช่วงหิมะตกพอดีด้วย"

เธอยิ้มตอบไอ้แวนไป ผมจึงรีบดึงเธอให้มานั่งลงข้างๆ

"ห้ามมองมันนาน เดี๋ยวเธอชอบมัน"

"จะบ้าหรือไง"

"ไม่ๆ ฉันหวง" ได้ยินแบบนี้ใจมันค่อยพองโตหน่อย จะดุก็ดุไม่ลง

"แล้วไอ้ซันแกมาหาใคร ไอ้ตินหรอ"

"เอ่อคือ..."

"มีไรก็พูดมา"

"ป่าวสักหน่อย"

ทุกคนหันมาพยักหน้าเป็นเชิงรู้กัน นี่สิ!จะเรียกว่าแก๊งหนุ่มฮอต

"ไม่ได้มาหาไอ้ติน ก็มาหาไอ้แวนน่ะสิ"

"แกล้งซันอีกแล้วนะ"

แอร์เพลนหันมาเอะผม แต่ก่อนมันก็ชอบแกล้งผม ผมก็ขอแหย่มันบ้างจะเป็นไรไป

"เดี๋ยวฉันพาไปหาพี่ติน"

"จะไปไหน"

"ไปไหนก็ได้โตแล้ว"

"กลับมาเจอดีแน่แอร์แพลน"

 

"ขอถ่ายรูปคู่ได้ไหมคะ"

"ได้ค่ะ" ผมยืนรอให้แอร์เพลนถ่ายรูปคู่กับแฟนคลับของเธอ

"มาที่คณะบ่อยๆนะคะ พี่จะได้เอาของมาให้"

"ขอบคุณมากๆนะคะ"

"แบบนี้สินะคนถึงรักแกเยอะ"

"เขาชื่นชอบในตัวเรา เราก็พยายามอย่าทำให้เขาต้องผิดหวัง"

แอร์เพลนพาผมมาที่ห้องชมรมอะไรสักอย่าง มันเป็นชมรมที่พี่ตินอยู่

"พี่ตินอยู่ไหมคะ"

"ว่าไงครับน้องแอร์เพลน"

หนุ่มหน้าตี๋ ในชุดนักศึกษาเดินออกมาจากซอกหนังสือ ก่อนจะตกใจเล็กน้อยที่เห็นผมมาด้วย

"พี่ตินหลบหน้าผมทำไมครับ"

"กูยุ่งๆนิดหน่อย ก็เลยไม่มีเวลาไปไหนมาไหนกับพี่เซฟ"

"ผมว่าไม่ใช่ พี่พยายามหลบหน้าผม"

"ใจเย็นๆ ค่อยๆคุย"

"พี่ไม่พอใจอะไรผมก็บอกสิ ไม่ใช่หายไปดื้อๆแบบนี้ เป็นเดือนๆหลบหน้าผมไปได้"

"กูบอกว่ากูไม่ได้หลบหน้ามึง เข้าใจป่ะ ถ้ามึงมาแค่นี้ก็กลับไป กูไม่มีเวลาเถียงกับมึงหรอก"

"พี่ตินเสร็จยังคะ"

ผมได้ยินเสียงหญิงสาวเรียกพี่ตินออกมาจากซอกหนังสือ เพราะแบบนี้สินะ

"อย่าร้องนะ"

"ฉันไม่เสียใจให้คนแบบนั้นหรอก"

"ไหนบอกไม่ร้องไง"

ซันร้องไห้ออกมา แอร์เพลนจึงดึงเพื่อนรักอีกคนของเธอเข้าไปกอดไว้

"แกไม่เคยร้องไห้ง่ายๆแบบนี้"

"ถ้าเหนื่อยก็พอได้แล้ว"

ผมกับแอร์เพลนมานั่งบนดาดฟ้าของคณะนิเทศ ที่นานๆทีจะได้ขึ้นมา

ติ่งงงง ~

[แอร์เพลนเธออยู่ไหน]

"อยู่กับซันที่ดาดฟ้า"

[มาหาฉันที่บ้านก่อนนะ แล้วค่อยกลับบ้าน ฉันคิดถึง]

"โอเค"

แอร์เพลนกดวางสายจากใครสักคน คาดว่าน่าจะเป็นพี่เซฟ

"พี่เซฟโทรมาหรอ"

"อื้อ"

"พี่ชายฉันรักแกมากนะ เขาเปลี่ยนไปแบบเห็นได้ชัด"

"ฉันก็รักพี่ชายแกพอๆกับที่เขารักฉันนั่นแหละ"

"อยู่กับแกแล้วสบายใจขึ้นเยอะเลย"

ผมก็ปฏิเสธไม่ได้นะว่าผมอยู่กับเธอผมสบายใจขึ้นมากๆ

"ฉันไม่คิดว่าพี่ตินจะเป็นแบบนี้"

"เขาไม่ได้บอกแกใช่ไหมว่าเขาคิดยังไงกับแก"

"ไม่เคย เคยพูดแต่ว่ารอหน่อยสักวันเขาจะเปิดให้ฉันเข้าไป"

"พี่ตินสับสน เขากำลังสับสนมาก ไม่ยังงั้นเขาจะไม่พูดออกมาเลยว่าจะเปิดให้แกเข้าไป"

"ฉันไม่รู้ว่าฉันควรอยู่ตรงไหน"

"แกก็ยังเป็นซันคนเดิมไง"

หลายสิ่งหลายอย่างในวันก่อนๆ มันหวนให้ผมคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาก็คงคิดแบบเดียวกับผม แต่ไม่เลย!วันนี้เขากลับอยู่กับผู้หญิงคนอื่น

"สักวันกูจะเปิดให้มึงได้เข้ามา"

มันก็แค่สักวันที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่

#มาติดตามผมกับพี่ตินได้ในอีกเรื่องนะครับ ส่วนคู่พี่ชายผมแฮปปี้ดีครับ เสือถอดเขี้ยวแล้ว

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว