email-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แข่งกับรถ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 43

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2564 22:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แข่งกับรถ
แบบอักษร

เรื่องเล่าคนในวง

"แข่งกับรถ"

 

.

.

.

 

"ต่อไปฉันขอเล่าเอง ฉันชื่อจีนนะ เรื่องนี้เกิดขึ้นกันฉันตั้งแต่ฉันเด็กๆแล้วแหละ ตอนนั้นฉันอายุน่าจะสัก 5-6 ปีได้ ฉันได้ไปเยี่ยมญาติของฉันที่ต่างจังหวัด ซึ่งการเดินทางครั้งนี้ฉันเดินทางไปโดยรถตู้ที่มีที่นั่งข้างหน้า 2 ที่คือที่คนขับ และ ข้างคนขับ ตรงกลาง 3 ที่นั่ง และข้างหลัง 3 ที่นั่ง แต่สามารถพับเก็บที่นั่งเพื่อใส่ของได้ เราออกเดินทางกันตอนหัวค่ำเพราะจะได้ถึงที่หมายตอนเช้าพอดี [จะได้เที่ยวได้เลย] โดยการเดินทางครั้งนี้มี ฉัน พ่อ แม่ และคนขับรถ 2 คน บรรยากาศเริ่มมืดขึ้นเรื่อยๆสองข้างทางเริ่มมีแต่ป่าไม้รกทึบเต็มไปหมด ตอนนั้นประมาณ ตี 3 กว่าๆมั้งขณะที่ทุกคนหลับหมดแล้วจู่ๆก็ต้องสดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะคนขับรถ อยู่ก็เหยียบคันเร่งทำให้รถวิ่งเร็วจนน่ากลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุ ตอนนั้นทุกคนตกใจมาก แต่ดีที่ทางตรงนั้นไม่ค่อยมีผู้คนสันจรไปมาเท่าไร แต่ก็แปลกเหมือนกันที่ถนนทั้งสายเงียบสนิทเหมือนมีแค่รถเราแค่คันเดียวที่ใช้เส้นทางนี้ คนขับรถอีกคนที่นั่งข้างๆกันมีสีหน้าหวาดกลัวมาก สองมือพนมขึ้นเหนือหัวเหมือนกำลังสวดอะไรงึมงำๆอยู่ด้วยตอนนั้นแเหมือนกำลังสวดอะไรงึมงำๆอยู่ด้วย แม่กับพ่อกอดฉันเอาไว้แน่นมากจนไม่สามารถมองออกไปดูได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น เวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่รู้ พอรู้ตัวอีกทีรถก็เลี้ยวเข้ามาในวัดแห่งหนึ่ง เหลือบไปดูเวลาน่าจะตี 5 เกือบ 6 โมงเช้าแล้ว

รถแล่นเข้ามาจอดในวัด พร้อมกับคนขับรถที่บอกว่าลงมาทำบุญให้หลวงพ่อรดน้ำมนต์ก่อนเถอะครับ พอพวกเราทำบุญรดน้ำมนต์เสร็จก็ออกเดินทางต่อ ระหว่างนั่นฉันได้ยินพ่อถามคนขับรถว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงขับรถเร็วขนาดนั้น คนขับรถจึงบอกว่าตอนขับรถอยู่นั่นเขาเห็นชายแกคนหนึ่งยืนโบกรถอยู่เห็นมา 2-3 ครั้งแล้ว แต่ว่าดึกดื่นขนาดนั้นจะมีใครออกมาจากป่าเปลี่ยวอย่างนั้นแล้วทำไมถึงเห็นตั้งหลายครั้งทั้งๆที่รถก็ไม่ได้ขับวน จึงเร่งขับรถหนีแต่เมื่อมองไปยังกระจกมองหลังก็เห็นว่าชายแกคนนั้นวิ่งตามมาไม่ลดล่ะจนวิ่งตีขึ้นมาถึงข้างรถและพยายามเอามือมาเเตะที่กระจกรถด้วย แม่ของฉันจึงพูดว่าอาจจะเป็นคนจรจัดรึเปล่า คนขับรถจึงบอกว่ารถเราวิ่ง 200 กว่าเลยนะครับ ขนาดนักวิ่งระดับโลกยังไม่วิ่งเร็วขนาดนี้เลย เอาล่ะเรื่องของฉันจบแล้ว"

 

ฟู่~~~~! เทียนอีกเล่มถูกดับลงไป

 

"หึๆ เนียนดีหนิ " เสียงของผู้เริ่มเกมส์พูดขึ้นในลำคอ แต่ก็ทำผู้เล่าเรื่องถึงกับต้องหันไปมองด้วยสายตาระเเวงว่าเธอไปรู้อะไรมารึเปล่านะ สีหน้าท่าทางที่ยากจะคาดเดา และสายตาที่ยิ่งมองกลับยิ่งดูหน้ากลัว

 

"พูดแบบนี้หมายความว่าไง"

 

"เปล่าหนิ"

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว