email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

꧁สวัสดีค่ะ꧂ พึ่งหัดแต่งนิยายเป็นมือใหม่หัดแต่งคำบางคำอาจจะใช้ผิดไปต้องขออภัยด้วยนะ คำโปรยเนื้อหาการบรรยายอาจใช้คำได้ไม่สวยเท่ากับนักเขียนท่านอื่นๆ แต่ก็ตั้งใจเขียนออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฝากเป็นกำลังให้ด้วยนะ 🖋️14 กุมภา_valent

Ep:7 ตื้อเท่านั้น

ชื่อตอน : Ep:7 ตื้อเท่านั้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ค. 2564 10:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep:7 ตื้อเท่านั้น
แบบอักษร

หลังจากทานข้าวเสร็จฉันก็ขอตัวขึ้นห้องทันที ไม่รู้สิมันปวดเมื่อยไปทั้งตัว

ฉันไม่รู้ว่าป๊าสังเกตุเห็นเหมือนที่ฉันเห็นมั้ย ฉันเห็นนะว่าพี่โทนี่เขาแอบมองเนตรนภาตลอดเวลา ฉันว่าฉันไม่ได้คิดไปเอง

ความรู้สึกตอนนั้นมันโคตรแย่เลย

ส่วนเนตรนภาก็มองพี่โทนี่เหมือนกัน มันต้องมีอะไรมากกว่าที่สองคนบอกว่าเขารู้จักและเป็นเพื่อนกันแน่นอน

เพราะสายตาที่พี่โทนี่มองเนตรนภามันอบอุ่นมันเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมากที่ยากจะอธิบายถูก

แต่ช่างเถอะคิดมากก็ปวดหัวฉันสลัดเรียกสติแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำ

"เฮ้อ….ทำไม่นะเธอถึงมีแต่คนรักต่างจากฉัน" ฉันอาบน้ำเสร็จมองดูตัวเองผ่านกระจก ฉันคิดถูกแล้วใช่มั้ยที่หมั้น แต่ฉันก็รักพี่โทนี่นิแล้วอีกอย่างเนตรนภาก็มีป๊าฉันอยู่แล้วถ้าเป็นอย่างที่ฉันสงสัยยังไม่เขาสองคนก็ไม่มีทางสมหวังหรอก

"เธอยังมีหวังลลิซ" ฉันยิ้มให้กำลังตัวเองแล้วเดินออกจากห้องน้ำ!

"เฮือก!!" แต่ต้องสะดุ้งตกใจแรงเกือบหัวใจวาย

"พะ..พี่โทนี่?" ฉันพูดตะกุกตะกักก็เปิดประตูห้องน้ำออกมาเห็นพี่โทนี่นั่งอยู่ปลายเตียง ประเด็นคือฉันยังไม่ได้ใส่อะไร ทั้งตัวมีแต่เสื้อคลุม!

"......" เขามองมาที่ฉัน แบบว่าสายตาเย็นชามาก

"พะ...พี่ยังไม่กลับอีกหรอ?"

"เธอต้องตั้งสติ นี่ถือเป็นโอกาสดีของเธอเลยนะ คิก คิก " ฉันพูดและหัวเราะใจใจ คิดดูดิถ้าฉันรับรัดตัดตอนมอบกายและใจให้พี่โทนี่ยังไงซะเขาก็ต้องรับผิดชอบจากงานหมั่นก็เป็นงานแต่งทันที!

กรี๊ดดดดด แค่คิดก็ฟินละ หุ่นล่ำๆแบบนี้ถ้าถอดเสื้อผ้าออกนะ คงแบบว่า...คงแน่น แน่น และแน่นมาก แค่คิกก็จะตายละ🥴

"ป๊าเธอให้ฉันมาอยู่เป็นเพื่อน" เขาพูดเสียงเรียบ

".....อยู่เป็นเพื่อน?"

"หมายความว่าพี่จะนอนที่นี่!"

"ห้องลลิซ!" ทั้งดีใจทั้งตกใจตอนนี้

"หรือไม่ได้!" เสียงทุ้มเข้มเดินตรงเข้ามาหาฉัน

"ดะ..ได้ ตะ..แต่ว่า.." เอาเข้าจริงบอกเลยว่าฉันกลัวแล้วดูสายตาพี่โทนี่ที่มองฉันสิ มันบอกไม่ถูกมันดูเย็นยะเยือกยังไงไม่รู้

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

"คุณลลิซคุณท่านให้มาบอกว่าคืนนี้จะต้องบินไปมิลาน คุณลลิซมีอะไรจะคุยกับคุณท่านมั้ยคะ!"

"มะ...อุ๊ปส์!!"

"ฮื้อ!!" ฉันกำลังจะตอบยัยเนตรแต่ไม่ทันจะได้อ้าปากพูดพี่โทนี่ก็ประกบปากจูบดูดเม้นฝีปากฉันอย่างหนักหน่วง

"คุณลลิซ!!" แล้วยัยนั้นก็ส่งเสียงเรียกฉันไม่หยุด

"ฮื้อ!!" ฉันได้แต่กำชายเสื้อพี่โทนี่แน่น เขาไม่พูดอะไรไม่สนใจเสียงยัยเนตรแต่กับจูบริมฝีปากบนสลับล่างฉันอย่างเมามัน พร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่ลูบไล้แผ่นหลัง

"คะ..คือ.." ก่อนประตูห้องจะเป็นยัยเนตรตกใจตาเบิกกว้าง เอามือปิดปากตัวเอง ฉันพยายามจะดันตัวพี่โทนี่ออกแต่เขากลับไม่ยอมปล่อย

"พะ..พี่.." แต่พี่โทนี่ไม่สนใจยังคงจูบบดขยี้ริมฝีปากฉันต่อ

"ขะ..ขอโทษค่ะ" แล้วยัยเนตรก็รีบเดินออกไป

"เฮือก!!" ทันทีที่ยัยนั้นออกไปพี่โทนี่ค่อยๆปล่อยริมฝีปากฉันให้เป็นอิสระ

ตอนนี้หัวใจฉันมันเต้นแรงแทบทะลุออกมา เมื่อกี้ฉันเกือบขาดใจตายแล้วคนอะไรจูบเก่งชะมัด ถึงฉันจะไม่เคยจูบใครมาก่อนแต่เรื่องแบบนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาจะขนาดไหน!

"มีผ้าเช็ดตัวมั้ย!" พี่โทนี่พูดและทำเหมือนเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ฉันฉันถึงกับเลิกลั่นทำตัวไม่ถูก

"นะ..นี่ค่ะ" ฉันเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวในตู้ให้เขา

เขารับผ้าจากฉันแล้วเดินเข้าห้องน้ำ คือฉันไม่เคยเข้าใจผู้ชายคนนี้จริงๆ

"แต่ทำไมเธอถึงต้องรักเขามากขนาดนี้ด้วยนะ" ฉันเอามือทาบอกถามตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า ตอนนี้หัวใจดวงน้อยของฉันเต้นแรงมาก ทั้งๆที่ฉันพึ่งจะเจอเขาแต่ทำไมฉันถึงรักเขา อยากได้เขามากขนาดนี้นะ

20 นาทีผ่านไป

แอร๊ด!!

"....."

"เฮือก!!!" ล่ำมาก!! กล้ามแขนเป็นมัดๆ กล้าท้องเป็นลอนๆ อือหือ!! น้ำลายไหลเลยทีเดียว

ก็พี่โทนี่นะสิเดินพันแค่ผ้าขนหนูเดินออกมาจากห้องน้ำ ฉันถึงกลับเลือดกำเดาแทบพุ่ง ไม่ใช่ไม่เคยเห็นผู้ชายถอดเสื้อแต่นั้นมันแบบเห็นไกลๆ ไม่เคยเห็นระยะประชิดตัวแบบนี้มาก่อน

แล้วฉันไม่ได้คิดอะไรกับเขาด้วย แต่นี่!! พี่โทนี่นะ แล้วคืนนี้! คืนนี้ อร๊าย!หรือเขาคิดจะ..จะทำอะไรกันรึเปล่า!

"มองอะไร!" เขาเดินตรงมาหาฉันก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นแล้วนอนลง

"พะ..พี่จะนอนแบบนี้หรอ?" ตอนนี้สั่นไปทั้งตัวแล้วแต่สั่นสู้นะ😁

"แล้วจะให้นอนยังไง!" คนอะไรขนาดน้ำเสียงยังเย็นชา

พรึบ!!

ผ้าเช็ดตัวหล่นไปกองกับพื้นทันที

"อ๊าก!!! OMG" ฉันได้แต่มองตาค้าง

"ปิดไฟด้วยฉันไม่ชอบเปิดไฟนอน" เขาหันมาสั่งฉันแล้วหลับตานอนอย่างสบายใจ

"ค่ะ..." ฉันปิดไฟแล้วค่อยๆเดินไปที่เตียง

"คือว่าลลิซไปนอน"

หมับ!

พรึบ!!

"อุ๊ปส์!!" ฉันลุกขึ้นว่าจะไปนอนห้องพี่อีธานแต่พี่โทนี่กลับดึงมือฉันไว้พร้อมกับออกแรงดึงฉันตัวฉันล้มทับอยู่บนตัวเขาแล้วปากก็นั้นแหละจูบปากเขาเต็มๆ

"พะ..พี่โทนี่!" เขาพลิกตัวขึ้นทับอยู่บนตัวฉัน เขาจะจูบฉันอีกฉันเลยเอามือดันหน้าอกเขาไว้

"ทำไม...อยากได้ฉันมากไม่ใช่หรอ?" น้ำเสียงเรียบๆแววตาเย็นชามันทำให้ฉันถึงกับหน้าชา

"ใช่!! ลลิซอยากได้พี่!"

"อยากได้มากด้วย!" ก็ฉันอยากได้เขาจริงๆ

"หึ...ผู้หญิงอย่างเธอมันหน้าด้านที่สุด!" เสียงราบเรียบรอยยิ้มเยื้อนหยันแบบนั้นมันหมายความว่าไง

"ฮื้อ!!!" เขายกยิ้มมุมปากก่อนริมฝีปากร้อนจะบดขยี้ริมฝีปากฉันอย่างหื่นกระหาย!!

"ยะ...หยุดนะ!!" ถึงฉันจะรักเขาแต่เขาละ เหมือนเขาไม่เต็มใจที่จะหมั้นกับฉันเลย ฉันไม่ได้โง่ถึงกับดูไม่ออกนะ

"ห้าม?" คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน

"พี่บอกมาก่อน!"

"ว่าที่พี่หมั้นกับลลิซเพราะพี่เต็มใจหรือโดนบังคับ!"

"....." เขาเงียบ แค่นี้ก็พอจะเดาออกแล้วว่าโดนบังคับ

"ลลิซจะทำให้พี่รักลลิซให้ได้!" ฉันพูดจริงจัง

"หึ..."

"มันเรื่องของเธอ"

"แต่ตอนนี้ฉัน…."

"เงี่ยนอยากเอา..." เขาก้มหน้ากระซิบข้างหูพร้อมกับขบกัดใบหู ทำเอาฉันขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"ถ้าลลิซยอมพี่ พี่จะรักลลิซมั้ย!" ฉันพร้อมจะเป็นของเขาถ้าเขาต้องการ

"หึ…." เขาไม่พูดอะไรก้มหน้าซุกไซ้ซอกคอพร้อมดูดแรงๆ มันเจ็บแปล๊บ!เหมือนเนื้อจะแตก…

ตอนเช้า..

"ไปไหนแล้ว!!" ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นพี่โทนี่แล้ว

"ไปไหนของเขาแต่เช้า" ฉันลุกขึ้นแล้วเดินลงไปข้างล่าง

"ซิต้าเห็นพี่โทนี่มั้ย!" แต่ฉันเดินดูจนทั่วก็ไม่เจอใคร

"คุณหมอบอกต้องรีบไปเข้าเวร ตอนเย็นจะมารับคุณหนูไปเที่ยวฟินแลนด์ด้วยกันค่ะ" ซิต้าพูดยิ้มๆ

"อือ.." ฉันพยักหน้าอย่างงงๆ ก็ทีเมื่อคืนก็ไม่เห็นพูดอะไร ก่อนจะเดินกลับขึ้นไปบนห้อง

"มองอะไรยะ!" ต้องอารมณ์เสียแต่เช้า จะอะไรก็ยัยเนตรเอาแต่มองจ้องฉันไม่กระพริบตา

"คอคุณ!"

"คอฉัน?"

"อ๋อ...หึ..หรือต้องให้ฉันรายงานเธอว่าเมื่อคืนฉันทำอะไรกับพี่โทนี่บ้าง!"

"ปะ...เปล่าคะ"

"เนตรแต่เป็นห่วง คุณลลิซพึ่งจะเจอกับคุณหมอทำไมถึงยอมปล่อยตัวให้เขาง่ายๆแบบนี้คะ!" หึ...พูดอย่างกับตัวเองเป็นคนดีทำเป็นมาพูดว่าฉัน

"แล้วไง!"

"มันเรื่องอะไรของเธอ!"

"เดือนหน้าฉันก็จะหมั้นกับพี่โทนี่ แล้วจะแต่งงานกันทันที ฉันจะมีอะไรกับเขามันผิดตรงไหน"

"อีกอย่างพี่โทนี่ขอฉันเองฉันไม่ได้เสนอตัวให้เขา เหมือนใครบางคนตอนนี้ที่ดูสนใจคู่หมั้นฉันจนออกหน้าออกตา!" พูดจบฉันก็เดินเข้าห้อง วันนี้ไปหาพี่โทนี่ที่โรงพยาบาลดีกว่า

อยู่บ้านมีหวังอารมณ์เสียตายเพราะยายแม่เลี้ยงเนตรนภา นางฟ้าในคราบปีศาจคนนี้แน่นอน

ส่วนเรื่องเมื่อคือ!! พูดแล้วเขินน่าอายที่สุด!

"บ้า บ้า บ้า!"

"พี่โทนี่คนบ้า!" ฉันได้แต่ฝาดมือลงหมอนด้วยความเขินอาย ก่อนจะรีบลุกไปเข้าห้องน้ำอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า!แล้วไปหาพี่โทนี่ที่โรงบาล

"ตื้อเท่านั้น!!"

"เธอถึงจะได้เขามาครองลลิซ!!!" สู้ๆ ฉันบอกตัวเองนี่แหละ😁

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว