email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

꧁สวัสดีค่ะ꧂ พึ่งหัดแต่งนิยายเป็นมือใหม่หัดแต่งคำบางคำอาจจะใช้ผิดไปต้องขออภัยด้วยนะ คำโปรยเนื้อหาการบรรยายอาจใช้คำได้ไม่สวยเท่ากับนักเขียนท่านอื่นๆ แต่ก็ตั้งใจเขียนออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฝากเป็นกำลังให้ด้วยนะ 🖋️14 กุมภา_valent

Ep:6 จะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอสนใจ

ชื่อตอน : Ep:6 จะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอสนใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2564 15:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep:6 จะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอสนใจ
แบบอักษร

22.00น.

"อวก!! อ๊าก!!"

"เฮ้อ..."

"ให้ตายเถอะลลิซ " ยอมรับเลยวันนี้เป็นวันที่ฉันเหนื่อยมากจริงๆตั้งแต่บ่ายจนตอนนี้พึ่งจะได้พัก

แล้วที่นี่บอกเลยนะโคตรสกปรก ถ้าไม่ใช่เพราะพี่โทนี่ เพราะอยากเอาใจเขาฉันไม่มีทางมาที่สกปรกแบบนี้แน่นอน!!

"จะว่าไปที่นี่เวลากลางคืนก็สวยดีนะ" ฉันทนกลิ่นคาวเลือดกลิ่นน้ำเหลือง ตุ่มพุพองน้ำหนอง อี๋!! พูดแล้วจะอวกเลยรีบวิ่งออกมาอวก ส่วนพี่โทนี่คงกำลังเก็บของ ทำไมนะทำไมฉันถึงยอมทำเพื่อเขาได้ขนาดนี้ทั้งๆที่เราเองก็พึ่งจะรู้จักกัน

แต่ฉันรักเขาจริงๆนะ เกิดมาไม่เคยอยากได้ใครเท่านี้มาก่อนเลย!

"เจ็บจัง" สงสัยเพราะวันนี้ใช้งานทั้งวันมันเลยรู้สึกปวดๆที่ข้อมือ ถึงแผลจะแห้งแต่รอยแผลเป็นมันก็ยังอยู่ ฉันดูมันทุกวันเพื่อเตือนใจตัวเอง ต่อจากนี้ฉันจะไม่ทำอะไรบ้าๆ แบบนี้อีกเพราะฉันต้องมีชีวิตอยู่เพื่อพี่โทนี่ นอกจากเขาฉันก็ไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งน้้น

"ไว้วันหลังหมอมาดูคนไข้ให้ใหม่"

ฉันไม่ชอบยัยผู้หญิงคนนี้เลยตั้งแต่มาแล้วยัยนี่ทำตัวสนิทสนมกับหมอถ้าไม่เห็นแก่หมอนะฉันตบนางหน้าแหกไปแล้วกล้าดียังไงมายิ้มให้พี่หมอของฉัน! แล้วทำไมพี่โทนี่ต้องไปพูดและยังส่งยิ้มให้นางด้วย

"ค่ะ...ขับรถดีนะคะ" ผู้หญิงคนนั้นพูดกับพี่หมอ

ชิ...ทำเป็นอ่อย!! อย่างเธอพี่หมอไม่มองหรอก แต่ก็ได้แค่มองออกตัวแรงไม่ได้เดี๋ยวพี่หมอจะไม่ปลื้ม ช่วงนี้ต้องทำตัวน่ารักๆ

"พี่หมอคะ.."

"กลับบ้านกันเถอะลลิซอยากกลับแล้ว" ต้องแสดงความเป็นเจ้าของหน่อย ฉันก็แค่เดินทำหน้าอ้อนๆไปกอดแขนพี่โทนี่แล้วยิ้มให้ผู้หญิงคนนั้น

"งั้นหมอกลับก่อนนะ" แล้วพี่โทนี่ก็เดินไปที่รถไม่สนใจฉันสักนิด แต่...ไม่เป็นไรคนอย่างลลิตา! ตื้ออย่างเดียวค่ะ!😁😁

"พี่โทนี่หิวมั้ย" ตอนนี้เราอยู่บนรถแล้วพี่โทนี่ก็เอาแต่เงียบไม่พูดอะไรกับฉันสักคำ

"ลลิซว่าเราไปทานข้าวกันก่อนดีมั้ย"

"....."เงียบ พี่หมอไม่พูดอะไรกับฉันสักคำ หรือเขาจะรำคาญฉันกันนะ แต่ไม่หรอกฉันคงคิดมากไปเอง

เฮ้อ...ทำไมผู้ชายคนนี้เอาใจยากจัง! ฉันได้แต่แอบมองเขาแล้วถอนหายใจ

บ้าน!

"พรุ่งนี้ลลิซไปหานะคะ" เงียบ!ไม่มีเสียงตอบไรใดๆนอกจากสายตาอันแสนจะเย็นชา

"งั้น...ขับรถดีๆนะ บ๊ายบาย" ฉันได้แต่ยิ้มให้เขาก่อนเขาจะขับรถออกไป

"หรือพี่รำคาญลลิซ แต่พี่เขาอาจจะแค่เหนื่อยก็ได้เธอคิดมากไปเองรึเปล่า!"

"อีกอย่างวันนี้เขาพึ่งจะรู้จักเธอเป็นวันแรก อาจจะยังทำตัวไม่ถูก!" ฉันพูดคนเดียวอยู่หน้าบ้านก่อนจะเดินร้องเพลงเข้าไปในบ้าน

อย่างน้อยๆในเรื่องร้ายๆฉันก็ยังได้เจอพี่โทนี่

"มันต้องเป็นพรมลิขิตแน่นอน!"

"ใช่!!"

"เธอต้องรู้จักพี่เขาให้มากขึ้น!" พอนึกขึ้นได้แบบนั้นฉันรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจัดการศึกษาหาข้อมูลทำความรู้จักกับพี่โทนี่ให้มากขึ้น

"ว้าววว "

"หล่อ รวย เก่ง!"

"คนนี้แหละพ่อของลูก!" แค่พิมพ์ชื่อพี่โทนี่ทั้งประวัติการเรียน การทาง ครอบครัวเพียบเลย

"ไม่ค่อยพูด ชอบเก็บตัว คนไข้มาเป็นที่ 1 "

"คนดีของลลิซ"

"เอาละต่อไปฉันจะทำตัวน่ารักๆให้พี่โทนี่สนใจฉันให้ได้"

ในนี้บอกไว้ว่าพี่โทนี่ไม่ชอบผู้หญิงเอาแต่ใจ ใช้เงินมากกว่าสมอง ความรู้สึกเหมือนโดนใครเอาไม้หน้าสามมาฟาดเลยมันชาไปทั้งหน้าเลยเพราะนั่นคือนิสัยฉันทุกอย่าง

แต่ไม่เป็นไรฉันต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อเขาให้ได้!!

2 อาทิตย์ต่อมา

"วันนี้พี่โทนี่กับพ่อเขาจะมาทานข้าวที่บ้านฉันก็เลยต้องแต่งตัวให้สวยที่สุด"

"ซิต้า ลลิซสวยรึยัง" ฉันเลือกชุดลูกไม้สีชมพูจะได้ดูหวานๆอย่างที่พี่โทนี่ชอบ

"คุณหนูของป้าสวยที่สุดเลยค่ะ" ซิต้าค่อยๆหวีผมให้ฉัน

"พี่โทนี่เขาจะชอบมั้ยนะ" คือฉันไม่ค่อยแต่งตัวแบบนี้มันไม่ใช่แนวฉันเลยมันเลยแบบไม่มั่นใจยังไงไม่รู้

"คุณหนูสวยแบบนี้ยังไงคุณหมอก็ต้องชอบสิคะ " ตอนนี้ทั้งบ้านก็มีแค่ชิต้าคนเดียวที่เข้าใจฉัน

พี่อีธานก็เอาแต่ทำงาน กลับบ้านเดือนละครั้งส่วนป๊า ก็เอาแต่สนใจเมียใหม่อย่างวันนี้ก็พากันไปซื้อของ ยัยเนตรยิ้มหน้าบานเลย ฉันไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลยฉันไม่ได้อิจฉาแต่ทำไมป๊าต้องใส่ใจเธอมากกว่าฉันด้วย พอนึกถึงเรื่องนี้ทีไรมันก็เจ็บที่หน้าอกทุกครั้ง

"ไปเถอะค่ะ….เสียงรถมาแล้วคุณหมอคงจะมาแล้ว"

"จริงด้วย!" ฉันวิ่งไปดูที่หน้าต่าง

"หึ..ป้าดีใจมากนะคะที่เห็นคุณหนูมีความสุข"

"ขอบคุณนะคะ" ฉันเดินเข้าไปกอดซิต้า

"ลลิซเหลือซิต้าคนเดียวที่รักลลิซ" ฉันกอดซิต้าแน่นมันอบอุ่นเหมือนได้กอดม๊าเลย

"ไม่จริงค่ะ..ทุกคนรักคุณหนูอย่าคิดมาก"

"ไปค่ะ เดี๋ยวคุณหมอจะรอนาน!" ซิต้าพาฉันเดินลงไปข้างล่าง

"สวัสดีค่ะพี่โทนี่" ฉันรีบวิ่งเข้าไปเกาะแขนพี่โทนี่ที่ยืนอยู่กับคุณลุง

"ขอโทษค่ะ" ก่อนฉันจะรีบปล่อยมือจากแขนเขา ไม่เห็นต้องจ้องดุขนาดนั้นเลย

"สวัสดีค่ะคุณลุง!" งั้นเอาใจคุณลุงก็ได้เพราะยังไงพี่โทนี่ก็จัดคำสั่งคุณลุงไม่ได้อยู่แล้ว

"วันนี้คุณลุงหล่อจังเลย" เรื่องปากหวานเอาใจคนแก่บอกเลยฉันไม่แพ้ใคร

"หึ...พูดแบบนี้คนแกก็ตัวลอยพอดี"

"ไม่ต้องมาสนใจลุงหรอกลุงแก่แล้ว โน้น! ไปเอาใจพี่เขาเลยวันๆเอาแต่ทำงาน ได้หนูลลิซช่วยดูแลมันคงจะสดใสขึ้น" ในเมื่อคุณลุงเปิดทางให้แบบนี้แล้ว ลลิซจัดให้!!

"งั้นเราไปเดินเล่นกันดีกว่าค่ะ"ฉันเดินไปเกาะแขนพี่โทนี่แล้วดึงตัวเขาออกไปที่สวนหลังบ้าน

"ค่อยๆเดินนะ!" หึ...แต่ต้องอารมณ์เสียเมื่อป๊าประคองยัยเนตรเดินลงมาพอดี ท้องหรือเป็นง่อยถึงเดินเองไม่ได้

"เนตร?" ...โทนี่เอาแต่จ้องเนตรนภา เนตรนภาเองก็ทำถ้าตกใจไม่น้อยที่ได้เจอกับโทนี่

"พี่โทนี่ว่าอะไรนะ" ฉันมัวแต่หมั่นไส้ยัยปีศาจในร่างนางฟ้าเลยได้ยินไม่ถนัด

"มองอะไรยะ!" แต่ต้องอารมณ์พุ่งปรี๊ด!เมื่อยัยนี่เอาแต่จ้องพี่โทนี่ทั้งๆที่ป๊าฉันก็ยืนอยู่ด้วย!

"หนูมีอะไรรึเปล่า"

"นี่โทนี่เขาเป็นหมอและจะหมั้นกับลลิซเดือนหน้านี่แล้ว"

"หึ.." ฉันยักคิ้วใส่เธอแล้วกอดแขนพี่โทนี่แน่น เห็นผู้ชายหล่อทำเป็นมอง!

"คะ คู่หมั้น?"

"ใช่! มีอะไร!" แล้วทำไมพี่โทนี่ต้องมองยั้ยนั้นด้วย แล้วสายตาพี่โทนี่ที่มองยัยเนตรมันเหมือนคนรักกันเลย

หรือฉันจะคิดมากไป จะเป็นไปได้ไงก็ยัยนี้เป็นคนไทยแล้วป๊าก็ไปเจอเธอที่อังกฤษแล้วก็พามาบ้าน

"พี่โทนี่เราไปกันเถอะค่ะ!" ฉันรีบดึงพี่โทนี่เดินไปที่สวนหลังบ้าน ขืนอยู่ตรงนี้นานๆยัยเนตรได้มองพี่โทนี้ตาเป็นมันแน่

"......." โทนี่เดินตามแรงดึงของลลิซแต่สายตายังจดจ้องอยู่ที่เนตรนภา เนตรนภาเองก็ได้แต่มองตามโทนี่แล้วนึกเจ็บใจที่โทนี่จะหมั่นกับลลิซ

"เนตรผิดเอง!" ...เนตรนภามองตามโทนี่ตาละห้อยนึกเสียดายกับทุกอย่างที่ตัวเองเลือกคนผิด เลยทำให้ตัวเองต้องตกมาอยู่กับปีเตอร์ถึงปากจะบอกว่ารักปิเตอร์แค่พอมาวันนี้ที่ได้เจอกับโทนี่อีกครั้งเธอกลับนึกเสียดาย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะตอนนี้เธออยู่ในตำแหน่งคุณผู้หญิงของบ้านนี้ไปแล้ว

และโทนี่เองก็กำลังจะหมั้นและแต่งงานกับลลิซที่มีฐานะเป็นลูกเลี้ยงของเธออีกด้วย!

"พี่โทนี่ทานอะไรมั้ยคะ"

"ลลิซไปเอามาให้" ฉันก็มัวแต่ดีใจจนลืมไปเลย ฉันนี่แย่จริงๆ

"เนตรฉันหมายถึงผู้หญิงคนนั้นเธอมาอยู่ที่บ้านเธอนานแล้วหรอ" พี่โทนี่จับมือฉันที่กำลังจะเดินไปเอาของน้ำกับขนมมาให้เขาไว้

"คะ..น่าจะครึ่งปีได้แล้วมั้ง แล้วตอนนี้ป๊าก็เอาใจเธอมาก คนแก่ได้เมียเด็กแถมยังกำลังจะมีลูกด้วยกันอีก" ฉันก็บอกพี่โทนี่ไปตามตรง

"เนตรท้องหรอ!" ดูพี่โทนี่จะสนใจผู้หญิงคนนี้มาก ดูจากท่าทางแล้วเขาสองคนต้องรู้จักกันมาก่อนแน่ๆฉันมั้นใจ

"ค่ะ..เห็นว่าท้องได้สองเดือนแล้ว" ฉันว่าฉันไม่ได้คิดไปเองแน่นอน

"พี่รู้จัดกับเธอหรอ?" ฉันไม่ชอบแบบนี้เลยทำไมทุกคนที่ฉันรักต้องไปสนใจยัยนั้นด้วย

"ขอโทษค่ะ.."แต่เหมือนพี่โทนี่จะไม่พอใจที่ฉันถามเรื่องส่วนตัวเขาเกินไป

"งั้นลลิซ..ขอตัวนะคะ" ฉันไม่โอเคกับตอนนี้มาก

ก่อนจะรีบเดินเข้าไปในบ้านแล้วรีบเดินขึ้นห้อง ก็ไม่อยากจะเสียมารยาทนะแต่ฉันไม่โอเคไม่โอเคจริงๆ

ฉันว่าฉันไม่ได้คิดไปเองแน่นอน ระหว่างพี่โทนี่กับเนตรนภามันต้องมีอะไรมากกว่านั้น เพราะดูจากสายตาพี่โทนี่ที่มองเธอมันแตกต่างจากที่เขามองฉันมาก

"เนตรนภา! ฉันเกลียดเธอ!!!"

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว