ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 10 หวง 4/4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.9k

ความคิดเห็น : 48

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มิ.ย. 2559 23:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10 หวง 4/4
แบบอักษร

 

 

6 วัน  1000+ โหลดแล้วนะคะ บอกตัวเองว่าในที่สุดก็ทำได้ ขอบคุณทุกๆกำลังใจ ขอบคุณDek-d ขอบคุณMeb ขอบคุณธัญวลัย ขอบคุณผู้อ่านทั้งที่แสดงตัวและไม่แสดงตัวนะคะ ขอบคุณจากใจจริงๆ ขอเวลาไปคิดพล็อตตอนพิเศษก่อน แล้วพบกันน๊า

 

- เพราเอง -

 

 

ตวงขวัญเพิ่งเห็นความบ้าของตรีศูลก็วันนี้ คนตัวโตๆ มาดดุ แม้จะพูดจาห่ามๆ แต่ก็ยังดูสุขุมเป็นผู้ใหญ่ บทจะบ้าเลือดขึ้นมาก็ทำเอาเธอแทบตั้งสติไม่ทันเหมือนกัน

“ถ้าเก็บขึ้นมาแม้แต่ลูกเดียว เจอเปลือกมังคุดยัดปากจะหาว่าไม่เตือน”

“คุณศูลอย่าพาลตวงสิคะ โตๆ กันแล้วพูดกันด้วยเหตุผลก็เข้าใจ ทำไมต้องทำตัวเป็นเด็กๆ”

ผู้ใหญ่วัยสิบแปดดุเด็กชายวัยสามสิบสองพร้อมทั้งมองเขาอย่างตำหนิจนตรีศูลชักมึนๆ ว่าสรุปแล้วเขาหรือยัยตัวเล็กตรงหน้านี้กันแน่ที่เด็กกว่ากัน

“ไม่รู้ละ ไม่ให้กิน เธอบ้ารึเปล่าของทิ้งขยะไปแล้วยังจะเก็บขึ้นมาอีก”

“ก็แล้วใครทิ้งล่ะคะ ?” ตวงขวัญส่ายหน้าอ่อนอกอ่อนใจ

“อย่าเก็บมาให้เห็นแล้วกัน” เขาคาดโทษพร้อมทำท่าจะเดินดุ่มๆ เข้าบ้าน และร่างอรชรก็ก้าวตามไปติดๆ

“ก็ตวงอยากกินมังคุดลอยแก้วนี่นา ป้าสาน่ะซื้อแต่พวกองุ่น สาลี่อะไรแบบนี้เข้าบ้าน ตวงเบื่อ” เธอพูดไปแล้วก็แทบเบรกไม่ทันเมื่อเขาหันกลับมาจ้องตาขุ่นขวาง

“อยากกินแล้วอมพะนำเอาไว้ใครจะรู้กับเธอ ทีหลังอยกกินอะไรก็บอก ถ้าไม่ถึงขั้นอยากกินดาวอยากกินเดือนก็จะหามาให้”

ตวงขวัญซึ้งใจขึ้นมามากโขเชียวละ แม้เขาจะทำเสียงแข็งๆ สีหน้ายังกระด้างจัดอยู่ก็ตาม

“งั้นทีหลังตวงไม่เกรงใจแล้วนะคะ จะจดโพยให้ป้าสาจัดให้เลย” สาวน้อยยิ้มใส่ตาเขา ลืมความเจ็บที่ข้อมือไปชั่วขณะ

“เดี๋ยวพาไปซื้อเองก็ได้ แต่อย่าให้เห็นไปรับของอะไรจากไอ้รวิทอีก ห้ามพูดห้ามยุ่งเกี่ยวกับมันเด็ดขาด”

“ตวงขอเหตุผล”

“ไม่มี” เขาตอบห้วนๆ

“โธ่ ต้องมีสิคะ”

“ไอ้นั่นมันเสือผู้หญิง”

ตวงขวัญมองหน้าหล่อเหลาที่คล้ายเด็กชายถูกขัดใจแล้วยิ่งงงเข้าไปใหญ่ รวิทจะเป็นเสือผู้หญิงหรือเสือผู้ชายแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอตรงไหน...ยังไง...ไม่ทราบ

“เกี่ยวกันตรงไหนคะ”

“เกี่ยวสิ เดี๋ยวมันมาหลอกเธอ”

“ห่วงตวงหรอ...” สาวน้อยลากเสียงล้อเลียนทั้งยิ้มกรุ้มกริ่ม “เอ๊...ห่วงหรือว่าหวงน้า...”

“กลัวมันมาหลอกฟันเธอต่างหาก”

คนฟังแน่นิ่งไปทันที คำพูดแต่ละคำที่หลุดออกมาจากปากผู้ชายคนนี้ทำให้เธออึ้งได้ตลอดเวลาเลยสิน่า

 “ตวงไม่ให้ใครมาหลอกหรอกค่ะ ให้คุณศูลฟันได้คนเดียว” ตวงขวัญเชิดหน้าตอบบ้าง

เชอะ อย่าคิดว่าจะพูดแบบนี้ได้แค่คนเดียว ถึงเธอจะพูดไปแก้มร้อนผ่าวไปก็เถอะ

“ใครสอนให้เธอพูดแบบนี้ฮึ” ชายหนุ่มทำตาขุ่นเสียงเข้ม

“เอ้า ก็คุณศูลไงคะ ฟันบ้างละ ผัว เมีย วะ โว้ย มึง กู บ้างละ ตวงฟังมาจากคุณศูลทั้งน้าน...!

“แต่เธอเป็นผู้หญิง มันไม่เหมือนกัน” เขาเอ็ดออกไปทั้งที่ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องรู้สึกขัดๆ หูเวลาแม่ตัวเล็กพูดอะไรแบบนี้ ทั้งที่แต่ก่อนมันเป็นคำที่แสนจะธรรมดาสำหรับเขา

“เหมือนค่ะ เพราะจะผู้หญิงหรือผู้ชายก็คนเหมือนกัน ต่อไปถ้าคุณศูลพูด วะ โว้ย หรือพูดอะไรหยาบคายกับตวงบ่อยๆ ตวงก็จะพูดแบบนั้นกับคุณศูลบ้าง”

“เดี๋ยวนี้ชักจะกล้าใหญ่แล้วนะ ลืมแล้วหรือไงว่าฉันเป็นใครแล้วเธอเป็นใคร” ตรีศูลถามลองเชิง พร้อมกับลอบสังเกตปฏิกิริยาของสาวน้อย ก่อนที่อีกฝ่ายจะยื่นหน้าเข้ามากระซิบ

“ก็ตอนอยู่บนเตียง ตวงเป็น ตวงจ๋า พออยู่ข้างนอก ตวงก็เป็น ตวงขวัญ ไงคะ”

คนฟังถึงกับส่ายหน้า อดยิ้มไม่ได้กับคำตอบตรงๆ ของเด็กสาวที่ทำให้เขาแทบหลงลืมทุกสิ่งอย่างในยามค่ำคืน รวมถึงยามเช้าที่บางครั้งก็แทบหมดแรงไปกับร่างนุ่มเนียนอรชรที่ราวกับสิ่งเสพติดที่เขาเสพได้ไม่รู้เบื่อ และคงจะไม่เบื่อง่ายๆ

 

ตอนหน้า (บทที่ 11) อาจจะสั้นผิดปกติ

เพราะต้องตัดเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมออกเกินครึ่ง 

แจ้งไว้ล่วงหน้าจะได้ไม่งงกันนะคะ

อ่านแล้วทิ้งคอมเม้นไว้ให้เพราหายเหงาบ้างก็ได้น้า

ยังอยากอ่านคอมเม้น อยากฟังฟีดแบ็คจากทุกคนนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว