facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

6. สาเหตุที่บอสไม่ยิ้ม 100%

ชื่อตอน : 6. สาเหตุที่บอสไม่ยิ้ม 100%

คำค้น : ยิ้ม

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 152

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ค. 2564 23:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6. สาเหตุที่บอสไม่ยิ้ม 100%
แบบอักษร

มาถึงขั้นนี้แล้วชิดชญาไม่เก็บความสงสัย

“ก็สมัยเรียนน่ะรุ่นพี่เขาฮอตมาก อย่าให้เขายิ้มนะ คือน่ารักโคตร ๆ อะ สาว ๆ หลงทั้งโรงเรียน มันเลยเกิดปรากฏการณ์ฟีเวอร์ มีคนไปเขียนบอกรักรุ่นพี่เต็มกำแพงและฝาผนัง....”

ชิดชญาอ้าปากค้างในความฮอตของชายหนุ่ม

“จนสุดท้ายเขาโดนทำโทษ ให้ขัดกำแพงทั้งโรงเรียน”

“หะ! ”

“ค่ะ คือขัดคนเดียวทั้งโรงเรียน ไม่เว้นแม้แต่ฝาผนังห้องน้ำหญิง”

โธ่...บอส!

“ตอนนั้นพวกสาว ๆ ทั้งโรงเรียนมายืนให้กำลังใจกันเพียบ รวมทั้งฉันด้วยค่ะ คือแบบมาเป็นกองเชียร์ แต่หลังจากนั้นเป็นต้นมา รุ่นพี่เขาไม่ยิ้มให้ใครอีกเลย ตอนนั้นพวกเราไม่ได้คิดอะไร เห็นว่าหน้าขรึม ๆ ก็เท่ไปอีกแบบ แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้รุ่นพี่อีกเลย เขาไม่ยิ้มตลอดเทอมสุดท้ายจนเรียนจบ มาคิด ๆ ดูอีกที ตอนโดนให้ขัดกำแพง รุ่นพี่คงอายมาก”

ใครไม่อายบ้างล่ะ! ชิดชญาร่ำร้องในใจ

ในขณะที่เฝิงซินหน้าสลด

“เสียดายรอยยิ้มรุ่นพี่เลย เวลาเขายิ้มนี่เห็นฟันกระต่ายน่ารักมาก ๆ แบบโลกถล่มล่มเมืองเลยค่ะคุณ”

ประโยคท้ายออกแอคติ้งเวอร์ ๆ

“อ้อ” ชิดชญาขานรับความเวอร์นั้น

“ว่าแต่...คุณแต่งงานยังเนี่ย? ” เฝิงซินเข้าเรื่อง

“ยังค่ะ” ชิดชญาชินกับคำถามนี้แล้วและไม่ได้หน้าแดงแต่อย่างใด

“แล้วแฟน? ”

“ไม่มีค่ะ”

จะเข้าเรื่องอีกล่ะสิ...ชิดชญารู้ทัน

“จีบเลย!”

นั่นไงว่าแล้ว

“ทำงานด้วยกันอย่างนี้ ปล่อยไว้ทำไม จีบเลยค่ะ โปรไฟล์ดีมีเงินเยอะ อย่าปล่อยให้หลุดมือค่ะ จีบเลย! ”

“เอ่อ...” ชิดชญาเริ่มเกาต้นคอ เริ่มไปไม่เป็นกับความเถรตรงของอีกฝ่าย และฝ่ายนั้นไม่รอให้เธอเอื้อนเอ่ยอะไรก็กล่าวต่อ

“ทำไมล่ะคะ? ถ้าคุณเห็นรุ่นพี่ยิ้มล่ะก็ คุณต้องไม่ทำท่าแบบนี้แน่นอน ฉันรับรองว่าแพ้ทางเต็ม ๆ ”

“เอ้า...เธอ” เสียงสามีมาเรียกแล้ว

“อุ้ย! ” เฝิงซินทำท่าเหมือนเด็กถูกจับได้เมื่อทำความผิด

สามีจูงลูกเข้ามาเรียก

“มาเม้าท์อยู่ได้ ไปทางโน้นเร็ว เดี๋ยวจะหมดเวลา”

ว่าแล้วก็ลากภรรยาออกไป โดยไม่ลืมที่จะค้อมศีรษะให้ชิดชญา

ให้มันได้อย่างนี้สิ มาทิ้งระเบิดเรื่องบอสยิ้มแล้วโลกถล่มล่มเมือง กลายเป็นสิ่งที่กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างเธอให้มากยิ่งขึ้น

อยู่มาหลายเดือนไม่เคยสังเกตว่าบอสมีฟันกระต่าย

อย่าว่าแต่บอสของเธอนอกจากจะปากเล็กอยู่แล้วด้วย

เรื่องจะให้เปิดปากแต่ละทีก็ยากราวกับเอาไม้จิ้มฟันไปงัดก้อนหินอย่างนั้นแหละ

วายุรู้แล้วว่าความสัมพันธ์ของชิดชญากับเฉินเฉียวอิงนั้นดูจะไม่อึน ๆ เหมือนช่วงแรก ๆ

พี่สาวฝาแฝดของเขาเม้าท์ให้ฟังหมดตั้งแต่เรื่องช่วยบอสพาแมวไปหาหมอ เรื่องเจอบอสบนรถไฟฟ้า จนกระทั่งไปถึงเรื่องที่บอสชวนกลับบ้านด้วยกันทุกวันและซื้ออาหารมายัดไว้ในตู้เย็น

อิเจ๊เล่าโดยไม่เอะใจสักนิดว่า ‘ผู้’ เขาคิดอะไรอยู่

ฮวงล่ะคันปากอยากจะบอกความจริง

แต่พี่อิงเองก็คงไม่รู้ตัวว่ากำลังคิดอะไรอยู่ เล่นหลุดปากเรียกชื่ออิเจ๊ตอนเมาอย่างนั้น

จะไปละเมิดเอามาแฉก็ไม่ใช่เรื่อง เพราะดูท่าพี่สาวของเขาจะไม่ได้คิดอะไรกับบอสใหญ่เลย ขืนบอกไปก็เท่ากับแหวกหญ้าให้งูตื่น

ทีเรื่องอย่างนี้ล่ะใสซื่อ...

วันก่อนเฉินเฉียวอิงแชตมาหาวายุ ว่าอยากจะเอาเสื้อผ้ามาคืน

แต่ถ้าให้เอามาคืนเฉย ๆ แล้วจบ ก็คงไม่ใช่ฮวงสินะ...หนุ่มหน้าสวยแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์

เพราะนั่นคือที่มาของหม้อไฟฉงชิ่งที่ห้องชิดชญาในวันนี้

‘เอางี้ละกันนะ ฮวงว่าจะทำหม้อไฟกินที่ห้องเจ๊เฟิร์น พี่อิงมากินด้วยกัน แล้วตอนกลับฮวงค่อยแวะไปเอาเสื้อผ้าที่ห้องพี่ ดีไหม? ’ 

‘ก็ได้’ 

นั่นคือบทสนทนาในแชตที่พวกเขาตกลงกัน

พี่อิงว่าง่ายไม่พูดมาก อย่าว่าแต่อยากจะมาหาอิเจ๊อยู่แล้วล่ะสิ

และพอเอาเข้าจริงเฉินเฉียวอิงก็มาช่วยต้มน้ำซุปด้วย

นี่แหละที่วายุต้องการ พ่อครัวฉงชิ่งมาเอง

พี่อิงโคตรน่ารัก...วายุคิด

เป็นพ่อบ้านพ่อเรือน ท่าทางทำครัวนี่คล่องแคล่ว ยิ่งเวลาสวมผ้ากันเปื้อนด้วยแล้วดูมีเสน่ห์ปลายจวักขึ้นมาทีเดียว

ส่วนอิเจ๊...

นอนกินถั่วและดูทีวี!

ปล่อยให้งานครัวเป็นเรื่องของผู้ชาย

ให้มันได้อย่างนี้สิ

ถ้าขึ้นคานจะสมน้ำหน้ามัน!

ในที่สุดหม้อไฟฉงชิ่งน้ำซุปฝีมือสองหนุ่มก็ถูกเสิร์ฟบนโต๊ะ

หม้อไฟยินหยางที่มีน้ำซุปสองแบบ ทั้งน้ำใสและน้ำข้น เพียบพร้อมด้วยเนื้อหมูและเนื้อไก่ตลอดจนผักต่าง ๆ ตั้งแต่สาหร่าย เห็ดหอม รากบัว และสารพัดผักที่จัดมาอย่างดีล้วนแต่เป็น...

ฝีมือผู้ชาย!

ชิดชญามองดูหม้อน้ำข้นสีแดงแรงฤทธิ์ประดับด้วยพริกแห้งเม็ดใหญ่ลอยมันย่องกับกลิ่นหอมของฮวาเจียว (花椒พริกหมาล่า)แล้วก็เริ่มท้องร้อง

และการสับประยุทธ์หม้อไฟก็เริ่มขึ้น ทุกสิ่งบนโต๊ะถูกเทถูกคีบอลวน

วายุซึ่งนั่งตรงข้ามพี่สาวคีบชิ้นเนื้อที่สุกแล้วให้เฉินเฉียวอิงซึ่งนั่งคั่นอยู่ด้านข้างที่หัวโต๊ะ

“เอ้า! พี่อิง กินเยอะ ๆ พี่ผอมเกินไป”

ชิดชญาถึงกับหันขวับ

“ไอ้ฮวง...แกเรียกเขาว่าอะไร? ”

วายุเพิ่งรู้ตัวว่าหลุดปากออกไปเพราะความสนิทสนม เลยแถไปว่า

“ก็เรียก ‘พี่อิง’ แกจะทำไม เขาเป็นบอสแก ไม่ใช่บอสฉัน”

ชิดชญาเบะปากใส่ ในขณะที่วายุยังคงตักนู่นนี่บริการเฉินเฉียวอิง

“พี่อิง กินไป ไม่ต้องสนใจมัน” วายุส่งสายตากวนอารมณ์พี่สาว

“แหม...” ชิดชญาหมั่นไส้ “ตักให้คนอื่น ไม่ตักให้พี่ตัวเอง”

“ขาเท่าโต๊ะสนุกอย่างแก ควรลดความอ้วนด้วยซ้ำ”

“ไอ้ฮวง! ”

“โอ๊ย! อิเจ๊! ”

วายุร้องลั่นเมื่อถูกพี่สาวใช้เท้าถีบโดนเข่าที่ใต้โต๊ะ แล้วก็หันไปฟ้องคนที่หัวโต๊ะ

“พี่อิงดูมัน ดุยังกับหมาถึงหาผัวไม่ได้จนทุกวันนี้ โอ๊ย ๆ ๆ ! ”

ไม่ต้องสงสัยว่าคราวนี้โดนชิดชญาถีบรัว ๆ ถึงสามครั้งเลยทีเดียว

สายตาของบอสใหญ่แม้แอบตระหนกเล็ก ๆ แต่ก็แฝงไว้ด้วยความเอ็นดูอย่างอบอุ่น

สงครามหม้อไฟเสร็จสิ้นตอนสี่ทุ่มด้วยการเก็บล้างของสองหนุ่มไปตามระเบียบ

โชคดีที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุด ซึ่งชิดชญาอาจจะแวะกลับไปที่บ้านเยาวราชในช่วงบ่าย คืนนี้อาบน้ำเสร็จเรียบร้อยจึงอ้อยอิ่งนอนดูซีรีส์จีนกำลังภายในอยู่หน้าทีวี

จวบจนเที่ยงคืนก็เริ่มรับรู้สัญญาณบางอย่างจากร่างกาย เลยลุกไปเข้าห้องน้ำพอพบว่าประจำเดือนมาแต่ผ้าอนามัยดันหมด...

เธอเลยต้องลงไปที่ร้านสะดวกซื้อ

พอออกจากร้านสะดวกซื้อสายตาดันกวาดไปเห็น...

บอสใหญ่กับน้องชายเธอยืนคุยกันอยู่ตรงทางข้ามรถไฟฟ้า แต่จะเรียกว่าคุยกันก็คงไม่เชิง ดูเหมือนวายุจะเป็นฝ่ายพูดมากกว่า ส่วนเฉินเฉียวอิงได้แต่ยืนฟังเออออพยักหน้า

ชิดชญาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

นี่พวกเขายังไม่แยกย้ายกันอีกเหรอ

หมายความว่าพอไอ้ฮวงออกจากห้องเธอไปก็ไปอยู่กับบอสต่อ?

สองคนนี้ดูสนิทกัน...

ถึงว่าล่ะ ไอ้ฮวงมันถึงกล้าเรียก ‘พี่อิง’

ว่าแต่...ตอนไหน? เมื่อไหร่? ยังไง?

แต่คิดอีกทีก็ไม่น่าแปลก เพราะไอ้ฮวงมันเป็นคนช่างพูดอยู่แล้ว

ตั้งแต่เหตุการณ์รถชนคราวนั้นมันก็ตามตอแยบอสอยู่เหมือนกัน

เออ...จะว่าไปไอ้ฮวงก็เก่งเนอะ จ้อจนสนิทกับเขาได้

ทีแรกชิดชญาว่าเข้าไปแซวสองคนซะหน่อย แต่คิดอีกทีจะถือถุงผ้าอนามัยเดินไปทักผู้ชายอย่างนี้คงไม่ดีมั้ง

กลับห้องดีกว่า...

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว