email-icon Line-icon

ติมตามผลงานอื่นจิ้มที่โปรไฟล์เลยคะ

(แก้เนื้อหา) | ข่าวดี 1

ชื่อตอน : (แก้เนื้อหา) | ข่าวดี 1

คำค้น : พัดลมxไวท์ เคะท้องได้ มาเฟียกลัวเมีย มาเฟียโหดโครตกลัวเมีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.5k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2560 12:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
(แก้เนื้อหา) | ข่าวดี 1
แบบอักษร


มาเฟ๊ยโหดโครตกลัวเมีย 

ตอนที่ 1 ข่าวดี!!

''อ๊ะๆๆอ่าาาอืม''เสียงครางข​องสองร่างเปลือยป่าวดังไปทั่วห้องฉากรักเร้าร้อนดุเดือดรักไปทั่วห้องสี่เหลี่ยม

''อ๊ะ เมีย อ๊ะ ตอดผัวดีจัง''ร่างสูงคางออกมาด้วยความเสียวซ่านพร้อมขยับสะโพกรั่วๆเร็วๆใส่ร่างบางของคนได้ร่าง

''อ่าาา แรงๆ อ๊ะ''ร่างบางบอกเชิงออกคำสั่ง

''จัดให้ตามคำขอคับเมีย.. จุ๊ป''ร่างสูงพูดเเล้วกดจูบเเรกสิ้นกันอย่าดุเดือดสะโพกก็ขยับไปด้วย

''อ๊ะๆๆจะเเตกเเล้ว.. อ่าาาา''ร่างบางบอกพร้อมปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเลอะหน้าท้องร่างสูง

''หึๆๆไปไม่รอผัวเลยนะ''ร่างสูงบอกพรางกระแทกแก่นกายเข้ามาไม่ยั้ง2-3ทีก็ปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา

''ขออีกรอนะคับเมีย''ร่างสูงพูดพร้อมขยับเเก่นกายโดยไม่รอคำตอบจากร่างบางเเล้วบทรักอันเร้าร้อนนี้ดำเนินต่อไปโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุดพัก


Part พัดลม 

 สวัสดีครับกระผมนายธีรพล มงคลเจริญวัฒน์ ชื่อเล่นพัดผมสถานะมีแฟนแล้วห้ามจีบ555 ผัวผมห่วง ลืมมองไปครับสามีผมเขาเป็นบอสใหญ่ตระกลูมาเฟีย ใช่ครับฟังไม่ผิดหรอกผมนะเป็นมีมาเฟียที่ทั้งโหดทั้งน่ากลัว คนอื่นอาจจะกลัวเขานะครับแต่มันไม่ใช่อีพัดผมไงคำว่ากลัวผัวไม่มีให้พจนานุกรมอีพัดลมหรอก หึๆๆ

''ไวท์เค้าหิวข้าวอะ''ผมบอกสามีเเสนรักแสนห่วงของผมหลังจากตื่นนอนมาก็เจอไวท์ที่พึ่งออกมาจากห้องน้ำไวท์พันผ้าเช็ดตัวปกปิดช่วงล่างไว้มีน้ำไหลตามลำกล้ามเเน่นๆนั้นดูเเล้วเซ็กซี่อะผัวผม^^

''เดียวผัวให้ไอ้พีชมาเอาให้นะครับเมีย''เขาตอบผมพลางเเต่ตัวไปด้วย

''ไม่!!มึงต้องเอามาให้เอง''ผมสั่ง

''ครับเมีย''ไวท์ตอบเเล้วเดินลงไปข้างล่างเอาอาหารมาให้ผมให้มันได้แบบนี้สิ หึๆ.... ตอนนี้ผมรู้สึกปวดหนึบๆชั่วล้างเหมือนมันจะพังยังไงอย่างงั้น ผมพยาคลานลงมาจากเตียงอย่างช้าๆๆเพื่อไม่ให้เจ็บมากไอ้ผัวบ้าจะฆ่ากันให้ตายหรือไงเนี่ย

''โอ้ยยยย!! ''ผมร้องออกมาหลังจากก้นจ้ำเบ้าลงกะพื้นเจ็บซะมัด! 

''เมีย!!เป็นอะไรมากไหม?"ไวท์มันถามผมด้วยความเป็นหวงหลังจากเปิดประตูเข้ามาเห็นผมนั่งกองอยู่กับพื้น

''เพราะใครละ''ผมมองอย่างคาดโทษ

''หึๆก็เมียยั่วผัวทำไมละ''ไวท์ตอบหน้าตาเฉย...โว้ยไอ้ผัวเวร..!! ผมมองเขาแล้วตีไปที่เเขนแน่นๆนั้นอย่างจังไวท์ถึงกับเอามืออีกข้างมาลูบปร่อยๆหึๆอย่างคิดมาลองดีกับผม555สะใจไวท์อุ้มมานอนที่เตียงด้วยท่าเจ้าสาวเเล้วหยิบถาดข้าวที่วางอยู่มาให้ผม

''ข้าวมาเเล้วครับเมีย''ไวท์บอกเเล้วยกถาดข้าวมาวางตรงหน้าผม ทำไมมันเหม็นอย่างนี้เนี่ยผมรู้สึกผะอืดผะอมอย่างบอกไม่ถูก

''อ๊วกๆๆๆ''ผมวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างทุลักทุเลโดยมีไวท์วิ่งตามเข้ามาด้วย

''อ๊วก!! อ๊วววก!! ''ผมโก้งคออ๊วกไม่หยุด

''เมียไหวไหม''ไวท์ถามผมด้วยเเววตาที่เป็นหวงผมอย่างมาก ผมไม่ตอบอะไรได้เเต่พยักหน้าบอกไหวๆไม่ต้องหวง

''ผัวว่าเมียไม่ไหวเเน่ไปโรงพยาบาลเถอะ''ไวท์บอกผมเเล้วพยุงให้ลุกขึ้นหลังจากผมอ๊วกจนหมดไส้หมดพุง

''ไอ้พีช!! ไอ้พีช''ไวท์ตะโกนเรียกลูกน้องคนสนิทหลังจากพาผมลงมาข้างล่างเรียบร้อยเเล้ว

''ครับเฮียมาเเล้ว''พีชวิ่งเข้ามาจากตรงไหนผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

''เอารถออก''ไวท์สั่งเสียงเข้ม

''ไปไหนคับเฮีย? ''พี่พีชถามด้วยความส่งสัย

''พาเมียไปหาหมอ''ไวท์ตอบ

''มาดามเป็นอะไรครับ''พีชหันมาถามผมด้วยความเป็นหวง

''ไม่ต้องถามมากไปเอารถออกก่อนที่ฉันจะเเตะก้นเเก''ไวท์ตอบพร้อมทำท่าจะเเตะก้นพีชจิงๆ

''ครับไปแล้วครับเฮีย''พีชพูดเเล้ววิ่งออกไปเอารถ 



 โรงพยาบาล

''ไอ้หมอตกลงเมียฉันเป็นอะไรกันเเน่วะ''ไวท์ถามพี่หมอด้วยความร้อนรน

''ยินดีด้วยเว้ยไอ้มาเฟีย''พี่หมอไม่ตอบไวท์เเต่กลับเเสดงความยินดีเรื่องอะไรผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

''ยินดีเหี้ยไรของมึงไอ้หมอ''พี่ไวท์ถามต่อนั้นสิผมไม่สบายอยู่นะจะมายินดงยินดีอะไรกัน.. ผิดงานเเล้วพี่หมอ

''เมียมึงตั้งครรภ์ได้สองสัปดาห์แล้ว''พี่หมอบอกพร้อมยิ้มเเก้มปริ

''ห๊ะ/ห๊ะ''ผมกับไวท์อุทานพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายเเต่อย่างใด

''ผมเป็นผู้ชายนะครับจะท้องได้ยังไงกัน''ผมบอกนั้นสิผมเป็นผู้ชายนะจะท้องได้ไงถึงแม้หน้าตาผมจะเหมือนผู้หญิงก็ตามทีเถอะ

''ก่อนพี่ต้องขออธิบายก่อนนะครับ ร่างกายของน้องพัดผมพี่ได้ทำการตรวจดูอย่างละเอียดแล้วก็พบว่ามันมีมดลูกซึ่งผู้ชายปกติไม่มีแล้วด้วยเหตุผลนี้เลยทำให้น้องพัดลมท้องได้ แต่พี่ก็ยังสงสัยอยู่ว่าน้องพัดลมทำไมถึงมีมดลูกได้''

“คือผม…เอ่อผม”“ถ้าน้องพัดลมไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไรครับ”

“สาเหตุที่ผมมีมดลูก ตอนที่แม่ผมท้องท่านตั้งท้องลูกแฝดแล้วก็เป็นแฝดชายหญิง แต่ต่อมาท่านแท้งลูกอีกคนไปมดลูกของลูกอีกคนของท่านเลยมาอยู่ที่ตัวผม ผมเลยสามารถท้องได้ครับ”

“ครับ งั้นพี่ก็ยินดีกับน้องด้วยนะครับแล้วก็ยินดีกับมึงด้วยนะไอ้ไวท์”

“ขอบคุณครับ”

“....”ทำไม่ไวท์เอาแต่เงียบไม่พูดอะไรเลย หรือว่าเขารับที่ผมท้องได้ไม่ได้

“ไวท์ๆ”ผมเขย่าแขนไวท์เพื่อเรียกสติอีกคน

“คะ...ครับว่าไงครับเมีย”

“เป็นอะไรทำไมนิ่งแบบนี้ หรือว่ารับไม่ได้ที่ผมท้องได้”

“ป่าวครับแต่แค่กำลังดีใจที่จะมีลูกด้วยกัน...ฟอด”ไวท์พูดแล้วหอมแก้มผม ผมดีใจจริงๆที่เขารับได้ไม่งั้นผมคงเสียใจมากแน่ๆที่ไม่มีเขา

“แอ่ม!น้อยๆเกรงใจหมออย่างกูบ้าง”

“ทำไมวะ!กูหอมเมียแล้วมันผิดตรงไหนหรือว่ามึงอิจฉากู”คิดได้เน๊าะผมผัว-..-

“เอออิจฉา อิจฉามากครับเพื่อน”พี่หอมพูดแล้วแบะปากให้ไวท์ แต่ดูไวท์จะไม่สนนะครับหันมาหอมแก้มผมโชว์พี่หมออีกฟอดใหญ่ มึงไม่อายแต่กูอายเว้ย!

“พอเลยไวท์อายพี่หมอเขา”ผมทำตาดุๆใส่

“ครับเมีย”

“พี่หมอครับแล้วผมต้องทำยังไงบ้างครับ”

“น้องพัดลมไม่ต้องทำอะไรมากหรอกครับแค่ดูแลตัวเองให้ดีก็พอ แล้วเดียวพี่จะให้พยาบาลจัดยาให้นะครับ”พี่หมอบอก

“ครับขอบคุณครับพี่หมอ”ผมยกมือไหว้พี่หมอ

“ไม่เป็นไรครับ ดูแลเมียมึงให้ดีนะไวท์”ประโยคแรกพี่หมอพูดกับผมส่วนหลังหันไปพูดกับไวท์

“รู้แล้วน่าจะดูแลอย่างดีเลย”ไวท์พูดแล้วโอบเอวผมหลวมๆ

“งั้นผมกับก่อนนะครับสวัสดีครับ”

“กูไปละ”

“อืม อย่าลืมไปรับยานะครับ” หลังจากที่ไวท์กลับผมออกมาจากโรงพยาบาลไวท์ได้เเต่ยิ้มไม่หยุดตลอดทางกลับบ้านผมกลับไวท์นั่งกอดกันตลอดทางที่อยู่ในรถโดยมีพีชเป็นคนขับวันนี้ผมมีความสุขจริงที่ผมท้องเเล้ว คนที่ผมรักเขาก็ไม่รังเกลียดผมกลับบอกว่ารักผมมากกว่าเดิมเสียอีก

“ไวท์เค้าหิวอะ”

“หิวหรอครับ งั้นเดียวเราแวะหาอะไรกินกันก่อนดีไหมครับอยากกินอะไรครับ”

“ยังไม่รู้เลยอะ แต่อยากเดินตลาดอะ”

“แต่เมียท้องอยู่นะครับจะเดินตลาดได้ไง”

“ท้องนะไม่ได้เป็นง้อย!แค่นี้ไม่เป็นไรหรอก”ผมทำเสียงดุๆใสก็จริงไม่ครับผมแค่ท้องไม่ได้เป็นง้อยสักหน่อย

“ครับๆพีชแวะตลาดด้วย”ให้มันได้แบบนี้สิ ต้องให้หงุดหงิด! มาถึงตลาดผมก็เอาแต่เลือกของเข้าออกร้านนู้นร้านนี้เป็นว่าเล่น มันมีของเยอะครับเลือกไม่ถูกเลยทั้งของกินทั้งของใช้ยิ่งบ่ายๆแบบนี้คนก็เริ่มทยอมมากัยเยอะขึ้น ส่วนไวท์ก็ได้แค่เดินตามและคอยถือของให้ผมตามระเบียบ พี่พีชพี่เขาก็ขอไปเดินเลือกของ

“ไวท์ไปดูร้านนั้นกัน”ผมชี้ไปทางด้านร้านกิ๊ฟช็อปเล็กๆ

“อืมไปสิครับ”ไวท์ตอบ โห้!ร้านนี้ของน่ารักๆทั้งนั้นเลยผมเดินดูของไปเรื่อยๆส่วนใหญ่จะเป็นงานแฮนเมด สวยๆทั้งนั้นเลือกไม่ถูกเลยอะ เอ๊ะ!สร้อยนี้สวยจรังมีแสงออกมาด้วย

“อยากได้หรอครับ”ไวท์ที่เห็นผมมองสร้อยนั้นอยู่นานก็ถามขึ้น

“อืม”

“งั้นเอาแบบนี้สองเส้นครับ”ไวท์บอกพี่คนขายที่ยืนอยู่ข้าง

“อยากได้อะไรอีกไหม”

“ไม่อะ หิวแล้ว”มันก็อยากได้นะแต่เห็นไวท์ถือของหนักแล้วสงสารอะ!เลยไม่เอาดีกว่า

“นี้จ๊ะน้อง ขอบคุณที่มาอุดหนุ่นนะ”พี่คนขายพูดแล้วส่งถุงสร้อยให้ไวท์ ไวท์รับมาแล้วจ่ายเงินพี่เขาไป หิวแล้วอะกินอะไรดี?ระหว่างที่ผมคิดเรื่องของกินอยู่ก็เหลือบไปเห็นร้านก๋วยเตี๋ยวอยู่ร้านหนึ่งคนเยอะมาก น่าจะอร่อยนะผมว่า

“ไวท์ไปกินก๋วยเตี๋ยวกัน”

“อืมไปสิครับ”ไวท์ตอบ โห้!คนเยอะจังไม่มีที่นั่งเลยแงะผมมองซ้ายมองขวาเพื่อหาที่นั่ง ตรงนั่นคนลุกพอดีเลยแงะพวกผมเลยพากันไปนั่งที่พี่เขาลุกเมื่อกี่

“เอาไงจ๊ะพ่อหนุ่ม”

“ผมเอาเล็กน้ำใส พิเศษลูกชิ้นครับป้า”ผมสั่ง

“ผมเอาเล็กต้มยำครับ”ไวท์กินต้มยำเป็นด้วยหรอวะ?แต่ก็ช่างเถอะเขาสั่งเองนิ พวกผมนั่งรอไปสักพักก๋วยเตี๋ยวก็มาเสิร์ฟ น่ากินจังว่าแล้วทำไมคนถึงเต็มร้าน 

“อร่อยไม่ไวท์”

“อืมก็อร่อยดีนะ”ไวท์ตอบยิ้มๆ ผมเห็นมีผู้หญิงโต๊ะข้างๆแอบมองมาที่ไวท์ยิ้มให้ เสน่ห์แรงจริงๆแต่เอาเถอะพวกเธอได้แค่มองแหละ เพราะคนนี้นะผัวผมครับ…ให้พวกเธอมองไปครับยังไงเขาก็เป็นของผมพวกผมนั่งกินไปก๋วยเตี๋ยวจนเสร็จก็พากันกลับ เดินมาถึงรถก็เห็นพี่พีชรออยู่ที่รถแล้วไหนพี่พีชบอกจะไปซื้อของไงผมไม่เห็นพี่พีชถือของอะไรสักอย่างผิดกับไวท์ที่ถือของให้ผมเต็มมือแต่ชั่งเขาเถอะมันไม่เกี่ยวอะไรกับผมนิ 

“โห้!ของเยอะแยะนะครับ มาเฮียผมช่วยถือ”

“เออเอาไปหนักจะตายอยู่แล้ว”ไวท์บอกแล้วส่งของให้พี่พีช หนักอะไรกับของแค่ไม่กี่สิบถุงทำมาเป็นบ่นเดียวเถอะ!

“มาดามท้องจริงหรอครับ”อยู่พี่พีชที่ขับรถเงียบๆมานานก็ถาม จะบอกอย่างไงดีละมันคงจะเชื่อยากที่อยู่ๆผมที่เป็นผู้ชายกลับมีลูกได้

“จริงครับ…แล้วพี่รังเกลียดผมไหมครับ”

“ไม่หรอกครับพี่ดีใจเสียอีก พี่นะอยากมีหลานจะตายอยู่แล้ว”พี่พีชว่าขำๆ

“ขอบคุณนะครับพี่พีช”ผมยิ้มอ่อนๆให้พี่พีช ดีใจจังที่พี่เขาไม่รังเกลียดผม วันนี้ผมรู้สึกมีความสุขสุดๆลูกมาอยู่กับผมแล้วเขามาอยู่กับผมแล้ว ผมมีความสุขจังแม่จะเลี้ยงหนูให้ดีที่สุดนะครับลูก ผมนั่งเอามือลูบท้องตัวเองที่แบบราบมันยังไม่นูนออกมาหรอกครับเพราะแค่สองสัปดาห์เองแล้วอีกอย่างผมก็เป็นผู้ชายมันยังไม่เห็นอะไรมาก 

“เมียครับ”ไวท์ที่เงียบมาครู่หนึ่งก็พูดขึ้น เขาจะบอกอะไรผมกันนะ…ผมรอฟังอย่างใจจดใจจ่อเพื่อที่จะดูว่าเขาจะพูดอะไรกันแน่

“ครับ?”

“ขอบคุณนะครับที่มีลูกให้”

“ขอบคุณเหมือนกันที่ไม่รังเกลียดกัน”

“ใครจะไปรักเกลียดเมียได้ลงละครับ ดีใจมากกว่าที่เมียท้องได้แบบนี้…รักนะครับ”ไวท์พูดแล้วโอบเอวผม

“อืม...รักเหมือนกัน”ผมซบหน้าลงกับอกแกร่งของไวท์

______________________________________

เดียวลี้จะทยอยแก้เนื้อหาให้นะคะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานของลี้นะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว