email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

12. (จบ) เคย์รักครู NC 25+

ชื่อตอน : 12. (จบ) เคย์รักครู NC 25+

คำค้น : เคย์รักครู

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 587

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2564 22:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12. (จบ) เคย์รักครู NC 25+
แบบอักษร

บ๊วฟฟๆๆๆ!!!

“อื้ออ..ที่รัก.ครับ” ผมนอนมองดูความเก่งกาจของเธอ

เธอเล่นกับท่อนเอ็นของผมอย่างเพลิดเพลิน...เธอเหมือนจะรู้ว่าจุดที่เสียวที่สุดของผมอยู่ที่ปลายหัวหยัก เธอจึงเล่นกับตรงนั้นมากเป็นพิเศษ เอากระพุ้งแก้มมาชนบ้าง เอาลิ้น เอาเพดานปากมาชนบ้าง และเริ่มยัดเข้าไปลึกขึ้นๆ

อ็อกๆๆๆๆ!!! เธออมเข้ามาจนสุดโคนแล้วก็เลื่อนเข้าเลื่อนออกอย่างรวดเร็ว.. ผมรู้สึกได้เลยว่าปลายหัวหยักของผมชนกับคอของเธอ

อ็อกๆๆๆ!!!

“งื้ออ...ยาง.ม่าย.ยอมเสร็จอีกหรือคะ?” เธอพูดออกมาหลังจากที่ดูดเลียให้ผมมานาน...ดูท่าคงจะเริ่มเมื่อยถึงได้เอาปากออก

“โทดทีค่ะที่รัก” ผมพูดด้วยสีหน้าเจื่อนๆ พร้อมกับขำแห้ง

“ฉาน.ทำ.ม่ายดี.หรือคะ?” เธอมีสีหน้าผิดหวัง

“ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ! ทำดีมากเลย..แต่ว่า..แต่ว่ามันไม่ยอมเสร็จจริงๆอ่ะ!” ผมรีบพูดขึ้น เพราะว่าเธอนั้นเก่งมาก

“ดื้อนัก.ช่ายมั้ย!..ด้ายย!” เธอชี้นิ้วพร้อมกับกล่าวโทษเจ้าท่อนเอ็นของผม

จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นยืนแล้วจัดท่าให้สะโพกของเราตรงกัน ก่อนที่จะค่อยๆหย่อนตัวลงมาอย่างช้าๆ กระทั่งอยู่ในท่านั่งยองๆ.. แล้วตอนนี้ไอ้ต้าวเสี่ยวลี่น้อยก็ได้มาจ่ออยู่ที่ปลายหัวหยักของผมแล้ว..

“อื๊อออ” เธอค่อยๆหย่อนสะโพกลงมาพร้อมกับเปล่งเสียงร้อง ในขณะที่ท่อนเอ็นของผมก็ถูกเจ้าเสี่ยวลี่น้อยค่อยๆกลืนกินเข้าไปอย่างช้าๆ   

“อึ้มมม..” ผมเปล่งเสียงออกมาพร้อมกับจ้องมองไปยังส่วนนั้นของเรา ที่ตอนนี้กำลังเชื่อมต่อกัน

“อ๊าาส์…ทามมาย.คับแน่น..เบบนี้ล่ะคะ..อึ้มม!..จะกด.ลงไป.ไม่ได้แล้วว..” เธอหลี่ตามองผม สีหน้าแสดงถึงความเจ็บปวดอย่างชัดเจน

“ไหนบอกว่าจะทำให้มันหายดื้อไงล่ะคะ? อึ้มม!” ผมเสียวจนแทบจะพูดไม่ออก

“ฉาน.ม่าย.ยอม.เพ้.หรอกค่ะ..งื้ออ!!” สิ้นเสียงเธอก็ทิ้งน้ำหนักลงมาโดยไม่ได้ยั้งเลยแม้แต่น้อย

พรวด!!!

“อ๊าาาาา”

“เอื้อออ”

ผมและเธอร้องออกมาพร้อมกัน เพราะตอนนี้เนินเนื้อของเราแนบชิดกันแล้ว...มันทั้งนุ่มทั้งเสียวในเวลาเดียวกัน

ฟรื๊ดด...!!! เธอเริ่มขยับเอวเคลื่อนวนตาเข็มนาฬิกาและบดบี้ไปเรื่อยๆ

“เปน.ยาง.ไง.บ้างคะ?”

“ดีมากเลยครับ..สะ..เสียวมากเลย.”

ผับ..ผับ..ผับๆๆๆ!!! เธอเริ่มขยับขึ้นลง และเร็วขึ้นๆ

“อึ๊ม..อึ๊ม..อึ๊ม” เธอ

“อ่าส์” ผม

“ใกล้เสร็จ.หรือ.ยางคะ?”

“ยังเลยครับ..อ้าส์” ผมพูดตามจริง ถึงมันจะเสียวมาก แต่ก็ไม่มีวี่แววเลย

“ทาม.มาย.อึด.จังคะ...งื้ออ!” พูดจบเธอก็โน้มตัวลงมาจูบผม ทำให้หน้าอกของเราประกบกัน.. ผมยอมรับเลยว่ามันนุ่มและรู้สึกดีมากๆ

จ๊วฟฟ...จ๊วฟฟ.!!! เราจูบกันช้าๆ ในขณะที่เธอก็ยังคงบดเนินเนื้อขึ้นลงอย่างเนิบๆ

ผมเริ่มทนไม่ไหวแล้ว ในขณะที่ยังดูดปากกันอยู่ ผมก็เริ่มเปลี่ยนเป็นฝ่ายรุกบ้าง...

ผับๆๆๆๆ!!! ผมซอยเร็วๆในทันที

“อ๊ะๆๆๆ” เธอร้องเสียงหลง

แต่ขยับเข้าออกได้เพียง 4-5 ครั้ง เธอก็ถอนจูบออกอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะตั้งตัวให้ตรง และทำหน้าหงิกหน้างอใส่ผม

“ทาม.ไม.ทำ.เบบนี้คะ?” เธอพูดในขณะที่ยังนั่งทับอยู่บนเนินเนื้อของผม

“เอ่อ..ทำอะไรครับ..ที่รัก?” ผมรู้สึกงง..เพราะเธอมีท่าทีไม่พอใจ...แล้วผมทำอะไรผิด?

“ม่ายโชบ..ที่ฉานทามให้.ขนาดนั้น.เลยหรือคะ?”

“เอ่อ..” ผมพูดไม่ออก เพราะกำลังวิเคราะห์อยู่...

อ๋อ! เธอโกรธที่ผมซอยเธอนี่เอง! เธอคงอยากจะทำให้ผมเสร็จด้วยตัวของเธอเองงั้นสินะ!..เพราะงี้เองถึงได้โกรธ..

“ถ้า.ม่ายโชบ.งั้นฉาน.ไม่ทาม.โก้ได้ค่ะ!” พูดจบเธอก็ทำท่าจะลุกหนี ผมจึงต้องรีบลุกให้อยู่ในท่านั่งแล้วคว้าเอวเธอไว้.. ทำให้เสี่ยวลี่น้อยของเธอประกบลงมาที่ท่อนเอ็นของผมอย่างแนบแน่นอีกครั้ง..

“ชอบสิครับที่รัก..ผมเผลอไปน่ะ..ขอโทษน๊าา..เดี๋ยวให้ที่รักทำคนเดียวเลย...นะดีกันนะ..” ผมพูดออดอ้อนสุดๆ

“ฮึ่มม..โก้ด้ายค่ะ!” พูดจบเธอก็ใช้แขนทั้งสองข้างคล้องมาที่คอของผม...ทำให้ตอนนี้เราอยู่ในท่านั่งหันหน้าเข้าหากัน

จากนั้นเธอก็ประกบปากจูบผม แล้วก็เริ่มเคลื่อนเอวขึ้นลง

ผับๆๆๆ!!!

“อื้มม” ผมและเธอร้องครางในลำคอขณะที่ดูดปากกัน.. แต่ทันใดนั้นเอง เธอก็ใช้ทั้งสองมือผลักเข้ามาที่หน้าอกของผมอย่างแรง

ผึ๋ง!!! หลังของผมกระแทกกับเตียงนุ่มจนเด้งดึ๋ง ในฉับพลันนั้นเองเธอก็บดเนินเนื้อขึ้นลง..ซ้ายขวา..ซอยถี่..กระแทกลงมาหนักๆจนดัง ตั๊บๆๆ.. เรียกได้ว่ามาครบทุกท่วงท่าลีลาจนผมทนไม่ไหว

“อ้าาาาส์...จะแตกแล้วครับ..”

“ฉีดเข้ามา.ข้างใน.ฉานเลยค่ะ..อ๊ะๆๆๆ”

ผับๆๆๆๆ!!!

“เอื้อออ.” สิ้นเสียงน้ำรักของผมก็พุ่ง ปิ๊ดๆๆๆ! เข้าไปในตัวเธอ

“อ้าส์” เธอร้องออกมาพร้อมกับเสียงหายใจเหนื่อยหอบ

จุ๊ฟฟฟ!!!

“เก่งจังเลยครับที่รัก” ผมจูบหน้าผากแล้วกล่าวชมเธอ

“ขอบคุณค่ะ”

“แต่ที่รักยังไม่เสร็จเลยหนิครับ..ให้ผมช่วยมั้ย?”

“อึ้ม!” เธอยิ้มและพยักหน้าเบาๆ

หลังจากนั้น ผมและเธอก็ได้ร่วมรักกันไปหลายรอบ หลายรอบมากๆจนผมจำไม่ได้ กระทั่งค่ำมืดเธอจึงได้บอกให้ผมกลับบ้านเพราะกลัวว่าพ่อแม่จะเป็นห่วง แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะปกติผมก็ไปนอนค้างบ้านเพื่อนเป็นประจำอยู่แล้ว

“งึ่มม..อยู่ต่อไม่ได้เหรอครับ? พ่อแม่ผมไม่ว่าหรอก..นะ..นะ” ผมยืนออดอ้อนอยู่ใกล้ๆกับประตู เพราะยังอยากจะอยู่กับเธอต่อ

“กลับปาย.ก่น.เถอะ.น้าคะ. เด๋วค่อยมา.หาฉาน.ใหม่โก้ด้าย”

“หึมม...งั้น..เอาเบอร์โทรศัพท์มาก่อนสิครับ!” ผมยื่นโทรศัพท์ของตัวเองไปให้เธอเมมเบอร์ให้ เธอจึงได้เมมเบอร์ให้ผม

จุ๊ฟฟฟ!!! ผมจูบปากเธอเบาๆ

“กลับถึงบ้านแล้วเดี๋ยวโทรหานะครับ” พูดจบผมก็หันหลังจะไปเปิดประตู แต่เธอก็พูดขึ้น

“เคย์คะ!”

“หึ๋ม?” ผมหันกลับไปมอง

“ฉาน.รัก.คุณนะคะ”

“ผมก็รักคุณครับ” ผมยิ้มให้เธอ เธอก็ยิ้มให้ผมเหมือนกัน.. แต่ไม่รู้สิ! ..ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือว่าอะไร แต่ผมรู้สึกว่าดวงตาของเธอมันสั่นๆ สั่นเหมือนกับ..กำลังกลั้นน้ำตาอยู่เลย! ..แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไร จึงได้เปิดประตูแล้วก็เดินออกไป

พอกลับไปถึงบ้าน พ่อแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรผมนะ แค่ถามว่าไปไหนมาเท่านั้นเอง ก็อย่างที่บอกแหล่ะ เพราะว่าผมไปค้างบ้านเพื่อนบ่อย ท่านจึงไม่ค่อยจะว่าอะไรสักเท่าไหร่ คงจะชินแล้วล่ะมั้ง!

หลังจากนั้นผมก็รีบขึ้นห้อง และทำธุระต่างๆให้เรียบร้อย เพื่อที่จะได้โทรไปหาเธอเร็วๆ .. บ้าเอ้ย! ผมโทรหาสาวครั้งแรกในชีวิตเลยนะเนี่ย! ยอมรับเลยว่าตื่นเต้นชะมัด! ทั้งตื่นเต้นทั้งดีใจในเวลาเดียวกัน.... รักแรกพบ ..จีบสาวครั้งแรก .. ร่วมรักครั้งแรก .. โทรหาครั้งแรก.. ผมดีใจมากที่ทั้งหมดนั้นเป็นเธอ!

พอผมโทรไป ไม่นานเธอก็รับสาย .. ผมคุยกับเธอแล้วโคตรมีความสุขเลยรู้ป่ะ! ผมยิ้มไม่หุบเลย..และคืนนั้นผมก็คุยกับเธอจนหลับไปทั้งแบบนั้น

พอตื่นเช้ามา ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็พบว่าสายได้ตัดไปแล้ว ผมจึงได้กดโทรไปหาเธออีกครั้ง แต่โทรยังไงก็โทรไม่ติด .. ผมรู้สึกร้อนใจมาก เพราะงั้นจึงได้รีบลุกไปอาบน้ำแต่งตัว เพื่อที่จะไปหาเธอ

แต่พอไปถึง ผมกลับพบว่าเธอได้ย้ายออกไปแล้ว .. ผมรู้สึกงง .. ความรู้สึกแย่ๆต่างๆถาโถมเข้าสู่หัวใจผมจนมันเจ็บปวดไปหมด

ผมไปหาทุกที่ที่คิดว่าเธอจะไป พร้อมกับกดโทรหาเธออย่างไม่ลดละ จนนับครั้งไม่ได้เลยด้วยซ้ำ..

ผมเข้าไปถามครูที่โรงเรียนก็มีแต่คนบอกว่าไม่รู้ๆๆ และก็ไม่รู้ ..

‘คิดสิ..คิด!’ ผมยืนอยู่ในโรงเรียนที่กว้างใหญ่ และพยายามคิดวิเคราะห์อย่างร้อนรน.. แล้วผมก็คิดได้ว่า คนที่น่าจะรู้เรื่องมากที่สุดก็น่าจะเป็นหัวหน้ากลุ่มสาระต่างประเทศ ผมจึงรีบมุ่งหน้าไปในทันที

แต่ก่อนที่ผมจะเข้าไปในห้องพักครูนั้น ครูแนนก็เปิดประตูออกมาซะก่อน .. เธอจึงถามว่าผมมาทำไม? ผมจึงได้ถามในสิ่งที่ผมอยากรู้ .. และคำตอบที่ผมได้รับก็คือ.. เธอถูกไล่ออกไปแล้ว ไล่ออกอย่างเงียบๆเพื่อไม่ให้โรงเรียนเสื่อมเสียชื่อเสียง ..เพราะตอนนี้มีข่าวลือเสียๆหายๆเยอะแยะมากมาย ซึ่งข่าวลือพวกนั้นก็ล้วนแต่เกี่ยวกับผมทั้งสิ้น

แต่ถามว่ามันเป็นความจริงมั้ย? หึ! ไม่จริงเลย! ก็ตอนนั้นเรายังไม่ได้เป็นอะไรกันหนิ! ผมเรียนจบแล้วถึงได้ไปมีอะไรกับเธอ.. แล้วมันผิดตรงไหน? ในเมื่อผมก็บรรลุนิติภาวะแล้วอ่ะ! .. ทั้งหมดนี่เป็นเพราะไอ้ดำนั่นแท้ๆ

“ไอ้ต้น เป็นเพราะมึง!..” ผมตะโกนแหกปากอยู่หน้าห้องพักครู กะว่าจะเปิดประตูเข้าไปตะบันหน้ามันอีกครั้ง แต่ก่อนที่จะได้ทำแบบนั้นครูแนนก็เอามือมาอุดปากและห้ามผมไว้ซะก่อน   

“ใจเย็นๆสิ! ทำแบบนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นมาหรอกนะ!” เธอพยายามห้ามผมอย่างสุดกำลังด้วยแขนน้อยๆของเธอ

แต่ก็นั่นสิ! ต่อยมันแล้วจะได้อะไร? เธอจะกลับมาเหรอ? มีแต่จะต้องไปขึ้นโรงพักเป็นเรื่องเป็นราวกันก็เท่านั้น..

 หลังจากนั้นเธอก็พาผมเดินลงไปที่โรงอาหาร และหาอะไรเย็นๆดื่มเพื่อให้ใจเย็นขึ้น.. ตอนนี้เองที่ผมได้มีโอกาสถามเรื่องราวต่างๆกับเธอ..

เธอบอกว่า ครูต้นเข้ามาพร้อมกับครูหลี่เจี๋ยก็จริง แต่ก็ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน.. และด้วยความที่เขาเป็นคนไทยเพียงคนเดียวที่พูดจีนได้ ครูหญิงซึ่งเป็นหัวหน้าหมวดจึงให้เขาทำหน้าที่พาครูหลี่เจี๋ยไปนุ่นมานี่ ซึ่งมันก็ตรงกับที่ผมเห็นในตอนแรกนั่นแหล่ะ! เจอที่ไหนก็เห็นอยู่ด้วยกันตลอด..

แต่พออยู่ไปอยู่มาครูหลี่เจี๋ยก็เริ่มชินกับสถานที่มากขึ้น เธอจึงได้เริ่มไปไหนมาไหนคนเดียว แต่ถึงอย่างนั้นครูต้นก็ยังจะพยายามหาโอกาศเข้าใกล้เธอ.. ครูแนนบอกว่าเธอรู้เลยว่าครูต้นชอบครูหลี่เจี๋ย แต่ดูเหมือนว่าครูหลี่เจี๋ยจะไม่เล่นด้วย

แต่ทว่าช่วงหลังๆเธอก็เห็นทั้งสองคนเดินไปไหนมาไหนด้วยกันอีกครั้ง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร.. แต่ผมเดาว่าน่าจะเป็นเพราะเรื่องรูปนั่น รูปที่มันถ่ายไปฟ้องครูหญิง .. หึๆ! ร้ายนักนะไอ้ดำ!

ผมกลับบ้านด้วยใจที่ห่อเหี่ยว เพราะผมไม่รู้จะไปตามหาเธอที่ไหนแล้ว โทรก็โทรไม่ติด เธอช่างใจร้ายจริงๆที่ไม่ยอมติดต่อมาหาผมเลย.. เธอบอกว่ารักผมไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมถึงต้องไปจากผมด้วยล่ะ? ผมไม่เข้าใจจริงๆ..

..

นับตั้งแต่วันที่เธอจากไป นี่ก็ผ่านมาหลายเดือนแล้ว แต่ผมก็ยังคงคิดถึงเธอ ทุกวัน ทุกคืน..ไม่ได้ลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว.. ผมเดาว่าเธอคงจะกลับจีนไปแล้วล่ะ!..

ผมไม่อยากให้นิยายรักของผมจบลงแบบนี้เลย .. เพราะงั้นผมถึงได้ไปสอบชิงทุนเพื่อที่จะได้ไปเรียนต่อที่คุณหมิงประเทศจีน โดยหวังลึกๆในใจว่าไปแล้วจะได้พบเธอ...หลายคนอาจจะมองว่ามันเป็นความหวังลมๆแล้งๆนะ! แต่สำหรับผม ถ้ายังพอจะมีความหวังอยู่ล่ะก็ แม้มันจะแค่ 0.01% ผมก็จะไป

และตอนนี้ผมก็ทำสำเร็จแล้ว อีกแค่เดือนเดียวผมก็จะได้บินไปเหยียบผืนเเผ่นดินเดียวกันกับเธอแล้ว รอผมก่อนนะ..ที่รัก

...........................................................................

เอ่อ!.. ลืมบอก! ไอ้ดำนั่นเข้าคุกไปแล้วนะ! ได้ข่าวว่าไปทำไม่ดีกับเด็กนักเรียนจนเป็นเรื่องเป็นราว...ก็เรื่องอย่างว่านั่นแหล่ะ!!!

ถ้าหากผมได้เจอเธอ..ก็อาจจะมีนิยายภาคต่อ 

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะ 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว