facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ข่มขืนกับสมยอมมันต่างกัน

ชื่อตอน : ข่มขืนกับสมยอมมันต่างกัน

คำค้น : พระเอกร้าย ดราม่า แต่งงาน แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2564 15:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ข่มขืนกับสมยอมมันต่างกัน
แบบอักษร

 

 

"อื้อ..."ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่ตกมากระทบผิว

ทำให้คนที่หลับสนิทมาตลอดคืนรู้สึกตัว ร่างบางขยับตัวไล่ความเมื่อยขบ แล้วต้องห่อตัวเมื่อความปวดร้าวเข้าเล่นงาน เจ็บหน่วงบริเวณท้องน้อยจนต้องกุมเอาไว้ เกิดอะไรขึ้น ไม่ทันได้คิดนานตากลมโตก็ต้องเบิกขึ้น เมื่อเห็นคนที่นอนเปลือยเปล่าคว่ำหน้าอยู่ข้างกาย มือบางยกขึ้นปิดปากเมื่อรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ผู้ชายคนนี้เป็นใครกัน และก่อนที่จะได้พูดหรือถามอะไรคนที่นอนคว่ำหน้าก็พลิกตัวเปลี่ยนท่านอน เผยให้เห็นรอยสักรูปปีศาจที่หน้าอก คนที่มีรอยสักแบบนี้จะเป็นใครได้ถ้าไม่ใช่เขา

"นะ...นายกาย..."อุทานชื่อชายหนุ่มพร้อมกับขยับถอยไปจนชิดขอบเตียง ความเจ็บหน่วงเพิ่มขึ้นเมื่อขยับตัว ร่องรอยและคราบเลือดที่เปรอะเปื้อนอยู่บนที่นอน ช่วยยืนยันให้เธอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ มือบางยกขึ้นปิดปากเมื่อตระหนักได้ว่าเธอตกเป็นของเขาอีกแล้ว ครั้งนั้นเธอก็ตื่นมาในสภาพนี้แต่ทำไมถึงไม่รู้สึกเจ็บปวดตามร่างกายแบบนี้

"นายโกหกฉัน! โกหกฉันทำไม! "ความรู้สึกตื่นเต้นที่ได้เจอเขาถูกแทนที่ด้วยความโกรธ เมื่อรู้ว่าที่ผ่านมาเขาโกหกเธอมาตลอด เธอไม่เคยเสียตัวให้เขา

"อะไร..."คนหลับขานรับงัวเงียพร้อมกับพลิกตัวหนีไปอีกทางเมื่อถูกกวนใจ

"ลุกขึ้นมาเลยนะ นายหลอกฉันทำไม นายทำร้ายฉันทำไม! "ดารินทร์กรีดร้องพร้อมกับฟาดหมอนใบใหญ่ใส่หน้าเขา นดลตกใจตื่นเมื่อถูกหมอนฟาดลงมาที่หน้ารัวๆ

"อะไรกันที่รัก"เสียงดังงัวเงียที่หลุดมาจากปากหนาทำให้หญิงสาวโกรธจัด

"ที่รักเหรอ นี่แน่ะ! "

"โอ๊ย! เจ็บนะ"นดลลุกขึ้นเมื่อคนตัวเล็กทำร้ายไม่หยุด ใบหน้าหล่อเหลาสะบัดไปมาไล่ความง่วงและมึนงง

"เดียร์ตีพี่ทำไมเนี่ย"

"เดียร์เหรอ พี่เหรอ ตายซะ! "ดารินาร์พุ่งเข้าใส่คนร่างสูงเมื่อโกรธจนควันออกหู จนลืมไปว่าตัวเองอยู่ในสภาพไหน ร่างบางมีเพียงผ้าห่มคลุมไว้อย่างหมิ่นเหม่ เมื่อพุ่งเข้าใส่เขาแบบนั้น ผ้าห่มผืนหนาจึงล่วงลงไปกองกับพื้น นดลใช้จังหวะนี้รวบตัวเธอเอาไว้แล้วกดลงกับเตียง ทับเธอไว้เมื่อดารินทร์ยังทำร้ายเขาไม่หยุด

"ตีผมทำไมครับ"

"ยังจะมาถามอีก เมื่อคืนนายทำอะไรฉัน! "

"ออ...เรื่องนี้นี่เองทำเหมือนเราไม่เคยทำแบบนั้นกัน"

"ไม่เคยเหรอ นายมันเลวที่สุด! นายหลอกฉันทำไม นายโกหกฉันมาตลอด นายทำให้ฉันอยู่อย่างคนหวาดระแวงนายทำทำไม! "

"ที่แท้ก็เรื่องนี้เอง แล้วยังไงครับตอนนี้คุณเดียร์ก็เป็นเมียผมจริงๆ แล้ว จะช้าจะเร็วสุดท้ายก็ได้เป็นเมียผมสมใจ"

เพียะ!

ใบหน้าหล่อเหลาสะบัดไปตามแรงตบ เมื่อดารินทร์ฟาดฝ่ามือลงมาอย่างแรง ตากลมโตมองหน้าเขาอย่างเกลียดชัง เขาพูดมาได้ยังไงว่าจะช้าหรือเร็วเธอก็ต้องเป็นเมียเขา แล้วที่ผ่านมาเขาปล่อยให้เธอรู้สึกผิดกับคุณดาริกามาตลอด ว่าเป็นคนสวมเขาให้แม่ตัวเอง สี่ปีที่เธอต้องอยู่อย่างทุกข์ทรมานเพราะละอายแก่ใจที่หักหลังคนเป็นแม่ ที่แท้นดลก็โกหกเธอ

"นายเลวกว่าที่ฉันคิดมากนะนายกาย ปล่อยฉันจะกลับ! "

"ไม่ปล่อย อะไรคือเลวกว่าที่คิดครับ ปกติคุณเดียร์ก็ไม่เคยมองผมเป็นคนดีอยู่แล้ว จะเลวเพิ่มอีกหน่อยจะเป็นไรไป"

"จริงของนาย นายมันเลวอยู่แล้วนี่ ปล่อยฉันจะกลับบ้าน! "

"ไม่ปล่อยจนกว่าเราจะคุยกันรู้เรื่อง"

"ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนาย! "

"เมื่อคืนคุณเดียร์ไปกับไอ้โอมทำไม"

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย ฉันจะไปไหนกับใครมันก็เรื่องของฉัน! "

"ออ...เสียดายสินะอยากมีผัวสองคนพร้อมกันนี่เอง"

"อะไรของนาย! "

"คุณเดียร์ไม่รู้หรือว่าแกล้งไม่รู้กันแน่ ว่าไอ้โอมกับไอ้รุตมันเป็นผัวเมียกัน"

"นายพูดอะไรของนาย! พี่โอมเป็นสามีแม่ฉันนะ"

"ใช่ไงแล้วมันก็เป็นผัวไอ้ศรุตด้วย"

"ทุเรศ! "

"ใช่ผมมันทุเรศ เสียดายสิที่ไม่ได้เป็นเมียมัน เมื่อคืนมันกำลังพาคุณไปให้เมียมันลงแขก ถ้ารู้ว่าคุณเสียดาย ผมไม่ไปช่วยคุณหรอก"

"ใช่นายไม่น่าช่วยฉันเลย เพราะสุดท้ายนายก็ไม่ต่างจากพวกนั้น นายข่มขืนฉัน! "

"ข่มขืนเหรอ ผมเนี่ยนะข่มขืนคุณ เอาอะไรมาพูดคุณต่างหากที่ข่มขืนผม เมื่อคืนคุณเรียกร้องจนผมหมดแรง ยังจะมาโทษผมอีก"

"ฉันไม่เคยทำแบบนั้น ปล่อยฉันไม่อยากคุยกับนาย สิ่งที่เสียไปฉันจะถือว่าทำทานให้..."คำพูดที่เหลือค้างไว้แค่ริมฝีปาก เมื่อมือแกร่งบีบลงที่แขนเรียวอย่างแรง จนดาริทร์เจ็บร้าวไปทั้งแขน

"อย่าเอาผมไปเปรียบกับหมา เพราะถ้าผมเป็นหมาคุณก็เป็นเมียหมา! "

"ไอ้ชั่ว! ไอ้เลว! ฉันเกลียดแก! "

"เหรอครับ เกลียดผมมากไหม! "นดลถามด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด ตาคมเข้มจ้องหน้าหญิงสาวอย่างเอาเรื่อง เมื่อคืนถ้าเขาไม่ตามไปป่านนี้เธอคงตื่นมาพร้อมผู้ชายอีกเป็นฝูง บางทีเขาอาจจะคิดผิดเธออาจจะชอบแบบนั้นก็ได้ เขาไม่น่าเสี่ยงชีวิตไปช่วยเธอเลย ไม่ได้ดีแถมยังโดนด่า ไม่เจอกันตั้งนานนิสัยเธอก็ยังไม่เปลี่ยนจริงๆ

"ปล่อย! "เมื่อเห็นคนเหนือร่างเงียบไปดารินทร์ก็ดิ้นอีกครั้ง

"ไม่ปล่อย! เก่งจริงก็ออกไปให้ได้สิ เมื่อคืนเราสนุกกันมาก คุณเดียร์จำไม่ได้เลยเหรอครับ"

"ไอ้! ...แกข่มขืนฉัน"

"ข่มขืนอะไรกันครับ คุณจะดูคลิปไหม โชคดีจริงๆ ที่ผมถ่ายคลิปเอาไว้ จะได้เป็นหลักฐานว่าข่มขืนกับสมยอมมันต่างกัน แจ้งความจับผมไหมครับ ผมเก็บหลักฐานไว้ให้ ชัดทุกท่าทุกลีลา! "

"กรี๊ดดดด...อื้อ"เสียงกรีดร้องขาดหายเมื่อปากร้อนประกบลงมาบนปากอิ่มอย่างแรง จากที่ตั้งใจว่าตื่นมาจะรับขวัญเธอด้วยความอ่อนโยน กลับต้องเปลี่ยนใจเมื่อคุณเดียร์พยศจนเขาพูดดีด้วยไม่ไหว

........................................................................................................

โหดจริงไรจริงพ่อเอ้ย!!! ไปเก็บกดที่ไหนมาพี่ น้องช้ำหมดแล้ว

พาผู้ชายร้ายๆมาส่งแล้วจ้า ฝากพี่กายด้วยนะคะ

ที่รักจ๋าฝากผลงานอีบุ๊คใน Mebmarket ด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว